Tibetan
་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཉིད་གསུམ །ཐ་དད་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། དོན་ལ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད། འཇོག་བྱ་འཇོག་བྱེད། གཏད་ས་གཏད་ཡུལ། བསྲེ་བྱ་བསྲེ་བྱེད་གང་ཡང་མེད་པ་ཡིན་པས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ངང་བཞག་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གདངས་ཀྱི་གྲོལ་ལུགས་བཞི་ནི བཞི་ཡེ་ནས་དུས་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་མཐོང་བ་ཡེ་གྲོལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། གཉེན་པོ་གཞན་བརྟེན་མ དགོས་པ་རྣམ་རྟོག་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་རང་གྲོལ་སྦྲུལ་མདུད་ལྟ་བུ་དང་། ཤར་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཤར་མཁན་ཡེ་ཤེས་སུ་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པས་ཤར་གྲོལ་རྦ་རླབས་ལྟ ༄༅། །བུ་དང་། སྣང་བའི་རང་དུས་ཉིད་ནས་བློ་ཡིས་མ་བཟུང་། འཛིན་པས་མ་བཅིང་བར་རང་ས་དེ་གར་གྲོལ་བ་ནི་ཅེར་གྲོལ་རྡོ་ཚན་དུ་ཁ་བ་བབས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གདངས་ཀྱི་གྲོལ་ལུགས་བཞི་ཡང་ཤུགས་ལ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཅོག་བཞག་བཞི་ལས། ལྟ་བ་ཅོག་བཞག་ནི། ལྟ་བ་བརྡལ་ཁྱབ་ཆེན་པོ་བློས་མཚན་འཛིན་ལས་འདས་པ་ཕྱོགས་དང་མཐའ་རུ་མ་ལྷུང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འདུས་མ་བྱས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན། སྒོམ་པ་ཅོག་བཞག་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་ལ་ཁ་གཏིང་མེད་པ་བཞིན་དུ་གང་ཤར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་བ་དང་། ཆུ་ལ་དྭངས་གསལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་གྱི་རོལ་པར་ཕྱམ་བརྡལ་དུ་ཡན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། རིག་པ་ཅོག་བཞག་ནི། དབུས་ཀྱི་རི་བོ་མཆོག་རབ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་བཞིན་དུ རིག་པ་རང་གསལ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གཡོ་བ་མེད་པར་དུས་འདའ་བ་ཡིན། སྣང་སེམས་ཅོག་བཞག་ནི། སྣང་ཚད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་རང་གསལ། བློ་ཡིས་མི་དམིགས། སེམས་ཀྱིས་མ་བཟུང་། རིག་པས་མི་གཅུན་པར་ཕྱམ་བརྡལ་ཆེན་པོར་ ཡན་པས། སྤང་བླང་གཞི་མེད། གསལ་སྟོང་རིས་མེད། ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྒྱ་གྲོལ་ལ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱི་སྤྱི་གཞི་ཆེན་པོ་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་རྫོགས་པའི་དབྱིངས་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངང་ཚུལ་དང་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ནི་ལྟ་བ་དང་། དེ་ལྟར་རང་ངོ་མཐོང་བའི་ཚེ་ན་གདོད་མའི་ཡེ་གཞི་ཆེན་པོར་དབང་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཐོག་ཏུ་རང་ས་བཟུང་བས་རིག་པ་རང་ངོར་སད་ཅིང་བརྡལ་ཁྱབ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་གཡོ་བ་མེད་པ་
Chinese
心与虚空法性三者，没有丝毫的差别。如是说。 实际上，没有所修和能修，没有所安住和能安住，没有所托和能托之处，也没有所混和能混和之物。因此，安住在言说、思虑、表达都无法触及的法性，自然安住的广大境界中。 第二，四种解脱方式是：原本于三时中不变之要点，见此要点即为本来解脱，如虚空一般。无需依赖其他对治，念头自身解脱，即为自解脱，如蛇结自解。显现者是法性之界，显现者于本初即是清净之智慧，故为显现解脱，如波浪一般。 再者，显现的当下，心未执取，执取亦未束缚，于其自身处解脱，即为当下解脱，如雪落于石上一般。 四种解脱方式也暗含圆满。第三，四种任运自成中，见解任运自成是：见解广大无边，超越心之执着，不落于方隅与边际，如虚空般，了悟为非造作。 修法任运自成是：如大海之水无有上下，任何显现皆不离法性之自性。如清水遍布水中，无有轮回、涅槃、苦乐等，一切皆了悟为光明之嬉戏，广大无边。 觉性任运自成是：如中央之须弥山般不可动摇，觉性于自明大之境中，刹那亦不摇动，时间流逝。 显现与心任运自成是：一切显现之法皆自空自明，心不缘取，心不执持，觉性不束缚，广大无边地舒展，无有取舍之基础，明空无别，无有是非之怀疑，已然走向广大解脱。 总而言之，法性大圆满是轮回涅槃三道的总基，是轮回涅槃三道圆满之广大界。如实见其状态和实相，即是见解。如是见自性之时，即能掌控原始本基，于自身处安住本位，觉性觉醒于自性，于广大无边离戏之境中不可动摇。
English
Mind and space, the three natures, have no slight difference. As it is said. In reality, there is no object of meditation and meditator, no object of settling and settler, no object of entrusting and place of entrusting, and nothing to mix or mixer. Therefore, abide in the nature of reality that is beyond words, thoughts, and expressions, in the state of great naturalness. Secondly, the four ways of liberation of sound are: Seeing the key point that never changes in the three times is primordial liberation, like the sky. Without relying on other antidotes, conceptual thoughts liberate themselves, which is self-liberation, like a snake knot untying itself. What arises is the realm of reality, and the one who arises is primordially pure as wisdom, so it is arising liberation, like waves. Furthermore, from the very moment of appearance, the mind does not grasp, and grasping does not bind, liberation in its own place is immediate liberation, like snow falling on a rock. The four ways of liberation of sound are also implicitly complete. Thirdly, among the four self-settings, the view of self-setting is: The view is vast and expansive, beyond the mind's grasping of characteristics, not falling into directions and boundaries, like the sky, realizing it as non-fabricated. The practice of self-setting is: Like the water of the great ocean without top or bottom, whatever arises does not deviate from the nature of reality. Like clear water pervading the water, there is no samsara, nirvana, happiness, or suffering, etc., all are realized as the play of clear light, vast and expansive. The awareness of self-setting is: Like Mount Sumeru in the center, unmoving, awareness in the state of great self-illumination does not waver for a moment, and time passes. The appearance and mind of self-setting is: All phenomena of appearance are self-empty and self-luminous, not focused on by the mind, not grasped by the mind, not controlled by awareness, vast and expansive, Therefore, there is no basis for abandoning or adopting. Clarity and emptiness are inseparable. Without doubt of yes or no, it has gone to vast liberation. In short, the Great Perfection of reality is the great common ground of the three paths of samsara and nirvana, the great expanse in which the three paths of samsara and nirvana are complete. Seeing its state and reality as they are is the view. When one sees one's own nature in this way, one gains control over the primordial original ground. By holding one's own ground in one's own place, awareness awakens to its own nature and is unmoving in the state of vast, expansive, and free from elaboration.
Tibetan
ནི་བསྒོམ་པ་དམིགས་གཏད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ དཔེར་ན་ཆུ་ཐིག་རྒྱ་མཚོ་རུ་འདྲེས་ཚེ་རྒྱ་མཚོ་དང་དབྱེ་བ་མེད་པར་གྱུར་བ་དང་། བུམ་པ་ཆག་པའི་ཕྱི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཚེ་ནམ་མཁའ་ཐ་དད་པར་བཅོས་སུ་མེད་པར་བརྡལ་ཁྱབ་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་འབྱམས་ཀླས་པ་བཞིན་དུ ཆོས་སྐུ་གཞིར་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་པ་དེའི་ངང་དུ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་འཇོག་པ་ལས་གཞན་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མི་ཤེས་ཤིང་གཞི་དང་སེམས་ལ་ཕྱི་ནང་མེད་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས། བདག་ཚུར་བཅད། གཞི་ཕར་བཅད་དེ་ཕྱི་ནང་དུ་ལྟེ་ཆད་པ་ནི དཔེར་ན་ཆུ་ ༄༅། །རང་གྲོལ་དུ་ཡོད་པ་གྲང་ལྷག་གི་སྤུན་ཐག་གིས་འཁྱག་པ་རུ་བསྡམ་པ་བཞིན་དུ། གཞི་རང་གྲོལ་དུ་ཡོད་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྤུན་ཐག་གིས་བཅིངས་ནས འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་སྣང་ཞིང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ །དེའི་ངང་ཚུལ༴སོགས། བློ་འདས་སོ། །དེའི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱས་ནས ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱིའི་བྱ་བ་རང་བཞིན་འགྲོ་འདུག་འགུལ་བསྐྱོད ནང་གི་བྱ་བ་ཕྱག་དང་སྐོར་བ། གསང་བའི་བྱ་བ་གར་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་བ་སོགས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་བྱར་མེད་བྱ་བཏང་ཆེན་པོ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རོ་ལྟར་སྡོད་པ་དང་། ངག་གི་ཕྱིའི་བྱ་བ་འཁྲུལ་གཏམ་སྣ་ཚོགས་པ། ནང་གི་བྱ་བ་ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད།གསང་བའི་བྱ་བ་ཡི་དམ་གྱི་བསྙེན་སྔགས་གྲངས་སུ་བགྲང་བ་སོགས་ཆམ་ལ་བཞག་ནས་ལྐུག་པ་ལྟར་སྡོད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཕྱིའི་བྱ་བ་དུག་ལྔ་དུག་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ནང་གི་བྱ་བ་བློ་སྦྱོང་བ བསམ་བཟང་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་རྣམས་བཏང་ནས། རྡུལ་ཁུག་སྣ་མུན་པ་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་བསླད་པའི་སྟོན་ཁའི་ཐོ་རང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བཟོ་མི་འཆོས་པར་རང་ བབ་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱ་བ་དགུ་སྤྲུགས་སུ་བཏང་བས་བྱ་བཏང་བྱར་མེད་ཆེན་པོ་དང་། བློས་མ་བཅོས་པས་བློ་འདས ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གནད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རང་གདིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ་ན། རང་རིག་ལས་གཞན་ན་སངས་རྒྱས་མེད་པར་མཐོང་བའི་གནད་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་གང་བ་ཙམ་མཐོང་ཡང་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་གདིང་ཐོབ།འཁོར་འདས་རང་སྣང་དུ་ཐག་ཆོད་ནས་རང་ངོར་རང་སངས་རྒྱས་པ་ལས་རྒྱུ འབྲས་གཞན་དུ་མི་རེ་བའི་གདིང་ཐོབ། རང་གཞི་ཀུན
Chinese
是禅修不带任何目标，例如水滴融入大海时，就与大海没有分别。瓶子破碎后，内外虚空合为一体，无法再将虚空分割成不同部分，而是遍布于无垠的虚空中。同样，安住于法身根本的觉性，不加任何修饰地安住于其本性之中，除此之外别无他法。然而，由于不了解这一点，并且尽管根本和心识没有内外之分，却因执着于“我”，将“我”向内分割，将“根本”向外分割，从而产生了内外分离的观念。例如，水 本来是自解脱的，却像被寒冷的冰碴凝结成冰一样。根本本来是自解脱的，却被执着于“我”的绳索束缚， 显现并形成了整个轮回。其状态等。超越思维。对其状态如实地了解和证悟之后，从身体方面来说，外在的行为，如自然的行走、停留、移动、摇摆；内在的行为，如顶礼和绕转；秘密的行为，如舞蹈和结手印等，什么也不做，像坟场的尸体一样，处于无为的大放下状态。从语言方面来说，外在的行为，如各种无意义的闲谈；内在的行为，如念诵和复诵；秘密的行为，如念诵本尊的近修咒语并计数等，全部停止，像哑巴一样。从心识方面来说，外在的行为，如被五毒和三毒激发的各种分别念；内在的行为，如修习修心法门，习惯于善念； 以及安住于世间的禅定等，全部放下。像未被尘垢、黑暗和昏暗三种过失污染的秋季清晨的天空一样，不加任何修饰，自然 安住于本有的光明状态中，不为所动，这就被称为“安住”。像这样，通过放下九种行为，就获得了无为的大放下，并且由于没有被思维所修饰，所以也被称为“超越思维”。在这种关键状态中，自然会获得自信。也就是说，当自己的根本——普贤王如来显现时，由于认识到除了自己的觉性之外没有其他佛陀的关键，即使看到充满虚空的佛陀，也不会有丝毫的信仰，从而获得自信。在轮回和涅槃被确定为自显之后，从自身成佛，不再期待其他的因 果，从而获得自信。自己的根本——普贤
English
is meditation without any target. For example, when a drop of water merges into the ocean, it becomes indistinguishable from the ocean. When the inside and outside space of a broken vase become one, it is impossible to divide the space into different parts, but it pervades the boundless space. Similarly, abiding in the awareness that abides in the ground of the Dharmakaya, without any modification, is the only way. However, due to not understanding this, and although the ground and mind have no inside or outside, due to clinging to "I", the "I" is divided inward, and the "ground" is divided outward, thus creating the concept of separation between inside and outside. For example, water originally self-liberated, is like being condensed into ice by the cold ice. The ground, originally self-liberated, is bound by the rope of clinging to "I", manifesting and forming the entire cycle of existence. Its state, etc. Beyond thought. After knowing and realizing its state as it is, from the aspect of the body, external actions, such as natural walking, staying, moving, swaying; internal actions, such as prostration and circumambulation; secret actions, such as dancing and making mudras, do nothing, like a corpse in a cemetery, staying in a state of great abandonment of non-action. From the aspect of speech, external actions, such as various meaningless idle talks; internal actions, such as recitation and repetition; secret actions, such as reciting the approaching mantra of the deity and counting, etc., all stop, like a mute. From the aspect of mind, external actions, such as various thoughts aroused by the five poisons and three poisons; internal actions, such as practicing mind training, getting used to good thoughts; and abiding in worldly meditation, etc., all are abandoned. Like the autumn morning sky that is not polluted by the three faults of dust, darkness, and dimness, without any modification, naturally abiding in the inherent luminous state, without moving, this is called "abiding." In this way, by abandoning the nine actions, one obtains the great abandonment of non-action, and because it is not modified by thought, it is also called "beyond thought." In this key state, one will naturally gain confidence. That is, when one's own ground—Samantabhadra—manifests, due to recognizing the key that there is no other Buddha besides one's own awareness, even if one sees Buddhas filling the space, one will not have the slightest faith, thus gaining confidence. After samsara and nirvana are determined to be self-manifesting, from oneself becoming a Buddha, no longer expecting other causes and effects, thus gaining confidence. One's own ground—Samantabhadra