Tibetan
་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ལྷ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བའི། །མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མ་བདེ་བའི་མཆོག །ཅེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་དྲུག་བཅུ་རྩ་བཞི་པོ་འདིས་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། དེའི་མཚན་ཉིད་དམ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུར་བཞུགས་པ་སྨོས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་འདིར། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་སྨོས་པ་ནི། རྒྱུད་འདིའི་སྤྱིའི་གཞུང་ཚད་འབུམ་སྡེ་དྲུག་པ་ཞིག་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན་བཞུགས་པ་ལས། མིའི་གནས་སུ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཞིག་གྲགས་ཏེ། དེ་ལས་རྟོག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་འདིའི་རྒྱུད་ཕྱི་མར་བྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་དག་འདིར་མ་སྨོས་སོ་ཞེའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡོད་པ་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདོད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་གཟུང་ནས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ན། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་སྨོས་པར་རིགས་ཀྱི། འདིར་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་རྣམ་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་མངོན་སུམ་པར་བཞུགས་པ་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གཞུང་འདིར་འདི་ནི་ཞེས་སྨོས་ཀྱི་འདི་སྐད་ཅེས་མི་སྨོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ཞེས་སྨོས་ཀྱི་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་མི་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་གཞུང་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཙོར་མཛད་པ་ཕལ་ལས་ཀྱང་མི་སྨོས་སོ། །འོ་ན་བཤད་པའི་རྒྱུད་དག་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་ཡི་གེ་ཨེ་བྃ་གཉིས་སྨོས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཕ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་། མ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཕ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་འདི་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དང་པོའི་རིགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཕ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། །གདུལ་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི། །སྐྱེ་བ་དག་ནི་རིགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སྨོས་པ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་དགོས་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་སྟོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཡི་གེ་ཨེ་བཾ་རྣམ་པ་གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་པ་མེད་དེ། གསང་བ་མཆོག་གིས་དགྱེས་པ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྟོན་པར་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཞེས་གྲགས་པའང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཙོར་མཛད་པའི་ཐུན་མོང་གི་གཞུང་ཚད་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་ཨེ་བཾ་གཉིས་ཀྱང་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་དབང་དུ་བསྟན་པར་མཛད་པར་ཟད་དོ། །ཡང་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གཅིག་ལའང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་ལའང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་གང་ཞིག་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །གཞུང་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ལས། གང་གི་ཚེ། གང་ཞིག་གང་ན། ཇི་ལྟར་བཞུགས་ཞེ་ན། དེ་ལ་གང་བཞུགས་པ་ནི། སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བའི་མཆོག །བཞུགས་སོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་དཔའི་སྒྲ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་གྲོལ་བ་དང་བཅིངས་པའི་གནས་སྐབས་ཆད་ན་རྟག་པར་གནས་པ། དེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་བདེ་བ་མཆོག་གི་གནས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་ཀྱང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་བས་ན་འདིར་ནི་མི་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་དཔའི་སྒྲས་བརྗོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས་གཞི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཕལ་ཆེ་བ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སེམས་དཔའ་དེ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བ་བསྟན་ཏེ། མི་ཕྱེད་ཅིང་རང་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །རྟོག
Chinese
完全显现之神。所有佛陀平等结合的，空行幻化安乐之最。这六十四个字，仅仅通过提及，就概括地揭示了世尊吉祥金刚萨埵的自性如何，以及他的特征或形态如何安住。在此，没有提及“如是我闻，一时”等等，是因为这部续部的总体经文有六十万颂，安住在持明者的处所，空行母众的坛城中。其中，在人间流传着八万颂，而这部《分别略续》是从那里面产生的，因此这里没有提及那些。另一方面，显现的方式有在世间出现、有涅槃、有显现、有隐没，在想要收集这些情况的时候，应当抓住隐没的情况来进行收集，因此应该说“如是我闻，一时”。但在这里，吉祥金刚萨埵以多种方式，始终显现于所化众生面前，因此这部经文中说“此”，而不说“如是”。同样，说“恒时安住”，而不说“如是我闻，一时”。像这样不仅在一般的经文中没有，在《现观庄严经》等以圆满报身为主的经文中也没有提及。那么，在所说的续部中，世尊在所有八万四千法蕴的开端都说了“ཨེ་བྃ་（藏文，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：如是）”这两个字，是因为这是方便和智慧的自性，是所有胜者的父母。经部中也说：“母是般若波罗蜜多，父是善巧方便，诸佛皆从此而生。”并且，在这部续部的后后续中也说：“那么，最初的种姓是如何产生的呢？母是般若波罗蜜多，父是善巧方便，为了调伏，金刚萨埵是诸生的种姓。”因此，这一切
English
The deity who is fully manifest. The union of all Buddhas equally, the supreme bliss of the illusory Ḍākinī. These sixty-four letters, merely by mentioning, concisely reveal how the very nature of the Blessed Glorious Vajrasattva is, and how his characteristics or forms abide. Here, the reason why "Thus I have heard, at one time" and so forth are not mentioned is that the general text of this tantra consists of six hundred thousand verses, residing in the abode of Vidyādharas, in the maṇḍala of the assembly of Ḍākinīs. Among them, eighty thousand verses are known to circulate in the human realm, and this Abridged Distinguishing Tantra arose from that, so those are not mentioned here. On the other hand, the ways of manifestation include appearing in the world, having nirvāṇa, having manifestation, and having concealment. When one wants to gather these situations, one should grasp the situation of concealment to collect them, so one should say "Thus I have heard, at one time." But here, the Blessed Glorious Vajrasattva, in various ways, is always manifestly present to the beings to be tamed, so in this text it says "this" and not "thus." Similarly, it says "always abides" and does not say "Thus I have heard, at one time." Such is not only absent in general texts, but also in texts such as the Abhisamayālaṃkāra, which mainly emphasize the Saṃbhogakāya. Then, in the spoken tantras, the Blessed One spoke the two letters "ཨེ་བྃ་（Tibetan, Devanāgarī: एवं, Romanized Sanskrit: evaṃ, Literal Chinese: Thus）" at the beginning of all eighty-four thousand collections of Dharma, because it is the nature of skillful means and wisdom, the parents of all victors. The Sutra also says: "Mother is Prajñāpāramitā, Father is skillful means, The Buddhas are born from this." And, in the later tantra of this very tantra, it also says: "Then, how does the first lineage arise? Mother is Prajñāpāramitā, Father is skillful means, For the sake of taming, Vajrasattva is the lineage of births." Therefore, all of this
Chinese
因为对一切都有必要。如果有人问，像这样说是否所有地方都需要提到？并非如此，虽然方便和智慧这两种在一切的一切中都是必要的，但表示它们的手印并非一定只有字母ཨེ་（藏文，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：唉）和བཾ་（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vam，汉语字面意思：旺）这两种。通过使最极密者欢喜等方式也能表示。所谓的八万四千法蕴，是主要以化身为主的共同的论典尺度。字母ཨེ་（藏文，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：唉）和བཾ་（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vam，汉语字面意思：旺）也被认为是共同宣说的范畴。或者，即使是一扇法门，也具有无量解脱之门，因此并非表示一个手印就变成一个解脱之门，而且任何一个解脱之门也不是仅由几个手印来表示的。因此，不应指责这方面。过度繁琐就到此为止。现在要宣说正文本身。从“安住”这个词来说，何时？何者在何处？如何安住呢？对此，所安住的是：菩萨一切佛的本体。金刚萨埵安乐之最。连接说“安住”。对此，菩萨这个词，外道徒所说的“有情”，是指解脱和束缚的状态断绝后恒常存在的，他们认为完全清净后便能享受最极安乐的境界。像这样的菩萨，即使是声闻也不认可，更何况是安住于甚深方便和智慧之道的那些人呢？因此，这里用菩萨这个词来表示无二智慧。因此，一切胜者也是由无为法来区分的。一切佛的本体是无二智慧。在大多数瑜伽续中，为了表明一切佛的大自在金刚藏普贤原始佛薄伽梵吉祥金刚萨埵大乐也是指这个，所以说：金刚萨埵安乐之最。如所说的那样，所指示的菩萨如金刚般在一切中不变，表示是不可分割且自生的金刚萨埵。领悟。
English
Because it is necessary for all. If someone asks, is it necessary to mention it everywhere like this? It is not like that. Although the two, method and wisdom, are indeed necessary in all of everything, the mudras that represent them are not necessarily limited to the two letters E (Tibetan, Devanagari: ए, Romanized Sanskrit: e, literal Chinese meaning: Alas) and VAM (Tibetan, Devanagari: वं, Romanized Sanskrit: vam, literal Chinese meaning: Wang). They can also be represented by pleasing the most secret one, etc. The so-called eighty-four thousand aggregates of Dharma are the common standard of treatises mainly based on the emanation body. The two letters E (Tibetan, Devanagari: ए, Romanized Sanskrit: e, literal Chinese meaning: Alas) and VAM (Tibetan, Devanagari: वं, Romanized Sanskrit: vam, literal Chinese meaning: Wang) are also shown as being commonly known. Or, even a single Dharma gate has endless gates of liberation, so it does not mean that one mudra becomes one gate of liberation, and any gate of liberation is not represented by only a few mudras. Therefore, one should not criticize this aspect. Enough with excessive elaboration. Now, the text itself should be stated. From the word "abides," when? Who, where? How does one abide? To this, what abides is: The essence of the Bodhisattva, all Buddhas. Vajrasattva, the best of bliss. Connect and say, "abides." To this, the word Bodhisattva, the "sentient being" said by the non-Buddhists, refers to that which remains constant after the states of liberation and bondage are severed. They believe that after being completely purified, they can enjoy the state of supreme bliss. Even the Shravakas do not accept such a Bodhisattva, let alone those who abide in the profound methods and wisdom. Therefore, here, non-dual wisdom is expressed by the word Bodhisattva. Therefore, all the Victorious Ones are also distinguished by the unconditioned. The essence of all Buddhas is non-dual wisdom. In most Yoga Tantras, to show that the great sovereign Vajra Essence Samantabhadra, the primordial Buddha, the Bhagavan glorious Vajrasattva, the great bliss of all Buddhas, is also this, it is said: Vajrasattva, the best of bliss. As stated, the indicated Bodhisattva is shown to be immutable in all things like a vajra, indicating that it is the indivisible and self-born Vajrasattva. Understanding.