Tibetan
་ནི་ཆོས་ཀུན་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་སོ་སོའི་ངོ་བོར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རྒྱུན་ནི་ཆད་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། 7-5-17a གཉིས་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་བདེན་པ་ཡོད་ན། ཡེ་ཤེས་དེའི་སྟོང་ཉིད་ལོགས་ནས་བཙལ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ནི་ཐ་དད་པར་ཏེ། ལོགས་སུ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དམིགས་པ་མིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་རང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཡིད་ལ་མ་མྱོང་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་སྣང་བ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མེད་ན་རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་མི་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར། བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །བོད་ཕྱི་མ་དག་གཞུང་འདི་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དཔེ་དོན་བསྟན་པར་འདོད་པ་ནི་མ་གོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁས་བླངས་ནས་དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་དུ་ཁས་མ་བླངས་ན། དོན་དམ་གྱིས་ངོ་བོ་གང་ནས་འཚོལ། དེ་བས་ན་གཞུང་འདིས་ཀུན་རྫོབ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མེད། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཡང་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་མི་རུང་། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ དེ་ལྟར་སྒོམས་པས་འཁོར་བ་འཇིག་ཅིང་མི་གནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕན་ཡོན། གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་གོམས་པས་འཁོར་བ་འཇིག་ཅིང་། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ཤེས་ཤིང་གོམས་པས། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པར་བསྟན་པ་དང་། དེས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དེས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་སེལ་ནུས་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་བསལ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འདི་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ 7-5-17b ལས་ལས་བྱུང་ལ། ལས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། སེམས་ནི་བག་ཆགས་དག་གིས་བསགས་ཤིང་གང་བའི་ཆ་ནས་སེམས་ཞེས་བྱ་ལ། དེས་སྟོང་པའི་ཆ་ནས་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་བདེ་བ་སྟེ། དགེ་བ་ཡིན་ལ། བདེ་ཞིང་དགེ་བའི་སེམས་འོད་གསལ་བ་ནི་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཞི་བ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་གོམས་པས་ནི། གྲོལ་བ་མ
Chinese
第一，一切法皆是如此宣说的。第二，五蕴显现为两种识各自的体性，但如实宣说其无自性的方式，世俗谛的相续就不会断绝。 第二，如果以识的体性，世俗谛是存在的，那么是否需要另外寻找该智慧的空性呢？并非与世俗谛相异，也不是另外去缘其空性，因为世俗谛本身就被宣说是空性。并且，唯有未曾体验过自身体性的空性，显现为识的体性，才被称为世俗谛。因为如果自身体性不空，那么各种各样的缘起显现就不会发生。就像有为法和无常一样。一些后期的藏族学者认为此论典展示了二谛体性一味的例子，这是不理解。因为如果承认了世俗的体性，就不会产生胜义的体性。如果不承认世俗自空，又从何处寻找胜义的体性呢？因此，此论典表明，世俗若无自性空，世俗的各种缘起显现也不会发生。正如所说：‘对于谁来说空性不成立，对于他来说一切都不成立。’ 如此修习，能摧毁轮回，证得不住涅槃的利益。 第三，通达并串习空性，能摧毁轮回，证得不住涅槃。分为两部分：宣说通达并串习空性，能证得不住涅槃；以及宣说由此从轮回中解脱。第一部分分为两部分：宣说由此能消除二障的习气；以及宣说消除习气后能证得真实之边。第一，世俗的错乱显现，是从烦恼和业产生的，业是从心产生的。心是从习气积聚和充满的角度而称为心，从其空性的角度则称为光明心。远离习气就是安乐，就是善。安乐且善的光明心就是寂灭。心寂灭，远离一切分别念，就不会愚痴。对于没有愚痴的智慧，就称为证悟真如。证悟并串习真如，就能解脱。
English
First, it is said that all dharmas are like this. Second, the five skandhas (aggregates) appear as the individual nature of the two consciousnesses, but as it is explained that they are without inherent existence, the continuity of conventional truth will not be severed. Second, if conventional truth exists in the nature of consciousness, then is it necessary to seek the emptiness of that wisdom separately? It is not different from conventional truth, nor is its emptiness aimed at separately, because conventional truth itself is said to be emptiness. Moreover, only the emptiness that has not experienced its own nature, appearing as the nature of consciousness, is called conventional truth. Because if one's own nature is not empty, then various interdependent appearances will not occur. Just like conditioned phenomena and impermanence. Some later Tibetan scholars believe that this treatise demonstrates the example of the oneness of the two truths, which is a misunderstanding. Because if the nature of the conventional is admitted, the nature of the ultimate will not arise. If one does not admit that the conventional is empty in itself, from where does one seek the nature of the ultimate? Therefore, this treatise shows that if the conventional does not have emptiness in its own nature, the various interdependent appearances of the conventional will not occur. As it is said: 'For whom emptiness is not established, for him everything is not established.' By meditating in this way, one can destroy samsara (cyclic existence) and realize the benefit of non-abiding nirvana. Third, understanding and familiarizing oneself with emptiness can destroy samsara and realize non-abiding nirvana. It is divided into two parts: explaining that understanding and familiarizing oneself with emptiness can realize non-abiding nirvana; and explaining that one is liberated from samsara by this. The first part is divided into two parts: explaining that this can eliminate the habitual tendencies of the two obscurations; and explaining that after eliminating these tendencies, one can realize the true extreme. First, the deluded appearance of conventional truth arises from afflictions and karma, and karma arises from the mind. The mind is called the mind from the perspective of accumulating and filling with habitual tendencies, and from the perspective of its emptiness, it is called the clear light mind. Being free from habitual tendencies is bliss, it is virtue. The blissful and virtuous clear light mind is peace itself. The mind is peaceful, free from all conceptual thoughts, and will not become ignorant. For the wisdom without ignorance, it is called realizing suchness. By realizing and familiarizing oneself with suchness, one can be liberated. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་ཅིང་། མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་བག་ཆགས་ལ་གཉིས་ཏེ། ས་བོན་དང་གནས་ངན་ལེན་ནོ། །དེ་རེ་རེ་ལ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའོ། །དེ་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་གིས་ནི་ནང་གི་དང་། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་མཆེད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་སོ། །འདིར་བག་ཆགས་དང་། ས་བོན་ནི་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པ་ལྟར་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ས་བོན་ནི་སྤང་བྱ་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་མ་མྱོང་བའི་སེམས་རྒྱུད་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་ནི་སྔོན་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་བྱས་པའི་དྲན་སྣང་སླར་ཡང་སེམས་ལ་ཤར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་དང་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ནི་མི་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་འདྲིས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་པས། གོམས་པ་པོའི་བློ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་ནས་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པའི་གོ་སྐབས་མི་རྙེད་པ་ཞིག་འབྱུང་ལ། དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་ 7-5-18a ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཆོག་དོན་དམ་པའི་བྱང་སེམས་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་གྲངས་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་གྲངས་འདི་དག་ཀྱང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ་ཡིན་གྱི། ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཚེ་ནི་མིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་ཁས་བླངས་ན། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བར་དུ་བདག་ཟློག་པའི་དང་། ཐ་མ་ལྟ་བ་ཀུན་ཟློག་གིའོ། །ཐ་མ་དེ་ལ་ནི། ཐབས་ཀྱི་ཆར་གྱུར་པའི་ཁས་ལེན་ཡོད་ཀྱང་། ལྟ་བ་དབང་བཙན་པར་བྱས་པའི་ཁས་ལེན་དང་དམ་བཅའ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ང་ལ་སྐྱོན་ནི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་གང་དག་གང་ཟག་དང་། ཆོས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་གནས་སྐབས་སུ་མཐར་ཐུག་གི་ཐར་པ་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། གང་ཟག་གིས་བདག་དུ་རྨོངས་པས། སྐྱེས་བུ་དེ་དག་འགྲོ་དྲུག་སྲིད་པའི་བཙོན་རར་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ༄། །སེམས་དེ་བསྐྱེད་ནས་སེམས་ཅན་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་དགོས་པའི་ཚུལ། བསྟན་པ། གསུམ་པ་སེམས་དེ་སྐྱེས་པས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྟན་པ་དང་། བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ས
Chinese
最终获得解脱，并且能够证悟。 这里有两种习气：种子和恶劣的处境。 每一种习气又分为两种：烦恼和能取所取二相。 这两种习气是世俗显现扩展的原因，因为一个导致内在的，另一个导致外在的缘起扩展。 这里的习气和种子，并非如唯识宗所认为的那样。 那么是什么呢？种子是对于应断除之事物，尚未生起对治智慧的心相续，以及该心相续的自性空性。 习气则是先前所做之事的记忆，再次在心中浮现。 因此，不希望习气和种子如河流般持续不断地产生作用。 第二种是，通过熟悉和习惯空性，使得习惯者的心与空性无别地融合，以至于二取显现的意识无法找到机会。 那时，就称为证悟空性。 这也就是真正的边际、自性涅槃以及胜义菩提心显现，因为如是性、真如边际、无相、胜义以及菩提心之胜义，胜义菩提心之空性等，有多种名称。 这些名称只是在施加名言概念时使用，在以见解断除戏论时则不然，因为如果在彼时承认空性为胜义，则会变成无上的戏论边际。 施加名言概念有两种：一是中间遮止我，二是最终遮止一切见解。 对于后者，虽然有作为方便的承认，但并没有以见解为主导的承认和誓言，正如所说： ‘如果我有一些誓言，那时我就会有缺失。因为我没有誓言，所以我才是无缺失的。’ 第二，那些不了解人与法自性空性的补特伽罗，无法暂时地展示究竟的解脱，因为由于人对我的愚痴，这些人会在六道轮回的监狱中流转。 关于生起菩提心后，必须利益有情的方式的教导。 第三，关于生起菩提心后，利益有情的方式，分为教导和解释两部分。 首先是教导：
English
Ultimately attain liberation and will be able to realize it. Here, there are two types of habitual tendencies: seeds and negative circumstances. Each of these is further divided into two: afflictions and the appearance of duality (grasping and the grasped). These two are the cause for the proliferation of conventional appearances, because one causes the internal, and the other causes the external interdependent origination to proliferate. Here, habitual tendencies and seeds are not as the Cittamatrins (Mind-Only School) assert. What are they then? Seeds are the emptiness of the nature of the mind-stream that has not yet generated the antidote wisdom for that which is to be abandoned, and the emptiness of the nature of that mind-stream. Habitual tendencies are the memory of having done that particular action before, which again arises in the mind. Therefore, it is not desired that habitual tendencies and seeds arise like a continuous stream of water. The second is that by familiarizing and habituating oneself with emptiness, the mind of the one who is habituated becomes inseparably mixed with emptiness, such that the consciousness of dualistic appearance does not find an opportunity. At that time, it is called realizing emptiness. That itself is called the ultimate limit, self-nature nirvana, and the manifestation of the ultimate bodhicitta, because terms such as thusness, the ultimate limit, signlessness, ultimate reality, and the supreme meaning of bodhicitta, the emptiness of the ultimate bodhicitta, are explained as various names. These various names are used when applying conceptual terms, but not when cutting through elaboration with view, because if emptiness is then acknowledged as ultimate, it becomes the supreme extreme of elaboration. Applying terms has two aspects: first, refuting self in the middle, and second, ultimately refuting all views. For the latter, although there is an acceptance that serves as a method, there is no acceptance or vow that is made with the view being dominant, as it is said: 'If I have some vows, then I have faults. Because I have no vows, I am faultless.' Secondly, those individuals who do not understand the emptiness of persons and phenomena being empty of their own nature, do not temporarily show the ultimate liberation, because due to the person's delusion of self, those individuals will wander in the prison of samsara in the six realms. Teaching the manner in which one must definitely benefit sentient beings after generating that mind (Bodhicitta). Third, regarding the manner in which one benefits sentient beings after that mind (Bodhicitta) has arisen, there are two parts: teaching and explanation. First, the teaching: --------------------------------------------------------------------------------