Tibetan
ང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཀུན་ལ་མི་བསྟན་ཏེ་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གསང་བར་འོས་པ་ནི་རང་གི་བློས་བརྟག་ཅིང་གསང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །གཉེར་གཏད་པ་ནི་བླ་མ་དང་གྲོགས་ཀྱི་བསྒོ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བ་ལྔ་བསྟན་པ་འདི་ཡང་རྩ་བ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་བསྡུ་ན། སློབ་དཔོན་དང་མཆེད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་སྐུའི་དམ་ཚིག་གོ །ལྷ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་རྩི་སྟེ་གསུང་གི་དམ་ཚིག་གོ །གསང་བ་མི་སྤེལ་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་བརྣག་པར་བསྟན་ཏེ་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་སྒྲུབ་པ་དང་བསྲུང་བའི་དམ་ཚིག་གཉིས་སུ་བསྡུ་ན། གསུང་གི་དམ་ཚིག་ནི་སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་གོ །གཞན་ནི་བསྲུང་བའི་ དམ་ཚིག་གོ །ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་བྱ་བ་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་བཟློག་ནས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརླབས་པོ་ཆེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འདུ་བ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་ནི་མི་སྤང་བ་དང་དང་དུ་བླང་བ་ཙམ་གསུངས་ན། རྒྱུད་གཞན་ནས་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དམ་ཚིག་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མཛད་པ་དག་དང་མཐུན་པར་ཚོམས་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ཏེ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མི་སྤང་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་དང་། དང་དུ་བླང་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་དང་། སྤྱད་པར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་ བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་དང་། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་སྟེ་ཡན་ལག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། །རྩ་བ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་དབང་གིས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་གཞུང་གི་དམ་ཚིག་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཅེས་གྲགས་སོ། །དེ་ཡང་མི་སྤང་བ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་འདི་དག་ལྔ་ལྔར་བསྟན་པའང་ལྷ་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་གི་དབང་དུ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་རིགས་ལྔའི་ལྷའི་དབང་གིས་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་དམ་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མི་སྤང་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་མི་སྤང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། འདི་དག་གང་གི་ཕྱིར་མི་སྤང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་སྤང་བར་ བྱ་བའི་རྫས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྤང་བ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་མི་སྤང་བའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མི་སྤང་བ་ནི། དཔེར་ན་སྨིགས་རྒྱུའི་ཆུ་བོ་དང་ཁ་དོག་སྤང་དུ་མེད་
Chinese
我不应向所有人展示手印，否则成就将会衰退。 适合保密的事项，应由自己审察并加以保密。 应予委托的是上师和道友的教诲。 如此宣说的这五个根本，若归纳为根本身语意的誓言，则上师和道友的誓言是身的誓言。 本尊、真言和手印被视为念诵的支分，是语的誓言。 不泄露秘密被视为意的执持，是意的誓言。 进一步归纳为修持和守护的两种誓言，语的誓言是修持的誓言。 其他的是守护的誓言。 支分的誓言是从行部和瑜伽部续中逆转，并通过方便和智慧的广大行持来宣说。 然而，彼此的结合已在前面说明。 此外，此时仅宣说了不舍弃和接受，若与其他续部所说，以及莲花生大师亲口所说的二十八种誓言的区分相符，则应汇集在一个集合中进行宣说。 也就是，哪五种呢？ 不舍弃的五种誓言，接受的五种誓言，应行持的五种誓言，应了解的五种誓言，应修持的五种誓言，共计二十五支分。 依靠根本身语意的誓言的力量，被称为大瑜伽论典的二十八种誓言。 此外，不舍弃等这些誓言被分为五种来宣说，也是依凭特殊本尊的誓言的力量所说。 因此，虽然因五部本尊的力量而各自区分，但会成为瑜伽士们共同的誓言。 其中，不舍弃的五种誓言是：不舍弃五烦恼。 那么，烦恼是三界轮回之因，为何不舍弃这些呢？ 因为有三种原因：若完全了解自性，则因没有可舍弃之物而不舍弃，以及不舍弃被善巧方便所摄持的烦恼，以及不舍弃大烦恼。 其中，因完全了解自性而不舍弃是：例如，如阳焰般的水流和颜色无法舍弃
English
I should not show the mudra to everyone, otherwise the accomplishment will decline. Matters suitable for secrecy should be examined by oneself and kept secret. What should be entrusted is the teaching of the guru and Dharma friends. Thus, these five roots that have been taught, if summarized into the root body, speech, and mind vows, then the vow of the guru and Dharma friends is the body vow. Deities, mantras, and mudras are regarded as limbs of recitation, and are the speech vow. Not divulging secrets is shown as the mind's retention, and is the mind vow. Furthermore, if summarized into the two vows of practice and protection, the speech vow is the practice vow. The others are the protection vows. The limb vows are reversed from the Kriya and Yoga Tantras, and are taught through the vast conduct of skillful means and wisdom. However, their mutual combination has already been explained above. Moreover, if only non-abandonment and acceptance are mentioned here, then in accordance with what is said in other tantras, and the twenty-eight distinctions of vows spoken by Guru Padmasambhava himself, they should be gathered into one collection and explained. That is, what are they? The five vows of non-abandonment, the five vows of acceptance, the five vows to be practiced, the five vows to be known, and the five vows to be cultivated, totaling twenty-five limbs. By the power of the root body, speech, and mind vows, they are known as the twenty-eight vows of the Great Yoga scriptures. Furthermore, these vows of non-abandonment, etc., are taught in groups of five, which is also said to be due to the power of the vows of special deities. Therefore, although they are distinguished separately by the power of the five families of deities, they will become the common vows of all yogis. Among them, the five vows of non-abandonment are: not abandoning the five afflictions. Then, since the afflictions are the cause of samsara in the three realms, why are these not abandoned? Because there are three reasons: if one fully understands their nature, they are not abandoned because there is no substance to be abandoned, and not abandoning the afflictions that are seized by skillful means, and not abandoning great afflictions. Among them, not abandoning due to fully understanding their nature is: for example, like a mirage-like stream and color cannot be abandoned.
Tibetan
པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་བརྟགས་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ནི་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ། བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་མེད་དོ། །མེད་བཞིན་དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨིག་རྒྱུའི་ཁ་དོག་དང་འདྲ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྫས་སུ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུའི་ཁ་དོག་ནི་རྟེན་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་ཁ་དོག་གི་གཟུགས་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་སྣང་ཡང་། དེའི་དུས་ཉིད་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་བས་ན་གང་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པ་དེ་ལ་སྤང་བའང་གཞག་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །གང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་བར་གསུངས་པ་དེ་ནི་གང་ཟག་རློམ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློའི་དབང་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ལྷ་མོས་སྨྲས་པ། གང་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྤང་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་ཟེར་བ་ནི། ང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། གང་ང་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅིང་དེ་སྤང་བར་བྱར་ཡང་རུང་བ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་པ་ན་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའོ་སྙམ་དུ་རློམ་སེམས་མེད་དོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དག་ཏུ་གསུངས་ན། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ། ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་སྒྱུ་མ་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་རྣམས། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་རློམ་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་། དག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་རློམ་སེམས་བྱེད་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན
Chinese
例如，烦恼的体性是不真实的遍计所执，它来自于对能取和所取的执着。因此，遍计所执就像海市蜃楼中的水一样，因为是假立的，所以没有实体。虽然没有实体，但遍计所执本身也是虚假的，就像海市蜃楼的颜色一样，它显现为何种样子，实际上就没有实体。就像海市蜃楼的颜色，因为没有作为基础的四大种，所以没有与它聚集在一起的颜色的形相，因此无法获得颜色的自性。同样，烦恼极其虚假，虽然显现为贪欲等生起，但在生起的那一刻，也无法获得那样的自性。因此，对于没有获得自性的事物，安立断除也是不成立的。凡是说断除烦恼的地方，都是就那些自以为是的人的意乐而说的。例如，《维摩诘所说经》中说：‘断除贪嗔痴就解脱了吗？’天女说：‘凡是说断除贪嗔痴就解脱的，是那些傲慢的人；对于那些无我的人来说，贪嗔痴的自性本身就是解脱。’就像这样说的。还有，在声闻乘中，凡是说烦恼在胜义谛中存在，并且可以被断除的那些说法，也是指那些成为阿罗汉时，不会认为自己断除了烦恼的人。世尊在许多大乘经中都这样说过。因此，进入大乘的菩萨，了悟到法和补特伽罗的无我，通达一切法如幻如化，并且不会因此而自满的人，不会生起断除烦恼的傲慢。特别是，进入大乘的瑜伽士，以四种平等和三种清净的方式来证悟一切法的人，生起断除烦恼的傲慢是不合理的。那么，如何呢？
English
For example, the nature of afflictions is the unreal imputation, which arises from the power of imputing the apprehended and the apprehender. Therefore, imputation is like water in a mirage; because it is imputed, it has no substance. Although it has no substance, imputation itself is also deceptive, like the color of a mirage; it appears in a certain way, but in reality, it has no substance. Just as the color of a mirage, because there are no great elements as a basis, there is no form of color that gathers with it; therefore, it does not obtain the nature of color. Similarly, afflictions are extremely deceptive; although they appear to arise as desire and so on, at the very moment of their arising, they cannot obtain such a nature. Therefore, for something that has not obtained a nature, the establishment of abandonment is also not accomplished. Wherever it is said that afflictions are abandoned, it is spoken according to the intention of those who are conceited. For example, in the Sutra Demonstrated by Renowned Immaculate One, it says: 'Is it not liberation by abandoning desire, hatred, and ignorance?' The goddess said: 'Those who say that liberation is by abandoning desire, hatred, and ignorance are the arrogant ones; for those who are without self, the very nature of desire, hatred, and ignorance is liberation.' It is said like that. Furthermore, in the Hearer's Vehicle, those who say that afflictions truly exist and can be abandoned, also do not have the conceit of thinking that they themselves have abandoned afflictions when they have become arhats. Thus, the Bhagavan has said in many Great Vehicle sutras. Therefore, bodhisattvas who have entered the Great Vehicle, who realize the selflessness of phenomena and persons, who understand all phenomena as like illusions and mirages, and who do not become conceited by these illusions, will not develop the conceit of abandoning afflictions. In particular, yogis who have entered the Great Vehicle, who realize all phenomena in the manner of the four equalities and the three purities, it is not appropriate for them to have the conceit of abandoning afflictions. How is it then?