Tibetan
འོ། །གང་དུ་འདེབས་ན། ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་འདེབས། གང་གིས་ན། བསྔོ་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདེབས་ན། འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་གི་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །འབྲས་བུ་ཡང་མཐར་ཐུག་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་བསྔོས་པའོ། །དེར་བསྔོས་པའི་དགེ་བ་ནི་བར་མ་དོར་ཆུད་འཛའ་བ་མི་སྲིད་པས་ན་དགེ་བ་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་སྐབས་ལ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཅན་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ཡུལ་ཁམས་བཟང་པོ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སོགས་སོ། །གསུམ་པོ་འདི་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་མ་ཕྲད་ན་མ་བསྔོས་ཀྱང་ཞར་ལས་བྱུང་བས་ན་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པ་ནི་མིན་ཏེ། འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་བསྔོས་པས་མི་འཛད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དེས་ན་གདུལ་བྱ་རང་རང་གི་རིགས་དང་འཚམས་པར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་བསྔོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ 8-21-8a ཕན་ཡོན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདུན་པ་ནི་བསྔོ་བ་དང་། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་འདུན་པ་ནི་སྨོན་ལམ་མོ། ། ༈ བསྔོ་བ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ཉིད་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ། སྤྱིར་བཏང་བྱ་བ། གཉིས་པ་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་རིམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་བསྔོ་བའི་མཐུན་འགྱུར་བརྗོད་དགོས་མཛད་པར་ཞུ་ཞེས་བརྗོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་ཚོགས་ལོངས་ཀྱི་བསྔོ་བ་ནི་མི་འགྲུབ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དགོངས་སུ་གསོལ། ཞེས་བརྗོད་དགོས་པའང་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པས་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་དང་། ཁས་བླངས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྡོམ་པ་བཞིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་པོ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས། འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གོ་འཕངས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག །གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བརྗོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྐང་པ་དང་པོས་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། དགེ་རྩ་བྱེད་པ་པོའི་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་བརྟས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གནས་འགྱུར་རུང་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ཉིད་གཞན་དོན་གྱི་སྐ
Chinese
哦！在哪里播种呢？在特殊的田地，也就是阿赖耶识（kun gzhi，一切的基础）上播种。用什么播种呢？用回向（bsngo ba，功德转移）来播种。如何播种呢？通过使果实具有产生的能力和力量的方式来播种。果实分为究竟和暂时两种。第一种是解脱之果，即回向于三种菩提（byang chub gsum po，声闻菩提，缘觉菩提，菩萨菩提）中的任何一种。回向于此的善根，不可能在中阴（bar ma do，死亡和再生之间的状态）中耗尽，因此称为不尽之善。暂时的果实包括：与因相同的果实，即巨大的福德（bsod nams，功德）；异熟果，即高贵的安乐；以及增上果，即享受美好的国土等等。这三种果实，如果是有漏的善根，如果没有遇到增长的助缘，即使不回向，也会自然产生，因此不是真正的回向，因为它们回向于轮回的因。正因为如此，通过回向也不会耗尽，因此，根据所化众生的根器，回向于三种菩提中的任何一种，是回向的主要意义。如此回向的利益是不可思议的，就像从《普贤行愿品》（bzang po spyod pa'i smon lam）中出现的一样。因此，渴望获得圆满菩提是回向，渴望利益众生是发愿（smon lam，愿望）。 如何进行回向的口头表达，一般做法： 第二，口头表达的次第是：像这样，应该说‘请僧众念诵回向的随喜文’，因为没有僧众的加持，回向是不可能成就的。还应该说‘祈请诸佛菩萨垂听’，因为在他们面前如此承诺，誓言会更加坚定，承诺也会圆满完成，就像受戒一样。以我（名字）作为福德的聚集者，通过这样的修行，为了利益虚空般的众生，愿我能证得具足三身（sku gsum，法身，报身，化身）五智（ye shes lnga，法界体性智，大圆镜智，平等性智，妙观察智，成所作智）的法王（chos kyi rgyal po）薄伽梵（bcom ldan 'das，世尊）佛陀的果位。愿在一切时处，圆满菩萨的伟大行持。’应该这样说，第一句是发愿菩提心，使行善者的界，安乐逝者的心髓，增长力量，能够转化为法身，并且使福德的聚集能够利益他人。
English
Oh! Where to plant? Plant on the special field, which is the Alaya-vijnana (kun gzhi, the basis of everything). With what to plant? Plant with dedication (bsngo ba, transfer of merit). How to plant? By making the fruit potent and powerful to produce. Fruits are divided into two types: ultimate and temporary. The first is the fruit of liberation, which is dedicated to any of the three Bodhis (byang chub gsum po, Sravaka Bodhi, Pratyekabuddha Bodhi, Bodhisattva Bodhi). The merit dedicated to this will not be exhausted in the Bardo (bar ma do, the state between death and rebirth), so it is called inexhaustible merit. Temporary fruits include: the fruit that is the same as the cause, which is great merit (bsod nams, merit); the Vipaka fruit, which is the happiness of high status; and the Adhipati fruit, which is enjoying good lands, etc. These three fruits, if they are contaminated merits, will naturally arise even if they are not dedicated if they do not encounter the conditions for growth, so it is not a true dedication, because they are dedicated to the cause of Samsara. Because of this, it will not be exhausted by dedication, so dedicating to any of the three Bodhis, according to the capacity of the disciples, is the main meaning of dedication. The benefits of such dedication are inconceivable, just like those that come from the 'Samantabhadra's Prayer' (bzang po spyod pa'i smon lam). Therefore, aspiring to attain perfect Bodhi is dedication, and aspiring to benefit sentient beings is aspiration (smon lam, wish). How to express the dedication verbally, general practice: Second, the order of verbal expression is: like this, it should be said 'Please the Sangha recite the verse of dedication', because without the blessing of the Sangha, dedication is impossible to accomplish. It should also be said 'Please all Buddhas and Bodhisattvas listen', because by making such a promise in front of them, the vows will be more firm, and the promise will be fulfilled, just like taking vows. With me (name) as the gatherer of merit, through such practice, for the benefit of beings as vast as space, may I be able to attain the state of the Dharma King (chos kyi rgyal po) Bhagavan (bcom ldan 'das, the Blessed One) Buddha, who possesses the three bodies (sku gsum, Dharmakaya, Sambhogakaya, Nirmanakaya) and five wisdoms (ye shes lnga, Dharmadhatu Wisdom, Mirror-like Wisdom, Equality Wisdom, Discriminating Wisdom, Accomplishing Wisdom). May I perfect the great conduct of the Bodhisattva at all times and places.' It should be said like this, the first sentence is to generate the Bodhicitta of aspiration, so that the realm of the doer of good deeds, the essence of the Sugata, increases in power, is able to transform into the Dharmakaya, and that the accumulation of merit can benefit others. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུ་གཉིས་པོ་འགྲུབ་རུང་གི་རྒྱུར་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྐང་པ་གཉིས་པོས་དགེ་བ་བྱེད་པ་པོས་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྔོ་བ་དང་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། གཉིས་པ་ལ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ 8-21-8b བསྔོ་བ་པོ་ནི་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་དེའི་འདུན་པ་མ་ཤར་ན་གཞན་གྱིས་བསྔོས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱི་སྨོན་འཇུག་དུས་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །མཐུན་འགྱུར་ནི་དགེ་འདུན་མང་པོས་མཛད་དགོས་ཏེ། དེ་དག་གི་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་དེ་འགྲུབ་སླ་བའི་ཕྱིར། རང་གིས་དེ་ལྟར་བསྔོ་མི་ཤེས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་པ་སོགས་ཀྱི། སྦྱིན་པ་པོ་ཁྱེད་རང་འདུན་པ་འདི་ལྟར་མཛོད་ལ་བསྔོས་ཤིག །ཅེས་བསླབ་པ་བཞིན་འདུན་པར་བྱས་པས་ཀྱང་ཆོག་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་བསྔོ་བའི་ལག་ལེན་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྨོན་འཇུག་གི་བསྔོ་བ་འདི་དག་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །བསྔོ་བའི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ལ། སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་མང་པོ་དག་འདེབས་ན། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་དང་། བྱམས་པའི་སྨོན་ལམ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་གི་བསྔོ་བའི་ལེའུ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་རྒྱས་པར་བྱ་ཞིང་། མདོར་བསྡུ་དགོས་ན། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོས་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པ་དང་། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་པོ་དེ་བརྗོད་པས་ཆོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ནང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་གྲངས་མེད་པ་དག་འདུ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྤྱིར་བཏང་ནས་སོ་སོར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསོན་པོའི་དོན་དུ་བྱ་བ་དང་། གཤིན་པོའི་དོན་དུ་བྱ་བའོ། ། ༈ སོ་སོར་བྱ་བ། གསོན་པོའི་དོན་དུ་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་ཚེ་རིང་བའི་དོན་དུ་བྱ་བ་དང་། བསོད་ནམས་རྒྱས་པའི་དོན་དུ་བྱའོ། ། ༈ ཚེ་རིང་བའི་དོན་དུ་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚེའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འགལ་རྐྱེན་སེལ་བ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་སོགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་གྱི་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། འཚོ་བའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་མཐའ་དག་ 8-21-9a འཕྲོག་པ་ལས་རང་ཉིད་བཟློག་པ་དང་། གཞན་བཟློག་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། ཟློག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བ་སོགས་སོ། །གཉིས་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་མཆོད་པས་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་། གཞན་དག་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཚེ་རིང་དུ་འཇུག་པ་དང་། རང་ཉིད་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་ཅིང་དབང་ལེན་པ་དང་། གཟུངས་སྔགས་ཟབ་མོའི་བཟླས་བརྗོད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པ་དག་དེའི
Chinese
第二个以成就二者之因为回向，双足则为了行善者进入菩提道而发心。因此，第一个回向被称为‘菩萨行愿’，第二个被称为‘普贤行愿’。这两个回向，都必须由回向者自己，也就是行善者本人来做。如果自己没有生起这种意愿，即使别人代为回向，在自己发愿进入时，也不会生起菩提心。随喜则需要众多僧侣来做，因为凭借他们的真实力量，这个愿望更容易实现。如果自己不擅长这样回向，也可以请善知识等教导：‘施主您要这样发愿并回向。’按照教导生起意愿也可以。就像现在回向的实践方式一样。这些发愿进入的回向需要念诵三遍，因为那时会成为殊胜的菩萨戒。回向的主要内容到此为止就可以了。如果想要加入更多的愿文，可以按照《普贤行愿品》、《慈氏菩萨愿文》和《入菩萨行论》的回向品中所说的那样详细进行。如果需要简略，念诵‘文殊师利勇猛智’这一偈颂就足够了，因为据说其中包含了无数菩萨的愿望。因此，总的来说，分为两种：为生者所做和为亡者所做。 为生者所做： 第一种是为长寿而做，第二种是为增长福报而做。 为长寿而做： 首先分为两种：积聚寿命之因，以及发愿以该因成就果。第一种又分为两种：消除违缘，以及促成顺缘。第一种是：自己避免杀生，避免抢夺一切赖以生存的条件，并劝他人避免，以及随喜他人避免等等。第二种是：以财物和恭敬供养三宝，使之欢喜，以生活资具使他人得以长寿，自己进入无量寿佛（梵文：Amitāyus，藏文：Tshe dpag med，梵文罗马音：Amitāyus，汉语字面意思：无量寿）的坛城并接受灌顶，念诵甚深的总持（梵文：Dhāraṇī，藏文：gzungs，梵文罗马音：Dharani，汉语字面意思：总持）和明咒（梵文：mantra，藏文：sngags，梵文罗马音：mantra，汉语字面意思：真言），以及修习空性之义等等。
English
The second is dedicated to the cause of accomplishing both, and the two feet are for generating the mind towards the path of enlightenment by the virtuous practitioner. Therefore, the first dedication is called 'Aspiration for Bodhisattva Conduct,' and the second is called 'Aspiration for Samantabhadra's Conduct.' Both of these dedications must be done by the dedicator himself, that is, the virtuous practitioner himself. If one does not generate this intention within oneself, even if others dedicate on one's behalf, bodhicitta will not arise when one aspires to enter. Rejoicing, however, needs to be done by many monastics, because through the power of their truth, that aspiration is easier to accomplish. If one is not skilled in dedicating in this way, one can also ask a spiritual friend or others to teach: 'Patron, please generate this intention and dedicate it.' It is also sufficient to generate the intention as instructed, just as the practice of dedication is done now. These aspirations for entering dedication need to be recited three times, because at that time, it becomes a particularly special Bodhisattva vow. The main content of the dedication is sufficient up to this point. If one wants to add more aspirations, one can elaborate as described in the 'Samantabhadra's Conduct,' 'Maitreya's Aspiration,' and the dedication chapter of 'Entering the Bodhisattva's Path.' If one needs to be brief, reciting the single verse 'Just as Mañjuśrī knows' is sufficient, because it is said that it contains countless aspirations of Bodhisattvas. Therefore, in general, there are two types of actions: actions for the living and actions for the dead. Actions for the Living: The first is to act for longevity, and the second is to act for increasing merit. Acting for Longevity: First, it is divided into two: accumulating the cause of life, and aspiring to accomplish the result with that cause. The first is further divided into two: eliminating obstacles and facilitating favorable conditions. The first is: avoiding killing others, avoiding robbing all the conditions for survival, and persuading others to avoid it, and rejoicing in others' avoidance, and so on. The second is: pleasing the Three Jewels by offering them with wealth and respect, enabling others to live long with the necessities of life, entering the mandala of Amitāyus (Tibetan: Tshe dpag med, Sanskrit transliteration: Amitāyus, literal meaning: Immeasurable Life) and receiving empowerment, reciting profound Dhāraṇī (Tibetan: gzungs, Sanskrit transliteration: Dhāraṇī, literal meaning: retention) and mantra (Tibetan: sngags, Sanskrit transliteration: mantra, literal meaning: true word), and meditating on the meaning of emptiness, and so on. --------------------------------------------------------------------------------