Tibetan
ན་གཞི་རྒྱུ་རྒྱུད་ཅེས། །འཆད་པའི་ངོས་འཛིན་གང་ལ་བྱེད། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་འཆད་ན། །དེ་འདྲ་ཆོས་ནས་བཤད་པ་མེད། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ནི། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་རིགས་འདྲའི་རྒྱུན། །ཆད་མི་སྲིད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྒྱུད་དུ་འཆད་པར་ལུང་ཀུན་མཐུན། །སྤྱིར་ན་ཡེ་ཤེས་འགལ་ཟླ་དང་། །ཁྱད་པར་ཚེ་འདི་རེ་རེ་ཞིང་། །རྒྱུན་ཆད་འགྱུར་བའི་རྣམ་ཤེས་ལ། །རྒྱུད་དུ་འཆད་པ་སུ་ཞིག་བྱུང་། །ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ། །ཆོས་ལས་བཤད་པ་མེད་ཅེ་ན། །ཀུན་གཞི་ལྟ་ཞོག་སེམས་དང་ནི། །སེམས་བྱུང་ཀུན་ལ་རྣམ་ཤེས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཆ་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་བ། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུགས། །ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་གསལ་ཆ་དེ། །ཀུན་གཞིར་འདོད་པ་མིན་ཞེ་ན། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་ཀུན་གྱི། །གནས་སུ་བཤད་དོ་ཤེས་པ་དེ། །ཀུན་གཞི་མིན་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤོད། །རྣམ་ཤེས་འཁོར་བ་ཉི་ཚེའི་གནས། །ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་གསལ་ཆ་ལ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རྒྱུད་ཅེས། །བཤད་པ་ཐོས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཁས་ལེན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །སྐབས་འདིར་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ། །བདེ་སོགས་བདེན་པས་སྟོང་པ་དེ། །བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དོན་མིན་ན། །བདེ་སོགས་རྟོག་པས་སྟོང་པ་དེ། །ཟུང་འཇུག་དོན་དུ་འཆད་བྱེད་ན། །འདི་འདྲ་གཞན་སྟོང་ལུགས་ཡིན་ཕྱིར། །ལམ་འབྲས་ལྟ་བར་མི་བཟུང་སྟེ། །སེམས་ཙམ་ལུགས་ལས་མ་འདས་ཟེར། །འོ་ན་ལམ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི། །ཆོས་ལུགས་ཁུང་མ་ཐམས་ཅད་ལས། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས། །བཤད་པ་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤོངས། །ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ 13-10-7b སྟོང་ཉིད་འདི། །གཞན་སྟོང་ནང་ནས་ཐ་ཤལ་ཏེ། །ཆོས་ཅན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ། །དགག་བྱ་གཞན་ཞིག་དགག་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཆོས་འདིར་རྗེས་ཐོབ་ཏུ། །ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །གཉིས་སྟོང་ཡེ་ཤེས་ཁས་ལེན་ན། །སྤྲོས་བྲལ་མིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལས། །ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད་བཤད་པ། །མཉམ་གཞག་དངོས་གཞིའི་ཚེ་ཡིན་གྱི། །རྗེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ། །ལྟ་གྲུབ་དབྱེ་བ་རྣམ་བརྒྱད་བཤད། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་སྤྲོས་བྲལ་ལས། །ལྷག་པའི་ཉམས་མྱོང་ལྟ་བར་བཤད། །ཞར་བྱུང་སྤྲོས་པ་ཅི་ལ་ཟེར། །ཞེ་ན་རང་གཞན་ལུགས་གཉིས་པོ། །ཡོད་ན་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་ཁྱབ། །ཅེས་པ་ཙོང་ཁ་པ་ཡི་ལུགས། །ཆོས་འདིའི་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་དང་། །མེད་ན་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་འགལ། །རང་ལུགས་སྤྲོས་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་མཐའ་རྣམས་དང་། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་ལ་སོགས་པར། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཇི་སྙེད་པའོ། །ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་འགོག་པ་ལ། །དབུ་མའི་རིགས་པ་ཟབ་གྱུར་ཅིང་། །ཡུལ་ཅན་འཛིན་པ་འགོག་པ་ལ། །སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཡུལ་བཀག་པ་ལས་ཡུལ་ཅན་
Chinese
问：何为‘俱生相续’？ 答：若谓‘阿赖耶识’是俱生相续，经典中并无此说。 基、道、果三位，周遍一切，且具同类相续之不断绝之‘本觉’（藏文：ཡེ་ཤེས།），诸经皆一致认为此乃俱生相续。 一般而言，本觉与违品相悖，特别是对于每一个此生，相续断绝、变异之‘识’，又有谁会说它是俱生相续呢？ 问：若说经典中没有提到‘阿赖耶本觉’。 答：且不说阿赖耶，心及心所，皆有‘识’与‘觉’二分，这是大乘诸法的共识。 问：若不认为阿赖耶之上的光明分是阿赖耶。 答：那么请你来说说，经中说轮回与涅槃之根本是阿赖耶，难道此阿赖耶不是你所承认的阿赖耶吗？ ‘识’是轮回的暂时居所，阿赖耶之上的光明分，被称为无漏之‘觉性相续’，听闻此说，难道你不应该承认吗？ 此时，有些人会这样认为：安乐等空性，若非乐空双运之义，那么安乐等由分别念所空，若被解释为双运之义，这种观点属于他空宗，不应被视为道果之见，并未超出唯识宗的范畴。 那么，对于道果等一切法类中，所说的‘无二取舍之本觉’，你又该如何解释呢？ 你所认为的空性，是他空宗中最劣等的，因为对于以量成立的法，是为了遮破其他的遮破。 那么，在此法中，后得位安立名言之时，若承认二空之本觉，岂不是会变成非离戏？ 经中说，没有比波罗蜜多的离戏更殊胜的见解，这是指入定正行之时，而在后得位安立名言之时，则有八种见解的差别。 所有这些，都被认为是胜于离戏的体验和见解。 顺便问一下，什么是戏论？ 答：如果自宗和他宗两种观点都存在，那么就不是离戏。宗喀巴大师的观点是，在此法中，有和无与离戏相违背。 自宗的戏论有两种：执着于有无等边见，以及空与非空等。遮止对境之戏论，中观的理证最为深刻；遮止有境之执着，密咒的方便法门尤为殊胜。相较于遮止对境，遮止有境
English
Question: What is meant by 'co-emergent continuum'? Answer: If you say that 'Ālayavijñāna' (藏文：ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས།，种子识，storehouse consciousness) is the co-emergent continuum, there is no such statement in the scriptures. The base, path, and fruition stages, pervading all, and possessing a continuous stream of similar nature, the 'original awareness' (藏文：ཡེ་ཤེས།，wisdom) that cannot be interrupted, all scriptures agree that this is the continuum. In general, original awareness is contrary to its opponents, especially for each of these lives, who would say that the 'consciousness' (藏文：རྣམ་ཤེས།，consciousness) that is interrupted and changes is the continuum? Question: If you say that there is no mention of 'Ālaya original awareness' in the scriptures. Answer: Not to mention Ālaya, mind and mental factors all have two aspects of 'consciousness' and 'awareness', this is the common understanding of all Mahāyāna teachings. Question: If you do not consider the clear aspect above Ālaya to be Ālaya. Answer: Then please tell me, the scriptures say that the root of Saṃsāra and Nirvāṇa is Ālaya, is this Ālaya not the Ālaya that you acknowledge? 'Consciousness' is the temporary abode of Saṃsāra, the clear aspect above Ālaya is called the 'untainted stream of awareness', hearing this, shouldn't you also acknowledge it? At this time, some people think like this: bliss and emptiness, if it is not the meaning of bliss-emptiness union, then bliss and emptiness are empty of conceptual thoughts, if it is explained as the meaning of union, this view belongs to the Shentong school, it should not be regarded as the view of the path and fruition, and it has not exceeded the scope of the Cittamatra school. Then, how do you explain the 'non-dual grasping awareness' mentioned in all categories of Dharma such as the path and fruition? The emptiness that you think is the worst in the Shentong school, because for the Dharma established by valid cognition, it is to refute other refutations. Then, in this Dharma, when establishing names in the post-meditation state, if you acknowledge the two emptinesses of original awareness, wouldn't it become non-free from elaboration? The scriptures say that there is no view more superior than the freedom from elaboration of Prajñāpāramitā, this refers to the time of entering meditation and practicing, while at the time of establishing names in the post-meditation state, there are eight kinds of differences in views. All of these are considered to be experiences and views superior to freedom from elaboration. By the way, what is elaboration? Answer: If both self and other views exist, then it is not freedom from elaboration. Tsongkhapa's view is that in this Dharma, existence and non-existence contradict freedom from elaboration. There are two kinds of elaboration in one's own school: clinging to extremes such as existence and non-existence, and emptiness and non-emptiness. To prevent elaboration on the object, the reasoning of Madhyamaka is the most profound; to prevent clinging to the subject, the skillful means of mantra is particularly superior. Compared to preventing the object, preventing the subject --------------------------------------------------------------------------------