Tibetan
བཱ་ཡ་ཏའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་རླུང་གིས་ཤིང་གཡོ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། བཱ་ཡ་ཏའི་རླུང་གིས་བྱེད་པ་སྐྱོད་པར་བྱེད་པས། བཱ་ཡ་ཏའི་རླུང་ལ་སྐྱོད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་དང་ནི་གཞོན་པ་བཞིན། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་རྒྱུ་ནིཿ་ཤྭཱ་སྭ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་རྟ་ལ་ཞོན་ནས། སྐྱེས་བུ་དེ་རྟ་ལ་རྟེན་ཅིང་རྟ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། སྒྲ་རྣམས་དབུགས་ལ་རྟེན་ནས་དབུགས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས། ནིཿ་ཤྭཱ་སྭའི་རླུང་ལ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །ང་རོ་རྣམས་དང་གསལ་བྱེད་ནི། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་འབྲས་བུའི་གཟུགས་གང་ན་བ་དེར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིས་ཁྱབ་པ་བཞིན། ཇི་སྲིད་དུ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ང་རོ་བཅུ་དྲུག་དང་། གསལ་བྱེད་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཁྱབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ང་རོ་དང་གསལ་བྱེད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་ཆ་འདྲ་བར་འབྱུང་བ་ནི། །སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་བྱད་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་བཞིན། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་ཆ་དང་འདྲ་བར་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བའི་ཆ་ལ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་རྒྱུ་དེ་དག་ལས་གྱུར་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་གདངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མི་འདྲ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྒྱུས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གདངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི། །རྒྱུ་རྣམས་དག་གིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། །སྔོན་དུ་སོང་བར་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་བདུན་དང་། རང་བཞིན་རྩ་བ་བདུན་གྱིས་ཕྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་རྣམས་ནི་བཤད་ཟིན་ནས། རྩ་བ་གང་ལས་གང་གྱུར་པ་དང་། གནས་གང་ལས་གང་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ང་རོ་དྲང་པོ་ལས་གྱུར་པ། །ཀ་སོགས་སྡེ་ནས་རིམ་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་སྨྲོས་སོ། །དེ་ལ་ང་རོ་དྲང་པོ་རྩ་བ་ཨ་ལས་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །ཀ་སོགས་སྡེ་ནས་རིམ་བཞིན་དུ། །སྡེ་ལྔ་དག་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀའི་སྡེ་ནས་གཟུང་བ་སྡེ་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྙ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་དྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། འདི་རྣམས་ནི་སྡེ་པ་ལྔ་སྟེ། རང་རང་གི་སྡེའི་ཚོགས་ཡིན་པས་སྡེ་པ་ཞེས་བྱའོ། ཨ་འདས་སྠ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
“巴亚达哦。”这被称为，例如风摇动树木一样，巴亚达的风使之运动，所以巴亚达的风被称为运动之因。 “如人与少年，共同生起因是尼ḥ室嚩娑。”这被称为，例如人骑在马上，人依靠马，与马共同生起一样，声音依靠气息，与气息共同生起，所以尼ḥ室嚩娑的风被称为共同生起之因。 “元音诸字与辅音，是周遍行之因。”这被称为，例如果实的形状在哪里，四大就在那里周遍一样，凡所有言说的一切，十六元音和十八辅音都周遍，因此元音和辅音被称为周遍行之因。“显现分相似生起，称为等分之因。”这被称为，例如与面容相似而生起影像一样，与分别念显现的分相似，文字的声音生起，所以分别念显现的分被称为等分之因。现在显示从那些因产生的文字的声调差别，也就是不同的果实是不同的因先行的缘故，因此为了显示是由因区分的缘故。“由此声调之差别，是由诸因所区分，应知是先行。”这样说了，为了显示是由七因和七自性根本区分的缘故。“彼之因与自性。”这样说了，其中因已经说完了，为了显示从哪个根本产生什么，从哪个位置生起什么。“从正直元音所生起，从ka等部依次。”等等广说。其中正直元音从根本阿所生起的这些被称为。“从ka等部依次，五部等。”这被称为，从ka部开始算起，称为五部，即：ka kha ga gha nga，ca cha ja jha nya，Ta Tha Da Dha Na，ta tha da dha na，pa pha ba bha ma。这些是五部，因为是各自部的集合，所以称为部。“阿 阿达斯塔”这样说。
English
"Bāyadao." This is called, for example, just as the wind moves the trees, the wind of Bāyada causes movement, so the wind of Bāyada is called the cause of movement. "Like a man and a youth, the cause of simultaneous arising is Niḥśvāsa." This is called, for example, just as a man rides a horse, the man relies on the horse and arises simultaneously with the horse, so sounds rely on breath and arise simultaneously with breath, therefore the wind of Niḥśvāsa is called the cause of simultaneous arising. "Vowels and consonants, are the cause of all-pervading." This is called, for example, just as wherever the shape of a fruit is, the four great elements pervade there, so all that is spoken is pervaded by sixteen vowels and eighteen consonants, therefore vowels and consonants are called the cause of all-pervading. "The appearance of similar aspects, is called the cause of equal division." This is called, for example, just as an image arises similar to a face, so the sound of letters arises similar to the aspect of the appearance of discrimination, therefore the aspect of the appearance of discrimination is called the cause of equal division. Now, the differences in the tones of the letters arising from those causes are shown, that is, the different fruits are due to the different causes that preceded them, therefore, in order to show that they are distinguished by causes, "From this the difference in tones, is distinguished by the causes, it should be known as preceding." Thus it is said, in order to show that it is distinguished by seven causes and seven nature roots. "The cause and nature of that." Thus it is said, of which the causes have already been explained, in order to show what arises from which root, and what arises from which place. "Arising from the straight vowel, from the ka group onwards in order." And so on, it is widely spoken. Among them, these arising from the straight vowel, the root A, are called. "From the ka group onwards in order, the five groups etc." This is called, starting from the ka group, it is called the five groups, namely: ka kha ga gha nga, ca cha ja jha nya, Ṭa Ṭha Ḍa Ḍha Ṇa, ta tha da dha na, pa pha ba bha ma. These are the five groups, because they are the collection of their respective groups, they are called groups. "A Adastha" thus it is said.
Tibetan
་ནི་ཡ་ཝ་ར་ལ་བཞི་ཡིན་ཏེ། སྡེ་པའི་མཐའ་ན་གནས་པས་མཐར་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ཨུསྨ་ཎ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤ་ཥ་ས་ཧ་བཞི་ཡིན་ཏེ། དབུགས་ལ་རྟེན་པས་དྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །མཐར་ཟད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀྵ་ཡིན་ཏེ། ཀྵ་ཡཾ་ཏ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་འདི་རྣམས་ཀྱི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གནས་ཀྱི་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་བཞི། །མིང་དང་ཕོ་ཞེས་གྲགས་པ་སྟེ། །ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། སྒྲའི་ཡི་གེ་དང་གནས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ནི་ཡི་གེ་འདི་རྣམས་གནས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་མིང་གི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ནི་མིང་གི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡིག་འབྲུ་སོ་སོ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། མོའི་ཡི་གེ་དང་ཕོའི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ནི་ཕོའི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གསལ་ཞིང་དྲག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་ཡི་གེ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཉན་ན་ཉེ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པར་འདོད་དེ། དེ་ལས་དང་པོར་མགྲིན་པ་ལས་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དང་པོའི་སྡེ་པ་དང་། །ཨུས་མ་ན་ཡི་བཞི་པ་ནི། །བཅད་པར་བཅས་པ་མགྲིན་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲོས་ཏེ། ཀའི་སྡེ་དང་ཧ་དང་ཚེག་དྲག་རྣམས་མགྲིན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རྐན་ལས་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གཉིས་པ་དག་དང་ཨ་འདས་སྠའི། །དང་པོ་ཨུས་མའི་གསུམ་པ་རྣམས། །རྐན་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན། ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། ཙའི་སྡེ་དང་ཡ་དང་ཤ་རྣམས་རྐན་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་བོ་ལས་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དག་དང་ཨ་འདས་སྠའི། །གསུམ་པ་ཨུས་མའི་གཉིས་པ་རྣམས། །སྤྱི་བོ་ལས་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། ཊའི་སྡེ་དང་ར་ཥ་རྣམས་སྤྱི་བོ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སོ་ལས་འབྱུང་བ་སྟོན་ཏེ། བཞི་པ་དང་ནི་ཨ་འདས་སྠའི། །གསུམ་པ་ཨུས་མའི་གསུམ་པ་རྣམས། །སོའི་ཆ་ལས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། ཏའི་སྡེ་དང་ལ་དང་ས་རྣམས་སོ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མཆུ་ལས་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་དང་ནི་ཨ་འདས་སྠའི། །བཞི་པ་མཆུ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། པའི་སྡེ་དང་ཝ་ནི་མཆུ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན། ཀྵ་འབྱུང་བའི་གནས་མགུལ་དང་སྤྱི་བོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྡེ་པ་ལྔ་ལས་ནང་གསེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལྔ་ལྔ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྡེ་ལྔ་དག་ལས་ལྔ་ལྔ་ཡང་། །དང་པོ་རང་གནས་དྲག་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲོ
Chinese
ཡ་ཝ་ར་ལ་这四个，因为位于组的末尾，所以称为末位。ཨུསྨ་ཎ་（藏文，梵文天城体：ऊष्मण，梵文罗马拟音：ūṣmaṇa，汉语字面意思：热）指的是ཤ་ཥ་ས་ཧ་这四个，因为依赖于气息，所以称为热。མཐར་ཟད་（藏文，梵文天城体：अन्तक्षय，梵文罗马拟音：antakṣaya，汉语字面意思：终尽）指的是ཀྵ་，因为是ཀྵ་ཡཾ་ཏ་的缘故。为了说明这些字母的名称，说了“发音部位的三十四个字母，被称为名称和阳性”。从声音的字母和发音部位的字母来说，这些字母被称为发音部位的字母，因为依赖于各自的发音部位。从元音字母和名称的字母来说，被称为名称的字母，因为能清楚地显示各个字母。从阴性字母和阳性字母来说，被称为阳性字母，因为清晰而强烈。同样，从内部的字母和外部的字母来说，被称为外部的字母，因为听起来很近。现在想要说明发音部位的差别，首先为了说明从喉咙发出的音，因此说了“第一组和ཨུས་མ་ཎ་（藏文，梵文天城体：ऊष्मण，梵文罗马拟音：ūṣmaṇa，汉语字面意思：热）的第四个，以及断音都从喉咙发出”。ཀའི་组和ཧ་以及断音都从喉咙发出。为了说明从腭发出的音，说了“第二组和ཨ་འདས་སྠའི（藏文，梵文天城体：अतस्मिन्，梵文罗马拟音：atasmin，汉语字面意思：非彼）的第一个，ཨུས་མ་（藏文，梵文天城体：ऊष्म，梵文罗马拟音：ūṣma，汉语字面意思：热）的第三个，都从腭发出”。ཙའི་组和ཡ་以及ཤ་都从腭发出。为了说明从头顶发出的音，说了“第三组和ཨ་འདས་སྠའི（藏文，梵文天城体：अतस्मिन्，梵文罗马拟音：atasmin，汉语字面意思：非彼）的第三个，ཨུས་མ་（藏文，梵文天城体：ऊष्म，梵文罗马拟音：ūṣma，汉语字面意思：热）的第二个，都从头顶发出”。ཊའི་组和ར་ཥ་都从头顶发出。为了说明从牙齿发出的音，说了“第四组和ཨ་འདས་སྠའི（藏文，梵文天城体：अतस्मिन्，梵文罗马拟音：atasmin，汉语字面意思：非彼）的第三个，ཨུས་མ་（藏文，梵文天城体：ऊष्म，梵文罗马拟音：ūṣma，汉语字面意思：热）的第三个，都从牙齿发出”。ཏའི་组和ལ་以及ས་都从牙齿发出。为了说明从嘴唇发出的音，说了“第五组和ཨ་འདས་སྠའི（藏文，梵文天城体：अतस्मिन्，梵文罗马拟音：atasmin，汉语字面意思：非彼）的第四个，都从嘴唇发出”。པའི་组和ཝ་都从嘴唇发出。ཀྵ་发出的部位是喉咙和头顶。现在为了说明五组中各自的五个分支，说了“五组中各自的五个，第一个是自身部位的强音”等等。
English
The four, ya, va, ra, and la, are called 'end-placed' because they are located at the end of the group. The term *uṣmaṇa* refers to the four, śa, ṣa, sa, and ha, and is called 'warm' because it relies on breath. The term *antakṣaya* refers to kṣa, because of *kṣa-yaṃ-ta*. To explain the names of these letters, it is said, 'The thirty-four letters of the place, are known as name and masculine.' From the letters of sound and the letters of place, these letters are called letters of place, because they rely on their respective places. From the vowel letters and the letters of name, they are called letters of name, because they clearly show each syllable. From the feminine letters and the masculine letters, they are called masculine letters, because they are clear and strong. Similarly, from the inner letters and the outer letters, they are called outer letters, because they seem close when heard. Now, intending to explain the distinctions of place, first, to explain what arises from the throat, it is said, 'The first group and the fourth of *uṣmaṇa*, along with the caesura, are from the throat.' The ka group and ha, and the caesura, arise from the throat. To explain what arises from the palate, it is said, 'The second group and the first of *atasmin*, and the third of *uṣma*, arise well from the palate.' The ca group and ya, and śa, arise from the palate. To explain what arises from the crown of the head, it is said, 'The third group and the third of *atasmin*, and the second of *uṣma*, arise well from the crown of the head.' The ṭa group and ra, and ṣa, arise from the crown of the head. To show what arises from the teeth, it is said, 'The fourth group and the third of *atasmin*, and the third of *uṣma*, arise completely from the part of the teeth.' The ta group and la, and sa, arise from the teeth. To explain what arises from the lips, it is said, 'The fifth group and the fourth of *atasmin*, arise from the lips.' The pa group and va, arise from the lips. The place of origin of kṣa is said to be from the throat and the crown of the head. Now, to explain the five subdivisions of the five groups, it is said, 'From the five groups, each of the five, the first is the strong sound of its own place,' and so on.