Tibetan
།དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཞེས་ཡེ་ནས་གཞི་རྩ་དང་བྲལ་ཞིང་། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་ཞེས་དངོས་ཅན་བདེན་གྲུབ་ཅན་དུ་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། ༄༅། །གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་འཁོར་འདས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གཤིས་ཐོག་ལ་ཕེབས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་གང་དུ་གནས་བརྟག་པ་ནི། ད་ལྟའི་སེམས་འདི་ཕྱི་རུ་ཤར་ནས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་དང་། ནང་དུ་རང་གི་ལུས་ཀྱི་མགོ་མཇུག་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པའི་ཚེ་ན། སེམས་གནས་པའི་ཡུལ་མི་མཐོང་། གལ་ཏེ་གནས་ས་ཡོད་སྙམ་ན་སེམས་དེའི་གཟུགས་དབྱིབས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་དངོས་ཅན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ནས་བདེན་གྲུབ་ཅན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་།སྣང་བ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས དཔེར་ན་རྡོ་ཚན་གྱི་སྟེང་དུ་ཁ་བ་བབས་པ་ལྟར། ཤར་བ་རང་ས་ཉིད་ནས་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ་བས་ན། གནས་ས་དང་གནས་མཁན་ཞེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ནི། གསལ་སྟོང་འགགས་པ་མེད་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་གང་དུ་འགྲོ་བརྟག་པ་ནི ད་ལྟར་གྱི་སེམས་བྱུང་གནས་དང་བྲལ་ཚེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ ཅན་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ཀྱང་། ད་དུང་དེ་ཙམ་གྱི་བློ་ཡིད་མི་ཚིམ་པར་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། ཕྱི་སྣང་བ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ས་རྡོ་རི་བྲག་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་རང་ལུས་མགོ་སྐྲ་རྩེ་མན་ཆད་ནས་རྐང་གི་སེན་རྩེ་ཡན་ཆད་དང་།བར་གྱི་ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བཞི་སྟེང་འོག་སོགས་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ནས། ཡུལ་དང་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་དེའི་གཟུགས་དབྱིབས་སོགས་ངོས་བཟུང་ནས་དེའི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ་ན། སེམས་ཞེས་འགྲོ་མཁན་དངོས་ཅན་དང་། འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཞེས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་དོན་མཐོང་ཞིང་། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ཐག་ཆོད་དེ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་བདག་མེད་དུ་གཏན་
Chinese
因此，所谓的心，本来就与基础和根源分离，没有发生之处和发生者这样的实物，连一丝一毫的真实存在都没有。心的自性本来就远离生、灭、住三者。因此，所有显现为心和心所的能取所取的分别念，都消融于无处，心性超越言语、思想和表达，远离一切有无的肯定。 因此，证悟到无基无根、遍布轮涅的自性，法身无生的意义，就是心的体性自性不成立的意义显现。第二，观察心住在何处：现在这个心，向外显现为器情世界的一切境象，向内观察自身从头到脚、内外中间的一切，都进行观察和分析的时候，看不到心所住之处。如果认为有住处，那么这个心的形状、颜色等等，必须是实物，真实存在，但那是不存在的。因此，心的体性本来就没有真实存在的，连极微尘许的部分都没有，显现的时候，就如雪落在石头上一样，显现的同时就从自身消失，无影无踪。因此，确定住处和居住者二者不成立，远离本体的执着，就是领悟了光明空性无碍的意义。第三，观察心去向何处：现在的心，当生住分离的时候，即使没有丝毫的能境所境的差别成立，但仍然不满足于此，认为有一个去的地方。如果向外观察器世界的大地、石头、山岩等等，向内观察自身从头顶的头发到脚趾的指甲，以及中间的四面八方、上下等等，无论去向何方，都进行观察和分析，想要确定心去往何处的形状等等，并在其初始、中间和结尾进行确定的时候，就会看到所谓的心，去往何处，都不是真实存在的，并且确定内外器情所显现的一切境象都是心所造，从而确定所取是法的无我。
English
Therefore, the so-called mind is inherently separate from any basis or root. There is not even a hair's breadth of truly existent substance in what is called the place of arising or the one who arises. The nature of mind is inherently free from the three—arising, ceasing, and abiding. Therefore, all the dualistic thoughts of grasping and being grasped that appear as mind and mental events dissolve into nowhere. The very nature of mind transcends speech, thought, and expression, and is free from all affirmations of existence and non-existence. Therefore, realizing the meaning of the unborn Dharmakaya, the nature of being without basis or root and all-pervasive throughout samsara and nirvana, is the manifestation of the meaning that the characteristic nature of mind is unestablished. Second, examining where the mind abides: When this present mind arises outwardly as all the appearances of the environment and its inhabitants, and inwardly examines and analyzes everything from the top of one's head to the tips of one's toes, inside, outside, and in between, one does not see a place where the mind abides. If one thinks there is a place where it abides, then that mind must have a shape, color, and so on, and must exist as a truly existent substance, but that is not the case. Therefore, the characteristic nature of mind has no truly existent substance, not even the smallest particle. From the very moment it appears, it vanishes without a trace from its own place, like snow falling on a rock. Therefore, to ascertain that the place of abiding and the one who abides are non-dual and free from grasping at an identity is to comprehend the meaning of clear emptiness without obstruction. Third, examining where the mind goes: When the present mind is separated from abiding, even though not even a particle of difference between the object and the subject is established, if one is still not satisfied with just that and thinks there is a place to go, then by examining and analyzing outwardly the environment of the world—earth, stones, mountains, rocks, and so on—and inwardly one's own body, from the hair on one's head down to the nails on one's toes, and in between the four directions, the four intermediate directions, above, below, and so on, in whatever direction one goes, and by trying to identify the shape and so on of that mind that goes to a place, and by establishing its beginning, middle, and end, one will see that the so-called mind, wherever it goes, is not truly existent, and one will determine that all the appearances of the environment and its inhabitants are made by the mind, thereby determining that what is grasped is the selflessness of phenomena.
Tibetan
ལ་ཕེབས། འགྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་མེད་པས་ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་མེད་པའི་གདིང་རྙེད་ནས་ང་ཡིར་གྱི་ཤེས་པའི་རྫུན་ཕུག་སྟོང་སྟེ། སེམས་ཉིད་རིག་སྟོང་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་། རིག་པ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་གང་ནས་ཀྱང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙེད་མི་ ༄༅། །འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་འཚོལ་ཅིག །ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་སེམས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད པ་ནི། དེ་ལ་འདིར་སེམས་ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ། མན་ངག་རྣམ་པ་བཞིའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཏེ། མན་ངག་རྣམ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ། གདིང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བ། ངང་མངོན་གྱུར་དུ་འཇོག་པ་སྟེ དེ་ལ་འདིར་ཐོག་མར་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ་ལ།ད་ལྟའི་ཤེས་པ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ། བློའི་ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་ཤིང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ། འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་མཚན་མ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པ་འདི་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དགོངས་པ་བློ་ལས་འདས་པ་དང་། །མཚན་བཅས་རང་སར་དག་པ་དང་། །སྟོང་དང་དངོས་པོའི་མཐའ་གྲོལ་བ། །བློ་ཟད་ཡིད་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་པས། ད་ལྟའི་རིག་པ་བློ་ཡིས་བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མ་བསླད་པར་ཤེས་པ་བཟོ་མེད་རང་བབས་སུ་ཆམ་བརྡལ་དུ་བཞག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ ཤེས་ཉིད་དུ་ངོ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པའི་དགོངས་པ་བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་གྱི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བར་བཞག་པ་སྟེ། དྲན་བསམ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་གདངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ རྩལ་དུ་ཤེས་ཏེ ཤར་ཆ་གང་ལ་ཡང་བླང་དོར་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱེད་པར་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་ནས་དེའི་ངང་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བཞག་པས། གང་སྣང་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་ལྦུ་བ་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟ་བུར་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་རིག་རྩལ་ཡེ་ཤེས་སུ་གོ་འཕོས་ཏེ། སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ངང་ལས་རིག་པའི་གདིང་གྲོལ་ཐོག་དེ་ག་རུ་ཐག་བཅད་དེ་སྐུ་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་གདིང་བཅའ་བ་ལས་འབྲས་བུའི་གྲོལ་ས་འཕྲལ་དང་སླད་ཀྱི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རང་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ།། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་མེད། །གང་གིས་བཀྲོལ་བ་མེད་པའི
Chinese
莅临。 由于没有行者的心，领悟到无有境性的定解，我执的虚假洞穴空无。心性觉性空性，远离来去，显现为遍布一切的大智慧。由于领悟到觉性远离生、灭、住三者的意义，如是说：十方四时无论何处，也无法寻得圆满的佛陀。 心性即是圆满的佛陀，不要在其他地方寻找佛陀。如是说。第二，在心明空双运中进行介绍。 对此，在此介绍心性本空、无根、原始清净的伟大状态。包含在四种窍诀之中。四种窍诀是什么呢？在当下介绍自性，当下斩断，在解脱的定中安住，安住于显现的自性中。对此，在此首先在当下介绍自性。现在的觉性，远离言说、思考、表达，超越思维的意识，难以测度，这个和那个，远离名称和特征的虚空光明，不是人为造作的。这是自生大智慧，显现法身原始清净的意。如《现观庄严论》中说：意超越意识，具名自性清净，脱离空与实有之边，意识止息，超越思维。因此，现在的觉性，不掺杂任何意识的造作，觉性以不做作的自然状态安住，认识到这就是自生智慧。法身超越意识的意，安住于四分之三远离的状态中，过去和未来的所有念头和思考，都知晓为觉性的光芒，智慧的嬉戏。对于任何显现，都不进行取舍、否定和肯定，当下斩断，安住于远离戏论的状态中。因此，所有显现和生起，都如水泡融入水中般，自生自灭，觉性转化为智慧。显现世间，显现伟大基础的意，在那样的状态中，觉性的定解在解脱的当下，就在那儿斩断，安住于三身平等性的法界中，不是从因到果的解脱，如是说：自心名为解脱。 没有从一处到另一处，没有被任何事物所解脱。
English
Coming. Because there is no mind of the practitioner, realizing the certainty of having no object nature, the false cave of ego is empty. The nature of mind is awareness and emptiness, free from coming and going, manifesting as the great wisdom that pervades everything. Because of understanding the meaning of awareness being free from the three states of arising, ceasing, and abiding, it is said: In any of the ten directions and four times, one cannot find the perfect Buddha. The nature of mind is the perfect Buddha, do not seek the Buddha elsewhere. So it is said. Second, introducing the mind in the union of clarity and emptiness. Therefore, here, the mind is introduced as being primordially empty, rootless, and the great original purity. It is included in the four key instructions. What are the four key instructions? Introducing the self-nature in the present moment, cutting through at once, abiding in the certainty of liberation, and abiding in the manifested state. Therefore, here, first introducing the self-nature in the present moment. The present awareness is free from speech, thought, and expression, transcends the mind's intellect, is difficult to fathom, and is free from the identification of names and characteristics, this uncompounded emptiness and clarity. This is the great self-born wisdom, the manifestation of the intention of the Dharmakaya, original purity. As it is said in the Madhyamaka: Intention transcends the mind, the named is pure in its own place, free from the extremes of emptiness and existence, the mind ceases, transcends thought. Therefore, the present awareness, without mixing any mental fabrication, awareness abides in an unmade natural state, recognizing that this is self-born wisdom. The intention of the Dharmakaya, which transcends the mind, abides unshakably in the state of being free from three of the four parts, all past and future thoughts and reflections are known as the radiance of awareness, the play of wisdom. For any appearance, without accepting or rejecting, negating or affirming, cutting through at once, abiding in a state free from elaboration. Therefore, all appearances and arising, like bubbles dissolving into water, arise and dissolve on their own, and awareness transforms into wisdom. The appearance of the world, the intention of manifesting the great foundation, in that state, the certainty of awareness is cut off at the moment of liberation, abiding in the Dharmadhatu of the equality of the three bodies, not a liberation from cause to effect, as it is said: The self-mind is called liberation. There is no going from one place to another, and is not liberated by anything.
Tibetan
་སེམས །གཞི་ནས་བྱུང་གནས་འགྲོ་འོང་མེད། །བརྟགས་པས་མ་རྙེད་རྒྱུ་མཚན་མེད། །གཞི་རྩ་མེད་པས་སྟོང་གསལ་གནས། །རང་གསལ་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །དུས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ལྟོས་གཞི་མེད །འབད་མེད་གྲོལ་བས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད། །དེ་ལ་གདིང་གི་ ༄༅། །གྲོལ་བ་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་ཟབ་མོའི་དགོངས་དོན་རྣམས་རང་གི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་བཟང་པོའི་ལས་འཕྲོ་དང་། ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས བུའི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྒྱུད་ལྡན་བླ་མ་དམ་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་སྟེ། སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དང་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་གདམས་པ་ཟབ་མོའི་བྱིན་རླབས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེ་ལ་བློ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་བློ་འདས་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་ལ་བཟླ་ཞིང་། རིག་སྟོང་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡེ་གཞི་ཀ་དག་གི་ཀློང་དུ་གདིང་འཆོས་པས་ན་འཁོར་འདས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་སྐུའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ན་གང་ཡང་ཡིན། །ཡིད་དཔྱོད་བློ་ཡིས་བཅོས་ན་ཁམས་གསུམ་གོལ། །བློ་འདས་བརྗོད་མེད་དོན་ལ་གདིང་འཆོས་ན །འཁོར་འདས་དག་མཉམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་སྦྱང་གི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཐུན་མོང་དུ་ཡིད་སྒྲིབ་དག་ཅིང་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ནས་རིག་སྟོང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་གྲོལ་ཏེ། མཐར་ཐུག་ རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་རྣལ་དབབ་དངོས་བཤད་པ་ལ མི་ཡི་རྒྱུ་འགྲུལ་སོགས། ཤིག་གེར་བཞག༔ ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་རྣལ་དུ་དབབ་པར་བྱ་བ་ལ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འདི་དུས་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནད། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱ། །ཞེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྔོན འགྲོའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁམས་དང་འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་པ་ལ། རྣལ་མ་མ་བཅོས་རང་བབས་སུ་སྐྱོང་བའི་ཕྱིར་དུ་མི་ཡི་རྒྱུ་འགྲུལ་སོགས་བསམ་གཏན་ལ་ཚེར་མ་མེད་པའི་གནས་ཉམས་དགའ་ཞིང་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བའི་ས སྔོན་བྱོན་གྲུབ་བརྙེས་རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་མཆོག་དབེན་པའི་དགའ་ཚལ་དུ། ལུས་ནི་བྱ་བ་བཟང་ངན བླང་དོར་དང་བྲལ་བ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རོ་རྟོག་མེད་ལྟ་བུར་གཡོ་བ་དང་འགུལ་བསྐྱོད་གང་ཡང་མེད་པར་ལུས་རང་བ