Tibetan
ས་དང་ཡུལ་མཐུན་པར་གནས་པ་སྤང་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པའི་གྲོགས་མཆོག་ཀྱང་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་པ་ནི་གཙང་བའོ། །གནས་གཙང་བ་ནི། གཞན་གྱིས་མ་བརླམས་པ་དང་མ་འབགས་པའོ། །དེ་བས་ན་གཙང་ཞིང་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་དུ་བཅས་པ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སྟེ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བཀག་པར་གྱུར་པའོ། །ཞི་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཞི་བ་ནི་ང་རྒྱལ་དང་ལྟ་བ་དང་དྲེགས་རྒྱགས་དང་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གྱུར་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སེར་སྣ་དང་གནོད་སེམས་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། །བཟོད་པས་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལྟུང་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་སེར་སྣ་དང་གནོད་སེམས་འདུལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་གནོད་པ་མི་མཇེད་པའི་བཟོད་པས་ནི། གནོད་སེམས་དང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཁྲོ་བ་དང་མཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་འཚིག་པ་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བླང་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པས་ནི། སེར་སྣ་དང་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པ་དང་འགལ་བ་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །བདེན་པའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པས་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་གྱུར་པ། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བར་བྱེད་དེ། མདོར་ན་ཞི་བ་དང་བཟོད་པས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་ཉམས་པར་སྲུང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །བསྡམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བས་ནི། དབང་པོ་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སེམས་ཀུན་ནས་འཕྲོ་བ་དང་། བྱིང་རྨུགས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བསྡམས་ཤིང་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། འདིས་ནི་རྨུགས་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། བག་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཐར་པ་ལ་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཙང་བ་དང་། ཞི་ཞིང་བཟོད་པ་དང་། བསྡམས་པ་དང་། ཐར་པ་ལ་སེམས་པས་ནི་བསྒྲུབ་པ་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། གཙང་ཞིང་གོས་ཀྱང་གཙང་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཙང་བའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་གུས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། ལྷའི་ཁྱད་པར་དང་དད་ པའི་ཁྱད་པར་རོ། །གསང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། གསང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད་ཅེས་བྱ་བས་ནི། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། སྦྱིན་སྲེག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། སྤྱིར་དེ་དག་གི་བྱ་བ་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ། ཅི་སྐད་དུ་སྨོས་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་པོའི་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཞི་དེ་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་ཐུན་མོང་གི་དམ་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་པས་ཅི་རིགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བཟླས་བརྗོད་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་ཀྱང་འོག་ནས་ཆོ་ག་ཞིབ་མོ་སྤྱིར་སྟོན་པའི་སྐབས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔགས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་ནི། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཇི་སྐད་དུ་ཁྱིམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །སྔགས་པ་ཁྱིམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་གནང་བ་ཁ་ཅིག་བསྲུང་བར་ནུས་ཀྱང་ཁྱིམ་པ་ལ་མ་གནང་བ་ཡོད་དེ། རྟགས་དང་ཆོ་ག་ལྟ་བུ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གོས་ཁྱིམ་པས་མི་རྫི་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། མདོར་ན་སྤྱོད་ལམ་ཐུན་མོང་དུ་བསྲེར་མི་གནང་བ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་དམ་ཚིག་མདོ་ཙམ་དུ་བསྟན་པའོ། །ལྷ་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་ནི་ཕལ་ཆེར་གྲགས་པ། རྒྱལ་བའི་རིགས་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་བཟུང་བ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཟུང་བ་གཙོར་བསྟན། པད་མའི་རིགས་ལ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་གཟུང་བ་གཙོར་བསྟན། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། སློབ་དཔོན་གཟུང་བ་གཙོར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གྲགས་མོད་ཀྱི། བྱེ་བྲག་གི་དོན་དུ་ན། རྒྱལ་བའི་རིགས་ ལ་ནི། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་གཟུང་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཟུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་གདུལ་བྱ་སྣོད་སྡིག་ཅན་རྣམས་ལ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ཕན་གདགས་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་བསྡུ་བ་ལ་ནི། སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྡུད་པ་དང་། སྐུའི་སྟོད་ལས་སྤྲུལ་པར་བསྟན་པས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྩོལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་བཀོད་པ་མི་ཟད་པའི་མཛོད་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་སྡུད་པ་གཙོར་བསྟན་ཏོ། །པད་མའི་རིགས་ལ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་སེར་སྣ་བྱེད་པ་གཉིས་ལས་ལྡོག་ཅིང་། དམ་པའི་ཆོས་དང་དེའི་ཕྱག་
Chinese
舍弃居住在与自身不协调的土地上，与那些具备如经典所说的功德的殊胜道友交往是清净。处所的清净是指未被他人侵扰和玷污。因此，所谓的清净，是指三门的行为和行为规范没有过失，即阻断了业的障碍。所谓的寂静和忍耐，寂静是指舍弃傲慢、邪见、骄横和各种不寂静的烦恼和近取烦恼，调伏由悭吝和害心所产生的烦恼。忍耐是指调伏悭吝和害心，它们是大乘堕落的根本。其中，不以损害为意的忍耐，调伏害心以及与之相关的愤怒、怀恨、恼怒和各种损害。为了完全接受功德而不顾痛苦的忍耐，调伏悭吝以及其分支，如虚伪等与救护众生相违背的行为。对于真理不畏惧的忍耐，调伏成为大乘根本堕落的舍弃正法，以及成为舍弃菩提心的分支的烦恼，如无明、邪见和怀疑等。总之，寂静和忍耐能守护大乘堕落的根本不衰退，并舍弃烦恼的障碍。所谓的调伏，是指从六根的行境中收摄心，并守护其不陷入昏沉和掉举的状态。这能舍弃昏沉、掉举、放逸、散乱和非正知等成为修习障碍的事物。所谓的心向解脱，是指不舍弃一切的根本——菩提心。因此，清净、寂静和忍耐、调伏以及心向解脱，是修行者所应具备的行仪的概括。而清净的衣服等，则显示了清净的差别。所谓的恭敬金刚持
English
Abandoning dwelling in places unsuitable to oneself, and associating with excellent spiritual friends who possess the qualities spoken of in the scriptures, is purity. The purity of a place means it is undisturbed and undefiled by others. Therefore, this act of being pure means that there are no faults in the actions and conduct of the three doors, which means that karmic obscurations are prevented. What is called peace and patience: peace means abandoning pride, views, arrogance, and all kinds of unpacified afflictions and secondary afflictions; it means subduing the afflictions arising from miserliness and harmful intent. Patience means subduing miserliness and harmful intent, which are the root of downfall in the Great Vehicle. Among them, patience that does not mind harm subdues harmful intent and its related anger, resentment, indignation, and various forms of harm. Patience that disregards suffering in order to fully embrace qualities subdues miserliness and its branches, such as deceit, which are contrary to saving beings. Patience that does not fear the truth subdues the afflictions that are the root downfall of the Great Vehicle, abandoning the sacred Dharma, and the afflictions that are branches of abandoning the mind of enlightenment, such as ignorance, views, and doubt. In short, peace and patience protect the root of downfall of the Great Vehicle from degenerating and abandon the obscurations of afflictions. What is called restraint is the characteristic of restraining and protecting the mind from scattering in the objects of the six senses and from falling into dullness and drowsiness. This abandons dullness, excitement, carelessness, distraction, non-awareness, and other things that become obstacles to meditative absorption. What is called mind towards liberation is not abandoning the mind of enlightenment, which is the root of everything. Therefore, purity, peace and patience, restraint, and mind towards liberation are the summary of the conduct that a practitioner should possess. And pure clothes and so on show the difference of purity. What is called reverence for Vajradhara
Chinese
是天尊的差别和信奉的差别。所谓“秘密”，是秘密的行仪。所谓“行持明智的行仪”，是念诵的行仪、火供的行仪、禅定的行仪，总的来说，那些行为转变为行仪都包括在内。虽然如上所说是修行者的所有行为，但是，其中一些基础会变成共同的誓言，所以应该根据情况了解。其中，念诵和禅定的差别行仪，也将在下面详细展示仪轨时了解。密咒师出家者的差别誓言是，如别解脱戒律所说，与在家者不同的地方，要如所说的那样守护。密咒师在家者的差别誓言是，有些出家者允许守护，但有些在家者不允许，比如标志和仪轨等。还有，出家者的衣服，在家者不穿戴等，是差别的誓言。总之，不允许共同混淆的行为，这些是略微展示的补特伽罗差别誓言。天尊差别誓言大多是众所周知的。佛部的誓言主要是受持三种戒律，皈依三宝。莲花部的誓言主要是受持正法。金刚部的誓言主要是菩提心和皈依上师。虽然这些广为人知，但具体而言，佛部是受持学处，皈依三宝，利益有情方面，对于应调伏的恶劣有情，以寂静的事业利益他们，在积累善法方面，以断证圆满的力量积累般若波罗蜜多，以及从身体上半部示现化身，赐予殊胜成就，以及积累如来身之无尽庄严宝藏，这些是主要强调的。莲花部是远离舍弃正法和吝啬，以及正法及其手印
English
These are the differences of deities and the differences of faith. The so-called "secret" is the secret conduct. The so-called "practicing the conduct of knowledge" includes the conduct of recitation, the conduct of fire offering, the conduct of meditation, and generally all those actions that have become conduct. Although all the actions of the practitioner are as mentioned above, some of these foundations will become common vows, so it should be understood accordingly. Among them, the different conducts of recitation and meditation will also be understood when the detailed rituals are shown below. The different vows of ordained mantra practitioners are that, as stated in the Pratimoksha vows, the differences from householders should be protected as stated. The different vows of householder mantra practitioners are that some things are allowed for ordained practitioners to protect, but some are not allowed for householders, such as symbols and rituals. Also, the clothes of ordained practitioners, which householders do not wear, are different vows. In short, behaviors that are not allowed to be mixed together are the vows of different individuals that are briefly shown. The vows of different deities are mostly well known. For the Buddha family, the main emphasis is on upholding the three vows and taking refuge in the Three Jewels. For the Lotus family, the main emphasis is on upholding the Dharma. For the Vajra family, the main emphasis is on the mind of enlightenment and taking refuge in the guru. Although these are well known, specifically, the Buddha family is about upholding the grounds of training, taking refuge in the Three Jewels, and benefiting sentient beings. For those who need to be tamed, benefiting them with peaceful actions, and in accumulating virtuous dharmas, accumulating Prajnaparamita with the power of complete abandonment and realization, and showing manifestations from the upper part of the body, bestowing supreme accomplishments, and accumulating the inexhaustible treasury of the Tathagata's body, these are the main emphases. The Lotus family is about turning away from abandoning the Dharma and being stingy, as well as the Dharma and its mudras.