Tibetan
ག་མ་མཛད། བསོད་ནམས་མཚོ་ལས་འཁྲུངས་པའི་ལྷུན་པོ། སྐྱེ་འགྲོ་ཡོངས་ཀྱི་བཀུར་བའི་མཆོད་འོས། མཐོ་དམན་ཡོངས་ལ་སྙོམས་པའི་ནམ་མཁའ། མི་ཆེ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གྲལ་གྱི་གོང་མནན། རིག་པའི་གནས་ལྔ་ཤེས་པའི་མཁས་པ། ངུར་སྨྲིག་རྒྱལ་མཚན་གཡོ་བའི་བཙུན་པོ། ལྷག་བསམ་ནོར་གྱིས་ཕྱུག་པའི་བཟང་པོ། དགེ་འདུན་དབུས་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་གྲལ་གྱི་གཞི་བཟུང་། སྡེ་སྣོད་ཆུ་ཀླུང་འདུས་པའི་རྒྱ་མཚོ། རྒྱུད་སྡེ་ནོར་བུས་གཏམས་པའི་མཚོ་ཆེན། བློ་གསལ་བུང་བ་བསྡུད་པའི་དགའ་ཚལ། ཡོན་ཏན་མཁས་པར་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གྲལ་གྱི་ཟུར་བརྒྱན། གང་ལ་ཅི་འདོད་སྩོལ་བའི་ནོར་བུ། ལོངས་སྤྱོད་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་དཔག་བསམ། གཏོང་ཕོད་སྒོ་མང་ཕྱེ་བའི་ཁང་བཟང་། ཡོན་གྱི་བདག་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། རྣམ་དཔྱོད་བཞིན་མདངས་གསལ་བའི་ཟླ་བ། ཡིད་འོངས་གཙང་སྤྲས་བརྒྱན་པའི་བྲམ་ཟེ། བདེ་འཁྱུག་ཕྱོགས་བརྒྱར་གསལ་བའི་གློག་ཕྲེང་། ལག་བདེ་བ་རྣམས་པས་གྲལ་གྱི་མཐའ་བརྟེན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་གདན་འཛོམ་ཞིང་འབྲེལ་པ་ཟབ། ཐུགས་མངོན་པར་དགྱེས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཚོགས་པ་བཟང་། སྦྱིན་པའི་བདག་པོ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ལྡན་ཞིང་མི་མཐུན་པ་མེད་ 8-21-20b པར་བཞུགས་པ་ལེགས། ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། གཞི་སྐྱེ་བོ་མི་ཆོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་དང་། རྒྱན་དམ་པ་ཆོས་འབྱུང་གི་ལོ་རྒྱུས་གཉིས། ༈ གཞི་སྐྱེ་བོ་མི་ཆོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས། དང་པོ་ལ། སྟེང་དུ་རྗེའི་གདུང་རབས། འོག་ཏུ་འབངས་གི་མི་རབས། སྟོང་སྡེ་སའི་ཆགས་ཚུལ། འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་སོགས་པ་མང་ཞིག་གླེང་བར་གདའ་ནའང་། ཞིབ་ཟླས་སྙན་དུ་མི་གསོལ། མདོ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། རྒྱལ་པོ་ལ་སྔ་བ་མང་པོས་བཀུར་བ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་དང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ཕྱེད་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ང་ལ་ནུ་སོགས་འཁོར་ལོ་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ། མ་ག་ཏའི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་། བད་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་བྱེད། སེར་སྐྱའི་རྒྱལ་པོ་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་བར་ཏུ་སྤེལ་ལེགས་སུ་བྱོན་པ་ལགས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའི་གདུང་རྗེ་གཉའ་ཁྲི་བཙན་པོ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྔ་བ་ལགས་ཤིང་། དེ་ནས་གནམ་གྱི་ཁྲི་བདུན། སའི་ལེགས་དྲུག །བར་གྱི་ལྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རིམ་པར་བརྒྱུད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རིའི་སྙན་ཤལ་གྱི་དུས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབུ་རྙེད། ཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་དུས་སུ་སྲོལ་གཏོད། ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་སྐུ་རིང་ལ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད། མངའ་བདག་ཁྲི་རལ་པ་ཅན་གྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་སྤྱི་བོར་བླངས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རེ་རེ་ལ
Chinese
请勿作声。（您是）从功德海中诞生的须弥山，是所有众生敬仰的应供对象，是平等对待高低贵贱的虚空，是不以位高权重自居，压制他人的贤者，是通晓五明之学的智者，是挥舞着袈裟胜幢的僧侣，是拥有无私利他珍宝的善人，是僧团中持守戒律的两大支柱，是汇聚三藏经论的海洋，是充满续部珍宝的大海，是汇聚聪慧蜜蜂的乐园，是精通一切功德的智者们所庄严的位置，是能随心所欲赐予一切的如意宝，是能成熟享用果实的如意树，是敞开布施之门的豪宅，是伟大的施主们，是智慧如明月般皎洁，是用令人愉悦的清净所庄严的婆罗门，是闪耀四面八方的闪电，是心灵手巧之人所稳固的边缘，像这样安住的一切都聚集在一起，关系深厚，内心充满喜悦，是美好的集会，布施的施主们充满慈爱，没有任何不和谐地安住，这真是太好了！从历史的角度来看，有根本的世俗历史和庄严神圣的宗教历史两种。 根本的世俗历史： 首先，上面是君主的世系，下面是百姓的族谱，村落的形成方式，世俗的伦理纲常等等，虽然有很多可以谈论的，但详细叙述就显得冗长了。简单来说，有最早受到众多国王尊崇的最初五王，有统治帝释天半个座位的转轮王等五王，摩揭陀国王频婆娑罗，拘萨罗国王暴恶光，跋蹉国王电光，释迦国王童子一切义成，他们的世系都很好地延续了下来。君主频婆娑罗的后裔，君主聂赤赞普是最早的法王，之后经历了天之七王，地之六王，中间之八王等世代相传。特别是第二十五代君王拉托托日年赞时期，发现了神圣佛法的开端，法王松赞干布时期开创了佛法，赤松德赞在位期间使佛法兴盛和发展，君主赤热巴巾将所有出家人的足放在自己的头顶上，并规定每位出家人...
English
Please be quiet. (You are) Mount Sumeru, born from the ocean of merit, the worthy object of offering revered by all beings, the sky that treats high and low equally, the wise one who does not oppress others by being high and powerful, the scholar who knows the five sciences, the monk who waves the banner of the kasaya, the virtuous one rich in selfless altruistic treasures, the two pillars of the Sangha who uphold the precepts, the ocean that gathers the three pitakas, the great sea full of tantric treasures, the paradise that gathers intelligent bees, the position adorned by wise men who are proficient in all virtues, the wish-fulfilling jewel that can grant everything according to one's wishes, the wish-fulfilling tree that can ripen the fruits of enjoyment, the mansion that opens the doors of generosity, the great patrons, the wisdom as bright as the moon, the Brahmin adorned with pleasing purity, the lightning that shines in all directions, the edge stabilized by skilled people, all who dwell here like this are gathered together, with deep relationships, full of joy in their hearts, it is a good gathering, the patrons of generosity are full of love, and there is no disharmony in their dwelling, it is very good! From a historical perspective, there are two types of history: the fundamental secular history and the solemn and sacred religious history. The fundamental secular history: First, above is the lineage of the monarchs, below is the genealogy of the people, the way villages are formed, the secular ethics and norms, etc., although there is much to talk about, but detailed narration would be lengthy. Simply put, there are the first five kings who were revered by many early kings, the five Chakravartin kings who ruled half of Indra's seat, King Bimbisara of Magadha, King Prasenajit of Kosala, King Udayana of Vatsa, King Siddhartha Gautama of the Shakyas, their lineages have all continued well. The descendant of King Bimbisara, King Nyatri Tsenpo, was the earliest Dharma king, after which the seven heavenly kings, the six earthly kings, and the eight intermediate kings were passed down through generations. In particular, during the reign of the twenty-fifth king, Lha Thothori Nyantsen, the beginning of the sacred Dharma was discovered, King Songtsen Gampo initiated the Dharma, Trisong Detsen made the Dharma flourish and develop during his reign, King Ralpacan placed the feet of all ordained monks on his head, and stipulated that each ordained monk... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་འབངས་མི་ཁྱིམ་བདུན་བདུན་ཕུལ། གསུང་རབ་འགྱུར་རོ་འཚལ་སྐད་གསར་བཅད་ཀྱི་གཏན་ལ་ཕབ། ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཀྱི་སྐུ་རིང་ལ་གསང་སྔགས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་བསྟན་པ་བོད་དུ་གདན་དྲངས། ཇོ་བོ་རྗེ་ལྷ་གཅིག་བོད་དུ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་བདག་རྐྱེན་མཛད་པ་སོགས་ཆོས་ 8-21-21a རྒྱལ་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་གསེར་རིའི་ཕྲེང་བ་ལྟར་བར་མ་ཆད་པར་བྱོན་པ་ལགས། གཉིས་པ་འབངས་ཀྱི་མི་རབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དང་པོར་འཛམ་གླིང་པ་རྣམས་ལྷ་ཡུལ་ནས་འཕོས་པ་ཡིན་ཞིང་། རིགས་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་། ཕྱིས་རྩོད་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་མི་རིགས་བཞིར་དབྱེ་བས་དིང་སང་འཕགས་ཡུལ་ན་རིགས་བཞིའི་སྡེ་ཚན་སོ་སོར་ངེས། རྒྱ་ནག་ན་རིགས་འཆོལ་བར་གནས། བོད་ཆུང་ངུ་ནི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད། བོད་ཆེན་པོ་ན་མིའུ་གདོང་དྲུག་གི་རིགས་སོ་སོར་ངེས་པ་ལས། དེ་རིང་ཡོན་གྱི་བདག་པོ་རྣམས་རིགས་རུས་ཆོ་འབྲང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་འདི་དང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དང་ལྡན་པ་ལགས། གསུམ་པ་སྟོང་སྡེ་སའི་འཆགས་ཚུལ་ལ། ཕྱི་མངོན་པའི་ལུགས་དང་། ནང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་སོགས་མང་པོ་ཞིག་གླེང་བར་གདའ་ནའང་། མདོར་བསྡུས་ན་གླིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འཛམ་བུ་གླིང་ན། ཡུལ་ཆེན་སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག །ཡུལ་ཕྲན་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་ཡོད་ཀྱང་། ཤར་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རྒྱ་ནག །ལྷོ་ན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་འཕགས་ཡུལ། ནུབ་ན་རིག་པའི་འབྱུང་གནས་ཁ་ཆེ། བྱང་ན་དཔའ་བོའི་འབྱུང་གནས་ཧོར་ཡུལ། དབུས་ན་སྲིད་ཞིའི་དཔལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ལྗོངས་ཏེ། ཡ་རབས་གནས་པའི་ཡུལ་ཆེན་དེ་ཙམ་དུ་འདུས་པ་ལགས། བཞི་པ་འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ། རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་བཟང་ངན་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་། སུམ་ལྡན་གྱི་མགོ་ཟུག་ནས། དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ཁྲིམས་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་བཟང་ངན་དང་། རིགས་མཐོ་དམན་དང་། ཡ་རབས་དང་མ་རབས་ཀྱི་སྤྱོད་ 8-21-21b ཚུལ་སྣ་ཚོགས་དང་། དཔའ་བ་དང་མཛངས་པ་ལ་སོགས་གཟུགས་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་རིམ་གྱིས་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ལགས། མདོར་ན་མི་ཆོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ཡབ་དུ་དགེས་ཞིང་ཡུམ་དུ་བཙུན། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་ལུས་ལ་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པའི་སྦྱིན་པའི་བདག་པོ་རྣམས་ལ་ཚང་བ་ལགས། ༈ རྒྱན་དམ་པ་ཆོས་འབྱུང་གི་ལོ་རྒྱུས། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱོན་ཚུལ། བསྟན་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི་དར་ཚུལ། གཉིས་པ་དམ་པ་ཆོས་འབྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་ལ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱོན་ཚུལ། བསྟན་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི་དར་ཚུལ། བྱས་ཤེས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པ
Chinese
进献了七户臣民。确立了翻译佛经时，新术语的规范。在拉喇嘛·益西沃（Lha Lama Yeshe-O，一位佛教领袖）在世时，密宗四续部的教法被迎请至西藏。为将觉沃杰（Jowo Je，阿底峡尊者）迎请至西藏创造了条件等，这些伟大的法王们如金山一般连绵不断地出现。 第二，就臣民的世代而言，最初，所有赡洲（Jambudvipa，我们所居住的大陆）的人都是从天界迁移而来，没有各种族群的区分。后来，在争斗的时代，分为了四个种姓，因此如今在印度有四个种姓的各自群体。在中国，种族混杂。小西藏没有种姓的区分。大西藏则明确区分了弥乌东（Miu Dong，古代藏族的一支）六族的种姓。今天，各位施主都具备优越的种姓、血统和出身，拥有这样的名号，具备这样的功德和事业。 第三，关于千户的土地形成方式，虽然有许多关于外显宗和内密宗的说法，但简而言之，在特别殊胜的赡洲，有三十六个大地区和一百六十个小地区。东方是享乐的来源地中国，南方是佛法的来源地印度，西方是知识的来源地克什米尔，北方是勇士的来源地蒙古。中央是世间和寂静一切荣耀的来源地雪域西藏，贤良之士汇聚于此。 第四，关于世间习俗的规范，在圆满时代，没有国王的法律，也没有世间好坏的区分。从三时开始，有了十善法，世间有了好坏之分，有了种姓高低之分，有了贤良和不肖的行为规范，以及勇敢和聪慧等，世间各种准则逐渐兴盛。 总而言之，所有这些人类历史，都体现在那些以善良为父，以贤淑为母，知廉耻，以惭愧为装饰的布施者身上。 殊胜的教法史：佛陀的示现方式，神圣佛法的弘扬方式。 第二部分是神圣教法产生的历史，包括：佛陀的示现方式，神圣佛法的弘扬方式，以及知恩图报的方式。首先是第一点。
English
Seven families of subjects were offered. The new terminology for translating scriptures was established. During the time of Lha Lama Yeshe-O (a Buddhist leader), the teachings of the four tantra classes of secret mantras were invited to Tibet. Creating the conditions for inviting Jowo Je (Atisha) to Tibet, etc., these great Dharma kings appeared continuously like a chain of golden mountains. Secondly, in terms of the generations of subjects, initially, all the people of Jambudvipa (the continent we live on) migrated from the heavenly realms, without any distinction of races. Later, in the age of strife, they were divided into four castes, so now in India there are separate groups of four castes. In China, the races are mixed. Small Tibet has no distinction of castes. Greater Tibet clearly distinguishes the castes of the six clans of Miu Dong (an ancient Tibetan tribe). Today, you patrons are all endowed with excellent caste, lineage, and origin, possessing such a name, and endowed with such merits and deeds. Thirdly, regarding the formation of the land of thousands of households, although there are many discussions about the outer exoteric and inner esoteric systems, in short, in the particularly excellent Jambudvipa, there are thirty-six large regions and one hundred and sixty small regions. The east is China, the source of enjoyment; the south is India, the source of Dharma; the west is Kashmir, the source of knowledge; the north is Mongolia, the source of heroes. The center is the snowy land of Tibet, the source of all the glory of worldly existence and peace, where virtuous people gather. Fourthly, regarding the norms of worldly customs, in the age of perfection, there were no laws of kings, and no distinction between good and bad in the world. Starting from the age of three, there were the laws of the ten virtues, the distinction between good and bad in the world, the distinction between high and low castes, the various behaviors of the virtuous and the unworthy, and the brave and the wise, and so on, and the worldly principles of good and bad appearances gradually flourished. In short, all these histories of human morality are embodied in those donors who have goodness as their father, virtue as their mother, know shame, and are adorned with the ornament of conscience. The history of the supreme Dharma: the manner of the Buddha's appearance, the manner of the flourishing of the sacred Dharma. The second part is the history of the arising of the sacred Dharma, including: the manner of the Buddha's appearance, the manner of the flourishing of the sacred Dharma, and the manner of knowing gratitude. First is the first point. --------------------------------------------------------------------------------