Tibetan
མ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ག་ལ་བར་མི་བཞུགས་པའི་སར་སོང་ནས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོའི་དོན་བསྒོམས་པས། རང་གི་བྱང་ཆུབ་རང་གིས་རྟོགས་ཤིང་། འབྲས་བུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་བདེ་བའི་རྒྱུན་ལ་བཞུགས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ཤེས་རབ་མྱུར་མགྱོགས་ལ་སོགས་པ། ལུས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དང་ཉེན་འཁོར་ཙམ་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གསུམ་ནི། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་བཞིར། གཟུང་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་རགས་པ་མངོན་ཏུ་རྒྱུ་བ་སྤངས་ཤིང་བཅོམ་ནས། ས་དང་པོ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་བའི་ཚེ། ཀུན་གཞི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་ཏེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་རྒྱུན་ཆད། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོའི་དགའ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །དེའི་དུས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ལ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། འགྲོ་བའི་རྒྱུད་མཁྱེན་ཏེ། ཞིང་ཁམས་བརྒྱར་སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་འགྱེད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི། ས་བཅུའི་མཇུག་དུ་ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་ཆ་ཕྲ་བའི་ཡང་ཕྲ་བ་མ་ལུས་པར་དག་པས། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱ། བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དུས་ན། དཔེར་ན་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པའི་ནང་དུ་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་སྣང་ཞིང་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་ན། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་དང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལ་རྒོལ་བ་ན་རེ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་འདྲ་ཞིང་ཟེར་བ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་སྟེ། འདི་གཉིས་ཚིག་ཏུ་ཐ་དད་པ་སྐད་བརྗོད་ཀྱང་། དོན་ཏུ་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དབྱེར་མེད་དེ། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་བྱེད་
Chinese
又，到没有善知识住的地方去，修习甚深缘起之义，自己证悟自己的菩提，现证彼果即是法身。彼时，痛苦的感受断绝，安住于安乐之流，即是报身。获得果位后，智慧敏捷等，以身体的神变，仅在国土和眷属处行利益之事，即是化身。菩萨的三身是，在信行地四地，舍弃并摧毁显现粗大能取所取的习气，在初地见到法性之义时，阿赖耶识转为如镜之智，在等持之时，以无分别智了知一切法如虚空一般，即是法身。彼时，痛苦的感受断绝，体验法性之味的喜乐，安住于百种等持，即是报身。彼时，在后一刹那，以清净世间的智慧，了知众生的根器，在百个刹土化现百种化身，即是化身。如来三身任运成就，是在十地末尾，阿赖耶识的习气极微细的部分也完全清净，也称为金刚喻定，也称为无忘失之法性，也称为唯一之道，也称为自性身，也称为无间断等持，证悟真实之边际之时，譬如明镜之中显现一切面容影像一般，彼智慧也成为生起一切大功德之处，因此称为如镜之智。彼智慧与法的真如无别，即是法身。对此，有辩论者说，似乎两个不同的事物变成了一个，并非如此，虽然这两个词语在言语上是不同的，但实际上，境与有境是无别的，能生起智慧。
English
Furthermore, going to a place where there are no virtuous spiritual friends, meditating on the meaning of profound dependent origination, realizing one's own enlightenment by oneself, and directly realizing that fruit itself is the Dharmakaya. At that time, the feeling of suffering ceases, and dwelling in the stream of bliss is the Sambhogakaya. After attaining the fruit, with swift wisdom and so on, performing deeds for the benefit of beings in lands and among retinues through bodily miracles is the Nirmanakaya. The three bodies of a Bodhisattva are: on the four grounds of aspiration and conduct, having abandoned and destroyed the manifest and coarse imprints of grasping and being grasped, when seeing the meaning of suchness on the first ground, the alaya consciousness is transformed into mirror-like wisdom. At the time of equipoise, the non-conceptual wisdom realizes all phenomena as being like the expanse of the sky, which is the Dharmakaya. At that time, the feeling of suffering ceases, the joy of the taste of suchness is experienced, and abiding in a hundred samadhis is the Sambhogakaya. At that time, in the subsequent instant, with the pure worldly wisdom, knowing the dispositions of beings, emanating hundreds of emanations in hundreds of realms is the Nirmanakaya. The spontaneously accomplished three bodies of the Tathagata are: at the end of the ten grounds, the subtlest parts of the alaya consciousness's imprints are completely purified, which is also called the Vajra-like Samadhi, also called the Suchness without Forgetfulness, also called the Single Path, also called the Svabhavikakaya, also called the Uninterrupted Samadhi. At the time of realizing the ultimate limit of reality, just as in a clear mirror all reflections of faces appear and arise, so that wisdom also becomes the place of origin for all great qualities, therefore it is called Mirror-like Wisdom. That wisdom and the suchness of Dharma are inseparable, which is the Dharmakaya. To this, an opponent says that it seems that two different things have become one, but it is not so. Although these two words are different in language, in reality, the object and the subject are inseparable, which gives rise to wisdom.
Tibetan
པའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་འདི་གཉིས་ནི་དུང་དང་དཀར་བོའི་ཚུལ་དུ་དབྱེར་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རིགས་སུ་གྱུར་པ། ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་གནས་པ་ལས། རྟོག་པ་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་གློ་བུར་དེ་ནི་དཔེར་ན་སྣང་བ་བྱུང་ན་མུན་པ་རང་དྭངས་པ་དང་འདྲ་བར། རྟོག་པ་གློ་བུར་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་དྭངས་པའི་དུས་ན། ལྷག་པར་ངན་པ་ཅིག་བཟང་པོར་གྱུར་པ་མེད་དེ། ཡེ་ནས་རྣལ་མར་གནས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣལ་མར་གྱུར་པ་ལ་བྱའོ། །སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་ཡང་སྐུ་ཞེས་བྱ་ལ། སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།། །། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གནས་གྱུར་ཏེ། བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས། བདག་དང་གཞན་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་མཉམ་སྟེ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རིག་པས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེ་གནས་གྱུར་པའི་དུས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མངའ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་སོ་སོ་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་་གྱུར་ཏེ། གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དབང་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བསོད་ནམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་གྲངས་མེད་པའི་ཆོས་ལས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་། འོད་འདོམ་གང་བ་དང་། འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་བྱམས་པའི་ཞལ་ཏལ་ལེ་བར་བཞུགས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན། ལོངས་སྤྱོད་གཉིས་མཛད་དེ། དེ་ཡང་ཞིང་དག་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། །འཁོར་སྨིན་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། དེ་ལ་ཞིང་དག་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི། གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་རིན་པོ་ཆེ་གཞལ་དུ་བཀྲམ་པའི་སྟེང་ན། ཕོ་བྲང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་གྲུབ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་། ཁྱོན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པ། རྒྱ་ཕྱོགས་བཅུར་མ་ཆད་པའི་དབུས་ན་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ཁོང
Chinese
其原因是法性完全清净。正如法性所安住的那样，以智慧来证悟，所以这两者如海螺和白色一样无别。 所谓法身，法是指从无始以来就成为种姓，本来就具有菩提心，自性清净安住，而分别念是忽然产生的。 忽然产生的分别念，譬如出现光明时黑暗自然消散一样，忽然产生的分别念在法性的状态中消散的时候，并没有特别的坏事变成好事，而是指本来就真实安住的意义，自性成为真实。 所谓身，是指功德不增不减地安住也称为身，成为二身生起之因也称为身，如是即是法身。 报身是，如是法身自然成就的加持力，使烦恼的意和执着我转变成了，因为证悟了无我，所以在自和他人的相续中平等，成为平等性智大悲生起之因。 众生的时候，意的所有识之主，以智慧来断定一切法，那个转变成为了，如来所拥有的，一切智智，即是各个了知一切的智慧，成为总持和三摩地，以及自在和神通一切的基础。 无数劫积聚了不可思议的福德，以及从无数三摩地之门所生的法，即是毗卢遮那佛的身，以一切相好庄严，身光一寻，光芒无边，一切时都以慈爱的面容坦然安住。 具有二智，行持二利，即是在清净刹土中受用，以及成熟眷属。 所谓在清净刹土中受用，就是在黄金的地面上，铺设着无数珍宝之上，由各种珍宝所成的宫殿，其大小与虚空边际相等，十方无有间断的中央，有珍宝的宝座
English
The cause is the complete purity of Dharmata. Just as Dharmata abides, it is realized by wisdom, so these two are inseparable like a conch shell and the color white. That which is called Dharmakaya: Dharma refers to that which has been the lineage from beginningless time, inherently possessing the essence of Bodhi, naturally abiding in purity. Conceptualization is adventitious. That adventitious conceptualization is like darkness naturally clearing when light appears. When adventitious conceptualization clears in the state of Dharmata, there is no particular bad thing that becomes good. Rather, it refers to the meaning that has always been truly abiding, and the nature becomes true. That which is called Kaya: Kaya is also called that which abides without increase or decrease of qualities, and Kaya is also called that which becomes the cause of the arising of the two Kayas. Thus, it is the Dharmakaya. The Sambhogakaya is: Thus, from the blessing of the spontaneously accomplished Dharmakaya, the afflicted mind and the grasping of self are transformed. Because of realizing selflessness, it is equal in the continuums of self and others, becoming the cause of the arising of the wisdom of equality and great compassion. In the time of sentient beings, the lord of all consciousnesses of the mind, which cuts off all dharmas with wisdom, when that is transformed, the omniscient wisdom possessed by the Tathagata, which is the wisdom that knows everything individually, becomes the basis of all dharanis and samadhis, as well as powers and superknowledges. Having accumulated immeasurable merit for countless eons, and from the dharma of countless doors of samadhi, it is the body of Vairochana, adorned with all marks and signs, with a body light of one fathom, infinite rays of light, and always abiding serenely with a loving face. It possesses two wisdoms and performs two benefits, namely, enjoying in pure lands and maturing retinues. Enjoying in pure lands means that on the golden ground, above the countless jewels spread out, is a palace made of various jewels, its size equal to the edge of space, in the center without interruption in the ten directions, there is a jeweled throne.