Tibetan
་སྐད་དུ། འདི་ལ་བདུད་རྩི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དགོངས་པའི་ཚིག་སྟེ། འདི་ནི་དུག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །བདུད་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ཟག་དེ་ཉིད་དང་འཕྲོད་པར་འགྱུར་བའི་བདུད་རྩི་ཕལ་པ་དག་བསྟན་ན། དེ་ཉིད་དགོངས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཚངས་པའི་ཟིལ་ངར་ལ་བདུད་རྩི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དགོངས་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་མཉམ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་མཉམ་པ་དང་། དོན་བསྡུས་ནས་ལྟ་སྤྱོད་དབྱེར་མེད་པར་རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་དགོངས་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་ཡང་། གདུལ་བྱ་ཁ་ཅིག་ལ་དགོངས་པའི་ཚིག་ཏུ་ཡང་བསྟན་དགོས་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་དེ་སྤྱད་པའི་མཐུ་མེད་ཀྱང་བསྟེན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གནོད་པ་མང་པོ་ཞི་བར་བྱེད་པར་ནུས་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཟབ་མོ་འདི་དག་སྤྱད་པའི་མཐུ་དང་མི་ལྡན་ཡང་དོན་རྟོགས་ཤིང་བློ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་འདི་དག་ནི། གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱིའི་ལྟ་བའི་དམ་ཚིག་ཏུ་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་ཚུལ་གཅིག་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱིས་བསྲུང་བར་བྱ་བར་ཚུལ་མཐུན་པ་ཞིག་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཚུལ་སོ་སོ་ནས་བསྟན་པ་འདི་ཡང་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཏུ་ལྡན་པས་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས་ག་མཐའ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བར་གསུངས་པར་འདྲ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་མཐོ་དམན་གྱི་རིམ་པའི་དབང་གིས་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཞིབ་མོར་བསྟན་པ་དང་། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བར་བསྟན་པ་ཡང་ཡོད་ལ། གཞུང་གཅིག་ལ་ཡང་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཚང་ཞིང་དེ་དག་དུའང་ཐབས་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་དང་། ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བསྟན་པའི་བྱེ་བྲག་དག་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་མདོ་ཁ་ཅིག་ལས་གསུངས། ཁ་ཅིག་ལས་ཐབས་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། དེ་ནི་ཆུང་བར་དགག་པ་སྟེ། གཞི་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེད་པར་གྱུར་ན་ཐར་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་
Chinese
语言中说，称此为甘露，是密意之词，此乃大毒。所谓甘露，是指那些与个人相适应的普通甘露，这是以密意来指示的。而说梵天的精华为殊胜甘露，则不是密意之词。同样，将思想平等、行为平等，以及意义归纳为见行无二，并显示为金刚菩提心之自性，这是究竟之义，而非密意之词。然而，对于某些应调伏者，也必须以密意之词来教导。此外，如同没有能力享用大甘露，仅仅依靠它也能平息诸多损害一样，对于这些甚深之法性平等的道理，即使没有能力享用，但通过理解其意义并在心中熟习，也能成为对治我执的对治力，从而使烦恼的幻象自然平息。因此，这些伟大的行为，虽然被宣说是圣者的行为誓言，但也应被视为瑜伽士共同的见解誓言。如果有人这样说：在伟大的瑜伽续中，如果有一种统一的原则，并且有一种适合所有瑜伽士共同守护的原则，那么分别宣说这些原则就没有必要了。这是考虑到被调伏者的根器。虽然佛陀教法的各个乘都具备方便与智慧，并且宣说见解与行为都从二边解脱，看似相同，但由于乘的层次高低不同，因此有详细宣说见解与行为的，也有广阔宣说的。即使在同一部经中，也完整地包含了这些宣说方式，并且在这些方式中，也有以方便为主和以智慧为主的区别，应该了解这些。例如，有些经中说声闻乘缺乏方便与智慧，有些经中说缺乏方便，但这是一种小小的否定，并非毫无根据。如果毫无根据，又怎能获得解脱呢？就像现证菩提的……
English
In language, calling this nectar is a word of hidden meaning, for it is a great poison. Nectar refers to those ordinary nectars that are suitable for the individual, and this is indicated with hidden meaning. However, saying that the essence of Brahma is the supreme nectar is not a word of hidden meaning. Similarly, stating that thoughts are equal, actions are equal, and that the meaning is summarized as view and conduct being inseparable, and showing it as the nature of the Vajra Bodhicitta, this is the definitive meaning and not a word of hidden meaning. However, for some who are to be tamed, it is necessary to teach with words of hidden meaning. Furthermore, just as one who does not have the power to consume the great nectar can still pacify many harms by merely relying on it, so too, regarding these profound principles of the equality of Dharma, even if one does not have the power to practice them, by understanding their meaning and familiarizing oneself with them in the mind, it becomes an antidote to the view of self, and thus the illusions of afflictions will naturally be pacified. Therefore, these great actions, although proclaimed as the vows of conduct for holy beings, should also be regarded as the vows of view for all yogis. If someone were to say: In the great yoga tantras, if there is a unified principle and a principle suitable for all yogis to protect in common, then there would be no need to separately proclaim these principles. This is considering the capacity of those to be tamed. Although all the vehicles of the Buddha's teachings possess skillful means and wisdom, and it seems that both view and conduct are taught to be liberated from the two extremes, due to the different levels of the vehicles, there are detailed explanations of view and conduct, and there are also broad explanations. Even within a single text, these modes of explanation are fully contained, and within these modes, there are also distinctions between those that emphasize skillful means and those that emphasize wisdom, and these should be understood. For example, some sutras say that the Hearer's Vehicle lacks skillful means and wisdom, and some say that it lacks skillful means, but this is a minor negation, not without basis. If it were without basis, how could one attain liberation? Just like the manifest enlightenment of...
Tibetan
རྒྱུད་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་བསླབས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་རྟོགས་ནས། མཐའ་གཉིས་བཤིག་པས་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྤྱོད་དེ། འདི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་ལོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་རང་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་འཇུག་སྟེ་ངག་ཤིན་ཏུ་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དག་པར་རེག་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་གྱིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་བདག་རྟག་པར་རྒྱུར་སྨྲ་སྟེ། དེ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་རྟོགས་པས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྟ་བའི་མཐའ་གཉིས་ལས་གྲོལ་ལོ། །ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པའང་མཐའ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བར་གསུངས་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་དྲང་སྲོང་ངམ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལྟར་ལུས་ཤིན་ཏུ་དུབ་པའི་མཐའ་དང་། སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ལྟར་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ནས་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་འཕེལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་མཐའ་རྣམ་པ་གཉིས་སྤངས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་ཙམ་དུ་མཚུངས་པར་བསྡུས་མོད་ཀྱི། དེ་ལ་ཡང་འཕགས་པ་གནས་མ་བུའི་སྡེ་དང་། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ་ལྟ་བུ་གདུལ་བྱ་བྲམ་ཟེའི་དྲང་སྲོང་གདུལ་བར་བྱ་བ་ལས་བཅས་པའི་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཕྲ་ཞིང་ཞིབ་པར་སྟོན་པ་དང་། འཕགས་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ལྟ་བུ། གདུལ་བྱ་རྒྱལ་པོ་ཤག་གི་རིགས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལས་བཅས་པ་ལྟ་བུ་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཡངས་ཤིང་རླབས་ཆེ་བ་ཡང་གྲགས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུའང་འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་བཞིའི་མདོ་ལྟ་བུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལྟ་བུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བར་བསྟན་པ་ཡང་གྲགས་སོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་གཙོར་བསྟན་པ། འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་ནི
Chinese
经部中说，声闻众安住于不具方便的学处，但同样在此经中，在关于声闻的等持的阐述中提到：秘密主，此外，安住于具有声闻所缘之地的众生，了悟生与灭，通过破除二边，因为不缘于因，所以不运用完全无实之智慧。这是声闻众的等持之方式。秘密主，缘觉通过彻底破析因与果，安住于不可言说的法之方式的众生，产生一切法皆不可言说的想法，从而证悟到完全止语的等持，这是缘觉的等持之方式。如是说。其中，所谓“不缘于因”，是指外道徒主张“我”是常恒之因，但他们了悟到无我，并了悟到蕴的生灭，因为有生，所以不是灭，因为有灭，所以不是常。因此，他们从智慧的二边中解脱。据说，方便的行持也从二边中解脱，如同婆罗门仙人或外道徒那样，身体极度疲惫的边，以及如同普通众生那样，贪恋乞食的安乐，从而增长罪恶和不善之法的边。据说，他们舍弃了这两种边。虽然这样在小乘的范畴内进行了相似的归纳，但其中，如圣住子部和赤衣部，对于应调伏的婆罗门仙人，详细而精细地展示了基于戒律的见解和行持；又如圣一切有部，对于应调伏的释迦族出家人，展示了基于戒律的广阔而宏大的见解和行持。在大乘经部中，如圣宝积经等，总体上展示了方便和智慧的行持；又如圣般若波罗蜜多经和华严经等，展示了深奥而广大的行持。其中，如圣般若波罗蜜多经，主要展示了甚深的一面；如圣华严经，
English
In the scriptures, it is said that the Shravakas abide in the teachings devoid of skillful means, but within the same scriptures, in the explanation of the Samadhi of the Shravakas, it is mentioned: Secret Lord, furthermore, those who abide in the realm of the Shravakas with objects of focus, realizing birth and death, by destroying the two extremes, do not engage in the wisdom of utter non-existence because they do not perceive a cause. This is the manner of Samadhi for the Shravakas. Secret Lord, Pratyekabuddhas, having completely analyzed cause and effect, those who abide in the manner of Dharma that is inexpressible, generate the thought that all Dharmas are inexpressible, thereby truly attaining the Samadhi of complete cessation of speech; this is the manner of Samadhi for the Pratyekabuddhas. Thus it is said. Here, the term 'not perceiving a cause' means that the Tirthikas (non-Buddhists) claim that 'self' is a permanent cause, but they realize the absence of self and realize the birth and death of the skandhas; because there is birth, it is not death, and because there is death, it is not permanent. Therefore, they are liberated from the two extremes of wisdom's view. It is said that the practice of skillful means is also liberated from the two extremes, like the Brahmanical ascetics or Tirthikas, the extreme of extreme exhaustion of the body, and like ordinary beings, attachment to the pleasure of alms, thereby increasing sinful and unwholesome Dharmas. It is said that they have abandoned these two extremes. Although they are thus similarly summarized within the scope of the Lesser Vehicle, among them, like the Sthavira Nikaya and the Kāśyapīya Nikāya, for the Brahmanical ascetics to be tamed, they elaborately and meticulously demonstrate the views and practices based on the Vinaya; and like the Sarvāstivāda Nikāya, for the Shakya clan renunciates to be tamed, they demonstrate the broad and vast views and practices based on the Vinaya. In the Mahayana Sutras, like the Arya Ratnakuta Sutra, the practices of skillful means and wisdom are generally shown; and like the Arya Prajnaparamita Sutra and the Avatamsaka Sutra, profound and vast practices are shown. Among them, like the Arya Prajnaparamita Sutra, it mainly shows the profound aspect; like the Arya Avatamsaka Sutra,