Tibetan
རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དབྱེ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་སེམས་དང་རིག པའི་དབྱེ་བ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་གཞི་མ་རིག༔སོགས། ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལའང་འཁྲུལ་པ་སྣང་ཞེན་གྱི་སེམས་དང་ལམ་ཚོལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཤེས་པ་གཅེར་མཐོང་གི སེམས་དང་གསུམ་ལས།དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་རང་ག་མ་ལམ་ཚོལ་བ་དང་ལམ་དངོས་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་མ་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བལྟ་བ། རྣམ་རྟོག་གིས་རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཤེས་པས་རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟ་བ་དང་། བློ་དང་ཡིད་ཀྱིས་བཅས་བཅོས་དང་སྤང་ལེན་བདེ་སྡུག་སློང་བ་ཙམ་ནི་ལམ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་ལམ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་གཞི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གོ་མ་འགགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་པའི་བྱེད་ལས་ཀྱིས་ཕྱིའི་སྣང་བ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་ནས་སྣང་བ་དངོས་པོར་བཟུང་བ་ལས་དངོས་འཛིན་མ་ལྡོག །ནང་རང་ལུས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་པས་ལུས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་དངོས་ཞེན་མ་ལྡོག །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ལུང་མ་ བསྟན་པར་རང་རྒྱུད་པར་བཟུང་བས་སེམས་ལས་མི་འཕགས་པས་དེ་ཡང་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་གཞིའི་གནས་ལུགས་མ་རིག་ཅིང་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་རྩལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པ་སེམས་སྐྱེ་འགགས་ཅན་འགྱུ་དྲན་གྱི་རྟོག་པས་ཡུལ་འཛིན་ཅིང་ཡུལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་མ་རིག པ། རྩལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ། གདངས་སྣང་བ། རོལ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ།།རིག་པ་ནི་གཞིའི་ངོ་བོ་སྐུ་གསུམ་དག་མཉམ་གྱི དབྱིངས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་རིག་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཕོས་པ་ནི་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྐུ་གཞིར་གནས་ཀྱི་རིག་པ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང་ཉིད་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུབ་པ་ལ་གཞིའི་རིག་པ དེ་ཉིད་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དང་ཡིན་ལུགས་རྣམས་སྟོང་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་དྭངས་གསལ་རྙོག་མ་དང་བྲལ་བ། རིག་པ་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ངང་མངོན་དུ་ ༄༅། །བྱེད་པ་ལ་ནི་ལམ་གྱི་རིག་པ། དེ་ལྟར་གཞིའི་རིག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་རྩལ་རྫོགས་པ་གཉིས་དུས་འཛོམ་པ་གཞི་ལ
Chinese
识和智慧。阿赖耶识和法身的区别等四者中，第一是心和觉性的区别。种姓之子，根本不觉等等，是伟大的。心也有错觉显现执着的心，和寻道断除取舍的心，和赤裸见识的觉性这三种。第一种是，对于众生自己不寻道，和真实道等门没有见到的众生的心而言的。第二种是，心看心，分别念看分别念，和觉性看分别念，和智慧与意识一起造作和断除取舍苦乐，仅仅是寻道而对心做道用。第三种是，心的基础，庸常的觉性没有间断地显现，那也是没有证悟见解的作用，外面的显现变成无记，从显现执着为实有，所以实执没有返回。内在自身变成无记，所以身体执着为实有的实执没有返回。对于那两者都变成无记而执着为自续，所以没有胜过心，那也叫做心。总之，不认识基础的安住方式，并且不了解特征，愚昧的自性，成为各种分别念的计划的才能，心是生灭的，以流动记忆的分别念执着对境并且被对境所控制，是心的特征。它的本体是不觉，才能是分别念，八识聚心和心所一起，光芒是显现，作用是世俗。觉性是基础的本体，三身清净平等的界性显现，并且觉性才能转变为大智慧是觉性的特征。如此的法身，安住于基础的觉性，是解脱边际广大无垠的安住方式，远离戏论。身和智慧的自性，如实地通达一切，是基础的觉性。依靠那样的上师殊胜的口诀，基础的法性的状态和实情等，空明无为，自然成就并且清澈明亮没有浑浊。觉性大光明的自性显现，是道的觉性。如此基础的觉性显现，并且道达到究竟，才能圆满，二者同时聚集于基础。
English
Consciousness and wisdom. Among the four distinctions such as the distinction between Alaya and Dharmakaya, the first is the distinction between mind and awareness. Son of the lineage, the root is unaware, etc., is great. The mind also has the deluded mind of appearance clinging, and the mind of seeking the path of elimination and acceptance, and the naked seeing awareness, these three. The first is, for sentient beings who do not seek the path themselves, and for the minds of sentient beings who have not seen the gates of the true path, etc. The second is, the mind looks at the mind, the conceptual thought looks at the conceptual thought, and the awareness looks at the conceptual thought, and the wisdom and consciousness together create and eliminate acceptance, happiness and suffering, which is merely using the mind as a path for seeking the path. The third is, the basis of the mind, the ordinary awareness manifests without interruption, that is also the function of not realizing the view, the external appearance becomes unspecified, and from the appearance clinging to reality, so the clinging to reality does not return. The inner self becomes unspecified, so the clinging to reality that the body clings to as real does not return. For both of them, they become unspecified and cling to self-continuity, so they do not surpass the mind, that is also called mind. In short, not recognizing the abiding way of the base, and not understanding the characteristics, the nature of ignorance, the ability to become the plan of various conceptual thoughts, the mind is born and dies, with the conceptual thoughts of flowing memory clinging to the object and being controlled by the object, is the characteristic of the mind. Its essence is unawareness, its ability is conceptual thought, the eight consciousness aggregates of mind and mental factors together, the radiance is appearance, and the function is conventional. Awareness is the essence of the base, the manifestation of the three bodies of pure equality, and the ability of awareness transforming into great wisdom is the characteristic of awareness. Such Dharmakaya, abiding in the awareness of the base, is the way of abiding that is free from the limits of vastness, free from elaboration. The nature of body and wisdom, fully understanding everything as it is, is the awareness of the base. Relying on such a supreme guru's oral instructions, the state and reality of the base's Dharma nature, etc., are empty and clear, uncompounded, naturally accomplished, and clear and bright without turbidity. The nature of awareness, the great clear light, manifests, is the awareness of the path. Thus, the awareness of the base manifests, and the path reaches the ultimate, and the ability is perfected, the two gather simultaneously in the base.
Tibetan
་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཁྱབ་བརྡལ་རིག་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་འབྲས་བུའི་རིག་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུ གདངས་སྐུ་གསུམ། རྩལ་ཡེ་ཤེས། རོལ་པ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སོགས། ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་པ་མཆེད་པའི་གཞིར་གྱུར་ཞིང་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པ་ལ་ཡིད་དང་།དེའི་ཀློང་དུ་མཐོང་ཐོས་མྱོང་ཚོར་རེག་མྱོང་གི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡུལ་དྲུག་གི་སྒོ་འགགས་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་དུ་བཟུང་བ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་འུབ་ཆུབ་ཅིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ལ་གཞིའི་ཤེས་རབ། ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་ལུགས་ངོ་འཕྲོད་མཐར་རིག་པ་ཟང་ཀ་རྒྱ་ཡན་བློས་རྟོག་གི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ གསལ་སྟོང་འཛིན་པ་བྲལ་བ་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་འགགས་པ་མེད་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ལམ་གྱི་ཤེས་རབ། དེ་གཉིས་མཉམ་པར་བརྡལ་ཞིང་དུས་འཛོམ་པ་ལ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ། འདོད་ཡོན་གྱི༴སོགས། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་སྣང་ཡུལ་གོ་མ་འགགས་པ་དྭངས་ཤིང་གསལ་བའི་ཆ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ།དབང་རྩ་སོ་སོའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཡུལ་ཐུག་འཕྲད་རྟོག་མེད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དབང་པོ་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་སྣང་བར་མཆེད་པ་ལ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་། སྣང་བ་ལ་དངོས་པོ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ ལས་རླུང་གི་བཞོན་པ་བྱས་ནས་མིང་བཏགས་ཤིང་དོན་དངོས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཤེས་པ་སྔ་ཕྱི་ཕྲ་རགས་དུས་འཛོམས་པས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་མཉམ་བརྡལ་གྱི་དབྱིངས་ཆེན་པོའི་ངང་གདངས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ ༄༅། །ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་གཞིའི་གནས་ལུགས་མཐོང་བ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་
Chinese
名为“权势遍布之理大圆满”乃是果之理。其自性是法身、报身、化身三身，功用是智慧，作用是究竟真实。二是意与智慧的差别，名为“分别之等”。意是心的自性光明，是分别的各种变化的源泉，是显现内外一切器情世界的门户，永不停止，这叫做意。在其空间中，见闻觉知触知的显现生起，六根之门永不关闭，一切境相都被视为不同，这叫做意的分别识。智慧是轮回涅槃一切都融入大空性之中，如实地知晓和觉悟圆满的状态，这是基础智慧。证悟法身如来藏的实相，最终觉性清净无染，不受分别念的污染， 显空无执，自明智慧的门户永不关闭，这叫做道之智慧。二者平等融合，同时显现，就是普贤大智慧，也就是遍行智慧。三是分别识与智慧的差别，名为“欲乐之等”。智慧是。分别识是在意的空间中，欲乐的显现生起，显现的境不间断，具有清净光明的自性。进入各个感官的通道，与境相遇时，无分别地执取。由于从各个感官的门向外看，所以在色声香味触的显现中生起五根识。将显现执着为不同的事物， 以业风为坐骑，给事物命名并执着为真实存在，这叫做意识。由于先后粗细的意识同时存在，所以轮回得以圆满。智慧是法性如来藏，三身平等融合的大界中，如实地知晓报身、智慧、道和果的一切状态。 ༄༅། །了知，见到基础的实相，就是如所有性智。如是法性真如之境。
English
That which is called "the all-pervading principle of empowerment, the Great Perfection" is the principle of the fruit. Its essence is the three kayas: Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. Its function is wisdom, and its activity is ultimate truth. Second, the difference between mind and wisdom is called "the beginning of discrimination." Mind is the clear light of the nature of mind, the basis from which various transformations of discrimination arise, and the unceasing gateway through which all appearances of the outer and inner worlds manifest. This is called mind. Within its space, the appearances of seeing, hearing, feeling, sensing, and touching arise, the six sense gates are never closed, and all appearances are perceived as distinct. This is called the mind's discriminating consciousness. Wisdom is that all of samsara and nirvana are absorbed into the space of the great emptiness, and that the state of completeness is known and understood as it is. This is the wisdom of the base. Ultimately, the awareness of the Dharmakaya Tathagatagarbha is realized, and the awareness is pure and undefiled, free from the defilements of conceptual thought. Clarity and emptiness are without attachment, and the gateway of self-luminous wisdom never closes. This is the wisdom of the path. When these two are equally blended and appear simultaneously, it is the great wisdom of Samantabhadra, which is the all-pervading wisdom. Third, the difference between the consciousness and wisdom is called "the beginning of desire." Wisdom is. Consciousness is the uninterrupted appearance of desire arising in the space of mind, with its own nature of clarity and luminosity. It enters the paths of the various faculties and apprehends objects without conceptualization when they are encountered. Because it looks outward through the gates of the various senses, the five sense consciousnesses arise in the appearances of form, sound, smell, taste, and touch. Apprehending appearances as distinct objects, Taking the karma wind as a mount, naming things and clinging to them as real, this is called mind consciousness. Because the earlier and later, subtle and coarse consciousnesses exist simultaneously, samsara is completely established. Wisdom is the Dharmata Tathagatagarbha, in the great realm where the three kayas are equally blended, knowing as it is the state of the Sambhogakaya, wisdom, path, and all fruits. ༄༅། །Knowing, seeing the basic reality, is the wisdom of knowing as it is. Such is the state of Dharmata Thusness.