Tibetan
ནས་འོད་འབར་གྱིས་མགྲོན་པོ་མི་རྟ་ཅན་ཞིག་མ་གཏོགས་མ་མཐོང་། ཟབ་གསང་གིས་བྱི་བ་གཉིས་འཛིང་གིན་ཡོད་པ་དེ་མཐོང་། དེ་མིན་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་པོ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་རིག་པར་འདུག་པས།རྗེས་ཀྱང་གསང་བར་མཛད། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་བྱོན་པའི་ལམ་ཁར་མགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སུ་ཡིན་དྲིས་ཚེ་བྱ་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་གསུངས་ནས། རྗེ་ཡིན་པར་གསང་རྒྱ་མཛད། དེ་ནས་ཁོ་མདར་ཕེབས་ནས་གྲྭ་པ་གཉིས་པོས་གསོལ་ཇ་བསྐོལ་ཚེ། རྗེ་དེ་ཉིད་སྐྱོ་བསང་ལ་ཐོན་ཚུལ་མཛད་ནས། སྔར་ཨ་ཁུ་ཁྲོ་ཐུང་གི་གདན་སའི་ཤུལ་ཡོད་པ་དེར་ཕེབས་ཏེ། ཁྲོ་ཐུང་ལ་ལྷ་རྟ་མགྲིན་དམར་པོས་གནང་བའི་རལ་གྲི་བཏབ་པ་ལེན་མེད་དམ་སྟོང་གསུམ་གཡུལ་བཟློག་གཏེར་དུ་སྦས་ཡོད་པ་དེ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་གཏེར་སྐལ་མིན་ཀྱང་། སྔར་གླིང་གི་དུས་སུ་ཆེ་བརྒྱུད་ཀྱི་ཆུང་བརྒྱུད་ལ་སྡུག་གཏད་པའི་རིམ་པ་རྣམས་ཐུགས་ལ་ཤར་ཚེ། དེ་ལ་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་རལ་གྲི་དེ་གཏེར་ནས་བཞེས་པས། རྒྱུ་གནམ་ལྕགས་ལི་ཁྲ་ལས་བྱས་པ། རི་བྲག་གང་དུ་གཟིར་ཀྱང་རང་དབང་མེད་པར་ཤིག་ཤིག་ཡོམ་ཡོམ་བྱས་ཤིང་འགུལ་བ། ཚད་ནི་གཞུ་འདོམ་གཉིས་ཙམ་ཡོད་པ་ཞིག་འདུག་པས། རྗེའི་ཐུགས་དགོངས་ལ་འདི་སྦས་གསང་ནི་དཀའ་འདུག །གྲྭ་པ་གཉིས་པོ་ཁ་ངན་པའི་ཨེ་འཇིགས་དགོངས་ནས་ཕར་བཞག ཡང་གཏེར་རྫས་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད། ཨ་མཚར་ཙམ་དུ་གྲྭ་པ་གཉིས་པོ་ལ་བསྟན་དགོས་དགོངས་ཏེ་ཕྱག་བསྣམས་མཛད་ནས་བྱོན་ཚེ། བྲག་ངོས་ལམ་དོག་མོ་ཞིག་ཡིན་པས། རྗེས་ག་ལེར་མཛད་དེ་བྱོན་འོང་བའི་ལམ་ཁ་དེ་ལ་མི་ལུས་པོ་ཐམས་ཅད་མིག་གིས་གང་བ་མདོག་ནག་ལ་སྔོ་མདངས་ཆགས་པ་ཞིག་འོང་ནས་བསྡད་འདུག །རྗེའི་ཞལ་ནས་ཁྱོད་ཕར་སོང་ང་འགྲོ་དགོས་གསུངས་པས། ཁོ་ན་རེ་ཁྱོད་གཤོག་པ་ཡོད་ན་གནམ་ལ་འཕུར། སྡེར་མོ་ཡོད་ན་ས་ལ་འཛུལ། གྲུབ་ཐོབ་ཡིན་ན་ཟང་ཐལ་དུ་སོང་། ང་འདུག་ས་འདི་ཡིན་པས་མི་འགྲོ་ཟེར། ཡང་རྗེའི་ཐུགས་ལ་འདི་ཅི་ཡིན། གཏེར་བདག་ཨེ་ཡིན། སློང་ཚད་ཨེ་ཡིན་དགོངས་ནས་ཅུང་ཟད་དགོངས་པར་བཞུགས་པས་གཏེར་བདག་ཡིན་པར་དགོངས། ཡང་རྗེས་ཁྱོད་སོང་གསུངས་ཀྱང་མི་འགྲོ་བར་འདུག །ཁོ་ན་ ༈ རེ།ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་ནོར་ཁྱེར་སོང་བས་དེ་སྦྱིན་ན་ང་འགྲོ་མིན་ན་མི་འགྲོ་ཟེར། རྗེས་ངས་གྲྭ་པ་གཉིས་ལ་ལྟ་རུ་བཅུག་ནས་ཡང་ཕྱིར་སྤྲད་འོང་གསུངས་པས། ཁོ་ན་རེ་ང་རང་གི་ནོར་ཕྱིར་མི་བསྐུར་ཟེར། ཡང་རྗེའི་ཞལ་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་འདིའི་བདག་པོ་སུ་རེད་གསུངས་པས། རྫོགས་ཆེན་དཔོན་སློབ་ཞེས་པ་དེ་རེད། ད་ལན་སྟབས་ཨི་ལྡན་མི་ཤེས་ཟེར། སྟབས་མི་ལྡན་པ་ཅི་རེད་གསུངས་ཚེ། ཁོ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ཟེར་སྐད། རང་སེམས་གྱོང་པོ་མ་འདུལ་ན་འདུལ་བ་ཟེར་ཀྱང་དོན་སྒོ་ཆུང་ཟེར། རྗེའི་ཞལ་ནས་ད་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་འདི་ཁྱེར་ལ་སོང་གསུངས་ནས་ཁོ་ཡི་ལག་ཏུ་གནང་ཚེ། ཁོ་སྦྲུལ་ཞིག་ཏུགྱུར་ནས་རལ་གྲི་ཁ་ནང་དུ་བཟུང་སྟེ་ཁྱེར་སོང་བའི་རྗེས་སུ་གཟིགས་ཚེ། རལ་གྲི་ཆུང་ངུ་མ་སོང་སྦྲལ་ཆེ་རུ་མ་སོང་བར་གཏེར་སྒོའི་ནང་དུ་སོང་བས། དེ་མ་ཐག་པར་བྲག་ཉིལ་ནས་གཏེར་སྒོ་མི་སྣང་བར་གྱུར། དེ་ནས་ཕྱིར་ཐབ་ཁར་བྱོན་ནས་ཇ་གསོལ་བར་མཛད། ཡང་རིམ་བཞིན་བྱོན་ཏེ་ཉི་མ་ཏིས་ལོ་ཅན་ཞེས་པའི་ལུང་མདར་ནུབ་མོ་བཞུགས་ནས་མཛད་ཚེ། ཐོ་རངས་ཁར་མནལ་ལམ་ལ་བུད་མེད་དམར་མོ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པའི་ཉམས་ཅན་མི་ལྤགས་ཀྱི་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་དཀྲིས་བྱས་པ། རལ་པ་ དམར་སེར་ཐུར་དུ་འཕྱང་བ། ནུ་མ་གཉིས་ཕྲག་པ་གཡས་གཡོན་དུ་ཁུར་བ། མཆེ་བ་གངས་རི་ལྟར་དཀར་སང་སང་བྱེད་པ། མི་གཉིས་འབྲུ་ཚུགས་སུ་བལྟ་ཞིང་འདི་སྐད་ཟེར། ཁྱོད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ན་འདིར་འདུག་པས་ཅི་བྱེད། རྒྱལ་ཁམས་ལ་འགྲོ་དོན་ལོས་ཡོད། འདིར་མ་འདུག་ཟེར། རྗེའི་ཞལ་ནས་ང་རྣལ་འབྱོར་པ་མིན། གནས་སྐོར་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུངས་པས། མོ་ན་རེ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྫུན་མ་ལབ། ངེད་ཀྱི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་སྒོར་བཙུད་སོང་བས་འུ་ཅག་གཉིས་ལ་འགྱོད་ཡོད་ཟེར་ནས། རལ་གྲི་ཞིག་འདུག་པ་དེ་རྗེ་ལ་འཕང་ཚད་བྱེད་འདུག་པས། རྗེའི་ཐུགས་དགོངས་ལ་འདི་ལྷ་འདྲེའི་སློང་ཚད་ཞིག་རེད་དགོངས་ནས་གཅོད་དམིགས་ཀྱི་དྲ་བར་བཅིངས་པས། མོ་ཡང་ཇེ་ངན་དུ་སོང་ནས་ཉམ་ཐག་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས་འདི་སྐད་ཟེར། འཇིག་རྟེན་འགྲོ་བའི་མགོན་གཅིག་པོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བདག་ལ་དགོངས། །སྲོག་གི་སྙིང་པོ་གདན་དུ་འབུལ། །ཉེས་ཅན་བཙོན་ལས་ཐར་བར་མཛོད། །ཅེས་ཟེར་ཞིང་ངུ་སྐད་ཙིར་ཙིར་བྱེད་འདུག་པས། རྗེའི་ཞལ་ནས་འདི་སྐད་གསུངས། ཀུན་མཁྱེན་པད་འབྱུང་ཁྲོ་བོ་ལོད། །དབྱེར་མེད་བདུད་འཇོམས་ཧེ་རུ་ཀ །འབྲལ་མེད་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོར་རོལ། །ཚུར་ཉོན་དང་92 འཁྲུལ་སྣང་ཡིད་གཟུགས་འཆང་། །ང་འཁྲུལ་སྣང་ཞིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །སློང་དང་ཆོ་འཕྲུལ་རྒྱན་དུ་ཤར། །ཕ་རྟོགས་ལྡན་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། ཆོས་འཛིན་པ་རང་གྲོལ་གྱི་གདམས་པ་ཡོད། །ང་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ལྷ་འདྲེ་གཉིས་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཞི། །ཕ་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །རེ་
Chinese
然后，燃灯（尊者）只看到一位人马客人。萨藏看到了两只老鼠在打架。除此之外，两位瑜伽士似乎都没有注意到，所以（尊者）也保密了。然后，在逐渐行进的路上，当客人们问他是谁时，他说自己是一个苦行者，并保守了自己是尊者的秘密。然后，当他们到达科姆（Khoms）并且两位僧人为他煮茶时，尊者表现出他正在进行净烟仪式。他去了以前阿库·楚通（Akuk Thruthung）的住所遗址，那里埋藏着楚通从神马头明王那里得到的剑，或者说是可以击退三千世界战争的宝藏，即使那不是尊者自己的宝藏，当他想起过去在格萨尔时代，大家族如何虐待小家族时。 以此为缘起，他从宝藏中取出了那把剑。剑身由天铁陨石制成，无论指向山石何处，都会不受控制地发出“希希”的响声，摇晃并移动。剑的长度大约有两弓箭的距离。尊者心想，这很难隐藏。他想，如果两个僧人嘴不好怎么办，所以先放在一边。而且，因为它是宝藏，所以没有问题。他想，只是为了好玩，应该给两个僧人看看，所以他拿着剑走了。因为那是一条狭窄的岩石小路，尊者慢慢地走着，在来的路上，一个全身长满眼睛，黑色中带着蓝色的身影走了过来，坐在那里。尊者说：“你走开，我必须过去。” 那人说：“如果你有翅膀，就飞到天上去；如果你有爪子，就钻到地里去；如果你是成就者，就穿透过去。这是我住的地方，我不走。”尊者心想，这是什么？ 是宝藏的主人吗？还是来乞讨的？他稍微思考了一下，认为是宝藏的主人。尊者又说：“你走开。”但他还是不走。那人说： “唉！你拿走了我的财物，如果你还给我，我就走，否则我不走。”尊者说：“我让两个僧人看看，然后再还给你。”那人说：“我不把自己的财物还回去。”尊者又问：“这件财物的主人是谁？”他说：“是佐钦·本洛（Dzogchen Ponlop）。”这次很凑巧。” "english_translation": "Then, Lamp-lighting (Jowo Je) only saw a guest with a horse-like body. Sabzang saw two mice fighting. Apart from that, neither of the two yogis seemed to notice, so (Jowo Je) also kept it a secret. Then, on the way as they gradually proceeded, when the guests asked who he was, he said that he was an ascetic, and kept secret that he was Jowo Je. Then, when they arrived at Khoms and the two monks were brewing tea for him, Jowo Je acted as if he was performing a smoke-cleansing ritual. He went to the site of the former residence of Akuk Thruthung, where the sword given to Thruthung by the deity Red Horse-Headed One, or the treasure that could repel the war of the three thousand worlds, was buried, even though that was not Jowo Je's own treasure. When he remembered how the large families had abused the small families in the past during the time of Ling. Taking that as the cause, he took the sword from the treasure. The sword was made of meteoric iron, and wherever it was pointed at the mountains and rocks, it would uncontrollably make a "shik shik" sound, shake, and move. The length of the sword was about two bow-lengths. Jowo Je thought, this is difficult to hide. He thought, what if the two monks have bad mouths, so he put it aside for now. Moreover, since it is a treasure, there is no problem. He thought, just for fun, he should show it to the two monks, so he took the sword and left. Because it was a narrow rocky path, Jowo Je walked slowly, and on the way, a figure with a body full of eyes, black with a bluish tinge, came and sat there. Jowo Je said, "You go away, I have to pass." The man said, "If you have wings, fly to the sky; if you have claws, burrow into the ground; if you are an accomplished one, pass through. This is where I live, I will not go." Jowo Je thought, what is this? Is it the owner of the treasure? Or is it a beggar? He thought for a moment and concluded that it was the owner of the treasure. Jowo Je said again, "You go away." But he still would not go. The man said: "Alas! You have taken my property, if you return it to me, I will go, otherwise I will not go." Jowo Je said, "I will let the two monks see it and then return it to you." The man said, "I will not return my own property." Jowo Je asked again, "Who is the owner of this property?" He said, "It is Dzogchen Ponlop." This time it is a coincidence.
English
Then, Lamp-lighting (Jowo Je) only saw a guest with a horse-like body. Sabzang saw two mice fighting. Apart from that, neither of the two yogis seemed to notice, so (Jowo Je) also kept it a secret. Then, on the way as they gradually proceeded, when the guests asked who he was, he said that he was an ascetic, and kept secret that he was Jowo Je. Then, when they arrived at Khoms and the two monks were brewing tea for him, Jowo Je acted as if he was performing a smoke-cleansing ritual. He went to the site of the former residence of Akuk Thruthung, where the sword given to Thruthung by the deity Red Horse-Headed One, or the treasure that could repel the war of the three thousand worlds, was buried, even though that was not Jowo Je's own treasure. When he remembered how the large families had abused the small families in the past during the time of Ling. Taking that as the cause, he took the sword from the treasure. The sword was made of meteoric iron, and wherever it was pointed at the mountains and rocks, it would uncontrollably make a "shik shik" sound, shake, and move. The length of the sword was about two bow-lengths. Jowo Je thought, this is difficult to hide. He thought, what if the two monks have bad mouths, so he put it aside for now. Moreover, since it is a treasure, there is no problem. He thought, just for fun, he should show it to the two monks, so he took the sword and left. Because it was a narrow rocky path, Jowo Je walked slowly, and on the way, a figure with a body full of eyes, black with a bluish tinge, came and sat there. Jowo Je said, "You go away, I have to pass." The man said, "If you have wings, fly to the sky; if you have claws, burrow into the ground; if you are an accomplished one, pass through. This is where I live, I will not go." Jowo Je thought, what is this? Is it the owner of the treasure? Or is it a beggar? He thought for a moment and concluded that it was the owner of the treasure. Jowo Je said again, "You go away." But he still would not go. The man said: "Alas! You have taken my property, if you return it to me, I will go, otherwise I will not go." Jowo Je said, "I will let the two monks see it and then return it to you." The man said, "I will not return my own property." Jowo Je asked again, "Who is the owner of this property?" He said, "It is Dzogchen Ponlop." This time it is a coincidence.
Chinese
说他没有福分。问他什么叫做没有福分，据说他是个持律者。如果不能调伏自己的刚强之心，即使说是持律者，意义也很小。上师说：“现在你拿着这个东西走吧。”当交到他手上时，他变成了一条蛇，嘴里叼着一把剑走了。上师看到剑没有变小，蛇也没有变大，就进入了宝藏之门。随即岩石崩塌，宝藏之门消失了。然后回到厨房喝茶。又依次来到名叫尼玛蒂洛坚的山谷，晚上在那里修行。黎明时分，梦中出现一个红色女人，非常可怕，神情非常愤怒，穿着人皮的上衣和下裙，头发 红黄色地垂下来，两个乳房搭在左右肩膀上，牙齿像雪山一样洁白闪亮，两个人像看谷堆一样看着，这样说道：“你如果是瑜伽士，住在这里干什么？难道对国家没有利益吗？不要住在这里。”上师说：“我不是瑜伽士，我是去朝圣的。” 她说：“你在说谎。我的所有眷属都被你纳入了佛法之门，我们两个都很后悔。”说着，拿起一把剑向上师投掷。 上师心想这大概是鬼神的挑战，于是用断法的三摩地网束缚了她。她变得更加虚弱，可怜巴巴地说：“世间众生的唯一怙主！请以大悲心垂念我！献上生命的精华作为座垫，请让罪人从监狱中解脱！”这样说着，发出细微的哭声。上师这样说道：“遍知莲花生愤怒尊！与降魔金刚嘿噜嘎无二无别！不离大乐轮！听着！92 执着于幻觉意象！我对于幻觉消散的瑜伽士来说，挑战和神通是庄严！依靠父亲具证上师的恩德！ 有自解脱执着法的窍诀！我对于证悟无实的瑜伽士来说，平息了执着于神鬼二元的戏论！依靠父亲上师的慈悲恩德！希望
English
They said he had no fortune. When asked what it meant to have no fortune, it was said that he was a holder of the Vinaya. If one cannot subdue one's own stubborn mind, even if one is said to be a holder of the Vinaya, the meaning is small. The master said, "Now take this thing and go." When it was handed to him, he turned into a snake, holding a sword in his mouth, and left. The master saw that the sword did not become smaller, nor did the snake become larger, and it entered the treasure door. Immediately the rock collapsed and the treasure door disappeared. Then he returned to the kitchen and had tea. Again, he gradually went to the valley called Nyima Tilogen, where he stayed and practiced at night. At dawn, in a dream, a red woman appeared, terrifying, with a very angry expression, wearing a human skin upper garment and lower skirt, with hair hanging down red and yellow. Her two breasts were slung over her left and right shoulders, and her teeth were as white and bright as a snow mountain. Two people looked like they were looking at a pile of grain and said, "If you are a yogi, what are you doing staying here? Don't you have any benefit for the country? Don't stay here." The master said, "I am not a yogi, I am going on a pilgrimage." She said, "You are lying. All my retinue have been brought into your Dharma gate, and we both regret it." Saying that, she picked up a sword and threw it at the master. The master thought that this was probably a challenge from a ghost or spirit, so he bound her with the net of Chöd samadhi. She became even weaker and pitiful, and said, "The only protector of sentient beings in the world! Please have compassion on me! Offer the essence of life as a seat, please release the sinner from prison!" Saying this, she made a faint crying sound. The master said, "Omniscient Padmasambhava, Wrathful Lord! Inseparable from Vajra Heruka, destroyer of demons! Enjoy the wheel of great bliss without separation! Listen! 92 Clinging to illusory images! For me, a yogi who dissolves illusions, challenges and miracles are ornaments! By the grace of my father, the realized lama! There is the key to self-liberation from clinging to Dharma! For me, a yogi who realizes emptiness, the proliferation of clinging to gods and demons is pacified! By the grace of my father, the lama's compassion! Hope