Tibetan
གཏོགས། སྤྲུལ་སྐུ་རྣམས་ཀྱིས་ང་རང་ཤོག་གསུངས་པ་མིན། དོན་ཆེན་པོ་མེད་ཚེ་ཤོག་གསུངས་ཀྱང་མི་ཡོང་། ཅི་ལ་ཡོང་སྨྲས། དེ་ནས་ཡར་ལུང་པའི་ཕུ་སྟོད་ལ་སོང་བས་རི་རྩེ་ལ་ཕུག་པ་ཞིག་འདུག །དེའི་ནང་དུ་སོང་ནས་ང་རང་གི་སྐྲ་སྐེད་པར་སླེབ་ཐོན་འདུག་པ་དེའི་ཕྱེད་བྲེགས་ཏེ་ཕུག་པར་གཏེར་དུ་སྦས་ནས་ཡུལ་གཞི་ས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱས་པར་ཤོག་ཅིག་སྨོན། དེ་དུས་རང་གི་སྐེ་རྒྱན་ཆུང་བ་དེ་མགུལ་དུ་འདུག་པས་ཅི་དགོས་སྙམ་ནས་ལྷམ་ཡུའི་ནང་དུ་སྦས། ཉིན་ཞག་མང་པོར་ཟས་སྐོམ་མ་རྙེད་པས་སྐོམ་བྱུང་བས། ཆུ་ཁ་ཞིག་ཏུ་སོང་ནས་ཆུ་ཞིག་འཐུང་སྟེ། སྔར་ཨ་ཏས་གནང་བའི་ཀ་ར་དང་ཤིང་ཐོག་གི་ཕུད་རྣམས་ཡར་མཆོད། ལྷག་མ་ང་རང་གིས་རྒྱགས་ཕྱེ་བྱས་ནས་འོང་བས་ཐང་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་འབྲོག་པའི་སྦྲ་ཕུབ་ཡོད་འདུག་པས་བདག་གིས་མ་ཤེས་ཤིང་བྱང་ཐང་ལ་འབྲོང་ཡོད་ཟེར་བའི་ཕ་གི་ཡིན་པར་གདའ་སྙམ་ནས་འགྲོ་མ་ཕོད། དགོང་མོ་ཕྱོགས་ཕྱོགས་ནས་རྟ་ནོར་ལུག་གསུམ་དེད་ནས་སྦྲའི་ཟུར་ལ་བཞག་འདུག་པས། དེ་དུས་འབྲོག་པ་ཡིན་པར་གོ་ནས་སྤྲང་ཟས་སློང་དུ་སོང་། སྤྲང་ཁུག་མེད་པས་ལྷམ་ནང་དུ་བླུགས་པས། ཀུན་གྱིས་ཧ་ བགད་བྱེད་ཅིང་འདི་སྨྱོན་མ་ཞིག་རེད་ཟེར། རྒན་མོ་ཞིག་གིས་སྨྱོན་མ་མ་རེད་སྤྲང་གསར་ཞིག་ཡིན་པ་འདྲ་ཟེར་ནས། མོ་རང་གིས་ང་ལ་ཁུག་མ་ཞིག་སྦྱིན་དུ་འོང་ནས་ཨ་ཅེ་བུ་མོ་མཛེས་མ་ཁྱོད་གཟུགས་བྱད་ལེགས་པས། ཁྱིའི་ཁ་ནས་ཐར་རུང་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་འོག་ནས་ཐར་དཀའ་བ་གདའ་ཟེར། བདག་གིས་སྤྲང་ཟས་རྣམས་ཁུར་ནས་འོང་སྟེ། བསྐོལ་སྣོད་མེད་པས་ཆུ་ཁར་སོང་ནས་རྩམ་པ་ཞིག་ཟོས་པས་མགྲིན་པར་མི་ཐར་ཞིང་སྐྱུག་ལོག་བྱེད་འདུག །དེ་དུས་སྔར་ཕ་མའི་སྐུ་དྲིན་གྱིས་ཟས་གང་དགའ་ཟོས་ནས་རྩམ་པ་སྡུག་པོ་ཁྱི་ཟས་ལྟ་བུ་ཟ་མ་མྱོང་བ་དེས་ལན་སྙམ་ནས། ཟས་རླུང་ལ་བརྟེན་བཏུང་བ་ཆུ་ལ་བྱས་ནས་སོང་བས་ལོ་ངོ་བཅུ་དྲུག་སྐབས་འཕན་པོའི་ཁོག་ལ་ཐོན་སོང་བས། དེ་ཀར་དབུས་སྒར་པ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་བཀའ་དྲིན་ཅན་སོགས་ཐམས་ཅད་བཞུགས་འདུག །དེ་དག་གི་ནང་ནས་རྟ་ཤུལ་འཇིགས་བསམ་དངཔཎ་ཆེན་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ང་རང་ཡོང་མི་ཆོག་ཟེར་ནས་གཏམ་མ་བཤད་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་རྟ་པཎ་གྱིས་ང་རང་བུའི་འབེན་དུ་མི་འཇོག་ན་ཟེར་ཞིང་ཤིན་ཏུ་བརྣག་བྱུང་བས། བདག་གིས་ང་ཡོང་བས་ཁྱོད་ཅག་ལ་བྱ་བ་གང་ཐད་ནས་མི་གནོད་སྨྲས་ཀྱང་། ཁར་མི་ཉན་ཞིང་ད་དུང་ཚིག་ངན་ཅི་རིགས་ཟེར་འདུག །ངེད་ཅག་གི་ལོ་ཙཱ་ བྃ༔ བ་འབྲོང་བ་ས
Chinese
属于。转世活佛们并没有说让我来。如果没有大事，即使说来也不会来。说什么会来呢。之后去了雅砻（今山南地区）的上游，山顶有个山洞。进入那个山洞后，我把自己长到腰部的头发剪掉一半，藏在山洞里作为伏藏，祈愿所有国土地域都能享受繁荣。当时自己脖子上戴着的小项链还在脖子上，心想没什么用，就藏在了鞋子里。很多天没有找到食物和水，感到口渴。去了一个泉眼喝了些水。把以前阿塔给的糖和水果的精华供奉上去。剩下的我做成干粮带着，来到一个很大的平原，那里搭着牧民的帐篷，我不知道，心想那大概是说北方草原有野牦牛的地方吧，不敢过去。晚上，他们从四面八方赶着马、牛、羊，放在帐篷的旁边。这时才知道是牧民，就去乞讨食物。因为没有乞讨袋，就装在鞋子里。大家都哈哈大笑，说这是个疯子。一个老妇人说，不是疯子，好像是个新来的乞丐。她自己来给我一个袋子，说：“阿姐，美丽的姑娘，你长得很漂亮，即使能从狗的嘴里逃脱，也很难从男人的身下逃脱。”我拿着乞讨来的食物回来。因为没有锅，就去河边吃了一些糌粑，但是嗓子咽不下去，感到恶心。这时心想，以前靠着父母的恩德，想吃什么就吃什么，从来没有吃过像狗食一样难吃的糌粑，大概是因为这个原因吧。靠着食物充饥，靠着水解渴，就这样走了，十六岁的时候到达了彭波（今拉萨市林周县）的境内。在那里，卫藏的僧人和恩德深重的转世活佛们都在。他们之中，名叫塔秀·杰桑和班禅的两个人说我不可以来，不和我说话。特别是塔班说不要把我当成箭靶子，非常厌恶我。我说我来对你们没有任何妨碍，但是他们不听，还说各种难听的话。我们的翻译。
English
Belonging to. The reincarnated lamas didn't tell me to come. If there is no big deal, even if they say come, they won't come. What do you mean by coming? After that, I went to the upper reaches of Yarlung (now Shannan area), and there was a cave on the top of the mountain. After entering that cave, I cut off half of my hair that had grown to my waist and hid it in the cave as a treasure, praying that all the lands and regions could enjoy prosperity. At that time, the small necklace I was wearing around my neck was still on my neck, and I thought it was useless, so I hid it in my shoe. I couldn't find food and water for many days, and I felt thirsty. I went to a spring and drank some water. I offered up the sugar and the essence of the fruits that Ata had given me before. I made the rest into dry food and carried it with me. I came to a large plain where there were herders' tents. I didn't know, and I thought that was probably the place where they said there were wild yaks in the northern grasslands, so I didn't dare to go there. In the evening, they drove horses, cattle, and sheep from all directions and placed them next to the tent. At this time, I realized that they were herders, so I went to beg for food. Because I didn't have a begging bag, I put it in my shoe. Everyone laughed and said that this was a madman. An old woman said, "She's not a madman, she seems to be a new beggar." She came to give me a bag herself and said, "Sister, beautiful girl, you are very beautiful, even if you can escape from the mouth of a dog, it is difficult to escape from under a man." I took the begged food back. Because I didn't have a pot, I went to the river and ate some tsampa, but I couldn't swallow it and felt nauseous. At this time, I thought that in the past, thanks to the kindness of my parents, I could eat whatever I wanted, and I had never eaten such bad tsampa like dog food, probably because of this reason. I relied on food to fill my stomach and water to quench my thirst, and I walked like this, and when I was sixteen years old, I arrived in the territory of Phenpo (now Linzhou County, Lhasa City). There, the monks of U-Tsang and the deeply kind reincarnated lamas were all there. Among them, two people named Tashi Jigsam and Panchen said that I could not come and did not speak to me. In particular, Tapan said not to treat me as a target and hated me very much. I said that my coming would not hinder you in any way, but they did not listen and said all kinds of nasty things. Our translator.
Tibetan
ང་ཡིན་པས་དེས་ཀྱང་ང་ལ་བཤོལ་མ་བྱེད་འདུག་པས། བདག་གིས་ཁོང་ཁྲོ་བྱས་ཏེ། རྟ་ཤུལ་པཎ་ཆེན་དང་འཇིགས་བསམ་གཉིས་ཀྱིས་ང་བུའི་འབེན་ལ་བཞག་ནས་རོ་རུ་མ་བཏང་བར། ཕྱིར་རང་ཡུལ་ལ་མི་འགྲོ་ཐག་གི་ཆོད་པ་ཡིན་སྨྲས་ནས་ངེད་ཅག་གི་ཚིག་མཚམས་ཆད་སོང་། དེ་སྐབས་སུ་རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ད་ལན་ཁྱོད་ཕ་ཡུལ་ལ་སོང་དང་། མིང་པོ་སོགས་ཀྱིས་བཀའ་བཀྱོན་མི་གནང་བའི་ཐད་ནས་འོད་འབར་ལ་བདག་གིས་ཡི་གེ་བསྐུར་ན་དམ་ཚིག་གི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པས་དེས་ཆོག་གསུངས་ནས་དར་རྟེན་མདུད་བཅས་ཕེབས་པས། བདག་གིས་ལགས་སོ་ཉིད་རིན་པོ་ཆེའི་བཀའ་ཅིའི་ཕྱིར་བཅག་ཕོད། ང་རང་གི་བསམ་རྒྱུ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་དག་ཞིག་ཨེ་འོང་སྙམ་ནས་རང་ཡུལ་རྒྱབ་ཏུ་བོར། མི་ཡུལ་ལ་འདུན་པ་གཏད། ཕ་མིང་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་ལ་མ་བསམ་པར་ཁྱོད་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བློ་ཕུག་བཅོལ་ནས་ངེས་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་མ་དགོས་པར་ཁྱིམ་ཐབས་འཛིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་སྲིད་ན་བདག་སྐྱེལ་མ་མི་དགོས། ང་རང་གཅིག་པུར་སོང་ན་ཆོག་ཞུས་ཏེ་དར་ཁ་ཡར་སྐུ་མདུན་ལ་བསྐུར། ཕྱག་མདུད་ང་རང་གི་མགུལ་དུ་འཆང་ནས་རང་ས་དེར་ཉལ་བསྡད་པས། ཡང་རྗེ་ དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གིས་ཁྱོད་ཡར་སོང་ཟེར་དོན་དབུས་རོགས་རྣམས་ཀྱིས་དབུས་མོ་ཁྲིད་འོང་བ་འདྲ། མུག་ལྷགས་ཀྱིས་འཆི་སོང་ན་ཅི་བྱེད་ཟེར་ནས་འདུག་ཏུ་མ་སྟེར་བས། དེས་ན་ཁྱོད་སོང་སྨྲས་པ་ཡིནཀྱང་། ཁྱིམ་ཐབ་དང་ཆོས་རྣམ་དག་གཉིས་ལྷན་དུ་ཅི་ལ་འགྲུབ། དེས་ན་ཁྱོད་རང་གི་བསམ་པ་ལྟར་གྱིས་གསུངས་ནས་བཀའ་གནང་ཐོབ་བོ། དེ་དུས་སྟོང་དཔོན་བཟང་མོ་ཞེས་པ་དང་། ཨ་སྐྱབས་ལྡེའུ་བཙན་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཅེས་སྤྲས་བྱས་ཤིང་ཇ་ཚར་རེ་བླུད་པ་དངགོན་བྱད་རེ་གཡར་བསོགས་སྐབས་སྐབས་སུ་བྱས་བྱུང་། དེ་མིན་མི་ཁག་གསུམ་བཅུ་ཡ་བརྒལ་ཞིག་འདུག་པས། གཅིག་གིས་ཀྱང་གཅར་མི་ཉན་ཟེར་ནས་ང་རང་ལ་མཛེ་བོ་ལྟར་དོགས་འདུག །རྟ་ཤུལ་པཎ་ཆེན་ལ་གློ་བུར་དུ་ནད་ཞིག་རྒྱབ་ནས་ཉིན་མང་པོར་འདུག་ས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་སོང་། ང་རང་ལ་ཇ་བསྐོལ་སྣོད་མེད་པས་འཕན་པོའི་གྲོང་པ་ལ་སྤྲང་ནས་སོང་བས། ཨ་ཅེ་རྒན་མོ་ཞིག་གིས་རྫ་མ་ལུང་གཉིས་ཅན་ཞིག་བྱིན་བྱུང་བས། དེ་ལ་བདག་གིས་ཇ་ཅི་འདྲ་བྱེད་ནས་བསྐོལ་རྒྱུ་ཡིན་དྲིས་ཚེ། མོ་ན་རེ། རྡོ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་རྫ་མ་འཛུགས་ནས་ཆུ་བླུགས་ཅིང་ཇ་ཐོབ་ལ་མེ་བཞག་ན་ཇ་ཁོལ་འོང་ཟེར། བདག་གིས་ཀྱང་རྒན་མོའི་བསླབ་བྱ་ལྟར་བྱས་པས། རང་ཡུལ་ལ་ བྃ༔ ཡོད་དུས་ཙན་དན་དཀ
Chinese
因为我是，所以他也没有宽恕我，我生气了。达秀班禅和吉桑两人把我当成箭靶，没有放我走，说决定不回故乡了，我们之间就断了话。那时，那位上师说，这次你回故乡去吧。 关于明波等人不会责骂你这件事，我给沃巴写信，因为有誓言的关系，所以他会同意的，说完就带着彩箭和结走了。 我说，是的，我怎么敢违背您的命令呢？我自己在想，会不会有纯正的佛法呢，于是就背弃了故乡，把希望寄托在异乡。 不要想父母名声和享乐，你要把全部希望寄托于上师三宝，无定向地游走。如果不是这样，而是持家的话，或许能获得不退转的地位，所以不需要送我。我说我一个人去就行了，就把彩箭献给上师，把护身结戴在脖子上，躺在原地。上师又 说，我说让你回去，是因为中间的人好像要带着中间的女人来。如果冻饿而死怎么办，所以不让你待在这里。因此我说让你走。但是，持家和纯正的佛法怎么能同时实现呢？所以，按你自己的想法去做吧，这样就得到了允许。那时，名叫东本桑姆的人和名叫阿嘉德赞的两个人对我很好，又是倒茶，又是借衣服等等，不时地照顾我。除此之外，还有三十多个人，谁也不听谁的，都像对待麻风病人一样怀疑我。达秀班禅突然生病了，在同一个地方待了很多天。 我没有煮茶的器具，就去彭波的村子里乞讨，一位老奶奶给了我一个有两个壶嘴的陶罐。我问她，我该怎么煮茶呢？她说，把陶罐架在三块石头上，倒上水，放上茶叶，点上火，茶就开了。我也按照老奶奶的教导做了。回到故乡 班（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，bam，字面意思：班），有的时候是白檀香
English
Because it was me, he didn't forgive me either, so I got angry. Tashul Panchen and Jiksam both put me as a target and didn't let me go, saying they had decided not to return to their homeland, and our conversation ended. At that time, that master said, this time you should go back to your homeland. Regarding the matter that Mingbo and others will not scold you, I will write a letter to Woebar, because there is a relationship of vows, so he will agree, and after saying that, he left with a colored arrow and a knot. I said, yes, how dare I disobey your command? I was thinking to myself, will there be pure Dharma, so I abandoned my homeland and placed my hopes on foreign lands. Without thinking about parents' reputation and enjoyment, you should entrust all your hopes to the Guru, the Three Jewels, and wander aimlessly. If it is not like this, but to maintain a household, you might be able to obtain a non-returning position, so there is no need to send me off. I said that I could go alone, and offered the colored arrow to the master, put the protective knot around my neck, and lay down on the spot. Again, the master said, the reason I said to let you go back is because the people in the middle seem to be bringing the woman from the middle. What if they freeze and starve to death, so I won't let you stay here. Therefore, I said let you go. However, how can maintaining a household and pure Dharma be achieved at the same time? Therefore, do as you think, and in this way, permission was obtained. At that time, a person named Dongpon Sangmo and a person named Akyab Deutsan treated me very well, pouring tea and lending clothes, etc., taking care of me from time to time. Apart from that, there were more than thirty people, and no one listened to anyone, and they suspected me like a leper. Tashul Panchen suddenly fell ill and stayed in the same place for many days. I didn't have any tea-making utensils, so I went to beg in the village of Phenpo, and an old woman gave me a clay pot with two spouts. I asked her, how should I make tea? She said, put the clay pot on three stones, pour water, put tea leaves, and light a fire, and the tea will boil. I also did as the old woman taught me. Back to my homeland Baṃ (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，bam，字面意思：班), sometimes it is white sandalwood