Tibetan
་ཀར་ཡན་པའི་ངང་དུ་རྟོག་ཚོགས་བཟང་ངན་བར་གསུམ་ཅི་ཤར་ཅི་སྣང་ཐམས་ཅད་དཔེར་ན་ཆུ་ལ་ཆུ་ཐིམ་པ་ལྟ་བུར་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་ནི་མངོན་གྱུར་ངང་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ ༄༅། །ཞེས་བློ་འདས་ཡེ་གྲོལ་ཟབ་མོའི་དགོངས་པའི་གནད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོ་མྱོང་རྟོགས་གསུམ་གྱི་གནད་དང་ལྡན་པའི་ངང་ནས་ལྟ་བས་ཐག་བཅད། སྒོམ་པའི་ངང་བསྐྱངས། སྤྱོད་པ་ལ་དོར་ནས་འོད་གསལ་ཉིན་མཚན་བར་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་ན་ཀུན་བཟང་གདོད་མ་གཞིའི་རང་ཞལ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་སྒྲོལ་བའི་ས་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ཤིང་གོ་བ་ཙམ་ལ་གདིང་བཅས་ནས་སེམས་སྟོང་ཉམས་སུ་གོལ སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་གནས་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་དོན་ལ་བློ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་བཅོས་ཤིང་དྲན་འཛིན་གྱིས་ཟིན་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་འདོད དྲན་འཛིན་དང་བྲལ་བར་སྣང་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདོད་པ་སོགས་ནི་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་པ་ལྟ་ཞོབ །འགྱུ་བ་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ཙམ་ཡང་གོ་བ་མ་སོང་བས་ན ད་དུང་སྣང་སེམས་གཉིས་པོའི་ལ་ཤན་གྱི་མཚམས་སུ་ལུས་པས། དཔེར་ན་ཆུ་རང་གྲོལ་དུ་ཡོད་པ་འཁྱག་པའི་སྦུབས་སུ་ཆུད་པ་དང་འདྲ་མཚུངས་པ་ཡིན་པས། དེས་ན་རང་གི་ཉམས་ལེན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་གལ་ཆེའོ། །རྫོགས་ཆེན་རང་ལམ་གྱི་བཞེད་ཚུལ་ལ་གོལ་ཤོར་ནོར་གསུམ་སོགས་ཀྱི་ལམ་སྐྱོན་དབེན་ཀྱང་། གང་ ཟག་གི་བློའི་རིམ་པའི་དབང་གིས་ལམ་ཐ་དད་དུ་མར་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་རང་གི་རིག་པའི་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་པར་མཐོང་བའི་ཚེ་ན། བསྒོམ་ཞེས་ཆེད་དུ་ཚོལ་བའང་མ་ཡིན མ་བསྒོམ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བྱ་རྩོལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཁྱབ་བརྡལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་འབྱམས་ཀླས་པ་ནི་མཉམ་བཞག་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཙམ་དུ་ལྟ་བའི་སྟངས་མ་ཤོར་བ་ནམ་མཁའ་མཐའ་དབུས་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། བསྒོམ་པའི་ངང་མ་བོར་བ་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་གསལ་གྱི་ཆ་དང་འགྲོགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྤྱོད་པ་བག་མེད་དུ་མ་ཤོར་བར་འོད་གསལ་ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱ་ཞིང་རིག་པ་ཁྱབ་བརྡལ་དུ་འཇོག །ཤེས་པ་བཟོ་མེད་དུ་སྐྱོངས། དྲན་རྟོག་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་དུ་བཞག་པས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཉམས་ཆུ་བོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་ལྟར་ཆད་མེད་དུ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ །དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་མཐར་གཞི་འབྲས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རིག་པར་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཀུན་བཟང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་ཞལ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་ནང་གསལ་གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུར་གྲོལ་བར་ངེས་སོ། །ཅེས་པ་འདི་ཡང་རང་སློབ་དད་དམ་འཆང་བ་ཤཱཀྱའི་དགེ་བཙུན་དམ་པ་སེམས་དཔའ་ནས་འདི་ལྟར་དགོས་ཞེས་ནན་ཆེར་ ༄༅། །བསྐུལ་ངོ་མི་ལྡོག་ཙམ་དུ་བདེ་བའི་མིང་གིས་བྲིས་པའོ།། དགེའོ།། །། སེམས་མེད་རྒན་མོའི་བསམ་ཚོད་ལ་སྦྱར་ན། གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་མེད་ཞིག མངོན་དུ་གྱུར་ན་དེའི་ངང་ལ་ཤེས་པ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་ལྷན་ནེར་བཞག་ཚེ། གནས་པ་དེ་ལས་ཅུང་ཟད་འཕྲོ་བའི་རྣམ་པ་ཤར་ཡང་རང་སར་དྭངས་པ་རྒྱ་མཚོར་རླབས་ཐིམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་ཞེན་མེད་དུ་རང་གྲོལ་ཤེས་པ་དུམ་བུར་འཕྲོ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཆུ་ལ་རལ་གྲིས་བཏབ་པ་ལྟར་ཕན་གནོད་ཀྱི་ཡུལ་བྲལ། སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ལས་མ འདས་པ་ཆར་ཆུ་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུ་དབྱེ་བསལ་མེད་ཅིང་། མདོར་ན་གང་སྣང་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་ག་པུར་ལ་རླུང་གིས་རྒྱས་ཐེབས་པ་ལྟ་བུར་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཁྱབ་བརྡལ་ནམ་མཁའི་ཁོར་ཡུག་བློས་བྱ་རྩོལ་ལས་བྲལ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ལས། མཉམ་བཞག་ཅེས་པ་གདན་བཏིང་བ་ལྟ་བུའི་ཐོག་ལ རིག་ཐོག་ཅེས་མགྲོན་པོ་ཞིག་ཐོན་པ་ལྟ་བུ་གཟུགས་ཅན་དང་། ཡང་རྗེས་ཐོབ་རྐུན་པོ་ལྟར་གར་སོང་རྗེས་གཅོད་བྱེད་དགོས་པའི་གཉུག་སེམས་ཞིག་ནི་བདག་གིས་ཞག་གྲངས་དུ་མར་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད་པས། ད་ནི་རིག་པ་ཡིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཕར་ཞོག །སྣང་ ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་རི་མོའི་མར་མེ་ལྟ་བུར་སོང་འདུག །ཧ་ཧ་ཧ། ཞེས་པའང་ཉམས་ལེན་པ་འགའ་རེས་བགྲོ་གླེང་བྱེད་པ་ཐོས་ཚེ། རང་གི་སེམས་ལ ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་བྱ་ར་བྱས་ཀྱང་ཟིན་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་ཆོད་ནས་ཡིག་རིས་སུ་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས་རྫུན་ཚིག་བྲིས་པའོ།། དགེའོ།། །། ༈ ཡང་རྩོལ་བྲལ་གྱི་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་ཕན་ཆད་མ་བཅོས་ངང་བཞག་ཆེན་པོར་ངོ་བོས་ལམ་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་རེས་འཇོག་གི་ལམ་ཚོལ་ཨེ་དགོས། གལ་ཏེ་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་མིང་འདོགས་དགོས་ན། མཉམ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་འགགས་བཅིངས་གྲོལ་ཡོད་མེད་འགྲོ་འོང་འཁོར་འདས་སོགས་སེམས་ཀྱི་སྤུན་པ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་། ཁྱབ་བརྡལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དག་མཉམ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་འབྱམས་ཀླས་ཤིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལྕགས་ཁམས་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་ཐེབས་པ་ལྟར ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་གྱི་མན་ངག་རིག་པ་ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་གདམས་པའི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས། ཤར་ཆ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་རང་གི ཆོས་ཉིད་དུ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་
Chinese
在宽坦的状态中，好坏中等的一切念头和显现，都像水融入水中一样自然解脱，这就是现前安住的觉性。 ༄༅། །这是超越思维、原始解脱深奥之见的关键领悟。像这样，在具备闻、思、修三者的关键的基础上，以见解来决断，在修行中保持，在行为上舍弃，光明日夜无间地修持，就能显现普贤王如来原始本初的自性面容，到达解脱之地。像这样，如果没有证悟，只是停留在理解的层面，就会将空性之心误入歧途，追随显现的境，用理智和思维来改造究竟大圆满的见解，认为被忆念和执着所束缚的一切念头都是智慧，如果显现脱离了忆念和执着，就认为分别念是无记等等，这哪里谈得上认识觉性，就连流动自然解脱的关键都没有理解，因此仍然停留在显现和心识二者的分界线上。例如，就像原本自然解脱的水被困在冰块中一样。因此，断除对自身修行的怀疑非常重要。虽然大圆满自宗的观点中缺少偏离、迷失、错误等道路上的过失，但是由于 众生的根器不同，道路显现为多种多样，但实际上，当如实见到自己觉性的实相时，就不是特意去寻找禅修，也不是不禅修而变成无记，而是在无作无为的大智慧中，广大无垠、远离戏论的状态中安住，这就是等持。仅仅在后得中不失去见解的状态，就像虚空没有边际和中心一样。不舍弃禅修的状态，就像大海与清澈的部分相伴一样。行为上不放纵，光明日夜融入循环中，并将觉性安住在广阔无垠之中。将知识保持在自然无造作的状态。将忆念和念头像在水中写字一样自然解脱。这样，无生的体验就像大江的流水一样，自然而然地源源不断地产生。像这样，如法修持的最终，在基果无二的觉性中获得稳固，从而显现普贤王如来法身的自性面容。
English
In a state of openness, all thoughts and appearances, good, bad, or indifferent, naturally dissolve like water merging into water. This is the manifest abiding of awareness. ༄༅། །This is the key realization of the profound view of mind beyond, primordial liberation. Thus, based on possessing the key points of hearing, contemplation, and meditation, one decides with view, maintains in meditation, and abandons in conduct. By cultivating luminosity day and night without interruption, one manifests the self-face of Kuntuzangpo, the primordial ground, and arrives at the ground of liberation. Like this, without realization, merely relying on understanding, one goes astray in the practice of emptiness of mind, follows after appearances of objects, and modifies the meaning of the ultimate Great Perfection with intellectual judgment, and considers all thoughts grasped by mindfulness and clinging to be wisdom. If it appears to be free from mindfulness and clinging, they consider discursive thoughts to be neutral. Such things are far from recognizing awareness, and they have not even understood the key point of the spontaneous liberation of movement. Therefore, they are still stuck at the boundary between appearance and mind. For example, it is like water that is naturally liberated being trapped in a sheath of ice. Therefore, it is important to cut off doubts about one's own practice. Although the Great Perfection's own path lacks faults such as deviation, loss, and error, due to the level of beings' minds, the paths appear in many different ways. But in reality, when one sees the nature of one's own awareness as it is, it is not deliberately seeking meditation, nor is it becoming neutral by not meditating, but abiding in the vast, unconfined state of great wisdom free from effort and activity, which is samadhi. Merely not losing the state of view in post-meditation is like the sky without beginning or end. Not abandoning the state of meditation is like the ocean accompanied by clarity. Without letting conduct become unrestrained, luminosity is mixed into the cycle of day and night, and awareness is placed in vastness. Knowledge is maintained in a natural, uncreated state. Thoughts and concepts are naturally liberated like writing on water. Thus, the experience of non-birth naturally arises continuously like the flow of a great river. Like this, at the end of practicing properly, one gains stability in the awareness of the inseparability of ground and result, and thus manifests the self-face of Kuntuzangpo Dharmakaya.
Chinese
于清净内，明了如童瓶身般解脱是确定的。此乃弟子中持守信誓的释迦比丘，恳切请求如是书写，难以推却，故以“安乐”之名书之。善哉！ 若以无心老妪之见解而言，本具之无谬智慧，若能显现，则于彼状态中，将觉知不加改造地自然安住。即使从彼安住中稍微生起游离之相，亦如波浪融入大海般，自归本位而澄净；种种显现生起，亦无执著而自然解脱，觉知虽似断裂般游离，然如利剑斩水，远离损益之境。仅是显现之刹那，亦不离法性空性之界，如雨水融入水中般，无有分别。 总而言之，无论显现何物，生起何物，皆如樟脑遇风般消散，觉性于法性之状态中无有改变，广大如虚空之界，远离心之造作与勤作。于此显现中，所谓“入定”，犹如铺设坐垫；所谓“觉知”，犹如迎来宾客，皆是具有形相之物。 又，所谓“出定”，犹如盗贼般，需追寻其踪迹，此种本具之心，我虽经多日寻觅亦未得见。如今，觉性莫说以心眼得见，一切显现之境亦如镜中之像、画中之灯般消逝。哈哈！此乃听闻某些修行者辩论时，虽以自心之理智观察，然终究无法断定，故以文字记录，安乐金刚所书之妄语。善哉！ 又，于无勤之觉性，一旦证悟，只需安住于未加造作之自然大状态中，以此为道即可，何须寻求次第之道？若必须安立“入定”与“出定”之名，则“入定”如虚空般，远离偏颇，无有生灭、系缚解脱、有无、来去、轮回涅槃等心之造作，广大无垠，远离戏论，与清净法身大界融为一体。 于“出定”时，如铁矿化为黄金般，依仗六识自解脱之口诀，觉性相遇之窍诀要点，一切显现皆于觉性自身之法性中，自生自解脱。
English
In the clear expanse, liberation into the youthful vase body is certain. This was written at the earnest request of Shakya Bikshu, a devoted disciple, who insisted on this being written; unable to refuse, it is written under the name "Happiness." May it be virtuous! If viewed from the perspective of a mindless old woman, the primordial, unerring wisdom, if it manifests, then in that state, let awareness naturally abide without alteration. Even if a slight appearance of wandering arises from that abiding, it is like a wave dissolving into the ocean, returning to its own place and becoming clear. Various appearances arise, yet they are naturally liberated without attachment. Awareness may seem to wander in fragments, but like cutting water with a sword, it is free from the realm of benefit and harm. In the very moment of appearance, it does not stray from the realm of emptiness, the nature of reality, like rainwater mingling with water, without distinction. In short, whatever appears, whatever arises, vanishes like camphor in the wind. Awareness remains unchanged in the state of the nature of reality, vast like the expanse of the sky, free from the mind's fabrication and effort. In this appearance, so-called "meditative absorption" is like laying down a cushion; so-called "awareness" is like welcoming a guest—both are things with form. Furthermore, so-called "post-meditation" is like a thief, requiring one to trace its tracks. This kind of primordial mind, though I have sought it for many days, I have not found it. Now, not only is awareness not seen by the mind's eye, but all appearing objects have vanished like images in a mirror, like a butter lamp in a painting. Haha! This is written, having heard some practitioners debating, though I observed with my own mind's intellect, I could not determine it, so it is recorded in writing, a false statement by Happiness Vajra. May it be virtuous! Moreover, once the effortless awareness is recognized, one only needs to abide in the uncorrected, natural great state, using this as the path. Is there a need to seek a path of alternation? If one must establish the names "meditation" and "post-meditation," then "meditation" is like the sky, free from bias, without arising or ceasing, bondage or liberation, existence or non-existence, coming or going, samsara or nirvana—not even the slightest mental fabrication. Vast and boundless, free from elaboration, it is completely merged with the great realm of the pure Dharmakaya. In "post-meditation," like iron ore transformed into gold, relying on the key points of the instructions for the self-liberation of the six consciousnesses, the essential instruction of the meeting of awareness, all appearances are self-arising and self-liberating in the nature of reality of awareness itself.