Tibetan
ནུས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དགག་པ་དང་། རྟག་ན་དངོས་པོར་འགལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངར་འཛིན་གྱིས་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་བདག་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དང་ནང་གང་དུ་ཡང་ནི་དངོས་པོར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་གིས་ཕྱིར་ན་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པས་རིམ་པ་དང་། གཅིག་ཆར་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་རུང་བ་མིན་པ་དེ་ནི། གལ་ཏེ་དེས་དོན་བྱེད་ནུས་ན་བདག་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཆར་དུ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འབྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྟེ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ཏེ། མི་ལྟོས་པར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། གང་ཞིག་དངོས་པོ་གཞན་ནས་དོན་བྱེད་པ་ནི། རྟག་པ་དང་ནུས་ལྡན་གཉིས་ཚོགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ 7-5-6a དངོས་པོར་འདོད་ན་རྟག་པ་མིན་དགོས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྟེ། དུས་ནམ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྟགས་ནི་གོང་དུ་རྟག་པ་ལ་དོན་བྱེད་པ་འགོག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཟིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་བདག་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། བདག་དང་གང་ཟག་སོགས་བྲལ་བའི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་མིན་ཏེ། གང་གིས་ཕྱིར་ན། མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་བྱེད་པ་པོ་རུང་བ་ཉིད་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་དང་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འགོག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྟན་པ་དང་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ནི། བློ་ཡིས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཇོམས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཚུལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་གསུམ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཚུལ། ཆོས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ ཆོས་ཀྱི་བདག་འགོག་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། འོ་ན་ཆོས་གསུམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཇོམས་ནུས་ན། མདོ་ལས་ཆོས་གསུམ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། ཕན་པར་བཞེད་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་།འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་དུ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གསུང་ལ། འདིར་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཆད་དགོས་པའི་ 7-5-6b ཕྱིར། ༈ བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་གསུམ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། འདིར་ཕུང་པོ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ཏེ། རྐང་གཉིས་མཆོག་གིས་རྟག་དུ་ཡང་སྟེ། ངེས་པར་གཟུགས་
Chinese
以作用的理由来破斥，以及以常与事物相矛盾的理由来破斥。第一种情况是：由我执所假立的事物‘我’，作为所立宗，无论在外在还是内在，实际上都不存在。因为如果承认它是常，那么它就不能次第或同时地发挥作用。如果它能发挥作用，那么这个‘我’，作为所立宗，就会同时产生结果，因为无论是否依赖因缘，它都能产生结果。这是已经承认的理由。任何从其他事物那里发挥作用的事物，都不可能是常和有能力的结合。第二种情况是：如果‘我’被认为是事物，那么它就必须不是常，因为所有事物都是刹那性的。这个理由已经在前面用破斥常的事物能发挥作用的理由来证明了。如果‘我’不存在，那么它就不能成为世界的创造者。对此，可以这样回答：一个没有‘我’和补特伽罗（藏文：གང་ཟག，梵文天城体：पुद्गल，梵文罗马拟音：pudgala，汉语字面意思：补特伽罗，意为‘人’或‘个体’）等的世界，作为所立宗，并非在名言上没有创造者，因为并没有禁止无常的事物成为创造者。正如经中所说：‘一切众生皆从业而生。’这与上述观点是一致的。 第二，破斥法的‘我’，分为两个方面：教义和解释。第一，五蕴（梵文：skandha），十八界（梵文：dhatu），十二处（梵文：ayatana），能取和所取，都将被智慧摧毁。 第二部分分为三个方面：从小乘（梵文：Hinayana）的角度，阐述了三法自性存在的观点；从大乘（梵文：Mahayana）的角度，阐述了三法显现而无自性的观点；详细解释了破斥三法自性存在的理证。 破斥法的‘我’。从小乘的角度，阐述了三法自性存在的观点。 第一，如果三法能够被智慧摧毁，那么这与经中说三法存在的说法相矛盾。对此，回答说：并非如此。为了利益众生，诸佛宣说了色蕴（梵文：rupa），受蕴（梵文：vedana），想蕴（梵文：samjna），行蕴（梵文：samskara）和识蕴（梵文：vijnana）这五蕴，以这种方式，对小乘行者说五蕴是自性存在的。但在这里，需要从大乘的角度来解释。 从大乘的角度，阐述了三法显现而无自性的观点。 第二，在这里，我们承认五蕴不是自性成立的。二足至尊（指佛陀）总是，必定是色蕴……
English
Refutation by the sign of capacity, and refutation by the sign that contradicts permanence and things. The first is: the object 'self' imputed by self-grasping, as the subject to be proven, does not exist as a thing in either the external or internal. Because if it is asserted to be permanent, it is not possible to perform functions sequentially or simultaneously. If it is capable of performing functions, then that 'self', as the subject to be proven, will produce the result simultaneously, because it produces the result whether or not it relies on conditions. This is an admitted reason. Whatever performs functions from other things is not a combination of permanence and capacity. The second is: if the 'self' is considered a thing, then it must not be permanent, because all things are momentary. That sign has already been proven above by the sign that prevents permanence from performing functions. If there is no 'self', then it cannot be the creator of the world. To this, it can be answered that a world without a 'self' and a person (藏文：གང་ཟག，梵文天城体：पुद्गल，梵文罗马拟音：pudgala，汉语字面意思：Person) etc., as the subject to be proven, is not without a creator in name, because there is no prohibition against impermanent things being creators. As it is said: 'All beings are born from karma.' This is in accordance with the above view. Second, refuting the 'self' of phenomena is divided into two aspects: doctrine and explanation. First, the aggregates (Sanskrit: skandha), the elements (Sanskrit: dhatu), the sources (Sanskrit: ayatana), the grasped and the grasper, will be destroyed by wisdom. The second part is divided into three aspects: from the perspective of the Hearers (Sanskrit: Hinayana), the way in which the three dharmas are said to exist by their own nature; from the perspective of the Bodhisattvas (Sanskrit: Mahayana), the way in which the three dharmas are said to appear but have no own nature; and a detailed explanation of the reasoning that refutes the existence of the three dharmas by their own nature. Refuting the 'self' of phenomena. From the perspective of the Hearers, the way in which the three dharmas are said to exist by their own nature. First, if the three dharmas can be destroyed by wisdom, then this contradicts the sutras that say the three dharmas exist. To this, the answer is: it is not so. In order to benefit beings, the Buddhas have spoken of the five aggregates: form (Sanskrit: rupa), feeling (Sanskrit: vedana), perception (Sanskrit: samjna), formation (Sanskrit: samskara), and consciousness (Sanskrit: vijnana), in this way, to the Hearers, saying that the five aggregates exist by their own nature. But here, it is necessary to explain from the perspective of the Great Vehicle. From the perspective of the Bodhisattvas, the way in which the three dharmas are said to appear but have no own nature. Second, here, we admit that the five aggregates are not established by their own nature. The supreme of two-legged beings (referring to the Buddha) always, certainly, form... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ནི་དབུ་བ་བརྡོལ་འདྲར་སྣང་བ་དང་། ཚོར་བ་ཆུའི་ཆུ་བུར་དང་འདྲ་བ་དང་། འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ཤིང་། འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་དང་འདྲ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ༈ ཆོས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་ཆོས་གསུམ་པོ་སོ་སོའི་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ ཆོས་གསུམ་པོ་སོ་སོའི་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། དང་པོ་ནི། འབྱུང་ཆེན་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ངོས་བཟུང་ནས། དེའི་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི། གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་ནི་གྲུབ་བོ། །དེའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་། མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། མྱོང་བའི་ཆ་མེད་ན། ཚོར་བ་མི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕུང་པོའི་མཚན་གཞི་བཤད་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སོགས་བཅོ་བརྒྱད་མཚོན་པར་ནུས་ལ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་སུ་གང་བཤད་པ་དེ་དག་ཉིད་ནི། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཡང་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ཕྱི་དོན་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱི་དོན་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་དང་། རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་དང་། སྤྱིར་སེམས་ཙམ་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྟན་པ་དང་། བཤད་པ་དང་། རྩོད་པ་སྤངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱིས་དོན་མེད་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ 7-5-7a དོན་ཡོད་དེ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཟུགས་རྡུལ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་སྐྱེད་བྱེད་མིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་རགས་པ་རགས་པ་མི་འཐད་པ་དང་། རྡུལ་ཕྲ་མོ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྡུལ་མང་པོ་འདུས་པ་དབང་ཤེས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་དོ། །ཅེ་ན། ཚོགས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། ཡོད་པར་མི་འདོད་དེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བརྟགས་པ་ན། མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་དེས་དེ་མ་དམིགས་ཀྱང་། རྡུལ་ཕྲན་ནི་བློས་གཞིག་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིས་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མཐོང་ལ། གང་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བཏགས་པ་དེར་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ལྟར་འདོད་དེ། མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པའི་ཤེས་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དོན་དུ་སྣང་
Chinese
如同水泡破裂般显现，感受如同水上的气泡，认知如同海市蜃楼，行如同芭蕉树，而意识则如幻术一般，如此揭示了五蕴的无自性。这是为了向菩提心者们宣说的。 详细阐述了遮破三法自性存在的理路。 第三部分，详细阐述了对三种法各自的体性进行确立，以及遮破其自性存在的理路。 对三种法各自的体性进行确立。 首先，‘四大种之自性，是为色蕴之宣说’，以此确立了色蕴。而其余的法，则成立为无色之蕴。其证明是，‘若无则不生故’，即若无体验之分，则感受等不会产生。对蕴的体性的阐述，能够代表眼和色的界等十八界，而十八界中所阐述的，也应知晓其为十二处，以及能取和所取。 建立外境无实有的理证 第二部分分为三点：建立外境无实有的理证，建立自证识无实有的理证，以及建立一般唯心无实有的理证。第一部分分为三点：教示，解释，以及破除争论，从而成立外境无有。 首先，有境论者说：外境是存在的，因为对外境显现的识有时会产生。色微尘是所立宗，不是生起根识的原因，因为其超出了根的范围，即不能被量所证知。第二部分分为：粗大不合理，以及微尘不合理。首先，许多微尘聚集是根识生起的原因。那么，集合也是所立宗，不应许存在，因为在分别的智慧进行观察时，不能被证知。第二点，即使不能被证知，微尘也不能被心所摧毁，但并非如此，通过十方位的区分，也能在微尘上看到部分之分。凡是被部分所分割的，如何能被认为是微尘呢？因为不能被证知。第三点，如果外境不存在，那么没有立即的错乱因所扰乱的识就相违了。如果显现为境
English
Appearing like a bursting bubble, feeling like bubbles on water, cognition resembling a mirage, action akin to a banana tree, and consciousness like an illusion—thus revealing the selflessness of the five aggregates. This is for the sake of explaining to Bodhichitta beings. Elaborating extensively on the reasoning that refutes the inherent existence of the three dharmas. The third part elaborates on establishing the individual characteristics of the three dharmas and the reasoning that refutes their inherent existence. Establishing the individual characteristics of the three dharmas. Firstly, 'The nature of the four great elements is thoroughly explained as the aggregate of form.' Thus, the aggregate of form is established. And the remaining phenomena are established as formless aggregates. The proof for this is, 'Because if it doesn't exist, it doesn't arise,' meaning that without the aspect of experience, feeling and so on do not arise. The explanation of the characteristics of the aggregates can represent the eighteen realms such as the eye and the form realm, and what is explained in the eighteen realms should also be understood as the twelve sources, as well as the grasper and the grasped. The reasoning that establishes the non-existence of external objects The second part has three points: the reasoning that establishes the non-existence of external objects, the reasoning that establishes the non-existence of self-awareness, and the reasoning that establishes the non-existence of mere mind in general. The first part has three points: the teaching, the explanation, and the refutation of arguments, thereby establishing the non-existence of external objects. Firstly, the proponent of objects says: External objects exist because the consciousness that perceives objects sometimes arises. The atom of form is the subject, it is not the cause of generating sense consciousness because it is beyond the senses, i.e., it is not perceived by valid cognition. The second part is divided into: gross is not reasonable, and subtle particles are not reasonable. Firstly, the collection of many particles is the cause of generating sense consciousness. Then, the collection is also the subject, it is not accepted to exist because it is not perceived when examined by the discriminating wisdom. The second point is that even if it is not perceived, the atom cannot be destroyed by the mind, but it is not so, through the division of the ten directions, the division of parts can also be seen on the atom. How can that which is divided by parts be considered an atom? Because it is not perceived. The third point is that if external objects do not exist, then the consciousness that is not immediately corrupted by the cause of error is contradictory. If it appears as an object --------------------------------------------------------------------------------