Tibetan
ནས་རང་གི་ཚོགས་རྫོགས་ཟེར་བའི་དཔེ་བཞིན་དུ། རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཉོན་མོངས་རང་ཁར་སྤྱོད་ནས་ཟན་སྒོང་ལ་ཕུར་པ་འདེབས་པའི་སྡང་ཞེན་ཙམ་གྱིས་ནི་འདྲེ་གདོན་འདུལ་བ་ལྟ་ཞོག །གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་གསུམ་གྱིས་སྡིག་པའི་ལས་རྫོགས་མ་རག་པར་གྱུར་ནས་ངན་སོང་གི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གསུངས་སོ། །ཀྱེེ་ཞེས་བོས་ནས་སེམས་མེད་རིག་པའི་ཁྱེའུ་ཆུང་ཁྱོད་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྟོན་དང་གསང་ཆེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་སྲིད་དོ། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་མི་གནང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཞི་པ་རེ་དོགས་ཀྱི་རྫུན་ཕུག་གཏིབ་པ་ནི ཡང་འོད་གསལ་དག་པའི༴སོགས། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་མ་འདས། ཡང་འོད་གསལ་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་ངོར རིག་སྐུ་དཔལ་ཆེན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་དངོས་སུ་ཞལ་མཇལ་བའི་ཚེ་ན་བདག་གིས་འདི་སྐད་ཞུས། ཀྱེེ་ཞེས་བོས་ཏེ་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལགས། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་རང་གཞི་ཀུན་ཏུ བཟང་པོ་རང་ཐོག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་གཞན་ཞིག་གི་ཡུལ་ནས་ཡུལ་དུ་ཁ་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་དེ་གཉིས་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་ངེས་པ་ཡིན་ཞུས་ཚེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས།ཀྱེེ་ཧོ་སྐལ་ལྡན་རིགས་ཀྱི་བུ།ཡུལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་མི་རྗེ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ།རྣམ་རྟོག་ཞི་བས་ཞི་བ། ཉོན་མོངས་པའི་ཚ་གདུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བསིལ་བ་དྭངས་པ་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བ། བཞིན་ལེགས་མཛེས་སྡུག་བལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་པར་སེམས་ན་སངས་རྒྱས་དེའི་ཕ་མ་སུ་ཡིན། ཕ་མ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་སྐྱེ་བའི་མཐའ་ཅན་ཡིན འདི་ན་གནས་ནས་བཞུགས་ཡོད་བསམ་ན་རྟག་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན རྟག་པའི་ཐ་མ་ཡང་དགག་པ་དང་བཅས་པ་ཞིག་ཡིན། དེ་ལྟར་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བཅས་པའི་སྐྱོན་དེ་གསུམ་གྱིས་བཅིང་ནས་བཟུང་སྟེ་སེམས་ཅན་དུ་ངེས་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཞིང་ཁམས་ཞེས་ཡུལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོ ༄༅། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱ་ཆེ་བ། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྲངས་མང་བ་ལ་མཚན་གཞི་བྱས་ན དེའི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཞེས་བརྗོད། ལུས་ཅན་གྱི་སངས རྒྱས་ཀྱི་ལུས་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་ཏེ། བདག་འཛིན་གཉིས་ཀ་ལས་མ་འདས་ན་སེམས་ཅན་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ལ་མིག་ཡོད་པར༴སོགས། ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་རང་མཚན་པ་དེ་ལ་མིག་ཡོད་པར་བ
Chinese
就像自己圆满资粮的例子一样，自他二利广大成就。如果不是那样，而是任由烦恼滋长，仅凭往糌粑团上插橛子的嗔恨，莫说调伏鬼神，以基础、意乐、究竟三者造作罪业，最终未得解脱，将生恶趣之果。如是说。 呼唤“杰”，无心识的孩童啊，你对所化众生宣说，或许会出现全部都是大密大乘瑜伽士的情况。如是说，并未允许。 第四，堵塞希望和疑虑的谎言之洞： 又是光明清净等。未超出我执。 又是光明清净法性之显现中， 当亲自面见本觉身大吉祥金刚手时，我如是请问： 呼唤“杰”，至尊金刚持大尊，所谓的佛，是自性本来普贤王如来自己证悟成佛呢？还是从他方世界辗转相传而来？请问这二者中哪一种是确定的？ 他的回答是： 杰霍，具缘种姓之子，如果在广阔的大地上，看到一位国王，容貌端庄，令人愉悦，毫无不和谐之处，寂静来自于止息分别念，清凉来自于远离一切烦恼的焦热，清澈来自于远离浑浊，容颜美好，美丽动人，百看不厌，你认为那位佛的父母是谁？ 如果是父母所生，则是有生之尽头。如果认为他住在这里，则是常恒的尽头。常恒的尽头也是需要破斥的。 像这样，被生、灭、住三种过患束缚，必定无疑是众生。 同样，以刹土，即广阔的大地为例子， 浩瀚的器世界，众多的有情众生作为例子，那被称为对境法的我执。 有情众生的佛身是人我，如果未超出二种我执，则无疑会成为众生。 佛有眼睛等。 如是说。 像那样的自性佛，有眼睛等。
English
Just like the example of completing one's own accumulation of merit, both one's own and others' benefits are greatly accomplished. If it is not like that, but instead one indulges in afflictions, and only relies on the hatred of sticking a peg into a dough ball, let alone subduing demons and spirits, by committing sinful deeds with the three: basis, intention, and ultimate result, one will ultimately not be liberated and will generate the fruit of bad rebirths. Thus he said. Calling out "Kye," you mindless, intelligent child, you teach the beings to be tamed, and it may happen that all of them will be great secret great vehicle yogis. Thus he said, and did not allow it. Fourth, blocking the hole of lies of hope and doubt: Again, the clear light of purity, etc. It does not go beyond seeing as self. Again, in the appearance of the clear light of purity, the nature of reality, When I actually met the glorious Vajrapani, the embodiment of awareness, I asked him this: Calling out "Kye," Great Lord Vajradhara, the so-called Buddha, is it that the self-existing Samantabhadra Buddha himself attains enlightenment on his own, or does it come from another realm through successive transmissions? I asked which of these two is certain. He replied: Kyeho, son of a fortunate lineage, if in a vast land, you see a king, handsome and pleasing, without any disharmony, peaceful from the cessation of conceptual thoughts, cool from being free from all the heat of afflictions, clear from being free from turbidity, with a beautiful face, beautiful and captivating, never tiring of being seen, who do you think are the parents of that Buddha? If born from parents, then there is an end to birth. If you think he resides here, then there is an end to permanence. The end of permanence also needs to be refuted. Like this, being bound by the three faults of birth, cessation, and abiding, it is certain that one will undoubtedly be a sentient being. Similarly, taking the example of a pure land, that is, a vast land, The vast container world, the numerous sentient beings as examples, that is called the self-grasping of the object of phenomena. The body of the Buddha of embodied beings is the self of a person, and if it does not go beyond the two self-graspings, then it will undoubtedly become a sentient being. Buddha has eyes, etc. Thus it is said. Such a self-characterized Buddha has eyes, etc.
Tibetan
སམ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་དགོས། མིག་མིག་གི་མིག་གི་དབང་པོ་མཆན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་གྲུབ པ་ཞིག་ཡོད་ན། དེའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མི་མཆེད་པའི་ཐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན། གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མཆེད་ནས་བཟུང་སྟེ། དེ་མིག་གི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཡིན། ཡུལ་དེ་གྲུབ་ཕན་ཆད གཟུགས་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཞིག་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད། དེ་ནི་མིག་གི་འཛིན་པ་སེམས་ཡིན། སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་རང་མཚན་པ་དེ་ལ་རྣ་བ་ཡོད་པར་བསམ་ན། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་དགོས། རྣ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན། སྒྲ་རུ་སྣང་བ་མི་མཆེད་པའི་ ཐབས་མེད། སྒྲ་རུ་སྣང་བ་མཆེད་ནས་བཟུང་སྟེ། དེ་རྣ་བའི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཡིན། ཡུལ་དེ་གྲུབ་ཕན་ཆད་སྒྲ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཞིག་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད། དེ་ནི་རྣ་བའི་འཛིན་པ་སེམས་ཡིན སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་རང་མཚན་པ་དེ་ལ་སྣ་ཡོད་པར་བསམ་ན། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་དགོས། སྣ་སྣ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན། དྲི་རུ་སྣང་བ་མི་མཆེད་པའི་ཐབས་མེད དྲི་རུ་སྣང་བ་མཆེད་ནས་བཟུང་སྟེ། དེ་སྣའི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཡིན། ཡུལ་དེ་གྲུབ་ཕན་ཆད་དྲི་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཞིག་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད། དེ་ནི་སྣའི་འཛིན་པ་སེམས་ཡིན། སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་རང་མཚན་པ་དེ་ལ་ལྕེ་ཡོད་པར་བསམ་ན ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་དགོས ལྕེ་ལྕེ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན རོ་རུ་སྣང་བ་མི་མཆེད་པའི་ཐབས་མེད། རོ་རུ་སྣང་བ་མཆེད་ནས་བཟུང་སྟེ། དེ་ལྕེའི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཡིན། ཡུལ་དེ་གྲུབ་ཕན་ཆད་རོ་རུ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཞིག་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད། ༄༅། །དེ་ནི་ལྕེའི་འཛིན་པ་སེམས་ཡིན། སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་རང་མཚན་པ་དེ་ལ་ལུས་ཡོད་པར་བསམ་ན ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་དགོས། ལུས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན རེག་བྱའི་སྣང་བ་མི་མཆེད་པའི་ཐབས་མེད། རེག་བྱའི་སྣང་བ་མཆེད་ནས བཟུང་སྟེ། དེ་ལུས་ཀྱི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཡིན། ཡུལ་དེ་གྲུབ་ཕན་ཆད་རེག་བྱ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཞིག་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་
Chinese
那么，也必须有眼的识。眼，眼的眼的根。如果具备了识，就不可能不显现它的色相。从显现色相开始，那就是眼的所取境。在境成立之前，不可能不产生取色的微细心念。那是眼的执取心。心存在于何处，就称之为有情。如果认为这样的自性佛具有耳朵，那么也必须有耳的识。耳，耳的识，如果具备了识，就不可能不显现声音。 从显现声音开始，那就是耳的所取境。在境成立之前，不可能不产生取声音的微细心念。那是耳的执取心。心存在于何处，就称之为有情。如果认为这样的自性佛具有鼻子，那么也必须有鼻的识。鼻，鼻的识，如果具备了识，就不可能不显现气味。从显现气味开始，那就是鼻的所取境。 在境成立之前，不可能不产生取气味的微细心念。那是鼻的执取心。心存在于何处，就称之为有情。 如果认为这样的自性佛具有舌头，那么也必须有舌的识。舌，舌的识，如果具备了识，就不可能不显现味道。从显现味道开始，那就是舌的所取境。在境成立之前，不可能不产生取味道的微细心念。 那是舌的执取心。心存在于何处，就称之为有情。如果认为这样的自性佛具有身体，那么 也必须有身的识。身，身的识，如果具备了识，就不可能不显现所触之相。从显现所触之相 开始，那就是身的所取境。在境成立之前，不可能不产生取所触的微细心念。
English
Then, there must also be eye consciousness. Eye, the root of the eye of the eye. If there is something that is accomplished with consciousness, there is no way that its appearance as form will not spread. From the moment the appearance as form spreads, that is the object of the eye's grasping. Until that object is established, there is no way that a subtle thought of mind that takes the form will not arise. That is the mind that grasps the eye. Wherever there is mind, it is called a sentient being. If one thinks that such a self-characterized Buddha has ears, then there must also be ear consciousness. Ear, ear consciousness, if there is something that is accomplished with consciousness, there is no way that the appearance as sound will not spread. From the moment the appearance as sound spreads, that is the object of the ear's grasping. Until that object is established, there is no way that a subtle thought of mind that takes the sound will not arise. That is the mind that grasps the ear. Wherever there is mind, it is called a sentient being. If one thinks that such a self-characterized Buddha has a nose, then there must also be nose consciousness. Nose, nose consciousness, if there is something that is accomplished with consciousness, there is no way that the appearance as smell will not spread. From the moment the appearance as smell spreads, that is the object of the nose's grasping. Until that object is established, there is no way that a subtle thought of mind that takes the smell will not arise. That is the mind that grasps the nose. Wherever there is mind, it is called a sentient being. If one thinks that such a self-characterized Buddha has a tongue, then there must also be tongue consciousness. Tongue, tongue consciousness, if there is something that is accomplished with consciousness, there is no way that the appearance as taste will not spread. From the moment the appearance as taste spreads, that is the object of the tongue's grasping. Until that object is established, there is no way that a subtle thought of mind that takes the taste will not arise. That is the mind that grasps the tongue. Wherever there is mind, it is called a sentient being. If one thinks that such a self-characterized Buddha has a body, then there must also be body consciousness. Body, body consciousness, if there is something that is accomplished with consciousness, there is no way that the appearance of what is to be touched will not spread. From the moment the appearance of what is to be touched spreads, that is the object of the body's grasping. Until that object is established, there is no way that a subtle thought of mind that takes what is to be touched will not arise.