Tibetan
བྲལ་གསུང་གིས་དེ་འདོམས་པ། །ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོ་བསྒྱུར་ལ་འདུད། །འདི་ན་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི། །ལྟ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ། །ཐབས་མཁས་ཁྱད་པར་ཆེ་ཞེས་པ། །ཀུན་གྱིས་འཆད་དེ་འདིར་བརྟག་བྱ། །དོན་ཅིག་མ་རྨོངས་ཞེས་སོགས་དང་། །སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་ནི། །གསང་སྔགས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ་ཞེས། །སྔོན་རབས་མཁས་པས་གང་གསུངས་པ། །ཕྱི་མའི་དུས་འདིར་རང་བློའི་སྐྱོན། །དྲི་མེད་གཞུང་ལབ་གོ་བྱེད་མཁན། །དབུ་མ་ཡན་ཆད་གཞུང་མཐའ་དག །རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ཅིག་ཡིན་ལོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡི། །ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས། །རྟོགས་བྱེད་ཐབས་དང་རྟོགས་བྱ་བ། །གཉིས་ཀ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མེད། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ། །སྔགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མི་རྟོགས། །སྔགས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འདུས། །འོན་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །བསམ་བྱུང་རིགས་པས་མཐའ་དཔྱད་པའི། །སྤྲོས་བྲལ་དེ་ལ་གསང་སྔགས་པས། །ཐོས་བསམ་ལྟ་བར་འཆད་བྱེད་ཀྱི། །རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བར་འཆད་པ་མིན། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་བློ། །རྟོག་པ་ཉིད་ཕྱིར་དུག་ཅན་དང་། །ཞེན་པ་ཟློག་པའི་གཉེན་པོར་འདོད། །སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་གྱི་འཆད་ལུགས་ལ། །སྲོལ་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་མོད་ཀྱང་། །རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ 13-10-15a ཅིག་ཡིན་པའི། །ངེས་པ་མེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཐལ་རང་དབུ་མ་པའི། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྔགས་ལུགས་ཀྱི། །རྟོགས་བྱ་ལ་ནི་གཞི་མཐུན་ཀྱང་། །སྲིད་པ་མིན་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ལ། །གཞི་མཐུན་ཡོད་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལ། །སོ་སོར་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཟེར། །འོན་ཀྱང་ཐོས་བསམ་རིགས་པ་ཡིས། །རྟོགས་པའི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྣམ་གྲངས་པ་ཡི་དོན་དམ་དང་། །གསུམ་པའི་དབང་ལས་རྟོགས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་རྣམ་གྲངས་པ། །མིན་པའི་དོན་དམ་ཞེས་བྱར་ནི། །རྗེ་བཙུན་གྲགས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས། །དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པའི། །ཁྱད་པར་གང་ཡིན་དྲིས་པ་ལ། །དབང་དང་རིམ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ཚིག་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་ཀུན་གྱིས་འཆད། །འོ་ན་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་ཅེས། །བཤད་པའི་ངོས་འཛིན་གང་ལ་བྱེད། །ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་ལ། །འཆད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་། །གཉིས་མེད་དོན་དེ་གཉིས་བཅས་ལ། །བཤད་ན་རྣམ་པར་རྨོངས་ཞེས་བྱ། །དབང་དང་རིམ་གཉིས་གོམས་པ་ལས། །བྱུང་བའི་བདེ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཆེན་པོ་དང་། །དེ་ཉིད་སྤྲོས་ཀུན་དང་བྲལ་བ། །དེ་ལ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དང་། །ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བཤད། །དེ་འདྲའི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་དེ། །ཐོས་བསམ་གྱིས་ནི་མི་རྟོགས་ཤིང་། །དེ་མ་རྟོགས་ཕྱིར་དེ་མཐོང་བའི། །མཐོང་ལམ་ཡང་ནི་ཡ
Chinese
以离言之语作此劝诫：顶礼遍主转轮者（จักกฺรวตฺติ，cakravarti，转轮王）。 于此，关于密咒与般若（पारमिता，pāramitā，到彼岸），见地并无差别，而方便具有极大差别，此为众人所说，故于此处进行考察。 ‘不迷于一义’等等，以及对于离戏论证悟之方便，密咒尤为殊胜，此乃昔日贤者所言。 于后世，以自心之过失，于无垢之论典妄加评论者，将中观（དབུ་མ་，Madhyamaka，中观）及以上所有论典，皆视为应证悟之见地。 密咒不共之见地，乃俱生智（ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས，sahaja-jñāna，俱生智），证悟之方便与所证悟之果，二者皆为般若所无。 般若之离戏论，密咒之智慧亦不能证悟，密咒所证悟之空性（śūnyatā，शून्यता，空性，空虚性），融入无漏大乐之中。 然般若，以思所成之理智，对边际进行分析之离戏论，密咒行者，将其作为闻思之见地进行阐释，而非作为应证悟之见地。 对此，以其所缘之境，心识本身即为分别念，故视其为有毒之物，并作为遣除执着的对治。 仅就离戏论之阐释方式而言，二者传统并无差别，然对于其为应证悟之见地，则无有定解。 尤其是自续派（svātantrika，自主）与应成派（prāsaṅgika，归谬）中观之空性，与密咒之所证悟，虽有共同基础，然应知其并非实有。 瑜伽行派（yogācāra，瑜伽行）之空性，与密咒之自性俱生智，因有共同基础，故二者皆被称为各自之自证智。 然以闻思理智所证悟之二无别智慧，就名言谛（saṁvṛti-satya，世俗谛）而言，乃是依仗第三者（指佛陀）之加持而证悟之智慧，因此，尊者名称（གྲགས་པ，Grags-pa）之足下曾说：此为非名言谛之胜义谛（paramārtha-satya，胜义谛）。 其后，若问密咒之方便有何殊胜之处？则众人皆以‘灌顶（abhiṣeka， अभिषेक，灌顶，加持）与次第（krama，次第）’二字略作解释。 若然，‘方便与智慧二无别’，应如何进行认识？ 言说方便与智慧相结合者，实为众多，若将二无别之义，解释为二者兼具，则实为迷乱。 由灌顶与次第之修习所生之大乐智慧，乃密咒之大方便，此即是远离一切戏论之境界。 此即是乐空双运（sukha-śūnyatā-yuganaddha， सुखशून्यतायुगनद्ध，乐空双运，乐与空性结合），亦是方便与智慧二无别之境界。 如此之方便与智慧二无别，非由闻思所能证悟，因未证悟此，故亦无有见道（darśanamārga， दर्शनमार्ग，见道，见真理之道）。
English
Admonishing with words of detachment: I prostrate to the all-pervading Chakravarti (จักกฺรวตฺติ, cakravarti, Wheel-Turning King). Here, regarding mantra and Prajnaparamita (पारमिता, pāramitā, Perfection of Wisdom), there is no difference in view, but there is a great difference in skillful means, as is said by all, so let us examine this here. 'Not confused about one meaning' and so on, and for the means of realizing freedom from elaboration, mantra is especially superior, as was said by the wise ones of the past. In later times, those who faultlessly comment on the stainless scriptures due to the faults of their own minds, consider all the scriptures from Madhyamaka (དབུ་མ་, Madhyamaka, the Middle Way) and above to be views to be realized. The uncommon view of mantra is coemergent wisdom (ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས, sahaja-jñāna, innate wisdom), and both the means of realization and the result to be realized are not present in Prajnaparamita. The freedom from elaboration of Prajnaparamita is not realized by the wisdom of mantra, the emptiness (śūnyatā, शून्यता, emptiness, voidness) realized by mantra is contained within the great bliss free from defilements. However, the freedom from elaboration of Prajnaparamita, which is analyzed at the limits by reasoning arising from thought, is explained by mantra practitioners as a view of hearing and thinking, but not as a view to be realized. Because the mind with its object of focus is itself conceptual thought, it is regarded as poisonous and as an antidote to reverse attachment. Although there is no difference in the traditions regarding the way of explaining mere freedom from elaboration, there is no certainty that it is a view to be realized. Especially the emptiness of the Svatantrika (svātantrika, independent) and Prasangika (prāsaṅgika, consequentialist) Madhyamaka, and what is to be realized in the mantra system, although they have a common basis, it should be known that they are not inherently existent. The emptiness of Yogacara (yogācāra, Yoga practice) and the coemergent nature of mantra, because they have a common basis, both are called self-aware wisdom separately. However, the non-dual wisdom realized through hearing, thinking, and reasoning, in terms of conventional truth (saṁvṛti-satya, 世俗谛), is the wisdom realized through the power of a third party (referring to the Buddha), therefore, Jetsun Drakpa's (གྲགས་པ, Grags-pa) feet said that this is the ultimate truth (paramārtha-satya, 胜义谛) that is not nominal. Then, if asked what is the special feature of the skillful means of mantra? Everyone explains with just the words 'initiation (abhiṣeka, अभिषेक, empowerment, blessing) and stages (krama, stages)'. If so, how should one identify what is explained as 'the inseparability of skillful means and wisdom'? There are very many who speak of explaining the union of skillful means and wisdom, but if the meaning of inseparability is explained as having both, it is said to be completely confused. The great bliss wisdom arising from familiarity with initiation and stages is the great skillful means of mantra, and that itself is free from all elaborations. That is explained as the union of bliss and emptiness (sukha-śūnyatā-yuganaddha, सुखशून्यतायुगनद्ध, union of bliss and emptiness, the combination of bliss and emptiness), and as the inseparability of skillful means and wisdom. Such an inseparability of skillful means and wisdom is not realized by hearing and thinking, and because that is not realized, there is also no path of seeing (darśanamārga, दर्शनमार्ग, path of seeing, the path of seeing the truth). --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོད་མིན་ཕྱིར། །སྔགས་ལས་གཞན་གྱིས་དེ་མི་རྟོགས། །དབང་དང་རིམ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི། །ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ། །ཐོག་མར་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་སུ། །སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི། །མངོན་སུམ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཡི། །སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དབྱེ་མི་ནུས། ། 13-10-15b དེ་རྗེས་འགྲུས་དང་མ་བྲལ་ན། །དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་སྐྱེ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་པ། །དེ་གོམས་བྱས་པའི་མཐུ་དང་ནི། །ནུས་པའི་ཁྱད་པར་བསམ་བྱས་ལ། །དེ་ཡིས་ཚེ་གཅིག་ལ་འགྲུབ་པའི། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་དེ་ཕར་ཕྱིན་གྱི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཆེན་བསྐལ་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་མཐར། །འགྲུབ་པ་སྲིད་ཙམ་དེ་དང་མཉམ། །དེས་ཀྱང་འདི་ལ་མ་ལྟོས་པར། །ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དེ་མི་འཐོབ། །ཕར་ཕྱིན་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཚོགས། །འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི། །ཤེས་རབ་དེ་དང་ཟུང་འབྲེལ་ཡང་། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི། །བདེན་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས། །སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་བདེ་བ་ཆེ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཟུང་དུ་འཇུག །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལས་བསྒྲུབ་པས། །ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་པའི། །བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས། །སྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ལྷ་དག་ཀྱང་། །དོན་དམ་ཉིད་ལས་སྒྲུབ་དགོས་ན། །རྫོགས་རིམ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི། །སླུ་མེད་ཉིད་ཕྱིར་དོན་དམ་མོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པའི་དགེ་བ་ཡིས། །སྔོན་བྱོན་མཁས་པའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས། །ཕྱིས་བྱུང་གཏམ་དང་མི་བསྲེ་བར། །རང་གཞུང་ཚུགས་པར་འཛིན་བྱེད་ཤོག །ཅེས་ཐོས་པའི་ལྟ་བ་དང་ཉམས་མྱོང་གི་ལྟ་བའི་ཤན་འབྱེད། བདེ་ཆེན་རོལ་པའི་མཛེས་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པའོ།། །། ༄། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་དང་། །སྔགས་ཀྱི་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ལ། །ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བཤད་པ། ། ༄། །སྭསྟི། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་དང་། །སྔགས་ཀྱི་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ལ། །ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བཤད་པ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བར་བྱ། །གལ་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་ཡི། །རིགས་པས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ཕྱིར། །དབུ་མའི་ལུགས་ལས་རྒལ་བར་འགྱུར། ། 13-10-16a ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཞན་དུ་འགྱུར། །འོ་ན་ཐེག་པ་རིམ་དགུ་ལ། །དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཅི་ཞེ་ན། །དེ་ལན་མདོར་བསྡུས་བཤད་བྱ་བ། །སྤྱིར་ན་དབུ་མ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི། །དབུ་མ་གཉིས་དང་སྔགས་ཀྱིའོ། །སྲོལ་གཉིས་སོ་སོར་མི་འབྱེད་ན། །གང་ཞིག་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱིས་ཐལ་རང་གི །ལུགས་དེ་དབུ་མར་མི་འཆད་ཅིང་། །དེས་ཀྱང་དེ་ལུགས་དེར་མི་འཆད། །དེས་ན་ཐོགས་མེད་མཆེད་གཞུང་
Chinese
因为并非其他，密咒之外无法领悟它。从灌顶和次第二者中产生的，那个智慧大手印，最初作为譬喻智慧生起，即使如此，瑜伽士也无法通过显现和自性的方式来区分其差别。 此后，如果不懈努力，意义智慧会迅速生起。方便和智慧二者无别，通过习惯它的力量和能力差别来思考。通过它，一生就能成就的圆满正等觉，与波罗蜜多（Paramita，到彼岸）的大福德资粮，在无数劫之后才能成就的可能性相等。即使如此，如果不依赖于此，也无法获得具有七支的圆满报身。波罗蜜多（Paramita，到彼岸）的福德资粮，与通达三轮体空（即施者、受者、施物三者皆空）的智慧相结合，也不是真正的结合。五度波罗蜜多（Paramita，到彼岸）都只是世俗谛的范畴。密咒的善巧方便带来大乐，与空性相结合。通过从空性智慧中修习，方便和智慧二者都属于胜义谛的范畴。如果生起次第的本尊也必须从胜义谛中修习，那么圆满次第的大乐，因为真实不虚，所以是胜义谛。如此讲述的善行，愿先前智者的追随者们，不要将后来的言论混淆，坚持自己的宗派！’ 这便是区分听闻之见和体验之见的《大乐嬉戏之美饰》。 顶礼金刚持（Vajradhara，持金刚者）！ 对于宣说无自性者和密咒所证悟的见解，要详细说明其极大的差别。对此，应当避免争论。如果密咒的空性，不能用无自性者的理证来确定，就会超越中观的宗派。 密咒的宗派会异于波罗蜜多（Paramita，到彼岸）的宗派。那么，对于九乘次第，进行破立有何意义呢？对此，简要回答如下：一般来说，中观有三种，即从车轨二宗产生的二种中观和密咒的中观。如果不区分车轨二宗，那么谁会追随谁呢？无著（Asanga）兄弟不将自宗的随理唯识（Thal Rang）解释为中观，他们也不将对方的宗派解释为中观。因此，无著（Asanga）兄弟的论著……
English
Because it is not other, it cannot be realized by anything other than mantra. That wisdom Mahamudra (phyag rgya chen po, great seal) arising from empowerment and the two stages, initially arises as an example wisdom, even so, yogis cannot distinguish its difference through manifestation and nature. Thereafter, if one does not separate from diligence, meaning wisdom will quickly arise. The inseparability of skillful means and wisdom, contemplate the power and ability differences through habituating it. Through it, the complete perfect enlightenment that can be achieved in one lifetime is equal to the possibility of accumulating great merit of the Paramitas (Paramita, to the other shore), which can only be achieved after countless eons. Even so, without relying on this, one cannot obtain the complete enjoyment body with seven branches. The accumulation of merit of the Paramitas (Paramita, to the other shore), combined with the wisdom that understands the emptiness of the three spheres (i.e., the emptiness of the giver, the receiver, and the gift), is not a true union. The five Paramitas (Paramita, to the other shore) are all within the realm of conventional truth. The skillful means of mantra brings great bliss, uniting with emptiness. Through practicing from emptiness wisdom, both skillful means and wisdom belong to the realm of ultimate truth. If the deities of the generation stage must also be practiced from ultimate truth, then the great bliss of the completion stage, because it is unfailing, is ultimate truth. May the virtue of such teachings cause the followers of previous scholars to not mix with later words, but to uphold their own tenets!' This is 'The Beautiful Ornament of the Play of Great Bliss,' which distinguishes between the view of hearing and the view of experience. Homage to Vajradhara (Vajradhara, the holder of the vajra)! Regarding the explanation of the great difference between those who speak of no self-nature and the view to be realized by mantra, disputes should be avoided. If the emptiness of mantra cannot be established by the reasoning of those who speak of no self-nature, it will transcend the Madhyamaka school. The mantra school will be different from the Paramita (Paramita, to the other shore) school. Then, what is the meaning of establishing and refuting the nine vehicles? In response, a brief answer is as follows: Generally, there are three types of Madhyamaka, namely the two Madhyamaka arising from the two chariot traditions and the Madhyamaka of mantra. If the two chariot traditions are not distinguished, then who will follow whom? The Asanga brothers do not explain their own Yogacara (Thal Rang) as Madhyamaka, nor do they explain the other's school as Madhyamaka. Therefore, the treatises of the Asanga brothers... --------------------------------------------------------------------------------