Tibetan
ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་དང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པར་གནས་ཀྱང་། ཐོམ་ཡོ་རེ་བ་ཅི་ཡང་མི་གོ་བ་ཞིག་མ་ཡིན་པར།ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་པ། ཡུལ་མི་འཛིན་པ། ཡུལ་མི་གཅོད་པ། ཡུལ་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་གཟིགས་པ་སྟེ རིག་པ་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཀུན་ཤེས་ཀུན་རིག་གི་ཤེས་པ་གོ་མ་འགགས་པར་རང་བྱུང་བ་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པ། དཔེར་ན་དངུལ་ཆུ་ཐང་ལ་ལྷུང་བ་ལྟ བུའོ། །སེམས་ནི་འཁོར་འདས་རང་རྒྱུད་ཅན་བདེན་གྲུབ་པར་བལྟ་ཞིང་སྣང་བ་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་གཞི་མ་རིག་པ་ཡིན། དེ་ལས་སེམས་བྱུང་གི་རྟོག་པ་ནི་སྐྱེ་འགགས་ཅན ཡུལ་དང་ ༄༅། །འདྲེས་པ། ཡུལ་གྱིས་གོས་པ། ཡུལ་འཛིན་པ། ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དཔེར་ན་ས་སྐམ་དུ་ཆུ་ཐིགས་ལྷུང་བ་ལྟ་བུའོ། །མདོར་ན་རིག་པ་ནི། སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་ཐར་གསུམ་ལྡན་གྱི་བདག་ཉིད་འཁོར་འདས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་ཅིང་བརྡལ་བའོ། །སེམས་ནི་གཞི་མ་རིག་པ། རྩལ་སེམས་བྱུང་དང་། གདངས་སྣོད་བཅུད་རང་རྒྱུད་པར་བལྟ་ཞིང་སྐྱེ འགགས་ཅན་ནོ།། །། ༈ ཐོད་རྒལ་ལ། མི་འགུལ་བ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅས་ནས སྒོ་ཡུལ་རླུང་རིག་བཞིའི་གནད་འཚོལ་བར་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། ལུས་བཞུགས་སྟངས་རྣམ་གསུམ་གང་རུང་དང་། མིག་གིས་ཀྱང་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་བར། དབྱིངས་ནམ་མཁའ་རྣམ་དག་གི་སྒྲོན་མ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་གལ་པོ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་པས་དབྱིངས་དེའི་ཀློང་དུ་ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་དང་། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་གཉིས་ཀྱི་རྩལ་རིམ་གྱིས་རྫོགས་ནས་ཐིག་ལེ་སུམ་འབྲེལ་ཚུན་ཆད་ལ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དང་། སྐུ་རྐྱང་ཤར་བ་སོགས་གོང་འཕེལ། རིགས་ལྔ་ཟུང་འབྲེལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཤར་བ་ཚད་ཕེབས། དེ་དག་རྩལ་རྫོགས་ནས་ནང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་སྟེ། འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་ནོད་པ་སོགས་ནི་ཆོས་ཉིད ཟད་པའི་ས་མཚམས་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་སྣང་བ་བཞི་གོང་ལྟར་དང་སྒྲོན་མ་དྲུག་ནི། ཙིཏྟ་ཤའི་སྒྲོན་མ་སྙིང་། དཀར་འཇམ་རྩའི་སྒྲོན་མ་ནི་རྒྱལ་མཆོག་གསེར་གྱི་ཉི་མ། རྒྱངས་ཞགས་ཆུའི་སྒྲོན་མ་ནི་དཀར་ནག་ཕྱེད་མ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་གསུམ་སྣོད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་རྣམ་གསུམ་མོ། །ཡང་ཕྱི་འབྱུང་ལྔའི་དྭངས་མ་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་རྣམ་དག་གི་སྒྲོན་མ་དང་། ནང་འབྱུང་ལྔའི་དྭངས་མ་ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ། སེམས་ཀྱི་དྭངས་མ་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མའམ་རིག་གདངས་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་བརྒྱུད་དེ།
Chinese
如同了解事物本来的样子，具有通晓事物本然之智的智慧，以及觉性之本体，虽安住于空明无为之中，却并非一无所知，不为境所染，不执著于境，不斩断境，不为境所役使，这就是如实观照一切，因为是觉性自生之智慧，所以无碍通晓一切的智慧自然生起，不落入境中，譬如水银落于平地一般。 心是轮回与涅槃的自性，视其为实有，并将显现执著为实物的根本无明。由此而生的心所之念是生灭之法，与境 相混，为境所染，执著于境，为境所役使，这譬如水滴落于旱地一般。总而言之，觉性是远离戏论，具足三解脱之自性，遍布且广大于轮回与涅槃一切处。心是根本无明，是心所之作用，是视外器内情为自性的生灭之法。 托噶（顿超）中，以三不动为基础，应知寻求门、境、气、觉四者的要诀。身体安住于三种姿势中的任何一种，眼睛也不离三种观看方式。显现法界清净虚空的明灯至关重要。如此精进，则在该法界之中，空性明点之明灯与自生智慧之明灯二者的作用逐渐圆满，直至三联明点，法性现前，单身像显现等逐渐增上，五部如来双运连同眷属显现达到顶点。这些作用圆满后，融入内法界，获得大光明之灌顶等，是法性穷尽之地界。总而言之，四种显现如上所述，六种明灯是：质大肉明灯是心；白柔脉明灯是至尊金日；远射水明灯是黑白各半的水坛城，这三者是外器明灯三种。此外，外生五大之精华，是法界清净虚空之明灯；内生五大之精华，是空性明点之明灯；心之精华，是自生智慧之明灯，或是觉性光芒金刚链。
English
Just as knowing things as they are, the wisdom that knows the suchness of things, and the essence of rigpa, although abiding in emptiness and clarity without contrivance, is not something that understands nothing at all. It is not stained by objects, does not grasp objects, does not cut off objects, and is not controlled by objects. This is seeing as it is. Because it is the self-arisen wisdom of rigpa, the wisdom that knows all and sees all arises naturally without obstruction, and does not fall into objects. It is like mercury falling on a flat surface. Mind is the self-nature of samsara and nirvana, regarding it as truly existent, and the fundamental ignorance that grasps appearances as real things. The thoughts of mental events that arise from this are subject to arising and ceasing, mixing with objects, being stained by objects, grasping objects, and being controlled by objects. This is like a drop of water falling on dry land. In short, rigpa is the nature of being free from elaboration and possessing the three liberations, pervading and expanding throughout samsara and nirvana. Mind is fundamental ignorance, the activity of mental events, and the manifestation of regarding outer and inner phenomena as self-existent, subject to arising and ceasing. In Tögal (Breakthrough), based on the three immovables, one should know how to seek the key points of the four: doors, objects, winds, and rigpa. The body should remain in any of the three postures, and the eyes should not be separated from the three ways of looking. It is crucial to manifest the lamp of the pure sky of the dharmadhatu. By striving in this way, within that dharmadhatu, the activity of the lamp of empty thigle and the lamp of self-arisen wisdom gradually becomes complete. Up to the three-linked thigle, the nature of reality manifests, and the appearance of the single body increases. The appearance of the five families in union with their retinue reaches its peak. When these activities are complete, they dissolve into the inner dharmadhatu, and receiving the empowerment of great light and so on is the boundary of the exhaustion of the nature of reality. In short, the four visions are as described above, and the six lamps are: the lamp of citta flesh is the heart; the lamp of the white, soft channels is the supreme golden sun; the lamp of the far-reaching water is the mandala of water, half black and half white. These three are the three lamps of the outer vessel. Furthermore, the essence of the five outer elements is the lamp of the pure sky of the dharmadhatu; the essence of the five inner elements is the lamp of the empty thigle; the essence of mind is the lamp of self-arisen wisdom, or the vajra chain of rigpa radiance.
Tibetan
དེ་གསུམ་བཅུད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་རྣམ་གསུམ་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ཁྲེགས་ཆོད་སྟོང་པའི་འོད་གསལ་དང་། ཐོད་རྒལ་སྣང་བའི་འོད་གསལ་ཡིན་པས་དོན་གཅིག་པར་གོ་དགོས། ཉམས་སུ་ལེན་སྐབས་དབྱིངས་དང་ཐིག་ལེའི་ཤར་ཆགང་ལ་བླང་དོར་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱེད་པར་ཆོས་ཉིད་ངང་བཞག་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི་གནད་མཆོག་ཏུ་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅེས་བླ་མ་ཐུབ་བསྟན་རྒྱ་མཚོའི་བཞེད་དོན་ལྟར་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས་བྲིས་པའོ།། དགེའོ།། །། ཐོད་རྒལ་སྐབས་འཕྲོས་དོན། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞི་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཏེ སྒྲོན་མ་དྲུག་གི་འཆར་གཞི་མ་འགགས་པར་མཁྱེན ཇི་སྙེད་པ་གཟིགས་པའི་ ༄༅། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལམ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཏེ། དབྱིངས་དང་ཐིག་ལེའི་འཕེལ་ཚད་ཟིན། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་སྐུ་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས ལུགས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་ཞེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས། ཇི་སྙེད་གཟིགས་པ་ནི་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ། ཡེ་ཤེས་ཞེས པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མཐོང་ཞིང་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མས་མ་བསླད་པའོ། །ཅེས་པའང་བླ་མ་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་དྲིས་ལན་དུ་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས་བྲིས་པའོ།། དགེའོ།། དགེའོ།། །། ཆོས་བཀའ་གཏེར་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་ལྷག་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ། དེ་དོན་ལ་ལྟ་བས་ཐག་བཅད། སྒོམ་པས་ངང་བསྐྱངས། སྤྱོད་པས་ལ་དོར་ནས་རིག་པ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གནས་པ་ངོ་བོས་ཤན་འབྱེད་གསལ་སྟོང་མྱོང་ཞེན་མེད་པ། འཕྲོ་བ་རྩལ་གྱི་ཤན་བྱེད་གང་ཤར་ལ་ངོས་བཟུང་བྲལ་བ། བཞག་ཐབས་གནད་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་གཏད་སོ་དང་ཞེན་པ་མེད་པའི་ངང་དུ། སྐུ་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གདིང་འཆོས་ནས་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་སྣང་སྣང་བ་བཞིའི་ཡོན་ཏན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་ཀས་ཆོག་པར་སྣང་ལགས། ཞེས་ པའང་མགོ་ཚའི་མཁན་ཆེན་གྱི་དྲིས་ལན་དུ་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས་སོ། ༈ ཆོས་རབ་ལ་གདམས་པ། རིག་པ་སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ངོ་སྤྲོད་པའི་བསྡུས་དོན་ནི། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ཀའི་ངང་དུ་ཤིག་གེར་འདུག་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་ཀ་ངོ་ཤེས་པའི་ངང་དུ་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་ལ་འགྱུ་བ་དང་འགྱུ་བ་དེའི་ངོ་བོ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་ཤེས་པ་ལ་རིག པ་ཟེར། དོན་ལ་གནས་འགྱུ་རིག་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མེད་ལ། རང་གི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་
Chinese
这三者被称为精要之灯的三种。简而言之，彻却（藏文）是空性的光明，脱噶（藏文）是显现的光明，因此必须理解它们意义相同。在修持时，对于法界和明点的显现和消退，不要进行取舍、否定和肯定，而是在法性的大安住中反复练习，这是至关重要的要点。这是按照喇嘛图丹嘉措的意愿，由德威多杰所写。 吉祥！吉祥！脱噶（藏文）时的补充说明：以如实知（藏文）的智慧掌握基础，了知六灯的显现不会中断，以如所有见（藏文）的 智慧掌握道路，掌握法界和明点的增长程度。由于如实知和如所有见的智慧显现，三身平等性的状态，法性得以显现。 如实知（藏文）是指遍知一切相的智慧，如所有见（藏文）是指无碍的大智慧。智慧（藏文）是指见到这两者的特征，且未被能取所取的垢染所染污。这也是喇嘛曲扎应弟子提问，由德威多杰所写。吉祥！吉祥！吉祥！ 在所有佛法教言和伏藏中，我认为没有什么比光明大圆满更殊胜的了。因此，以见解确定其意义，以禅修安住其状态，以行为放下执着，使觉性安住于不可言说、不可思议的状态中，以自性区分明空无执，以生起力区分任何显现都无有执着，以安住之要区分无有依靠和执着的境界。在三身平等性的法界中安住，享受任运成就的佛身和智慧之道、四种显现的功德，我认为这就足够了。这是德威多杰应果措堪钦的提问所写。关于殊胜佛法的教诲：简要介绍觉性如何被认知为四身五智：心的自性是空性光明，未被造作，安住于此状态称为安住；在此状态中，各种念头生起称为游动；了知游动的自性是明空赤裸称为觉性。实际上，安住、游动、觉性三者并无差别，而自身安住的自性是空性，远离戏论。
English
These three are referred to as the three lamps of essence. In short, Trekchö (Tibetan) is the clear light of emptiness, and Tögal (Tibetan) is the clear light of appearance, so it must be understood that they have the same meaning. When practicing, do not engage in acceptance or rejection, negation or affirmation, regarding the arising and ceasing of the dharmadhatu and bindus, but repeatedly practice in the great abiding of dharmata, which is the most precious key point. This was written by Dewei Dorje according to the wishes of Lama Thubten Gyatso. Good! Good! Additional notes on Tögal (Tibetan): With the wisdom of knowing reality as it is (Tibetan), control the ground, know that the manifestation of the six lamps is uninterrupted, and with the wisdom of seeing all that exists (Tibetan), control the path, grasp the extent of the growth of the dharmadhatu and bindus. Because the wisdom of knowing reality as it is and seeing all that exists manifests, the state of the equality of the three kayas, dharmata, is directly seen. Knowing reality as it is (Tibetan) refers to the wisdom of knowing all aspects, and seeing all that exists (Tibetan) is great wisdom without attachment or obstruction. Wisdom (Tibetan) means seeing the characteristics of these two and not being defiled by the stains of grasping and clinging. This was also written by Dewei Dorje in response to a question from Lama Chödrag. Good! Good! Good! Among all the Dharma teachings and treasures, I think there is nothing more supreme than the clear light Great Perfection. Therefore, determine its meaning with view, sustain its state with meditation, and abandon attachment with action, so that awareness abides in the state of being beyond words, beyond thought, and beyond expression, distinguishing between clarity and emptiness without attachment by nature, distinguishing between whatever arises as the display of energy without clinging to it, and distinguishing between the key points of abiding without reliance or attachment. Resting in the dharmadhatu of the equality of the three kayas, enjoying the qualities of the spontaneously accomplished body and the path of wisdom, and the four visions, I think that is enough. This was written by Dewei Dorje in response to a question from Go Tsé Khenchen. Advice on the supreme Dharma: A brief introduction to how awareness is recognized as the four kayas and five wisdoms: The nature of mind is emptiness and clarity, uncompounded, and abiding in that state is called abiding; in that state of recognizing it, various thoughts arise, which is called movement; and knowing that the nature of movement is clear, empty, and naked is called awareness. In reality, abiding, movement, and awareness are not different, and the nature of one's own abiding is emptiness, free from elaboration.