Tibetan
། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོར་ངེས་པའོ། །ཀྱེ་སེམས་མེད་རིག་པའི་ཁྱེའུ་ཆུང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྟོན་དང་ངེས་གསང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་སྲིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་འོད་གསལ་དག་པའི་སྣང་ངོར་དཔལ་ཆེན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་མཇལ་བའི་ཚེ། བདག་གིས་འདི་སྐད་ཞུས ཀྱེེ་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་རང་ཐོག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནམ། གཞན་ཞིག་གི་ཡུལ་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ ཞེས་ཞུས་པས། བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་ཧོ་སྐལ་ ༄༅། །ལྡན་རིགས་ཀྱི་བུ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་ན་མི་རྗེ་གཟུགས་བཟང་བ་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞི་བ་བསིལ་བ་དྭངས་པ་རྙོགས་པ་དང་བྲལ་བ་མཛེས་སྡུག་བལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ཞིག་གི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པར་སེམས་ན་དེའི་ཕ་མ་གང་ལགས། མ་ལས་སྐྱེས་ན་སྐྱེ་བའི་མཐའ་ཅན། གནས་ན་གནས་པ་རྟག་པའི་མཐའ་ཅན འགག་ན་སྣང་མེད་ཆད་པའི་མཐའ་ཅན་ཏེ མདོར་ན་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཚུགས་ཐུབ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་ཕན་ཆད་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཞིག་ཡོད་ཐབས་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དག་སྐྱེ་འགག་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བཏགས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ཡར་དག་པ་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་བདེན་པར་བཟུང་ན་རང་གིས་རང་ཉིད་འཆིང་བར་འགྱུར་གྱི། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཞིག་ཡོད་ན་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟེར་བའང་ཁ་ཙམ་དུ་བས་ཤིང་།མང་པོ་ཞིག་མྱང་འདས་རང་མཚན་པར་ཞེན་ནས་རེ དོགས་ཀྱི་གཟེབ་ཏུ་འཇུག་མོད། དག་པའི་ཞིང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པ་གྲངས་མང་ལ། བཀོད་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་རང་མཚན་དུ་འཛིན་ན་དེའང་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ དུ་འདུག་གོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐེར་ཟུག་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་མིང་ཇི་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་མ་འདས། སངས་རྒྱས་ལ་མིག་ཡོད་པར་སེམས་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྲུབ་ཙམ་ནས་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མི་མཆེད་པའི་ཐབས་མེད་པ་ཡིན། དེ་ནི་མིག་གི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ དེ་ལྟར་གྲུབ་ཕན་ཆད་གཟུགས་ཉེར་ལེན་གྱི་སེམས་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཞིག་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད། དེ་ནི་མིག་གི་འཛིན་པ་སེམས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་ལ་སེམས་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་
Chinese
如果这样理解，就会确信一切法如幻，是证悟幻化的伟大的瑜伽士。 喂，无心智慧的年轻人，你将此开示给所化众生，或许就会出现清一色的甚深秘密大乘瑜伽士。说完便隐身不见了。 再次在光明清净的显现中，拜见大吉祥金刚手尊颜之时，我这样请问： 喂，大金刚持胜者，所谓的佛陀是自己当下自己成佛呢？还是要去其他地方成佛呢？ 这样请问之后，（金刚手）赐予回答： 喂！具缘种姓之子。 所谓的佛陀，如果认为是在一个广阔的地方，有一位容貌端庄的人王，见到后不会心生不悦，寂静清凉，清澈，远离浑浊，美丽动人，百看不厌。那么他的父母是谁呢？ 如果是从母亲所生，就有出生的边际； 如果是安住，安住就是常有的边际； 如果是止灭，就是无有显现断灭的边际。 总之，只要生、住、灭三者是能成立的、实有的自性，就绝对不可能存在远离二边的实相。 那么，这些显现如何像生灭一样显现呢？这仅仅是假立而已。 向上，即使在清净解脱的方面，如果也执着为实有，那就会自己束缚自己。 如果轮回与涅槃的法性有不相同的差别，那么所谓的轮回涅槃平等性也只是说说而已。 很多人执着于自相涅槃，而进入了希望与疑惑的匣子。 在清净刹土中，受用种类繁多，如果将陈设广大作为特点，而执着于实有事物，那也还是法执。 认为如来是常有和实有，无论取什么名字，实际上都没有超出人我执。 如果认为佛有眼睛，那么也一定有眼识。 一旦成立了眼识，就不可能不显现为色法。 这就是眼睛所取的对境，被称为境。 这样成立之后，就不可能不生起取色的微细心识分别。 这就是眼睛的能取，是心。 因为在能取与所取二者上分别，所以称为心。因此，心在何处，
English
If you understand this way, you will surely realize that all dharmas are like illusions, and you will become a great yogi of illusion. O, you mindless, intelligent young boy, show this to those who are to be tamed, and there may appear nothing but yogis of the great, profound, secret vehicle. Having said this, he became invisible. Again, in the appearance of clear light and purity, when I met the face of the great glorious Vajrapani, I asked this: O, great Vajradhara Victorious One, is the so-called Buddha enlightened by himself in his own place? Or is he going to attain enlightenment in another realm? After I asked this, he replied: O, son of a fortunate lineage. The so-called Buddha, if you think that in a vast place, there is a king with a beautiful form, who, when seen, causes no displeasure, is peaceful, cool, clear, free from turbidity, beautiful, and never tires of being seen, then who are his parents? If he is born from a mother, he has the limit of birth; if he abides, abiding is the limit of permanence; if he ceases, he has the limit of annihilation of non-appearance. In short, as long as the three—birth, abiding, and cessation—exist as an independent, truly established entity, there is absolutely no way to have a state of reality that is free from the two extremes. How do these appearances appear like birth and cessation? It is merely an imputation. Even upwards, if you grasp the side of pure liberation as true, you will bind yourself. If there is a difference in the nature of samsara and nirvana, then the so-called equality of samsara and nirvana is just talk. Many cling to self-characterized nirvana and enter into a box of hope and doubt. In a pure land, there are many kinds of enjoyments, and if you take the vast arrangement as a special feature and grasp it as a real thing, that is also clinging to the dharma. To view the Tathagata as permanent and truly established, no matter what name you give it, in essence, it does not go beyond clinging to the self of a person. If you think that the Buddha has eyes, then there must also be eye consciousness. Once eye consciousness is established, there is no way that appearance as form will not arise. This is the object taken by the eye, called the object. Once it is established in this way, there is no way that a subtle mental thought of taking form will not arise. This is the taker of the eye, the mind. Because it distinguishes between the taker and the taken, it is called mind. Therefore, wherever the mind is,
Tibetan
ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་ཡོད་པར་སེམས་ན་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣ་ཡོད་པར་སེམས་ན་སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲི་དང་བཅས་པ་དང་། ལྕེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རོ་དང་བཅས་པ་དང་། ལུས་ཡོད་པར་སེམས་ན་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེག་བྱ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྟོག་ཚོགས་རྣམས་ནི་དེ་དག་གི་འཛིན་པ་སེམས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་གཟུང་འཛིན་ལས་མ་འདས ༄༅། །པའི་སངས་རྒྱས་ཞིག་ཡོད་པར་སྲིད་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་སེམས་ཅན་ལ་འཇུག་པའང་མི་དང་མི་ལྟ་བུའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་སེམས་ན་སྟོན པ་པོ་བདག་དང་། བསྟན་བྱའི་ཆོས་དང་། སྟོན་ཡུལ་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་ཞིང་འཛིན་པ་ཡོད་ན་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ནོ། །ཡུལ་ཁམས་བདེ་བ། གཟུགས་མཛེས་པ། མཛའ་གྲོགས་ལེགས་པ། ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་སྐྱིད་ཆེ་བ། ཁྲོ་བ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པར་སེམས་ན་དེ་ཡང་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལས་མི་འཕགས་པས་སེམས་ཅན་ནོ། །ངེས་པའི་དོན་དུ་རང་གི་གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་མ་མྱོང་བ་དང་ཆོས་སྟོན་མ་མྱོང་བ་ནི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་མང་པོར་གདུལ་བྱ་རང་སྣང་གི་སྟོན་པ་རང་ལ་ཤར་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གསལ་བར་གསུངས་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག། རྟོགས་ཤིག །ཡང་འཁོར་བའི་གནས་རིགས་གཞན་ཡོད་ཅིང་གྲུབ་སྟེ་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཡུལ་དེ་རུ་སོང་ཞིང་ཁ་བརྒྱུད་ནས་བདེ་སྡུག་མྱོང་བར་སེམས་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་མའི་ལུས་ རྟེན་ཤུལ་དུ་བོར་བར་སྣང་བ་བདེན་ན་བར་སྲིད་ཀྱི་ལུས་དེ་གང་ནས་ལེན། དེང་སང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྨ་དང་རྐང་ལག་ཚིག་པ་ཙམ་དང་། དགུན་ཉིན་ཞག་རེ་ཙམ་གྱི་གྲང་ལྷག་གིས འཆི་བར་འགྱུར་ན། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་ལུས་གྲུབ་ནས་བཙོ་བསྲེག་སོགས་ཡུན་རིང་བྱས་ཀྱང་མི་འཆི་བ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་དེང་སང་ཟླ་ཤས་ཞག་ཤས་ཙམ་དུ་མུ་གེ བྱུང་བས་འཆི་སྲིད་ན། ཡི་དྭགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་བསྐལ་པར་མུ་གེས་ཅིས་མི་འཆི། དེས་ན་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་བར་སྲིད་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་ཅིང་སྟོང་པ་ཡུལ་མེད་པ་ལ་བདེན་ཞེན
Chinese
被稱為有情。同樣地，如果認為有耳朵，那麼它的識就是帶有聲音的；如果認為有鼻子，那麼鼻識就是帶有氣味的； 如果認為有舌頭，那麼舌識就是帶有味道的；如果認為有身體，那麼身識就是帶有觸覺的，所有這些都是它們的所取境。 那些接近領受的思維集合就是它們的能取心。如前所述，凡是有心的，就被稱為有情。如果存在一個未超越能取所取的所謂佛， 那麼他的功德加諸於有情，也就像人與人一樣。如果認為佛為他人說法，那麼說 法者是自我，所說的法，以及說法的對象有情，如果存在這種顯現和執著，那麼這與有情相比，連芝麻粒大小的超勝特點都沒有，所以一切都是有情。如果認為國土安樂、形貌美麗、朋友善良、受用和安樂廣大、沒有嗔恨和貪執是殊勝的特點，那麼這也超不過色界的諸天，所以也是有情。究竟而言，自己的本基普賢王如來就是三世的善逝。從勝義諦上來說，佛陀從未降臨世間，也從未說法，在眾多的續部、教言和口訣中，都清楚地闡述了調伏對象的自顯導師在自身顯現的道理，請仔細觀察！ 領悟吧！還有，如果認為存在其他的輪迴處，並且已經成立，許多有情前往那個地方，並且口口相傳地感受苦樂，這也是不合理的。如果說之前的身體 的依託顯現為被捨棄是真實的，那麼中陰身的身體從何而來？如今的有情們，僅僅是受到一點點的創傷、肢體燒傷，或者冬日一天的寒冷， 就會死亡。那麼，地獄感受寒熱的身體形成後，即使經過長時間的煎熬等也不會死亡，這是為什麼呢？同樣地，如今僅僅是幾個月幾天的饑荒 就會導致死亡。那麼，餓鬼道的有情們在漫長的劫中遭受饑荒，為什麼不會死亡呢？因此，六道有情連同中陰身在內，所有這些都像夢中的顯現蔓延一樣，僅僅是顯現而已，並未真實成立，對於空性無處可執著。
English
They are called sentient beings. Similarly, if one thinks there is an ear, then its consciousness is with sound; if one thinks there is a nose, then the nose consciousness is with smell; If one thinks there is a tongue, then the tongue consciousness is with taste; if one thinks there is a body, then the body consciousness is with touch, all of which are their objects of perception. The collections of thoughts that closely receive them are the mind that grasps them. As before, whoever has a mind is called a sentient being. If there exists a so-called Buddha who has not transcended the grasped and the grasper, then his qualities entering sentient beings are also like people to people. If one thinks that the Buddha teaches the Dharma to others, then the teacher is the self, the Dharma to be taught, and the sentient beings to be taught. If there is appearance and grasping, then there is not even a sesame seed's worth of superior qualities compared to sentient beings, so all are sentient beings. If one thinks that a peaceful land, a beautiful form, good friends, great enjoyment and happiness, and no anger and attachment are special qualities, then that is no better than the gods of the form realm, so it is also a sentient being. Ultimately, one's own basis, Samantabhadra, is called the Sugata of the three times. In the ultimate sense, the Buddha has never come to the world and has never taught the Dharma. In many tantras, agamas, and instructions, it is clearly stated that the teacher who appears to the self-appearance of the disciple appears in oneself. Look at it carefully! Realize it! Also, if one thinks that there are other realms of samsara and that they are established, and that many sentient beings go to that place and experience happiness and suffering through oral transmission, then that is also unreasonable. If it is true that the previous body appears to be abandoned, then where does the body of the bardo come from? Nowadays, sentient beings are only slightly wounded, have their limbs burned, or experience a cold snap for a day in winter, and they will die. Then, why is it that the body that experiences heat and cold in hell does not die even after being boiled and roasted for a long time? Similarly, nowadays, a famine of only a few months or days can lead to death. Then, why don't the sentient beings of the hungry ghost realm die from famine for eons? Therefore, all sentient beings of the six realms, including the bardo, are like the spreading of dream appearances, merely appearing and not truly established, and there is no place to cling to truth in emptiness.