Tibetan
པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན། ཡེ་གཞི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ ༄༅། །བློ་འདས་ཡེ་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བློས་བཅས་བཅོས་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རང་བབས་སུ་བཞག་པའི་ཚེན་ཕྲ་རགས་ཀྱི་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཞི་ནས་འགྱུུ་དྲན་གྱི་རླབས་དང་བྲལ་ཞིང་སེམས་དྭངས་སང་ངེ་བར་གནས་པའི་ཆ་རང་རིག་རང་གསལ་དེ་ལ་ཞི་གནས་བརྗོད་པ་ཡིན། དེའི་གནས་ཆ་དེ་ཀ་རང་ངོ་ཤེས་པས་གསལ་རིག་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཀ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ངང་ལས་གང་ཤར་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་ཤུགས་འབྱུང་གི་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་བཞིན་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་གནས་པ་ལ་མཉམ་བཞག་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངང་ལས་གང་ཤར་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་མ་ཡིན་པར་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས་བཞིན་པའི་ངང་དུ་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་ཤེས་པ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་གནས་ལུགས་ལྷུམས་ཞུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་པ་རང་རིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལས་གཞན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བཟང་པོ་དང་དུ་བླང་རྒྱུ་མེད་པས། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དོན་རང་ངོ་སྤྲད་ཐོག་དེ་ཀར་བཅས་བཅོས་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་ན། ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ རྟོག་པ་ནང་ནས་འཆར་ཏེ། གང་ཤར་ལམ་ཁྱེར་གྱི་གནས་སུ་ཤེས། ལུས་ཀྱི་མཚམས་ཁང་ལ་སེམས་སྒྲུབ་པ་པོ་ཉོན་མོངས་གནས་སུ་དག་ནས་དབེན་པར་གནས། གནས་ལུགས་མ་བཅོས པའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་པས་ཚེ་སྒྲུབ་མཐའ་རུ་ཕྱིན། བཟང་ངན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཡང་སྤང་བླང་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ དཔེར་ན་བྱིས་པས་ལྷ་ཁང་མཐོང་བའམ་ལྐུགས་པས་བུ་རམ་ཟོས་པ་ལྟར། གང་སྣང་ཡུལ་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་ལ་བཟླ་ཞིང་། རིག་སྟོང་བློ་འདས་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་བཙན་ས་ཟིན་ཅིང་། དེས་སྣང་སྲིད་བླ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་གང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤེས་ཤིང་བློ་འདས་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅེས་པ་འདི་ཡང་དད་ལྡན་དགེ་བཙུན་དམ་པ་བོ་དྷིའི་མིང་གིས་དུས་རིང་མོ་ནས་ཡང་ཡང་བསྐུལ་ངོ་མི་ལྡོག་ཙམ་དུ་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས་གསང་དགོན་དབེན་ཁྲོད་ནས་བྲིས་པའོ།། དགེའོ།། །། ༈ མི་དབང་ས་སྐྱོང་སྲས་མོ་བདེ་ཆེན་མཚོ་ལ་སྤྲིང་ཡིག་ཏུ་གདམས་པ། སྔར་ཞུས་ལྟར་འཁོར་བའི་བྱ་བ་ལ་བདེ་སྡུག་ཅི་འགྱུར་ངེས་པ་མེད་པ་མཁྱེན་བཞིན་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་འཆར་གྱི་ལམ་ཁྱེར་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་ལགས། ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་གསང་བའི་མྱུར་ ༄༅། །ལམ་དེ་བླ་མའི་མན་ངག་དང་རང་གི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་གོ་མྱོང་རྟོགས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཐུགས་སུ་ཆུབ་པར་མཛོད་དང་། ། ཅི་ཞིག་ནས་རིག་པ་རངབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་གདིང་ཐོབ་ངེས་པ་ཡིན་མ་གཏོགས་གོ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས། དེས་ན་རྒྱུན་དུ་རྐྱེན་བཟང་ངན་གང་བྱུང་ཡང་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན མ་བརྗེད་པ་ཙམ་བསྐྱང་ནུས་ན་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་འོང་བ་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ནོ།།བླ་མའི་མནངག་གི་དོན་ཇི་བཞིན་པར་སེམས་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་གོ་བ་ཟེར། གོ་བའི་དོན་དེ་རང་རྒྱུད་དང་འདྲེས་ངེས་བྱེད་པ་དེ་ལ་མྱོང་བ་ཟེར། མྱོང་བ་དེ་ཞེན་འཛིན་གཏད་སོ་དང་བྲལ་ཞིང་བློ་ཡིད་དཔྱོད་དང་མ་འདྲེས་པ་རིག་པ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་གྱི་ངང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཟེར། རྟོགས་པ་དེ་རྩལ་རྫོགས་ནས་སྐུ་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ལ་བཟླ་བ་ནི་གདིང་ཐོབ་པ་ཞེས་བསྒོམ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་རང་བྱན་ཆུད་པ་ཡིན་པས་ན། དེར་མ་ཐོན་བར་དུ་ཡུན་ཐུང་གྲངས་མང་གི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་ལེན་རེ་མ་འཆུག་དང་། འདི་ཉིད་ཕྲན་གྱི་སྙིང་གཏམ་སྙིང་གི་དྭངས་མ་ཡིན་པས་ཨ་ཐམ་རྒྱ༔ ཅེས་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས་ཕུལ།། བླ་མ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ། །འདིར་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པས་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་མོས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མར་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག་ནས་རང་རྒྱུད་ལེགས་པར་སྦྱངས ཁྱད་པར་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་གནས་དབེན་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་ཅིང་ཡིད་མོས་གུས་དྲག་པོའི་སྒོ་ནས་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་། བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཚིག་རྗེས་དོན་དྲན་དུ་བྱེད། དེ་ནས་དབང་བཞི་བླངས་ནས་བླ་མའི་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ཐ་མི་དད་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། གཟུགས་སྣང་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར། སྒྲ་གྲགས་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར། དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ངོ་ཤེས་ངང་གནས་ཆེན་པོའི་དོན་རིག་ཅིང་། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་འབར་ནས་གང་ཤར་ལ་སྤང་བླང་བཅས་བཅོས་མེད་པར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྒྱ་ཡན་དུ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐུན་མཚམས་རྣམ
Chinese
在放置的时候，原始本初的状态，远离戏论，具备解脱的三种门。 ༄༅། །超越思维的本初解脱之意显现，那被称为觉性。对此，不作任何有意的改造、扬弃或取舍，而是安住于自然状态，微细粗大的念头全部在自身平息，远离变动和回忆的波浪，心清澈澄明的状态，自知自明的状态被称为止。认识到那个状态本身，没有执着于明觉，并且显现，那被称为胜观。在那显现的状态中，无论显现什么，无论出现什么，都像自动产生的记忆一样被记住，并且安住于不离其状态，那被称为等持。在那状态中，对于显现的一切，不是用空性来扩展，而是在认识到其本身的状态中，知道一切显现都是自解脱的，那被称为后得。总之，所谓安住于状态融入母胎之意，除了自明显现之外，没有其他可以称为佛陀之意的美好事物可以接受。因此，在认识到无二大智慧的意义的基础上，不作任何改造、扬弃或取舍地进行修持，止观双运的 念头从内部产生。无论显现什么，都知晓其为道用的状态。身体的闭关房中，心的修行者净化烦恼，安住于寂静。保持不改造的状态的延续，寿命的修持达到终点。无论显现什么好坏的分别念，都没有扬弃和取舍，也没有扬弃和肯定。例如，就像孩子看到寺庙，或者哑巴吃了糖一样。无论显现什么，都安住于无处所、远离戏论的伟大状态中，并且反复练习。在觉性空性、超越思维的光明大界中占据稳固之地。由此，知晓显现世间为上师的坛城，并且知晓一切显现为智慧的游舞，在超越思维的本初解脱的伟大状态中成佛。这段话也是由具信的僧侣菩提之名，从很久以前就反复劝请，几乎无法拒绝的情况下，由德瓦多杰在秘密寺院的寂静处写下的。善哉！ ༈ 致米旺萨琼之女德钦措的信中劝诫道： 如前所述，轮回之事，无论发生什么苦乐，都是无法确定的，请知晓。
English
At the time of placing it, the original, primordial state, free from elaboration, possessing the three doors of liberation. ༄༅། །The realization of the intention of primordial liberation beyond mind is called rigpa. In this, without making any intentional modifications, rejections, or acceptances, but abiding in the natural state, all the subtle and coarse aggregates of thoughts subside in their own place, free from the waves of change and memory, the state of mind being clear and lucid, that self-knowing and self-illuminating aspect is called shamatha (calm abiding). Recognizing that very state itself, without clinging to clarity and awareness, and it manifests, that is called vipassanā (insight). In that manifested state, whatever arises, whatever appears, is remembered like an automatically arising memory, and abiding without moving from that state, that is called samadhi (equanimity). In that state, for whatever arises, it is not expanded with emptiness, but in the state of recognizing it itself, knowing that all appearances are self-liberated, that is called post-meditation. In short, the intention of abiding in the state entering the womb, other than the manifestation of self-awareness, there is no other good thing that can be called the intention of the Buddha that can be accepted. Therefore, on the basis of recognizing the meaning of non-dual great wisdom, without making any modifications, rejections, or acceptances, practicing it, the union of shamatha and vipassanā, thoughts arise from within. Whatever arises, know it as the state of taking the path. In the hermitage of the body, the practitioner of mind purifies afflictions and abides in solitude. Maintaining the continuity of the unmodified state, the practice of longevity reaches the end. Whatever good or bad thoughts arise, there is no rejection or acceptance, no rejection or affirmation. For example, like a child seeing a temple, or a mute person eating sugar. Whatever appears, abide in the state of no place, great freedom from elaboration, and practice repeatedly. In the expanse of awareness-emptiness, beyond mind, great luminosity, seize a firm ground. By this, know the appearing world as the mandala of the lama, and know all appearances as the play of wisdom, and become enlightened in the great state of primordial liberation beyond mind. This was also written by Devavajra in the solitary place of the secret monastery, at the repeated urging of the faithful monk Bodhi, which was almost impossible to refuse. May it be virtuous! ༈ An admonishing letter to the daughter of Miwang Sakyong, Dechen Tso: As mentioned earlier, in the affairs of samsara, whatever happiness or suffering may occur, it is uncertain, please know.
Chinese
因此，将逆境转化为助缘的修持方法至关重要。特别是心灵秘密的快速 道路，要依靠上师的口诀和自身的精进力，通过闻、思、修三种方式，使你领悟法性的实相。无论如何，因为觉性是自生智慧，所以一定要获得定解，仅仅理解是不可能证悟的。因此，无论顺境逆境发生，只要不忘记实相的意义，并能坚持修持，那么特殊的证悟就会在相续中产生，这就是此道的特点。上师口诀的意义如实地留在心中，这叫做理解。理解的意义与自身的相续融合，这叫做体验。体验远离执着和目标，不与思维和分别念混合，觉性显现为言思表达之外的状态，这叫做证悟。证悟圆满后，将三身融入平等性的法界中，这叫做获得定解，也就是通达无修的实相。在未达到这个境界之前，要依靠短时多次的方法，不要错过任何一次实修。这确实是我的肺腑之言，是精华中的精华，阿汤རྒྱ༔（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。这是由德瓦多杰（བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས་）献上的。向上师顶礼！ 在此，对于有缘分、对光明大圆满的道路有信心的修行者们，首先要从轮回中转变心念，好好调伏自己的相续。特别是要以慈悲心和菩提心来发起，在寂静的地方安稳地坐着，以强烈的信心和恭敬心向上师金刚持和传承上师们祈祷，忆念上师瑜伽的词句和意义。然后，接受四种灌顶，将上师的无分别智慧和自己的身语意融入无二无别的状态中，观想一切显现都是上师身之坛城，一切声音都是上师语之坛城，一切念头和分别都是上师意之坛城，认识到这一点，并理解大安住的意义。各自的辨识智慧之光闪耀，对于任何显现，都不作取舍，不做任何改变，而是将觉性赤裸裸地、自由自在地融入道中，这才是最重要的。座间休息时，
English
Therefore, it seems crucial to train the mind in taking adverse circumstances as aids on the path. Especially the swift path of the secret mind, rely on the guru's instructions and the power of your own diligence, and through the three doors of hearing, contemplation, and meditation, realize the true nature of reality. In any case, since awareness is self-born wisdom, it is essential to gain certainty; mere understanding will not lead to realization. Therefore, whatever good or bad circumstances arise, if you can simply maintain the practice of not forgetting the meaning of reality, then extraordinary realization will arise in your being, and that is the special characteristic of the path. When the meaning of the guru's instructions remains in the mind as it is, that is called understanding. When the meaning of understanding is definitely mixed with one's own being, that is called experience. When that experience is free from clinging and fixation, and is not mixed with intellect and judgment, and awareness manifests in a state beyond words, thoughts, and expressions, that is called realization. When that realization is perfected and dissolves into the realm of the three kayas of equality, that is called gaining certainty, which means mastering the state of non-meditation. Until you reach that point, rely on short, frequent methods and do not miss a single practice. This is truly my heartfelt advice, the essence of my heart, AH THAM GYA! This was offered by Dewa Dorje. I prostrate to the guru! Here, for those fortunate individuals who are devoted to the path of the Great Perfection of Clear Light, first turn your mind away from samsara and purify your being well. In particular, generate love, compassion, and bodhicitta, and sit comfortably in a secluded place. With strong faith and reverence, pray to the guru Vajradhara and the lineage gurus, and remember the words and meaning of guru yoga. Then, having received the four empowerments, rest equally in the state where the guru's non-conceptual wisdom and your own three doors are inseparable. Recognize all appearances as the mandala of the guru's body, all sounds as the mandala of the guru's speech, and all thoughts as the mandala of the guru's mind, and understand the meaning of the great abiding. The light of individual discriminating wisdom blazes, and whatever arises, without acceptance or rejection, without any fabrication, take awareness nakedly and freely onto the path. That alone is important. During session breaks,