Tibetan
རིགས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ངོས་མཐོང་ཞིང་། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མིན་པས་འདིར། །རྣལ་འབྱོར་པ་དང་འཇིག་རྟེན་རྩོད། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་འགས་བདག་མེད་གཉིས། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་འདོད་ཅིང་། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མིན་པས་འདིར། །རྣལ་འབྱོར་གོང་མ་པ་དང་རྩོད། །ཇི་ལྟར་ 13-7-9a མཐོང་ཐོས་ཤེས་པ་དག །འདིར་ནི་དགག་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་ཕྱིར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི། །བདེན་པ་ཚད་མས་གྲུབ་ཅེས་གསུང་། །འོ་ན་གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་། །གྲགས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་ཚད་མས་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ལམ། །དེ་དོན་གཟུགས་སོགས་ཡོད་ཉིད་ཀྱང་། །གྲགས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་ཞེས་པར་ངེས། །གཞུང་འདིར་རང་རིག་བཀག་པའི་དོན། །གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་ཆོས་ཐམས་ཅད། །ཡོད་པ་བཀག་ནས་གཉིས་མེད་ཀྱི། །ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་ཁས་ལེན་པ། །དེ་ལ་བརྟག་པ་མཛད་ཡིན་གྱི། །ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་རིག་དང་། །རང་གསལ་ཞེས་བྱའི་བརྡ་ཙམ་ནི། །འགོག་པར་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པར། །རང་ཉིད་རིག་པར་སྐྱེས་ཙམ་ལ། །རང་རིག་པ་ཞེས་བརྡ་བྱས་ཀྱི། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མི་འབྱེད། །བཻ་ཌཱུརྻ་ཡི་སྔོན་པོ་ལ། །རང་སྔོའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་བཞིན། །དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་དང་། །གཉིས་མེད་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཅིག་ཡོད་གཞན་མེད་ག་ལ་སྲིད། །བདེན་གྲུབ་བདེན་མེད་ཀྱང་དེ་བཞིན། །གང་ཕྱིར་ལུང་ལས་ཞེས་སོགས་སུ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་བསྟན་ན། །ཐར་ལམ་མེད་པར་བཤད་ཅེས་ཟེར། །དེ་དོན་དམན་པའི་ཐར་པའམ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ཟེར། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་འདོད་པ་མཐུན། །དང་པོ་ལྟར་ན་ནང་འགལ་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་ཀྱང་། །ཉོན་མོངས་སྤངས་པར་བཤད་པས་སོ། །མངོན་པར་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་ལ། །དགོངས་ཤེས་ཟེར་ན་དེ་སྤངས་ཕྱིར། །ཐར་པ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ། །ལུགས་འདིར་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་སུ། །བཞེད་ཅེས་ཟེར་ན་ཤེས་སྒྲིབ་ཅི། །གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་སོ། །ཤེ་ན་སེམས་ཙམ་པ་ཡིས་ཀྱང་། །འདི་འདོད་ཕྱིར་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་གྲུབ་མཐར་འགལ། །གཞུང་འདིའི་ལུགས་ 13-7-9b ལ་ཐར་པ་ནི། །མི་གནས་མྱང་འདས་ཁོ་ནར་ངེས། །སྐབས་དེར་བློ་དང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་ཅིག་ཕྱིར། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད། །དམིགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཡོད་ན། །ཡང་དག་མཐའ་ལས་ལྡང་གྱུར་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམ་འཇུག་བཞིན། །དམིགས་མེད་ཕྱིར་ན་ཆོས་སྐུ་ལས། །ལྡང་མི་སྲིད་ཀྱང་གཞན་གྱི་དོན། །དཔག་བསམ་ཤིང་དང་ཡིད་བཞིན་གྱི། །ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅེས་སྤྱོད་འཇུག་མཁན་པོའི་གཞུང་དོན་ལ་ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་སེལ་བའི་ལེའུ་
Chinese
如果理性驳斥它呢？因为世俗之人只看到表象，而不是如幻如化，所以瑜伽士与世俗之人争论。 一些瑜伽士认为无我分为两种，并认为这是胜义谛的真理。因为不是如幻如化，所以他们与更高的瑜伽士争论。 正如所说：‘如何见、闻、知的事物，在此不应被否定。’因此，他们说世俗谛的真理是由量成立的。 那么，色等世俗谛也是由名声成立，而不是由量成立，这难道不矛盾吗？ 其含义是，色等事物的存在本身，也确实是由名声成立的。这部论典中驳斥自证的意义是： 驳斥了所有被能取和所取所包含的法，否定了它们的存在，而只承认唯一的无二智慧。 这是为了对此进行考察，而不是为了在名言中也否定自证和自明这样的术语。 也就是说，并非由他者所为，仅仅是自己觉知到，就称之为自证，但并不区分能知和所知。 就像对蓝色的毗琉璃，称之为自蓝一样。然后，能取和所取二者，因为依赖于二无而成立。 一个存在，另一个不存在，怎么可能呢？真成立和真不成立也是如此。 因为经中说：‘如果不阐述法的无我，就没有解脱之道。’ 其含义是指低劣的解脱，还是圆满的佛陀之果？如果是后者，则与我们的观点一致。 如果是前者，则自相矛盾，因为即使不证悟法的无我，也能断除烦恼。 如果说经中所说的烦恼，是指俱生烦恼，那么断除了它，无疑就是解脱。 如果说此宗认为真执是烦恼，那么所知障是什么呢？是二取显现的习气。 如果是这样，唯识宗也承认这一点，因此与应成派不共的宗义相违背。 这部论典的宗义是，解脱必定只是无住涅槃。那时，心和一切法，都成为空性一味。 因为没有能境和所境的二元对立。如果存在有相之心，那就是从真实义中生起，因为与空性相分离。 就像无想定一样。因为无所缘，所以不可能从法身中生起，但为了利益他人，就像如意树和如意宝一样，永不间断。 这是为了消除对《入行论》作者的论典意义的错误理解的章节。
English
If reason refutes it? Because worldly people only see appearances, not like illusions, so yogis argue with worldly people. Some yogis believe that selflessness is divided into two types and consider it to be the truth of ultimate reality. Because it is not like an illusion, they argue with higher yogis. As it is said: 'How the seen, heard, and known things, should not be denied here.' Therefore, they say that the truth of conventional reality is established by valid cognition. Then, are the conventional truths such as form also established by fame, not by valid cognition? Isn't this contradictory? Its meaning is that the existence of things such as form is indeed established by fame. The meaning of refuting self-awareness in this treatise is: Refuting all the dharmas included by the apprehended and the apprehender, denying their existence, and only acknowledging the unique non-dual wisdom. This is to examine this, not to deny the mere terms of self-awareness and self-illumination even in conventional language. That is, not done by others, but merely the arising of self-awareness is called self-awareness, but it does not distinguish between the knowable and the knower. Just like calling the blue of beryl 'self-blue'. Then, the apprehended and the apprehender, because they are established in dependence on the two negations. How can one exist and the other not exist? True establishment and true non-establishment are also the same. Because the sutra says: 'If the selflessness of phenomena is not taught, there is no path to liberation.' Its meaning refers to inferior liberation or the perfect Buddhahood? If it is the latter, then it is consistent with our view. If it is the former, then it is self-contradictory, because even without realizing the selflessness of phenomena, one can abandon afflictions. If it is said that the afflictions mentioned in the sutra refer to co-emergent afflictions, then abandoning them is undoubtedly liberation. If it is said that this school considers true clinging to be an affliction, then what is the cognitive obscuration? It is the habitual tendency of dualistic appearance. If so, the Mind-Only school also admits this, so it contradicts the unique tenet of the Consequentialist. The tenet of this treatise is that liberation is definitely only non-abiding nirvana. At that time, the mind and all phenomena become one taste in emptiness. Because there is no duality of object and subject. If there is a mind with an object, then it arises from the ultimate truth, because it is separated from emptiness. Just like the absorption of non-discrimination. Because there is no object of focus, it is impossible to arise from the Dharmakaya, but for the benefit of others, like the wish-fulfilling tree and the wish-fulfilling jewel, it never ceases. This is a chapter to eliminate the misinterpretations of the meaning of the treatise by the author of the 'Entering the Bodhisattva's Way of Life'. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྟེ་དགུ་པའོ།། །། ༄། །སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་རྣམ་བཞག་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཚུལ་གཉིས་ལས་བྱུང་ཚུལ་ས་སྐྱ་པས་བཤད་པ་ལ་ལོག་པར་སྨྲ་བ་སེལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པ། ༄། །རྒྱལ་བ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ། །ཕྱག་འཚལ་བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་ལ། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་བྱུང་བ། །དེའི་ངོས་འཛིན་བརྟག་པར་བྱ། །འདི་ལ་རྗེ་བཙུན་ན་ས་སྐྱ་པས། །དེ་གཉིས་ལྟ་བ་ཐ་དད་པས། །ཆོ་ག་ཡང་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་རྒོལ་བ་འགའ། །དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། །ལྟ་བ་སོ་སོ་བས་འབྱེད་ཀྱི། །སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་པའི་ངོས་འཛིན་གྱི། །མཚན་ཉིད་ཅིག་ཏུ་ངེས་ཤེས་ཟེར། །འོ་ན་སྨོན་པའི་སྡོམ་པ་དང་། །འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་སོ་སོ་ཡི། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་འཐོབ་ཚུལ་དང་། །གཏོང་ཚུལ་སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་དང་། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཅིག་ཏུ་འགྱུར། །འདོད་ན་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་པོ་ཡི། །གཞུང་ནས་འབྱུང་བ་ཀུན་དང་འགལ། །རྩ་བའི་ཁྱབ་འབྲེལ་ཅི་ཞེ་ན། །ཐོགས་མེད་གཞུང་ན་སྨོན་སེམས་ཀྱི། །སྡོམ་པའི་རྣམ་གཞག་མ་གསུངས་ལ། །བསླབ་སྤྱོད་གཉིས་ལས་དེ་གསུངས་ཕྱིར། །ཡིན་མོད་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ལས། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ཅི་ཞེ་ན། །གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཙམ། །ལྟ་བར་བྱས་པའི་སེམས་ཙམ་པས། །འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་མ་བླངས་ན། །རང་སངས་ 13-7-10a རྒྱས་སུ་ཉམས་པར་བླ། །འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ། །ལྟ་བར་བྱ་བའི་དབུ་མ་པས། །སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལས་ཉམས་པ་མེད། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ། །རྒྱན་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས། །དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཡིན་གྱུར་ན། །སེམས་བསྐྱེད་སེམས་ཙམ་ལུགས་སུ་འགལ། །གཞན་ཡང་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི། །སྡོམ་པ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀ་ལ། །ཐུན་མོང་ཉིད་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་གྱི། །ལུགས་སུ་འཆད་པ་ཅི་ཞེས་ཟེར། །བྱང་ས་ནས་གསུངས་ཆོ་ག་དེ། །སེམས་ཙམ་ཁོ་ནའི་ལུགས་ཡིན་ཞེས། །འཆད་ཀྱང་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་དེ། །སེམས་ཙམ་ལུགས་སུ་དེས་མི་འཆད། །བྱང་སའི་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་པ། །དབུ་མར་ངེས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི། །ཆོ་ག་གནས་སྐབས་སེམས་ཙམ་པའི། །ལྟ་བ་དེ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད། །རྒྱན་དང་བྱང་ས་ནས་བཤད་པའི། །སེམས་ཙམ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ། །གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི། །ལྟ་བ་ལས་གཞན་བཤད་པ་མེད། །གཞུང་དེ་དག་ནས་གསུངས་པ་ཡི། །འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ། །ཆོ་ག་གཉིས་པོའི་ཁྱད་འབྱེད་ཀྱི། །སེམས་ཙམ་ལྟ་བར་ས་སྐྱ་པས། །འཆད་ན་དེ་ལས་ཁྲེལ་བ་དང་། །ངོ་ཚའི་གནས་ཀྱང་གཞན་ཡོད་མིན། །དེས་ན་ས་སྐྱའི་ལུགས་འཛིན་ཞེས། །སྐད་གཟེངས་མཐོན་པོས་སྨྲ་དེ་དག །མཁས་པར་འདོད་ན་རྒྱས་པར་སློབས། །བག་ཟོན་བྱོས་ལ་མཛངས་པར་སྨྲོས། །ཅེས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་རྣམ་བཞག་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཚུལ་གཉིས་
Chinese
第九品完 《入菩萨行论》中，关于菩提心戒的两种传承方式，即车轨派的观点，本章旨在驳斥萨迦派的错误观点，是为第十品。 顶礼语自在尊（རྒྱལ་བ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་，胜者语自在）。 关于菩萨戒，车轨派有两种传承方式。 现在来考察它们的特点。 对此，尊者萨迦派说： ‘这两种传承的见解不同， 因此仪轨也不同。’ 对于这种说法，一些人反驳说： ‘区分有部和唯识的差别在于 各自不同的见解。 而对于菩提心戒的特点， 应该确定为一个。 如果这样，发愿菩提心戒和 行菩提心戒各自的 特点、获得方式、 舍弃方式、学处和 根本堕罪都会变成一样。 如果承认这样，就与两种传承 的论典中所说的一切相违背。 根本的遍及关系是什么呢？ 在无著的论典中，没有讲到发愿心的 戒律， 因为只讲了学和行。 即使如此，由于见解的差别， 才会出现这种情况，这是为什么呢？ 如果只执著法无自性， 作为见解的唯识宗， 如果不受持行菩提心戒， 就会堕入自证辟支佛道。 不执著法无自性， 作为见解的中观宗， 即使只有发愿菩提心， 也不会退失大乘佛法。 对此，有些人这样说： ‘《庄严经论》和《菩萨地论》， 如果是中观宗的论典， 那么菩提心就与唯识宗相违背。 此外，行菩提心的 戒律对于有部和唯识 都是共同的，为什么 要按唯识宗来解释呢？’ 即使说《菩萨地论》中所说的仪轨， 只是唯识宗的观点， 但它并没有按照 唯识宗来解释行菩提心戒。 《菩萨地论》的究竟见解， 虽然确定是中观，但菩提心的 仪轨是结合了 暂时的唯识宗的见解来讲解的。 《庄严经论》和《菩萨地论》中所说的 唯识宗的见解是什么呢？ 除了执著法无自性的 见解之外，没有其他的解释。 如果萨迦派把 这些论典中所说的 不执著法无自性，作为 区分两种仪轨的 唯识宗见解来解释， 那么就没有比这更可耻和 丢脸的事情了。 因此，那些自称是萨迦派的追随者， 如果想被认为是智者，就应该广泛学习。 谨慎行事，明智地说话。 关于菩提心戒的两种传承方式，即车轨派的观点。
English
The Ninth Chapter is completed. In 'Entering the Bodhisattva's Way of Life,' regarding the two traditions of Bodhicitta vows, namely the chariot tradition, this chapter aims to refute the erroneous views of the Sakya school and is the Tenth Chapter. Homage to the Lord of Speech (རྒྱལ་བ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་, Gyalwa Ngagi Wangchuk, Victorious Lord of Speech). Regarding the Bodhisattva vows, there are two traditions of the chariot tradition. Now, let us examine their characteristics. To this, the venerable Sakya school says: 'The views of these two traditions are different, Therefore, the rituals are also different.' To this statement, some people retort: 'The difference between the Vaibhashika and the Chittamatra is that each has its own different views. As for the characteristics of the Bodhicitta vows, it should be determined as one. If so, the aspiration Bodhicitta vow and the engagement Bodhicitta vow each have their own characteristics, ways of obtaining, ways of abandoning, precepts, and root downfalls that will become the same. If this is admitted, it contradicts everything said in the treatises of the two traditions. What is the fundamental pervasive relationship? In Asanga's treatises, the vows of aspiration Bodhicitta are not mentioned, because only learning and practice are discussed. Even so, due to the difference in views, this situation arises, why is that? If one only clings to the absence of inherent existence of phenomena, as the view of the Chittamatra school, if one does not take the engagement Bodhicitta vow, one will fall into the path of a self-realized Pratyekabuddha. Not clinging to the absence of inherent existence of phenomena, as the view of the Madhyamaka school, even with just the aspiration Bodhicitta, one will not degenerate from the Mahayana Dharma. To this, some people say: 'If the 'Ornament of Clear Realization' and the 'Bodhisattva Grounds' are treatises of the Madhyamaka school, then Bodhicitta contradicts the Chittamatra school. Furthermore, the vows of engagement Bodhicitta are common to both the Vaibhashika and Chittamatra, why should it be explained according to the Chittamatra school?' Even if it is said that the ritual mentioned in the 'Bodhisattva Grounds' is only the view of the Chittamatra school, it does not explain the engagement Bodhicitta vow according to the Chittamatra school. Although the ultimate view of the 'Bodhisattva Grounds' is determined to be Madhyamaka, the ritual of Bodhicitta is explained by combining the temporary view of the Chittamatra school. What is the view of the Chittamatra school mentioned in the 'Ornament of Clear Realization' and the 'Bodhisattva Grounds'? Apart from the view of clinging to the absence of inherent existence of phenomena, there is no other explanation. If the Sakya school interprets the absence of inherent existence of phenomena mentioned in these treatises as the Chittamatra view that distinguishes the two rituals, then there is nothing more shameful and embarrassing than this. Therefore, those who claim to be followers of the Sakya school, if they want to be considered wise, they should study extensively. Act cautiously and speak wisely. Regarding the two traditions of Bodhicitta vows, namely the chariot tradition. --------------------------------------------------------------------------------