Tibetan
ན་པར་འགྱུར་བ་ལ་འཆད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་འཕགས་པའི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་དེར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མའི་རྒྱན་རང་གི་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོགས་ 14-4-22a པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཡང་། དམ་པའི་དོན་དང་འཐུན་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ། །ཡང་དག་ཏུ་ནི་སྤྲོས་པ་ཡི། །ཚོགས་རྣམས་ཀུན་ལས་དེ་གྲོལ་ཡིན། །དོན་དམ་པ་ནི་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་ཞེས་ཉེ་བར་འདོགས་སོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀྱི་སྐས། །མེད་པར་ཡང་དག་ཁང་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཞི་བ་ལྷའི་ལུང་གིས་དེ་དེར་སྒྲུབ་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལེའུ་ལས། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཚད་མིན་ན། །དེས་གཞལ་བརྫུན་པར་མི་འགྱུར་རམ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །སྒོམ་པ་དེ་ཕྱིར་མི་འཐད་འགྱུར། །ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་མ་བསུ་ནས། ཐལ་བ་དང་པོ་ལ་འདོད་ལན་འདེབས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཏགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །དེའི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །དེ་ཡིས་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བུ་ཤི་ལ། །དེ་མེད་སྙམ་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི། །དེ་ཡོད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡི། །གེགས་ཡིན་དེ་ཡང་བརྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་དག་གི་དོན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་བདེན་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་མི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་བརྫུན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བདེན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཡང་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་བཤད་པ་ལ། གངས་ཅན་དུ་ཕྱིས་བྱོན་པའི་བཤེས་གཉེན་རྣམ་དཔྱོད་གཟུ་བོར་མི་གནས་པ་དག་ན་རེ། བདེན་པའི་སྒྲ་མི་བསླུ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། དངོས་འགལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་པའི་དོན་བསླུ་བ་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་བའི་བདེན་བརྫུན་གཉིས་དངོས་སུ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྫུན་ 14-4-22b པ་ཡིན་ན། ཚིག་གསལ་ལས། གང་ཞིག་བདེན་པ་དེ་ནི་མི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན། ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་ཡི་གེར་བྲིས་སོ། །འདིའི་ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པ་དང་མི་འགལ་བ་དང་། ལུང་དང་མི་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་འདྲ་བའི་རིགས་པ་འཕན་པ་ནི། འཕེན་པ་པོ་རང་ཉིད་ངོ་ཚ་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན་དང་། ཐལ་ཆོས
Chinese
解释说，这会变成无常。例如，将世俗的胜义谛视为圣者的真实世俗。 此外，自续派的其他论典也证实了这一点。正如《中观庄严论》及其注释中所说：'即使理解无生等为真实的世俗，因为它们与胜义相符，所以这被称为究竟义。完全从一切戏论之聚中解脱。胜义谛是舍弃一切戏论之网。无生等与之相符，故近似地称为胜义。没有真实世俗的阶梯，就没有真实的房屋。'等等，广为宣说。 第三，寂天菩萨的引文也证实了这一点。正如《智慧品》中所说：'如果量是或不是量，那么它所衡量的不会变成虚假的吗？因此，在那之中修习空性是不合理的。'在接受了先前的观点之后，对第一个过失进行回答，正如所说：'没有触及假立的事物，就不会执着于它的不存在。因此，什么是虚假的事物？它以虚假的方式显现不存在。例如，在梦中儿子死去，认为他不存在的分别念，是认为他存在的分别念的障碍，那也是虚假的。'这些话的含义是，以世俗事物不真实的标志，也说世俗的不真实是虚假的。因此，在遮止无真实的戏论时，空性、涅槃等世俗的真理，也被说成是虚妄的、欺骗性的法。然而，后来在雪域出现的某些不公正的善知识却说：'真理一词指的是不欺骗，胜义谛是虚假的。'这种说法是巨大的矛盾，因为虚假意味着欺骗。因此，这样的真假二者是直接相互排斥的。如果涅槃是虚假的，那么《明句论》中说：'凡是真实的，都是不欺骗的法，例如涅槃。'就与此相违背了。'这些都写在了文字中。对此的回答有二：与理不违背，与经不违背。首先，提出这样的理由，是提出者自己感到羞愧的地方，因为这个理由有法和所立宗。
English
It is explained that this becomes impermanent. For example, the ultimate truth of the world is regarded as the valid conventional truth for the noble ones. Furthermore, it is established there in other treatises of the Svātantrika school as well. As it is said in the Madhyamakālaṃkāra along with its commentary: 'Even if the unborn and so forth are understood as the valid conventional, because they are in accordance with the ultimate, this is called the definitive meaning. It is completely liberated from all collections of elaborations. The ultimate is the abandonment of all networks of elaborations. The unborn and so forth are approximated as the ultimate because they are in accordance with entering into it. Without the ladder of valid conventional truths, there is no valid house.' And so forth, it is extensively taught. Third, it is established there by the words of Śāntideva. As it is said in the chapter on wisdom: 'If valid cognition is not valid, then wouldn't what it measures become false? Therefore, meditating on emptiness in that very thing would become unsuitable.' After accepting the former position, the answer to the first fallacy is given, as it is said: 'Without touching the imputed entity, there is no apprehension of its non-existence. Therefore, what is the false entity? It falsely reveals non-existence. For example, in a dream, when a son dies, the conceptualization that he does not exist is an obstacle to the conceptualization that he does exist, and that too is false.' And the meaning of those words is that by the sign of the conventional entities being untrue, that very untruth of the conventional is also said to be false. Thus, in the context of refuting the elaborations of non-truth, emptiness, nirvāṇa, and so forth, which are conventional truths, are said to be deceptive dharmas. However, some later scholars who came to Tibet, who were not impartial in their analysis, say: 'The word 'truth' refers to non-deception, and the ultimate truth is false.' This statement is a great mass of contradictions, because 'false' means deception. Therefore, such truth and falsehood are directly mutually exclusive. If nirvāṇa is false, then it contradicts what is said in the Prasannapadā: 'Whatever is true is a dharma of non-deception, like nirvāṇa.' This is written in letters. There are two answers to this: it does not contradict reason, and it does not contradict scripture. First, presenting such a reason is a place of shame for the presenter himself, because this reason has a subject and a predicate. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སོགས་ཀྱི་འཆང་བཟུང་ཅི་ཡང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཕེན་པ་པོ་རང་ཉིད་ལ་ཕྱིར་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། ཐལ་བ་ཇི་ལྟར་འཕངས་པ་ལས་དངོས་འགལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་ཤིག །འདི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཅན། བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདེན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བདེན་བརྫུན་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བའི་རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མི་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཕངས་ན་འཁོར་གསུམ་དངོས་འགལ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ལས་འོས་གཞན་མེད་དོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཐལ་བ་འདི་གང་ལ་འཕངས་པའི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་སྔོན་བྱོན་པ་དེ་དག་ལ་ནི། འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྟོང་ཉིད་སོགས་མི་བསླུ་བར་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ་བརྫུན་པར་ཁས་མི་ལེན། བརྫུན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཚེ་ཅིག་ཤོས་སུ་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྤྱིར་དབུ་མའི་རིགས་པ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་བརྟགས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པའི་བློས་བརྟགས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པའོ། །རིགས་པ་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་དུ་བཞག་ལ། རིགས་པ་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་བརྫུན་པར་གྲུབ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཉིད་ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་ཕྱོགས་སྔ་མར་བྲིས་པས་ཁས་ལེན་མེད་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ 14-4-23a ཐལ་བ་འཕེན་པ་ནི། རིགས་པས་ཤིན་དུ་འཕོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐལ་བ་དེ་ཕྱིར་བཟློག་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བརྫུན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཐ་སྙད་དུ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱབ་སྟེ། བདེན་བརྫུན་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྔ་མ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡི་གེར་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟར་བྲིས་མོད་དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྟོང་ཉིད་དང་མྱང་འདས་ཆོས་ཅན། བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཐལ། བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ཅར་དངོས་འགལ་ལོ། །དངོས་འགལ་གྱི་ཕུང་པོ་མི་ཟད་པ་ནི་དེ་ཡིན་གྱི། གཞན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་མི་འགལ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདེན་པར་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་བདེན་པར་བཀག་ནས། དེ་ལྟར་མི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་བདེན་པ་དང་མི་བསླུ་བར་བསྒྲུབས་པའི་སྐབས་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་གི་སྤྲོས་བྲལ་འཆད་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཇུག་འགྲེལ་དུ། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཤེས་བྱེད་དང་། དེ་མེད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བཤད་པ་བཞིན
Chinese
因为没有执着任何事物，并且立即反弹回投掷者本身，而且没有其他人认可。首先，你应当展示如何从投掷灰烬中产生巨大的矛盾集合。例如，涅槃（梵文：Nirvana，藏文：མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་，罗马转写：mya ngan las 'das pa，字面意思：超越痛苦）是法，应是真实的，因为它是真实的。这是普遍的，因为真与假是相互排斥的矛盾。根本的理由成立，因为它是不欺骗的。如果这样投掷，三界将变成矛盾。除了这样说，别无他法。你把灰烬投向何处？我们尊贵的先辈们并非如此，因为当他们承认空性等是不欺骗时，他们不承认是虚假的。当他们承认是虚假时，他们不承认是另一种。例如，一般来说，中观的理路是阻止执着真实的理路，以及阻止瑜伽行者的理路。相对于第一种理路，空性被认为是胜义谛；相对于第二种理路，空性也被认为是虚假的。你自己在前面的部分也写了，明明知道没有认可， 14-4-23a 却投掷灰烬，这是因为这源于一种在理智上非常贫乏的原因。那么，灰烬如何反弹呢？你这样说：‘在世俗谛中，不区分真假，因为如果是世俗谛，那么在名言中也必然是虚假的。如果这不成立，那么就变成了在名言中真实成立。这是普遍的，因为真与假是相互排斥的矛盾。’你之前立即写下了这些文字。虽然你这样写了，但那又如何呢？那么，空性和涅槃是法，应是真实成立的，因为它们不是虚假的。这三者都是矛盾的。无尽的矛盾集合就是它，而不是其他的。第二，与经文不矛盾的是，《分别功德论》中说涅槃是真实的，那是在阻止世俗的现象如行等是真实的情况下，证明了不真实本身是真实和不欺骗的场合，而不是解释最终的离戏的场合。例如，《入行论释》中，就像解释了具有三种自性的胜义谛的知识，以及否定它的情况一样。
English
Because there is no clinging to anything, and it immediately bounces back to the thrower himself, and there is no recognition from others. First, you should show how a great collection of contradictions arises from throwing ashes. For example, Nirvana (藏文：མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་) is a dharma, it should be true, because it is true. This is universal, because truth and falsehood are mutually exclusive contradictions. The fundamental reason is established, because it is not deceptive. If you throw it like this, the three realms will become contradictions. There is no other way than to say that. Where did you throw the ashes? It is not applicable to our venerable predecessors, because when they admit that emptiness and so on are not deceptive, they do not admit that they are false. When they admit that it is false, they do not admit the other. For example, in general, the reasoning of Madhyamaka is the reasoning that prevents clinging to reality, and the reasoning that prevents the thoughts of yogis. Relative to the first reasoning, emptiness is regarded as the ultimate truth; relative to the second reasoning, emptiness is also proved to be false. You yourself wrote in the previous part, knowing that there is no recognition, 14-4-23a But throwing ashes is because it originates from a cause that is very poor in reason. So, how does the ash bounce back? You say this: 'In the relative truth, there is no distinction between truth and falsehood, because if it is the relative truth, then it must also be false in name. If this is not established, then it becomes truly established in name. This is universal, because truth and falsehood are mutually exclusive contradictions.' You immediately wrote these words before. Although you wrote like this, what will happen from that? Then, emptiness and nirvana are dharmas, they should be truly established, because they are not false. All three are contradictions. The endless collection of contradictions is it, not the other. Second, what does not contradict the scriptures is that the *Treatise on Distinguishing Merits* says that nirvana is true, which is in the case of preventing relative phenomena such as actions from being true, and proving that untruth itself is true and not deceptive, not in the case of explaining the ultimate freedom from elaboration. For example, in the *Commentary on Entering the Middle Way*, it is like explaining the knowledge of the ultimate truth with three characteristics, and the situation of negating it. --------------------------------------------------------------------------------