Tibetan
་དང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པ་རྣམ་གྲངས་པ་ 14-4-20b མ་ཡིན་པའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ལས། དེ་གཉིས་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་། རྟོག་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་འཆར་རྒྱུ་ཞིག་བྱུང་ན། དེ་ཉིད་མཚན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་སྐབས་འདིར་དགག་བྱར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་འགོག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པ་ལ་ཐུག་ལ། གཉིས་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པར་བཟུང་བའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དེར་སྒྲུབ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དེར་སྒྲུབ། ཞི་བ་ལྷའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དེར་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། ཡང་དག་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་མེད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། ཟླ་བས་ཅི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནམ། དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡོད་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནས། དེ་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཡོངས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ན། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་དོན་དམ་པ་གཟིགས་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི། འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་མེད། །ཅེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་པ་ནས། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། འཕགས་པ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྲིད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ 14-4-21a ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་དང་སྦྱར་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐབས་འདིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པ་དང་། རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དེའི་དུས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཡང་། རང་བཞིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། འབྲས་དུས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འཆད་དགོས་པ་ནི་སྐབས་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། མཚན་གཞི་གཅིག་ཉིད་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་
Chinese
并且，所有戏论都被禁止，这是一种非多样的空性。无论这两种空性中的哪一种，只要在概念中显现出空性的相状，那么，在断除无相戏论的当下，它就被视为需要否定的对象。在确立这种见解时，需要遮止的原因在于它是世俗谛。第二种情况是，将世俗谛执为胜义谛，这有三种方式：依靠应成派的论典来成立，依靠自续派的论典来成立，以及依靠寂天菩萨的教证来成立。 第一种方式，如《六十正理论》中所说：‘具有正见者，不执著世间，亦不执著涅槃。’在注释中，月称菩萨问道：‘难道涅槃也是世俗谛吗？’回答说：‘正是如此。如果在轮回中存在分别，那么在涅槃中也存在分别。因为这两者都是世间的名言。’从那里开始，‘因此，涅槃也被认为是世俗谛。’如果有人说涅槃是胜义谛，那么，由于它不会欺骗世间，所以世间的名言称之为胜义谛。证悟胜义谛的圣者们，不会执著于轮回或涅槃。因此，‘具有正见者，不执著世间，亦不执著涅槃’的说法成立。’ 从那里开始，‘如果涅槃什么都不是，那么圣者们获得涅槃的说法又是什么意思呢？’回答说：‘了知有，即名为涅槃。’也就是说，了知存在的自性无生，以不了解的方式完全了解，这就是所有相状寂灭的自性，与名言谛相结合，称为涅槃。因此，要知道涅槃的自性是没有任何成立的。’ 在此处，涅槃在名言上是世俗谛，并且在自宗中不存在。那个时代的涅槃，也必须解释为自性涅槃和果时涅槃两种，这可以通过上下文来理解。一个相同的例子在这里是世俗的。
English
And, all elaborations are prohibited, which is a non-diverse emptiness. Whichever of these two emptinesses, as long as a sign of emptiness appears in the concept, then, at the moment of cutting off the signless elaboration, it is regarded as an object to be negated. The reason for needing to negate when establishing this view is that it is a conventional truth. The second case is that conventional truth is regarded as ultimate truth, which has three ways: relying on the texts of the Prasangika school to establish it, relying on the texts of the Svatantrika school to establish it, and relying on the teachings of Shantideva to establish it. The first way, as it is said in the 'Sixty Stanzas on Reasoning': 'Those with right view do not cling to the world, nor do they cling to nirvana.' In the commentary, Chandrakirti asked: 'Is nirvana also a conventional truth?' The answer is: 'It is so. If there is discrimination in samsara, then there is also discrimination in nirvana. Because both of these are worldly expressions.' From there, 'Therefore, nirvana is also considered a conventional truth.' If someone says that nirvana is the ultimate truth, then, because it does not deceive the world, the worldly expression calls it the ultimate truth. Those who abide in seeing the ultimate truth do not perceive samsara or nirvana. Therefore, the statement 'Those with right view do not cling to the world, nor do they cling to nirvana' is established.' From there, 'If nirvana is nothing, then what does it mean that the noble ones attain nirvana?' The answer is: 'Knowing existence is called nirvana.' That is, knowing the nature of existence as unborn, fully understanding in a way that does not understand, that itself is the nature of the complete pacification of all signs, combined with conventional truth, it is called nirvana. Therefore, one should know that there is nothing established as the self-nature of what is called nirvana.' In this context, nirvana is a conventional truth in name, and it does not exist in our own system. The nirvana of that time must also be explained as both the nirvana of nature and the nirvana of the time of fruition, which can be understood from the context. The same example here is conventional. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བདེན་པར་བཤད་པ་དང་། གོང་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བཤད་པ་གཉིས་ཀ་མི་འགལ་བ་ནི། འཇུག་འགྲེལ་དུ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཕགས་པ་སྣང་བཅས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་། དེའི་དོན་དམ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་མདོ་དྲངས་པ་ལས། གཞན་གྱི་དོན་དམ་བྱས་གང་ཡིན། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་གིས། སྟོང་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། བཏགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །བཀག་པས་བཏགས་མིན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་བས་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་འགྲེལ་པར། དགག་བྱ་བཏགས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན། བཀག་པ་ཡང་བཏགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་སྔོ་སངས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིའི་དོན་ལ་བོད་ཕྱི་མ་དག །རེ་འགའ་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ལ་འཆད་པ་དང་། རེས་འགའ་མཚན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་སོང་བའི་ཆ་ནས་འཆད་ཅིང་། དེའི་རང་ལྡོག་ནས་དེར་འཆད་མ་ནུས་པས་གཞུང་ 14-4-21b གི་སྐབས་ལས་རིང་དུ་གོལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེའི་སྐབས་ཀྱི་འཕྲོས་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། ཇི་སྐད་དུ། དངོས་ཙམ་བརྟེན་ནས་གང་སྐྱེས་ཏེ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སྐྱེ་བ་ཙམ་དེ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པར་བཤད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་བཏགས་ཡིན། །ཞེས་ཡང་དག་པའི་སྐྱེ་སོགས་དེ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཤད་པ་དེ་གྲུབ་མཐས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་། །དངོས་པོ་བཀག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །ཡང་དག་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་འདོད། །དཔྱད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །བཏགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །ཞེས་སོགས་སྦྲེལ་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཡང་། མྱུ་གུ་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི། མྱུ་གུ་སྐྱེ་མེད་དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཡང་། སྐྱེ་མེད་དེ་ཉིད་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀའི་གཞི་མཐུན་དུ་བཤད་པ་ནི། བློ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པའི་དོན་དམ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡི
Chinese
关于真谛的解释，以及之前关于胜义谛的解释，两者并不矛盾。《入行论释》（Bodhisattvacaryāvatāra-pañjikā）中说：‘对于普通人来说的胜义谛，是圣者（具有显现）的世俗谛；而圣者的胜义谛，是佛陀的世俗谛。’就像《般若核心经》（Prajñā-hṛdaya-sūtra）所引用的那样：‘他人之胜义，即是他之世俗。’ 第二，自续派的论典通过以下方式确立空性为世俗谛：如《二谛分别论》（Satyadvayavibhaṅga）中所说：‘所立之自性，若已遮遣，云何不成假立？是故此乃世俗。’并且，在该论的注释中说：‘如果所破是假立的，那么破除本身也将变成假立的，就像对石女之子的蓝色等的破除一样。’ 对于此处的意义，后期的藏族学者有时解释为，例如通过遮止生而区分的苗芽；有时则从成为名言执着之境的角度来解释。由于无法从其自相的角度来解释，因此远离了论典的本意。 那么，其本意如何呢？解释如下：如经中所说：‘仅依于事物而生起者，应知为真实世俗。’因此，仅仅是生起本身，就被称为真实的世俗谛，也是世间的胜义谛。如经中所说：‘非真实者乃是假立。’因此，真实的生等，如果因为宗派的虚构而成为错误的世俗谛，那么，通过《金刚屑》（Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra）等推理遮止真实的生等，也将成为错误的世俗谛，因为这是宗派论者虚构的。对于这种疑虑，经中说：‘遮止生等亦，以遮止事物之理，与真实相符故，我等认为乃胜义。’ 如果进行分析，则仅仅是世俗。为什么呢？因为所破并非存在，因此，真实中无有遮止是显而易见的。‘所立之自性’等连接在一起解释。 这些话的含义是：如果以苗芽作为分析的基础，并依赖于分析的推理，那么苗芽的无生就是胜义谛；然而，如果以无生本身作为分析的基础，并依赖于分析的推理，那么无生就是世俗谛。也就是说，真实和世俗两者具有共同的基础。这是相对于前一种智慧的胜义谛，以及相对于后一种智慧的世俗谛。
English
The explanation of the true and the previous explanation of the ultimate truth are not contradictory. In the Bodhisattvacaryāvatāra-pañjikā, it says: 'What is the ultimate truth for ordinary people is the conventional truth of the noble ones (with appearances); and the ultimate truth of the noble ones is the conventional truth of the Buddhas.' Just as quoted in the Prajñā-hṛdaya-sūtra: 'What is the ultimate for others is considered the conventional for others.' Secondly, the Svātantrika school establishes emptiness as conventional truth in the following way: As stated in the Satyadvayavibhaṅga: 'The nature of what is imputed, if it is refuted, how can it not be imputed? Therefore, this is conventional.' And in the commentary to that, it says: 'If what is to be refuted is imputed, then the refutation itself will also become imputed, just like the refutation of the blueness, etc., of a barren woman's son.' Regarding the meaning here, later Tibetan scholars sometimes explain it as, for example, a sprout distinguished by the negation of arising; and sometimes they explain it from the perspective of becoming an object of conceptual grasping. Because it cannot be explained from its own perspective, it deviates far from the intention of the text. So, what is the intention of the text? The explanation is as follows: As stated in the scripture: 'Whatever arises merely dependent on things, should be known as the true conventional.' Therefore, merely arising itself is called the true conventional truth, and it is also the ultimate truth of the world. As stated in the scripture: 'What is not true is imputed.' Therefore, if the true arising, etc., becomes a false conventional truth due to the fabrication of a sect, then the negation of the true arising, etc., by reasoning such as the Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra will also become a false conventional truth, because it is fabricated by sectarian proponents. Regarding this doubt, the scripture says: 'The negation of arising, etc., also, because of the reasoning of negating things, is in accordance with the true, therefore, we consider it to be the ultimate.' If analyzed, it is merely conventional. Why? Because what is to be negated does not exist, therefore, in reality, the absence of negation is clear. 'The nature of what is imputed,' etc., are explained together. The meaning of these words is: If the sprout is taken as the basis for analysis, and relying on the reasoning of analysis, then the non-arising of the sprout is the ultimate truth; however, if the non-arising itself is taken as the basis for analysis, and relying on the reasoning of analysis, then the non-arising is the conventional truth. That is to say, both truth and conventional truth have a common basis. This is the ultimate truth relative to the former wisdom, and the conventional truth relative to the latter wisdom. --------------------------------------------------------------------------------