Tibetan
འཁོར་དུ་དཔལ་ཐུལ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ། འདོད་ཡོན་གྱི་ལྷ་མོ་མང་པོས་རང་རང་གི་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་ཟས་སྣ་ཚོགས་ཐོགས་ནས་མགྲོན་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ། དེའི་བར་ཁང་ལ་འབྲོང་རི་སྨུག་པོ་ཡིན་ཟེར་བའི་མི་དམར་སྨུག་ཁྲོ་ཉམས་ལྡན་པ། དར་མཐིང་གི་བེར་གཡང་ལུགས་སུ་གསོལ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་རོལ་སྟབས་ཀྱིས་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པས། འཁོར་དུ་མགོན་པོའི་ལྷ་དམག་རེད་ཟེར་བ་མང་པོས་བསྐོར་ནས་ཡོད་པ་ལ། རྗེའི་ཞལ་ནས་གྲོགས་གཉིས་ལ་ད་སྟེང་ཁང་དུ་འགྲོ་གསུངས་པས། མཁའ་འགྲོས་ན་རེ་སྟེང་ཁང་དུ་མཇལ་རྒྱུ་དུ་མ་ཡོད་པས་ཁྱོད་ཡར་ཕེབས་ཁར་འགྲོ་དང་ཆོག་ཟེར། རྗེ་ན་རེ་མཇལ་བ་ཅི་ཡོད་གསུངས། མཁའ་འགྲོའི་ཞལ་ནས་ཕོ་བྲང་རི་བོ་གྲུ་འཛིན་ཟེར་བ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་གནས་རེད། ཕ་གི་མི་སྨུག་གེ་ཞིག་ཡོད་པ་འདི་སྤྱན་གཟིགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་མགོན་པོ་ཚོགས་བདག་ཟེར་བ། ཕྱི་ལྟར་ན་དགེ་བསྙེན་འབྲོང་རི་བླ་དཔོན་སོགས་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་དགྲ་ལྷ་གཞི་བདག་མཐུ་ བོ་ཅན་དང་། ནང་ལྟར་ན་དཔལ་མགོན་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་སྤྱི་བསྲུང་མཐའ་མི་ཧ་རི་ནག་པོ་ལ་སོགས་དམ་ཉམས་བསྟན་དགྲ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གི་གཤེད་པོ་ཆེ་དམ་ལྡན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་ན་ལྷ་དང་། གསོལ་ན་སྡོང་གྲོགས་བྱེད་པ་དང་། རྦད་ན་སྟོང་གསུམ་གཡོ་ནུས་པའི་སྟོབས་ཤུགས་ལྡན་ཞིང་མཐུ་རྩལ་ཆེ་ཟེར། རྗེའི་ཞལ་ནས་སྒོ་ཁང་གི་བདག་པོ་སྲས་མཆོག ནོར་བུ་འོད་འབར་ཟེར་བ་དེ་ཅི་རེདགསུངས་པས། མཁའ་འགྲོས་ན་རེ་དེ་ཐུགས་ཆེན་གྱི་སྲས་ནོར་བུ་འཛིནགྱི་སྤྲུལ་པ་ནོར་བུ་འོད་འབར་རྩལ་རེད་ཟེར། ཡང་མཁའ་འགྲོ་གཅིག་གིས་ན་རེ་ཝ་ཤུ་དཔོན་གྱི་ཕ་རེད་ཟེར། གཅིག་ན་རེ་ནུ་བོ་རེད་ཟེར་ནས་ཁ་མ་འཆམས་པའི་ཚུལ་བྱེད། རྗེའི་ཞལ་ནས་འབྲོང་རི་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་གཉིས་དེའི་ལྕམ་ཡིན་ཟེར་བ་ཁྱོད་གཉིས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དང་སྤྲུལ་གཞི་ཅི་རེད་གསུངས། མཁའ་འགྲོས་ན་རེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངེདགཉིས་ཀྱི་སྤྲུལ་གཞི་ལ་གཟིགས་བསམས་ན་འདི་ལྟར་རེད་ཟེར་ཞིང་། ཏཱཾཿཡིག་དཀར་ལྗང་དུ་གྱུར་ནས་རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཁར་ཐིམ་སོང་སྣང་ཤར་བ་དང་མཉམ་དུ་མནལ་ལས་སད་དོ། །དེ་ནས་ནང་སྔ་མོ་སྐྱོ་ཚ་གསོལ་ནས་ལམ་ལ་བཞུད་སྐབས་ནམ་མཁའི་མཐོངས་ན་སྤྲིན་གྱི་གསེབ་ནས་ལྷའི་བུ་མོ་འདྲ་བ་ ༈ ཞིག་གིས་སྐད་སྙན་པའི་ངག་གིས་འདི་སྐད་སྨྲས། ཧེ་ཧེཿ སྔོན་ནམ་སྙིང་དང་བི་མའི་སྨོན་ལམ་མཐུས། །དུས་ད་རེས་
Chinese
周围有五十八位光荣的勇士环绕。许多如意天女拿着各自心仪的各种食物，以款待客人的方式存在。在那房间里，有一个被称为“黑色的仲日山”的人，他肤色深红，面带怒容。身穿深蓝色丝绸披风，以悠闲的姿态坐在珍宝的宝座上。周围有很多被称为护法神军队的神灵环绕。宗喀巴大师对两位同伴说：“现在去楼上的房间吧。”空行母说：“楼上的房间有很多要看的，你上去之前去就可以了。”宗喀巴大师说：“有什么要看的？”空行母说：“被称为‘舟山’的宫殿是大悲观世音菩萨的住所。那边那个黑黝黝的人，是观世音菩萨的化身，被称为护法神的首领。外表看来，是格西仲日喇嘛等有福报的战神、地主、有力量者；内在看来，是光荣护法神的首领，是佛教的共同守护者，是哈日那嘎波等违背誓言、佛教敌人的命根子，是拥有誓言之人的保护神，祈求时是帮手，诅咒时拥有能撼动三千世界的强大力量和法力。”宗喀巴大师说：“门房的守护者，被称为‘诺布沃热’的王子是什么？”空行母说：“那是大悲观世音菩萨的儿子，是诺布津的化身，被称为诺布沃热匝。”另一位空行母说：“那是瓦秀首领的父亲。”一位说：“是弟弟。”就这样争论不休。宗喀巴大师说：“仲日山是观世音菩萨的化身，如果你们两个是他的妃子，那么你们两个的化身和化身之基是什么？”空行母说：“如果你想观察我们两个的化身之基，那就是这样。”说着，（ཏཱཾཿ，तम，tam，当）字变成白色和绿色，融入宗喀巴大师的心中，随着显现，他从睡梦中醒来。之后，早上很早吃了稀粥，在路上走的时候，在天空的远处，从云彩的缝隙中，像天女一样的 一位用美妙的声音说道：“嘿嘿！以前那玛斯宁和比玛的祈愿的力量。现在这个时候
English
Surrounded by fifty-eight glorious heroes. Many desire goddesses hold various foods that suit their own minds, existing as a way of entertaining guests. In that room, there is a person called "Black Zhongri Mountain," who is dark red in complexion and has an angry expression. Dressed in a dark blue silk cloak, he sits in a relaxed posture on a precious throne. Around him are many deities said to be the army of the protector deity. Je Rinpoche said to the two companions, "Let's go to the upper room now." The dakini said, "There are many things to see in the upper room, you can go before you go up." Je Rinpoche said, "What is there to see?" The dakini said, "The palace called 'Boat Mountain' is the abode of Great Compassionate Avalokiteśvara. That dark person over there is said to be an emanation of Avalokiteśvara, the leader of the protector deities. Outwardly, he is a blessed war god, landowner, and powerful being, such as Geshe Zhongri Lama; inwardly, he is the leader of the glorious protector deities, the common protector of the Buddhist teachings, the life force of oath-breakers and enemies of Buddhism such as Hari Nagpo, the protector of those who uphold their vows, a helper when prayed to, and possessing the power and magic to shake the three thousand worlds when cursed." Je Rinpoche said, "What is the gatekeeper, the prince called 'Norbu Öbar'?" The dakini said, "That is the son of Great Compassionate Avalokiteśvara, an emanation of Norbu Dzin, called Norbu Öbar Tsal." Another dakini said, "That is the father of the Washa chieftain." One said, "He is the younger brother." They argued endlessly. Je Rinpoche said, "If Zhongri Mountain is an emanation of Avalokiteśvara, and you two are his consorts, then what are the emanations and the basis of emanation of you two?" The dakini said, "If you want to observe the basis of emanation of us two, it is like this." Saying this, the syllable （ཏཱཾཿ，तम，tam，当）transformed into white and green, and merged into the heart of Je Rinpoche. With the appearance of this, he awoke from his sleep. Afterwards, early in the morning, after eating thin porridge, as he was walking on the road, in the distance of the sky, from the gaps in the clouds, a goddess-like One spoke in a beautiful voice, saying: "Hehehe! The power of the prayers of Nam Snying and Bima in the past. This time"
Tibetan
ཟབ་མོ་གཏེར་ལ་དབང་། །རང་སྐལ་གྱི་ནོར་བུ་འོད་འབར་དེ། །སྟོད་གཡུ་འབྲུག་རྒྱལ་པོའི་ནོར་བུ་རྙེད། །ལས་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་སྨོན་ལམ་མཐུས། །ནོར་བུ་དེ་རྒྱ་མཚོའི་དཔལ་དུ་ཤར། །གནས་མི་རིང་རང་གནས་ཉེ་བའི་སར། །མཚོ་རྒྱལ་གྱི་གར་བསྒྱུར་པཱ་ཤཾ་མིང་། །བཞིན་མཛེས་ལྡན་སྣ་སྨེ་གཡོན་ན་ཡོད། །དེ་ཉེ་རྒྱུའི་གྲོགས་ཀྱི་དཔལ་ལྡན་ན། །གཏེར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་འཕར་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན། །རེ་ཞིག་གི་ཚེ་འཕྲེང་སེལ་བར་ངེས། །དུས་རིང་མོ་འགྲོགས་པའི་སྟབས་ལེགས་ན། །སྔོན་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱོ།ཚ། །གནད་དེ་ལ་སྟབས་ཀགཟབ་གལ་ཆེ། །དེ་དེ་དང་དེ་སོགས་རིག་པས་དཔྱོད། དུས་དུས་སུ་ང་ཡིས་ལེགས་ཉེས་སྨྲ། །ཅེས་ཟེར་མི་སྣང་བར་སྤྲིན་གྱི་རྣམ་པར་ཡལ། དེ་ནས་དམ་ཅན་གྱི་གནས་ཡོད་སར་ཕེབས་ནས་སྐོར་བ་ཞིག་མཛད་ཚེ། ལམ་ཁ་ནས་བན་རྒན་སྨ་ར་ཐམས་ཅད་དཀར་པོ་སོང་བ་ཞིག་འདུག་ཡོད་པས། རྗེའི་ཞལ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐོར་བ་བྱེད་པ་ཨེ་ཡིན་གསུངས་པས། ཁོ་ན་རེ་ང་གྲངས་བདུན་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐམ་པར་རང་སེམས་ལ་སྐོར་བར་བྱེད་ པ་ཡིན། ད་རི་སྒོག་སྐམ་པོ་ལ་སྐོར་བ་བྱེད་པས་ཅི་ཕན་ཟེར། ཡང་རྗེའི་ཞལ་ནས་ན་རེ་འདི་དམ་ཅན་གྱི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཡིན་པ་ཀུན་གྱིས་ཟེར་བས། ཁྱོད་ཀྱང་རང་སེམས་སྟོང་པ་ལ་སྐོར་ཚོད་མེད་པས་གནས་འདི་ལ་སྐོར་བཟང་གསུངས། ཁོ་ན་རེ་ཁྱོད་ཅོལ་ཆུང་གི་བྱིས་པ་རེད། རི་འབར་འབུར་དང་ས་རྩི་ཤིང་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ག་ལ་ཡོད། དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ན་སྲིད་པའི་མི་རྒན་མགོ་འཁོར་དེ་ཀ་མཐའ་མེད་འཁོར་བར་ཅི་ཕྱིར་འཁྱམས་ཟེར། ཡང་རྗེའི་ཞལ་ནས་སྲིད་པའི་མི་རྒན་མགོ་འཁོར་རེད་ཟེར་བ་དེ་སུ་རེད་གསུངས་ཚེ། ཁོ་ན་རེ་སྲིད་པའི་མི་རྒན་ཟེར་བ་ཡར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་མཐོང་ཞིང་། མར་ངན་སོང་འཁོར་བའི་གནས་སུ་གཞི་བཟུང་གི་ཆུང་མ་ལྟ་བུ་ཡུལ་དྲུག་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཉིན་མཚན་བར་མེད་འཁྱམས་མཁན་དེ་ལ་ཟེར། ཁྱོད་ཀྱང་རི་འབུར་ས་འབུར་ལ་བསྐོར་བ་བྱེད་པས་ཅི་ཕན། རྐང་པ་ལ་སྡུག་གཏད་པ་རེད། དེ་བས་སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་གསལ་ཆ་ལ་འགགས་པ་མེད་པའི་རྩ་ཁམས་ཡི་གེའི་འཁོར་ལོ་འདི་ལ་བསྐོར་བ་བྱེད་ནས་ཆོས་མཛད་ཀྱི་འགྲོ་དོན་རེ་བསྒྲུབ་ན་བཟང་གི་ཟེར་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར། དེ་ནས་རྗེ་དེ་ཉིད་བླ་མ་རོང་དུ་བྱོན་ཚེ་ཞག་ཆ་ཤས་བཞུགས་སྐབས། ཡང་སྔར་འབྲོང་མདུན་ནས་འོང་བའི་མི་རྟ་ ༈ དམར་པོ་དེ་འོང་ནས་ཁྱེད་མ་འགོར་བར་མྱུར་དུ་སེ་རའི་རི་ཁྲོད་དུ་བྱོན་དགོས། སྔར་བླ་མ་འཇམ་ད
Chinese
甚深伏藏得自在， 自身福分的宝珠光芒闪耀， 寻得上部玉龙王的宝珠。 无需辛勤劳作，凭借愿力， 宝珠于大海的光辉中显现。 不在远处，在离自身近的地方， 海王所变的巴香之名， 容颜姣好，左鼻有痣。 若与此人结为近缘之友， 则具足开启二伏藏之门，享受受用。 暂时定能消除寿命之障。 若能长久相伴，因缘甚佳， 往昔缘起增长。ཚ། 此事至关重要，务必谨慎。 此事、彼事以及诸如此类，皆以智慧详察。 时时我将言说善恶。 语毕，便如云般消失不见。之后，前往具誓护法神之处，进行绕行。路途中，遇见一位胡须皆已变白的年老僧人。尊者问道：你是在绕行吗？他回答说：我心中已绕行七百二十圈。 现在绕着干枯的山脊有什么用呢？尊者又说：大家都说这是个特殊的具誓护法神之地，你与其在空虚的心中徒劳绕行，不如在此地绕行更好。他回答说：你真是个无知的孩子。绕着凹凸不平的山和长满草木的土地，怎么能得到果实呢？如果能得到果实，那么世间那些年老昏聩之人，为何还要无休止地在轮回中漂泊呢？尊者又问：你说世间那些年老昏聩之人是谁呢？他回答说：所谓的世间老朽，是指那些向上未见佛土，向下扎根于恶趣轮回之地的，如同妻子般在六欲之城中日夜游荡之人。你绕着这些山丘土堆有什么用呢？只是让脚受苦罢了。不如在心性空明、无碍的脉气文字轮上绕行，若能以此成办利乐有情之事，岂不更好？说完便消失不见。之后，尊者前往拉玛荣，在那里停留了数日。之前从仲敦来的那个人骑着 那匹红马来了，说：您必须尽快前往色拉的寂静处，不要耽搁。以前喇嘛降
English
Having power over profound treasures, That radiant jewel of one's own fortune, Finding the jewel of the Upper Turquoise Dragon King. Without the need for laborious effort, through the power of aspiration, That jewel dawns as the glory of the ocean. Not far away, in a place close to oneself, The one transformed by the Ocean Queen, named Pāśa, With a beautiful face and a mole on the left nostril. If that one is a glorious friend of close connection, Then one possesses the enjoyment of opening the doors of two treasures. For a while, one will surely dispel obstacles to life. If one associates for a long time, with excellent circumstances, The past connection increases. ཚ. That key point is very important, be cautious. Examine that, that, and so on, with wisdom. From time to time, I will speak of good and bad. Having said this, he vanished like a cloud. Then, he went to the place where the oath-bound ones were and circumambulated. On the way, he saw an old monk whose beard had all turned white. The master asked, "Are you circumambulating?" He replied, "I am circumambulating in my mind seven hundred and twenty times." Now, what is the benefit of circumambulating a dry mountain ridge?" The master again said, "Everyone says that this is a special place of the oath-bound ones. Since you cannot measure circumambulation in your empty mind, it is better to circumambulate this place." He replied, "You are an ignorant child. How can one obtain fruit by circumambulating a mountain with bumps and land with grass and trees? If one could obtain fruit, why would those old, confused people of the world wander endlessly in samsara?" The master again asked, "Who are those old, confused people of the world that you speak of?" He replied, "The so-called old people of the world are those who have not seen the land of the Buddhas above, and who dwell in the place of suffering and samsara below, wandering day and night like a wife in the cities of the six desires. What is the benefit of you circumambulating these hills and mounds? It only makes your feet suffer. Instead, it would be better to circumambulate this wheel of letters of the unobstructed essence of emptiness of mind, and accomplish the welfare of beings through Dharma practice." Having said this, he disappeared. Then, when the master went to Lama Rong, he stayed there for a few days. Again, the person who had come from Drongdun on that red horse came and said, "You must quickly go to the solitary place of Sera without delay. Formerly, Lama Jamd