Tibetan
ྱེ་བར་རུང་བ་མིན་ཞེ་ན། །ལམ་འབྲས་གཞུང་གི་ལྟ་གྲུབ་བརྒྱད། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་གང་ནས་བྱུང་། །དེས་ན་སྐལ་ལྡན་ཅིག་ཆར་བ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་ཡི། །གྲུབ་མཐར་ཞུགས་པ་མེད་གྱུར་ཀྱང་། །དབང་བཞི་རིམ་གྱིས་བསྐུར་བ་ལས། །དབང་བཞི་པོ་དང་རྗེས་མཐུན་པའི། །ལྟ་བ་རིམ་གྱིས་སྙོགས་གྱུར་ནས། །བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །འདི་ནི་གཞན་གཞུང་ལུང་རིགས་ཀྱི། །མཐའ་ཆོད་འདྲ་བ་མང་མང་པོས། །རང་གཞུང་ཚུགས་པར་མི་སྨྲ་བ། །རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་གསོ་ཕྱིར་བསྔོ།། ༄། །སེམས་ཅན་དང་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ངོས་འཛིན་གསལ་པོ་འདིར་བཤད་བྱ། ། ༄། །སྭསྟི། སྨྲས་མཁས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ། །རབ་དང་གུས་པས་ཕྱག་བྱས་ནས། །སེམས་ཅན་དང་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ངོས་འཛིན་གསལ་པོ་འདིར་བཤད་བྱ། །དུས་འདིར་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་དུ། །ཕྱིན་པ་པ་རྣམས་ཕལ་ཆེ་བས། །སངས་རྒྱས་དང་ནི་སེམས་ཅན་གྱི། །ངོས་འཛིན་གསལ་པོ་མ་སྨྲས་པས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སེམས་སྐྱེད་དང་། །བསྔོ་བ་དང་ནི་སྨོན་ལམ་དང་། །ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་སྒོམ་པ་ཡི། །ཚུལ་ལ་རྡེང་ཐོབ་མ་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པོའི་ངོས་འཛིན་དོན་དམ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་བཏགས་པའི་ཡོད་ཉིད་དོ། །བཏགས་ཡོད་ཅེས་པ་ཕུང་པོ་ལ། །བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་སྟེ། །གཞན་སེལ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་པས། །གཉིས་པོའི་མཚན་གཞི་དངོས་མ་ཡིན། །ཆོས་དབྱིངས་འཆད་ཚུལ་རྣམ་གཉིས་སྟེ། །མེད་པར་དགག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཆོས་ཀྱི་ 13-10-9a དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མེད་པར་དགག་པ་སེམས་ཅན་དང་། །སངས་རྒྱས་མཚན་གཞིར་རུང་བ་མེད། །དྲི་བཅས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ནི། །དོན་དམ་པ་ཡི་སེམས་ཅན་དང་། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས་དང་ནི། །རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཞེས་སུ་བཤད། །ཉེས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་པའི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དོན་དམ་པ་ཡི་སངས་རྒྱས་སོ། །དོན་དམ་སེམས་ཅན་གང་ཡིན་པ། །གློ་བུར་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་ཚེ། །སངས་རྒྱས་པ་དང་གནས་གྱུར་པ། །མཐར་ཐུག་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་གྱུར་ཅེས། །སྨོན་པར་བྱེད་པའི་བདག་དེ་དང་། །སྨོན་པའི་ཡུལ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །མ་རྟགས་ཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བའི། །ཚེ་ན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་དེ། །ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་སུ། །སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་། །འདི་ལ་ཞེན་པས་འཇུག་པ་ཟེར། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི། །སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་དེར་འགྱུར་གྱི། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་དེར་མི་འགྱུར། །དེ་ཡི་འཐད་པ་ཅི་ཞེ་ན། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཉིས། །རྒྱུན་ཅིག་པ་ནི་མིན་ཕྱིར་དང་། །བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་མ་འདས་པ། །དང
Chinese
如果这样可以，那么《道果》正文的八种见解，以及四种宗派是从哪里来的呢？因此，有缘者应一心投入，即使没有加入主张无自性的宗派，通过次第接受四种灌顶，并逐渐获得与四种灌顶相符的见解，那么在这一世就能成就十三地金刚持的果位。这就像许多其他宗派的经文和理证一样，为了唤醒那些不认为自己的宗派已经确立的人们的记忆而发愿。 现在，将在此清楚地阐述众生和佛陀的识别。 吉祥！向善于言辞的语自在（梵文：Vāgīśvara，文殊菩萨的名号）致以敬意和顶礼后，现在将在此清楚地阐述众生和佛陀的识别。如今，大多数修习密咒和波罗蜜多的人，没有清楚地阐述佛陀和众生的识别，因此，在修习波罗蜜多的心生、回向、发愿、生起本尊和禅修的方式上，没有获得稳固的基础。这两者的识别是胜义谛和世俗谛的假立存在。所谓的假立存在，仅仅是依赖于蕴而假立的‘我’，除了排除他者之外，没有其他。因此，这两者的本体并非实有。法界的阐述方式有两种：从无遮的角度阐述的空性，以及法界的智慧。 从无遮的角度阐述的空性，不能作为众生和佛陀的本体。具有垢染的法界智慧，是胜义谛的众生，也被称为如来藏的界、自性住种姓。从一切过患中解脱，与一切功德无二无别的法界智慧，是胜义谛的佛陀。什么是胜义谛的众生呢？当从暂时的垢染中解脱时，就称为成佛和转依，也就是究竟。‘我将成为佛陀’，发愿的‘我’，以及发愿的对境佛陀，也都不离法界。仅仅喜欢单独修习的世俗众生，似乎在向世俗色身的佛陀祈愿。对此的执着称为趣入。即使如此趣入，胜义谛的众生仍然会变成那样，但世俗众生不会变成那样。这其中的道理是什么呢？因为世俗众生和佛陀并非同一相续，而且仅仅是假立存在，没有超出这些，所以不是真实的。
English
If this is permissible, then where do the eight views of the Lamdre (Path and Fruit) text and the four philosophical schools come from? Therefore, fortunate ones should wholeheartedly engage, and even if they have not joined the school that asserts no self-nature, by gradually receiving the four empowerments and gradually acquiring views that are in accordance with the four empowerments, they will attain the state of the thirteenth-level Vajradhara in this very life. This is like many other schools' scriptures and reasonings, dedicated to awakening the memory of those who do not think that their own school has been established. Now, a clear identification of sentient beings and Buddhas will be explained here. Homage and prostration to Vāgīśvara (Mañjuśrī, meaning 'Lord of Speech'), who is skilled in speech, now a clear identification of sentient beings and Buddhas will be explained here. Nowadays, most practitioners of mantra and pāramitā do not clearly explain the identification of Buddhas and sentient beings, and therefore, they have not gained a firm foundation in the ways of generating the mind of pāramitā, dedication, aspiration, generating deities, and meditation. The identification of these two is the conventional existence of ultimate truth and conventional truth. The so-called conventional existence is merely the 'I' that is imputed in dependence on the aggregates, and there is nothing other than excluding others. Therefore, the essence of these two is not real. There are two ways of explaining the dharmadhātu: emptiness explained from the perspective of negation, and the wisdom of the dharmadhātu. Emptiness explained from the perspective of negation cannot be the essence of sentient beings and Buddhas. The wisdom of the dharmadhātu with defilements is the sentient being of ultimate truth, and is also called the realm of the tathāgatagarbha, the naturally abiding lineage. The wisdom of the dharmadhātu, which is completely liberated from all faults and inseparable from all qualities, is the Buddha of ultimate truth. What is the sentient being of ultimate truth? When it is liberated from temporary defilements, it is called enlightenment and transformation, which is ultimate. 'I will become a Buddha,' the 'I' who makes the aspiration, and the Buddha who is the object of aspiration, are also not separate from the dharmadhātu. The conventional sentient being who enjoys solitary practice seems to be praying to the Buddha of the conventional form body. Attachment to this is called entering. Even if one enters in this way, the sentient being of ultimate truth will still become that, but the conventional sentient being will not become that. What is the reason for this? Because conventional sentient beings and Buddhas are not the same continuum, and they are merely imputed existences, not exceeding these, so they are not real. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོས་པོར་མེད་པ་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །བསག་པའི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །བསྔོ་བའི་དོན་གང་ཅི་ཞེ་ན། །བསགས་པའི་དགེ་བ་ཆོས་དབྱིངས་དང་། །ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཉིད་འགྱུར་ཕྱིར། །ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ། །བསགས་པའི་དགེ་བ་གཞན་སྣང་དུ། །གཟུགས་སྐུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །གཟུགས་སྐུའི་རིགས་འདྲ་སྔོན་དུས་ཀྱི། །གང་ཟག་དེ་ལ་བྱེད་པ་ནི། །ང་ཉིད་དེ་ཚེ་དེ་ཡི་དུས། །དེ་འདྲ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་དང་། །འདི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་པ། །དམ་པའི་ 13-10-9b དོན་གྱུར་བདག་ཡིན་གྱི། །ཀུན་རྫོབ་ཟས་གཙང་སྲས་པོ་དེ། །སྤྱི་བོ་སྐྱེས་སུ་ག་ལ་གྱུར། །དེ་ཡང་དེར་འགྱུར་མ་ཡིན་མོད། །དེ་ལྟར་ཤེས་རྒྱུད་ཅིག་པ་ལ། །བསམས་ནས་དེ་ལྟ་བཤད་པ་ཡིན། །ཤེས་རྒྱུད་ཅེས་པ་དམ་པའི་བདག །བཤད་མ་ཐག་པ་དེར་འཆད་ཀྱི། །ཀུན་གཞིའི་ཉོན་ཡིད་འཇུག་ཤེས་ལ། །འཆད་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དུད་འགྲོའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་པོ། །རྣམ་སྨིན་ཉིད་ཕྱིར་མཐོ་རིས་ཀྱི། །སྐྱེ་བ་བླངས་ཚེའང་རྒྱུན་ཆད་ན། །སངས་རྒྱས་སར་འགྲོ་དེ་མི་སྲིད། །ལྷ་སྐྱེད་པ་ན་མངོན་བྱང་དང་། །ས་བོན་སོགས་སྐྱེད་གང་ཡིན་ཀྱང་། །བཏགས་ཡོད་གང་ཟག་མི་དམིགས་པར། །བྱས་ནས་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདག །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྫོགས་སངས་རྒྱ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་པ་དེ། །སེམས་ཅན་དོན་ཕྱིར་བསྐུལ་བ་ན། །སྨོན་ལམ་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི། །སྣང་བ་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སྟོན། །རེ་ཤིག་འདི་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ། །འདི་ལས་མང་པོར་སྤྲོ་ནུས་པ། །རིམ་གྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་། །སྐལ་མཉམ་ཀུན་ལ་ཕན་བྱེད་ཤོག། ༄། །རང་གཞན་རྨོངས་པ་གསལ་བར་བྱ། ། ༄། །སྭསྟི། འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། །རང་གཞན་རྨོངས་པ་གསལ་བར་བྱ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ། །མདོ་ནས་གསུངས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་། །རྒྱུད་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དང་། །ཁྱད་པར་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཉིད། །རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔར་བཤད་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ཡེ་ཤེས་ལྔར། །བཤད་ལ་རྩོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་བཞིན་སྒྲ་ལ་མངོན་ཞེ་ན། །དོན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འགྱུར་ཕྱིར། །ལུང་དང་མཐུན་པའི་རིགས་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་བཤད་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི །སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་མི་མཐུན་མེད། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་གློ་བུར་གྱི། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་པར་ཀུན་གྱི་འཆད། ། 13-10-10a སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡོད་མེད་པ། །ལ་ལ་དག་ཏུ་རྩོད་པའི་གཞི། །ཡིན་མོད་ཡོན་ཏན་ཡོད་གྱུར་ན། །དམ་པའི་བདག་དེ་སངས་རྒྱས་དངོས། །ཡིན་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཀུན། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཡིན་མོད་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཀུན། །སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་མི་འཆད་པ། །འདི་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ཡི། །བདེན་གཉིས་དབ
Chinese
因为没有不遍及之处的缘故。将积累的善根回向菩提，回向的意义是什么呢？因为积累的善根与法界，其本体会变得无二无别。当法界完全证悟成佛时，积累的善根在其他众生看来，是成就色身的因。对于过去世与色身相似的众生，这样做是指：‘我自己在那个时候，会变成那样，会变成这样。’这是胜义谛的意义，是我。世俗谛的净饭王子，怎么会从顶门出生呢？即使他不会变成那样，但对于相续相同者，思考后会那样说。相续是指刚才所说的胜义谛的我，而不是指阿赖耶识、染污意和六识。畜生的八识，因为是异熟果，即使转生到天界，相续也会中断，所以不可能成佛。在生起本尊时，无论是生起现观还是种子字等，在没有执著于假立的补特伽罗的情况下，将胜义谛的我，如实地圆满成佛，融入法界。为了利益众生而发起时，凭借愿力的力量，将色身的显现示现给其他众生。暂时就说这么多，能比这更多地阐述，也会逐渐地讲述，愿对所有具缘者都有利益。 为了遣除自他的愚昧。 吉祥！向文殊菩萨顶礼后，为了遣除自他的愚昧。所有众生皆可成佛，经典中对此有非常多的阐述。续部中说一切事物，皆是佛，特别是五蕴，说是五部如来，五毒烦恼说是五智，对此没有争论。如果按照字面意思去理解，会变得没有意义，所以要用符合经论的理智，进行辨别后阐述。众生的自性是清净的，本来就是佛，对此没有异议。大家都说自性清净是被突如其来的垢染所遮蔽。 对于是否具有力量等功德，有些人会争论。如果具有功德，那么胜义谛的我就是真正的佛，所以世俗谛的一切众生，都具有如来藏。但是世俗谛的一切众生，不会直接说是佛，这也是刚才所说的，二谛的差别。
English
Because there is nowhere it does not pervade. Dedicating the accumulated merit to Bodhi, what is the meaning of dedication? Because the accumulated merit and the Dharmadhatu, their essence will become inseparable. When the Dharmadhatu is fully enlightened into Buddhahood, the accumulated merit, in the eyes of other beings, is the cause of accomplishing the Rupakaya (form body). Doing this for beings who are similar to the Rupakaya in the past means: 'I myself, at that time, will become like that, will become like this.' This is the meaning of the ultimate truth, it is me. How could the son of Suddhodana (净饭王) in the conventional truth be born from the crown of the head? Even if he will not become like that, but for those with the same continuum, it is said after thinking about it. The continuum refers to the ultimate truth of me just mentioned, not the Alaya consciousness, the afflicted mind, and the six consciousnesses. The eight consciousnesses of animals, because they are the result of maturation, even if they are reborn in the heavens, the continuum will be interrupted, so it is impossible to become a Buddha. When generating the deity, whether generating the Abhisambodhi (现观) or seed syllables, etc., without clinging to the imputed Pudgala (补特伽罗), the ultimate truth of me, perfectly and completely becomes a Buddha as it is, and merges into the Dharmadhatu. When initiating for the benefit of sentient beings, by the power of the aspiration, the appearance of the Rupakaya is shown to other sentient beings. Let's just say this much for now, and if we can elaborate more than this, we will gradually explain it, may it benefit all those who are fortunate. In order to dispel the ignorance of oneself and others. Auspicious! After prostrating to Manjushri (文殊菩萨), in order to dispel the ignorance of oneself and others. All sentient beings can become Buddhas, and there are very many explanations of this in the scriptures. The Tantras say that all things are Buddhas, especially the five Skandhas (蕴), which are said to be the five Buddha families, and the five poisons are said to be the five wisdoms, and there is no dispute about this. If one understands according to the literal meaning, it will become meaningless, so one must use reason that conforms to the scriptures and treatises to discern and explain. The nature of sentient beings is pure, and they are originally Buddhas, and there is no disagreement about this. Everyone says that the nature of purity is obscured by sudden defilements. Some people will argue about whether or not they have qualities such as power. If they have qualities, then the ultimate truth of me is the real Buddha, so all sentient beings in the conventional truth have the Tathagatagarbha (如来藏). However, all sentient beings in the conventional truth are not directly said to be Buddhas, and this is also the difference between the two truths just mentioned. --------------------------------------------------------------------------------