Tibetan
ས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ལ། འདིར་ནི་ལུས་མེད་པར་དེ་མི་རུང་བས་གཉིས་ཀ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མཉམ་མོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་ན། སེམས་ཙམ་པས་ནི། བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་དེའི་སྟེང་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆ་དང་། ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཀུན་གཞི་དང་། ལུང་མ་བསྟན་དུ་ཁས་ལེན་ལ། གཉིས་པ་དེ་དེར་ཁས་མི་ལེན་པར་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བར་ཁས་ལེན་ནོ། །དབུ་མ་པས་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཆ་ཤས་དང་པོ་དེ། ཀུན་གཞིར་ཁས་ལེན་པ་ལྟ་ཞིག མཚན་ནི་དེ་འདྲ་སྲིད་པར་ཁས་མི་ལེན་ལ། ཆ་ཤས་གཉིས་པ་འོད་གསལ་གྱི་ཆ་ཤས་དེ་ལ་ཀུན་གཞི་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པ་ལྟར། ཟས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་པས། ཀུན་གྱི་མི་འཆད་ཀྱི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་དེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུགས་འདི་ལ་དེ་འདྲ་དེ་ཀུན་གྱིས་མཚན་ཉིད་པར་ཁས་བླངས་པས་ཆོས་ཀྱི། རྣམ་ཤེས་ནི་དངོས་པོ་མིན་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་མ་ཚང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀུན་གཞིའི་ངོས་འཛིན་མི་ 7-5-11a འདྲ་བ་ཡིན་གྱི། མཚན་གཞི་གཅིག་བཟུང་ནས་ནི། བདེན་གྲུབ་དུ་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་འབྱེད་པ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཐུག་གིས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ། རྣམ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་དུ་ཁས་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འཆད་པ་ན། ཇི་སྐད་དུ། གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །ཅེས་བཤད་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ནི་ལུགས་དེས་དེ་རང་སྟོང་དུ་མི་འདོད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ། གཞན་དབང་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་དེའི་འདོད་པ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་རང་གིས་ངོ་བོས་ཡོད་པ་དང་། བདེན་སྟོང་དུ་འདོད་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ལུགས་དེ་ལ་དེ་འགལ་བ་མིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱིས་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་སྟོང་ཁོ་ན་ལ་འཆད་པའི་ཕྱིར། ལུགས་དེར་ཀུན་བརྟགས་རང་སྟོང་དུ་འདོད་མོད་ཀྱང་། དེ་སྟོང་ཉིད་གོ་ཆོད་པོ་མིན་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱིས་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུགས་དེ་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་གཅིག་པུའོ། །དེའི་མཚན་གཞི་ཡང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ལ། དབུ་སེམས་གཉིས་བདེན་པར་ཡོད་མེད་རྩོད་པའི་གཞི་ཡང་དེ་ཁོ་ནའོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད། །ཅེས་བཤད་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཞེས་འཆད་དོ། ། ༈ གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང
Chinese
有人主张地是实有的，但在这里，没有身体就无法实现，因此两者在名言上是共同存在的。这样说来，唯识宗认为，在作为习气增长之基础的识之上，有染污分和无漏智慧分两种。第一种，他们承认为阿赖耶识（kun gzhi，梵文：ālaya-vijñāna，梵文罗马转写：ālaya-vijñāna，汉语字面意思：一切种子识）和无记。第二种，他们不承认为阿赖耶识，而是承认为自性存在的种姓、如来藏（bde bar gshegs pa'i snying po，梵文：tathāgatagarbha，梵文罗马转写：tathāgatagarbha，汉语字面意思：如来藏）和无漏的善法。中观宗则认为，刚才所说的第一部分可以承认为阿赖耶识，但并不承认有这样的名称。第二部分，光明的部分，则称为阿赖耶识和如来藏。虽然像唯识宗所认为的那样，它不是一切食物的基础，但它随顺一切事物的自性，所以被称为‘彼’。这样看来，在这个宗派中，一切都以‘彼’为特征，因此法的‘识’不是事物，因为它不具备‘彼’的特征。因此，中观和唯识在阿赖耶识的认识上有所不同，但如果抓住一个所依，却不了解从是否承认真实成立的角度来区分，那是因为瑜伽行派的究竟结论中，没有承认识是真实成立的。那么，如果阐述它的结论，正如所说：‘从所取和能取中解脱的，识是胜义谛。’难道不是这样说的吗？这样说是因为那个宗派不希望它本身是空性的，就像《入中论》中，阐述了他宗承认自性存在一样。那么，承认自性存在和承认是真性空，难道不矛盾吗？对于那个宗派来说，这并不矛盾，因为空性的意义主要阐述为他空。虽然那个宗派承认遍计所执是自性空，但这并不是彻底的空性，就像寡妇的儿子本身是空的一样。因此，对于那个宗派来说，真实成立的事物只有圆成实。它的所依也被称为无二取执的智慧，中观和唯识争论是否真实存在的所依也是它。如果说：‘从所取和能取中解脱的，智慧是胜义谛。’那就没有错误。了知它是自性存在的，也是通过各自自证的智慧来体验的。是这样阐述的。 无二的智慧是...
English
Some assert that the earth is real, but here, it cannot be realized without a body, so both exist together nominally. Thus, the Mind-Only school believes that upon the consciousness that serves as the basis for the growth of habits, there are two aspects: the defiled aspect and the undefiled wisdom aspect. The first, they acknowledge as the Alaya-vijñana (kun gzhi，梵文：ālaya-vijñāna，梵文罗马转写：ālaya-vijñāna，meaning: storehouse consciousness) and indeterminate. The second, they do not acknowledge as the Alaya-vijñana, but rather as the naturally existing lineage, the Tathāgatagarbha (bde bar gshegs pa'i snying po，梵文：tathāgatagarbha，梵文罗马转写：tathāgatagarbha，meaning: the womb of the Thus-Gone One), and undefiled virtue. The Madhyamaka school, however, believes that the first part just mentioned can be acknowledged as the Alaya-vijñana, but does not acknowledge that there is such a name. The second part, the luminous part, is called the Alaya-vijñana and the Tathāgatagarbha. Although it is not the basis of all food as the Mind-Only school believes, it follows the nature of all things, so it is called 'that'. Thus, in this school, everything is characterized by 'that', so the 'consciousness' of the Dharma is not a thing, because it does not possess the characteristic of 'that'. Therefore, Madhyamaka and Mind-Only differ in their recognition of the Alaya-vijñana, but if one grasps a basis and does not understand to distinguish from the perspective of whether or not to acknowledge true establishment, it is because in the ultimate conclusion of the Yogacara school, there is no acknowledgment that consciousness is truly established. So, if one explains its conclusion, as it is said: 'Consciousness that is liberated from the apprehended and the apprehender is the ultimate truth.' Is it not said so? It is said so because that school does not want it itself to be empty, just as in the *Entering the Middle Way*, it explains the assertion of others that self-nature exists. Then, is it not contradictory to acknowledge self-nature existence and to acknowledge emptiness of true existence? For that school, it is not contradictory, because the meaning of emptiness is mainly explained as other-emptiness. Although that school acknowledges that the imputed is empty of self-nature, that is not a thorough emptiness, just as a widow's son is empty of himself. Therefore, for that school, the only truly established thing is the perfectly established. Its basis is also called the wisdom of non-duality of the apprehended and the apprehender, and it is also the basis for the Madhyamaka and Mind-Only schools to argue about whether it truly exists. If one says: 'The wisdom that is liberated from the apprehended and the apprehender is the ultimate truth,' then there is no mistake. The knower that it exists by its own nature is also experienced through the wisdom of self-awareness. It is explained thus. Non-dual wisdom is... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་གིས་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་དགག་པ། གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རང་སྟོང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དེ་རང་སྟོང་མིན་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། 7-5-11b གནོད་བྱེད་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་ལུས་མེད་ན་ནི། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང་གྲུབ་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དེའི་ལུགས་ལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིག་བྱ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉིད་རང་གིས་ངོ་བོས་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཁས་ལེན་པ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་ཚུལ་དབུ་མ་པ་སྟོན་ནུས་པ་མིན་ཏེ། སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པར་བརྗོད་པས། རིག་བྱ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང་། འདི་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངག་གི་ལམ་དུ་བརྗོད་པར་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ངོར་གྲུབ་སྟེ། རྒོལ་བ་རང་ལ་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན། གཞན་དག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། མཁས་པ་རྣམ་རྟག་ཏུ་སྟེ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་བྱེད་ཀྱིས་ཚིག་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་ནུས་པ་ནི། ངག་གི་ལམ་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དབུ་མ་པས་ཀྱང་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཅེས་དང་། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་འཆད་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། ལུགས་འདིར་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མྱོང་བྱ་ཅི་ཡང་མ་དམིགས་པ་རང་རིག་པར་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། མྱོང་བྱ་དེ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཀུན་བཏགས་མེད་པར་དེའི་ཡུན་གྱིས་ཤེས་པ་ཡོད་ཅེས་ཁས་ལེན་པ་ནི་འཐད་པ་མེད་དེ། ཤེས་པས་ཤེས་བྱ་རྟོགས་པ་སྟེ། གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་ 7-5-12a ལྟོས་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་མེད་པར་ཡུན་གྱིས་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལྟ་ན་ནི། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་དུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། ཡུལ་མེད་ན་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་མེད་དེ། འོ་ན་ཁྱེད་ལ་ཡང་དེར་མཚུངས་སོ་ཤེ་ན། ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཡུལ་ཡོད་པས། དེའི་ཡུན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པས། དེས་མྱོང་བའི་རང་རིག་ཀྱང་ཁས་ལེན་ལ། དོན་དམ་པར་ན་གསུམ་ཀ་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་མི་མཛེས་སོ། །རྣམ་རིག་པས་ནི་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་བས་གཞན་སྟོང་དུ་ཁས་ལེན་ཀྱང་། རང་གིས་ངོ་བོ་འཛིན་རྣམ་གྱིས་མི་སྟོང་བས་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་འདོད་ལ། དེའི་ངོས་འཛིན་རྣམས། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོ
Chinese
驳斥以自性不空： 第二，论证智慧本身是空性的，这又分为两点：一是没有证据证明它是非空性的，二是存在驳斥它的理由。 第一点是：‘如果没有所依之身，那么依赖于它的识也不存在。’当完全理解并确立这一点时，瑜伽行者宗认为，各自自证的智慧，其能知与所知二者无别的智慧本身，是以自性存在的。那么，请说说这是怎么回事？因为无法提出证据来证明它，因为没有所缘境，能缘之识就不会产生。瑜伽行者无法向中观宗解释无二智慧是如何存在的，因为他们说各自自证的智慧本身就是能知，这意味着所知是实有之物，并且无法用语言表达‘这就是它’。因为你们的遍（khyab）在你们的心中已经确立，为了让对手也能像自己一样确信，智者们总是毫不含糊地使用没有歧义的词语，能够如实地表达所要表达的内容，因为这是进入语言之道的途径。那么，中观宗不也说‘不可说、不可思’，以及‘各自自证的智慧是行境’吗？答：在这个宗派中，自证只是对没有体验对象的智慧的命名，而不是认为体验对象是实有之物。 第二点是：如果承认没有遍计所执，识就能持续存在，这是不合理的，因为识了知所知，二者相互依赖而存在。如果没有所缘境，识就不会产生，那么，认为无二智慧是自证就是不合理的，因为没有所缘境，就没有能知和所知。如果你们说我们也有同样的问题，那么，在名言上，因为存在所缘境，所以识也能持续存在，我们也承认体验它的自证，但在胜义谛上，这三者我们都不承认。因此，称之为无二智慧是不恰当的。唯识宗认为，二取之识是空性的，因为它是能取和所取的空性，但它不是自性空，因为它的自性不是空性的，所以二取之识是以自性存在的，而它的认识方式被称为具有三种殊胜。
English
Refuting the denial of emptiness by self-nature: Second, to prove that wisdom itself is empty, there are two points: one is that there is no evidence to prove that it is non-empty, and the other is that there are reasons to refute it. The first point is: 'If there is no basis of the body, then the consciousness that depends on it does not exist either.' When this is fully understood and established, the Yogacara school believes that the self-cognizant wisdom, the knowledge of the inseparability of the knower and the known, exists by its own nature. So, please tell me what this is like? Because it is impossible to present evidence to prove it, because without an object of perception, the perceiving consciousness will not arise. Yogacarins cannot explain to Madhyamikas how non-dual wisdom exists, because they say that self-cognizant wisdom itself is the knower, which means that the known is a real thing, and it is impossible to express 'this is it' in words. Because your pervasion (khyab) has been established in your mind, in order to make the opponent as convinced as yourself, the wise always use unambiguous words without hesitation, and are able to express what they want to express truthfully, because this is the way to enter the path of language. So, doesn't the Madhyamika also say 'unspeakable, unthinkable,' and 'self-cognizant wisdom is the object of practice'? Answer: In this school, self-cognizance is only the naming of wisdom without an object of experience, not the belief that the object of experience is a real thing. The second point is: if it is admitted that without parikalpita, consciousness can continue to exist, it is unreasonable, because consciousness knows the known, and the two depend on each other for existence. If there is no object of perception, consciousness will not arise, then it is unreasonable to think that non-dual wisdom is self-cognizant, because without an object of perception, there is no knower and known. If you say that we have the same problem, then, conventionally, because there is an object of perception, consciousness can continue to exist, and we also admit the self-cognizance of experiencing it, but in the ultimate truth, we do not admit these three. Therefore, it is inappropriate to call it non-dual wisdom. The Vijnanavada school believes that dualistic consciousness is empty, because it is empty of the grasper and the grasped, but it is not empty of self-nature, because its self-nature is not empty, so dualistic consciousness exists by its own nature, and its way of recognition is called having three special features. --------------------------------------------------------------------------------