Tibetan
་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མི་སྤང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་པད་མའི་ཚལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདམ་རྫབ་ཆེན་པོ་སྤྱོམ་པ་དང་། གུར་གུམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་གཙང་བའི་ལྗན་ལྗིན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་མ་ཐར་བ་རྣམས་ཐར་བར་བྱ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་དང་དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་དེ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིར་བྱས་ནས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རི་རབ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདམ་རྫབ་དང་ལྗན་ལྗིན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས་པད་མ་དང་གུར་གུམ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྣང་གི །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཆེད་དུ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གི་སྐྱོན་འགའ་ཡང་མི་སྣང་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དག་ཏུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གདུང་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་མི་སྤང་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུར་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཤེས་ཏེ་ཆུད་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ལམ་འདི་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དཔེར་ན་ཐུན་མོང་གི་སྣང་བ་གཞིར་གྱུར་པའི་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གཅིག་ལ། ཡི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་དུག་དང་མཚོན་ལ་སོགས་གདུག་ཅིང་རྩུབ་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་དངོས་པོར་སྣང་བའི་རྫས་དེ་ཉིད་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བཟར་རུང་བ་མཐོང་བ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་དམ་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་ན། གང་དུག་ཏུ་འདོད་པ་དེ་ཉིད་བདུད་རྩིར་འདོད་པ་ཟད་དེ། འདི་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པར་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་སངས་རྒྱས་པར་ལྟ་བས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། མ་རིག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསལ། །འདོད་ཆགས་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱོར། །ཞེ་སྡང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངང་། །ང་རྒྱལ་ཞི་བ་ཆོས་ལ་ཐིམ། །ཕྲག་དོག་སྤང་བའི་དོན་སྦྱོར་བ། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག །ཅེས་བྱ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ཆེན་པོ་ནི། །གང་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ནི། །རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་བའི་དམ་ཚིག་འདི་དག་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེས་བརླན་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་རྟོགས་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་པར་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་སངས་རྒྱས་པར་རྟོགས་པས་སྤང་དུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ཤིང་གདེང་དང་མི་ལྡན་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱིས་བཅངས་བཞིན་དུའང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་མི་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཆེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་མེད་པར་གནས་ན། རང་བཞིན་གྱིས་རྩོལ་བ་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་རླུང་གིས་བདས་ནས། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གྲོང་སྟོང་དུ་བློ་རྟག་ཏུ་འཁྱམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། དང་དུ་བླང་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་ནི་རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དམ་ཚིག་གི་རྫས་སུ་གྱུར་པ་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། འདི་དག་དང་དུ་བླང་བའང་འཕགས་པ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷའི་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས་ཏེ། དམ་ཚིག་གི་རྫས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་མཉམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་གཙང་སྨེའི་རྣམ་རྟོག་བཟློག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ནི་དྲང་སྲོང་རྣམས་གཙང་མའི་ཟས་དང་། རྫས་དང་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང་གྲུབ་པར་གྱུར་ལ། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་མི་གཙང་བའི་ཟས་དང་རྫས་དང་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡང་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་མོད་ཀྱི་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་བའི་ཕྱིར་དང་དུ་བླང་བའི་དམ་ཚིག་གཙོར་གསུངས་པས། དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་བས་ཀྱང་དང་དུ་བླང་བའི་དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་ལ། མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་ཕལ་པ་རྣམས་གཙང་སྨེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་ཡོད་པ་བཏང་སྟེ། མཆོད་རྟེན་དང་སྐུ་གཟུགས་དང་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀུར་བསྟི་དང་གཙང་སྦྲའི་ཡན་ལག་བཏང་ནས་བག་མེད་པར་རེག་ཅིང་འཇོག་པ་དང་། འགོམ་པ་ལ་སོགས་པས་སྨད་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱས་ན། མི་
Chinese
如果有人问，以善巧方便掌握的烦恼不舍弃吗？犹如为了培育莲花苑而搅动巨大的淤泥，为了培育藏红花而收集不净的腐烂之物一样。菩萨为了使未解脱的众生解脱，为了使未解脱者解脱，为了使未脱离轮回、未完全涅槃者从轮回中解脱，发起无上菩提心，不依赖其他，将一切众生视为己有，生起如须弥山般的我执，这些都会成为大菩提的因。犹如淤泥和腐烂的过失，对莲花和藏红花丝毫没有影响，一切功德都会显现一样。菩萨们的道和果的法，那些特意生起的烦恼，其过失丝毫不会显现，一切功德都会显现一样。因此，世尊在许多大乘经藏中说：“如来是从烦恼中产生的，因此如来的种姓就是烦恼。”就像这样。那么，如何才能不舍弃巨大的烦恼呢？正如所说：“因为因本身圆满为果，了解一个伟大的圆满，想要毁灭的人也应该修学此道。”就像这样。例如，在共同显现作为基础的物质事物，具有四大种类的形态之一上，饿鬼们看到的是毒药和武器等恶毒而粗暴、令人不悦的事物，而人们看到的是可以食用的东西，天人们看到的是如同甘露一般。当认为什么是毒药时，那么认为什么是甘露的想法就消失了。因此，对于这个，因和果以及不相容和对治都无法成立。因此，将一切法无分别地视为证悟为果的法，也被称为果金刚乘。正如所说：“无明是智慧的显现，贪欲用于佛法的意义，嗔恨处于大慈悲之中，我慢寂静地融入佛法，嫉妒用于舍弃的意义，烦恼痛苦即是菩提。
English
If someone asks, are the afflictions grasped by skillful means not abandoned? Just as one stirs up great mud for the sake of cultivating a lotus garden, and collects impure piles of rot for the sake of cultivating saffron. Similarly, Bodhisattvas, in order to liberate sentient beings who have not been liberated, to free those who have not been freed, and to release those who have not escaped samsara and have not completely attained nirvana from samsara, generate the unsurpassed mind of great Bodhi, without relying on others. Having taken all sentient beings as their own, generating the view of the aggregates as Mount Meru, these become the very cause of great Bodhi. Just as the faults of mud and rot do not appear at all to the lotus and saffron, but all qualities appear. Likewise, in the paths and resultant dharmas of Bodhisattvas, the faults of those afflictions that are intentionally generated do not appear at all, but all qualities appear. Therefore, the Bhagavan said in many Mahayana sutras, "The Tathagatas are born from afflictions, therefore the lineage of the Tathagatas is affliction." Like this. So, how can one not abandon great afflictions? As it is said, "Because the cause itself is perfected as the fruit, knowing one great perfection, even those who wish to destroy should train on this path." Like this. For example, on one substance that is the basis of common appearance, having the form of the great elements, ghosts see poison and weapons, etc., as cruel and harsh, and unpleasant things. Humans see the same substance as edible, and gods see it as nectar. When what is considered poison is exhausted, then the thought of what is considered nectar also ceases. Therefore, for this, cause and effect, incompatibility and antidote cannot be established as two. Therefore, viewing all dharmas as being enlightened as the fruit without distinction is also called the Fruit Vajrayana. As it is said: "Ignorance is the clarity of wisdom, attachment is applied to the meaning of Dharma, hatred is in the state of great compassion, pride dissolves into the peaceful Dharma, jealousy is applied to the meaning of abandonment, afflictions and suffering are Bodhi."
Chinese
乌巴切（དབུ་མཆོག）！ 就像贪欲、嗔恨、愚痴，以及我慢、嫉妒等巨大的烦恼，因为菩提心，如同金刚那样的如来显现。 简而言之，这些不舍弃烦恼的誓言，是因为认识到烦恼的自性本空，并且明白以智慧和慈悲滋润，就能成为大菩提之因，以及认识到因果无别，一切皆在果位之法中成佛，所以才知道不应舍弃。 如果不这样认识，在没有把握的情况下，仍然被我执的幻象所束缚，认为不必舍弃烦恼，依靠佛陀的教诲而放纵自己，那么自然而然地，无需努力就会受到烦恼幻象的支配，被分别念的梦境之风所驱使，心识将永远在生处空城中游荡。 五种接受的誓言，是五部、五智的誓言之物，即五种甘露。 接受这些是为了供养圣者，为了给弟子灌顶，为了成就悉地，为了接受天神的行为，作为誓言之物来品尝，以及为了遣除能取所取的分别念，以平等性的行为来遣除净与不净的分别念。 然而，成就悉地的因缘，是仙人依靠清净的食物、物品和行为而成就，而空行母则依靠不净的食物、物品和不清净的行为而成就。 无论如何都可以成就，但为了将一切都转化为平等性，所以主要宣说了接受的誓言。 因此，瑜伽士也应依赖于接受的誓言，而不应执着于一切相的分别念。 然而，普通人仅仅依靠“没有净与不净”的誓言，就放弃了谨慎，对佛塔、佛像和经书等不恭敬，放弃了清洁等行为，不谨慎地触摸和放置，或者用脚踩等行为来加以轻蔑，这不好。
English
Upa Che! Just like greed, hatred, delusion, and arrogance, jealousy, etc., these great afflictions, because of the Bodhicitta, the Tathagata like a Vajra appears. In short, these vows of not abandoning afflictions are because one realizes that the nature of afflictions is empty, and understands that when moistened with wisdom and compassion, they become the cause of great Bodhi, and recognizes that cause and effect are inseparable, and that all are enlightened in the Dharma of the fruition, so one knows that they should not be abandoned. If one does not realize this, and without confidence, is still bound by the illusion of self-grasping, thinking that there is no need to abandon afflictions, and relies on the greatness of the Buddha's teachings to live recklessly, then naturally, without effort, one will be dominated by the illusion of afflictions, driven by the wind of the dream of conceptualization, and the mind will always wander in the empty city of the sense bases. The five vows of acceptance are the substances of the vows of the five families and the five wisdoms, namely the five kinds of nectar. Accepting these is for offering to the noble ones, for empowering disciples, for accomplishing siddhis, for taking the conduct of the deities, to be tasted as the substance of the vows, and for reversing the conceptualization of grasping and being grasped, it is said that the conceptualization of purity and impurity is reversed by the conduct of equality. However, the cause of accomplishment is that the sages are accomplished by pure food, objects, and conduct, while the dakinis are accomplished by impure food, objects, and impure conduct. However, it can be accomplished in any way, but in order to transform everything into equality, the vow of acceptance is mainly proclaimed. Therefore, the yogi should also rely on the vow of acceptance and should not be attached to all conceptualizations of characteristics. However, ordinary people, relying solely on the vow of "there is no purity or impurity," abandon caution, and are disrespectful to stupas, statues, and scriptures, etc., abandon cleanliness and other practices, carelessly touch and place them, or treat them with contempt by stepping on them, etc., which is not good.