Tibetan
་བ་སྟེ་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ལྷ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་། སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་གཞུང་ལས་གསལ་བར་སྣང་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་དུ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་གསུང་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་དུ་དོན་དམ་པའི་ལྷ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་གཞུང་དུ་ཡང་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ་ཞེའམ། རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ལྷ་ཞེས་གཞུང་ཀུན་ལས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་པ་དག་གི་གཞུང་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀུན་འདུས་ལ་སྩོགས་པ་ལས། མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷར་གསུངས་ལ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་གཞུང་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་མཉམ་སྦྱོར་ལས། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་ལྷ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམས་ལྷར་གསུངས་པ་ཡང་། འདི་ལྟར་བྱ་བའི་རྒྱུད་དུ་ལྷའི་བདག་ཉིད་མཚན་ཉིད་དྲུག་གསུངས་པ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྒྲ་དང་། ཡི་གེ་དང་། གཟུགས་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཏུ་ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་མཐུན་པར་སྣང་བ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་ཡང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ལྷ་རྣམས་གྲགས་པ་དང་། རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལྷར་བཞེད་ལ། ཐ་མལ་པར་སྣང་བ་དག་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བྱིན་བརླབས་ལས། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བར་བཅས་པའི་ཆོས་སྣང་བར་བཞེད་དེ། འདི་ལྟར། །འབྱུང་ཆེན་སེམས་ཅན་དོན་རབ་མཛད། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྩོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་ཡང་། སྐུས་འདུལ་བའི་དུས་སུ་སྐུར་སྣང་ལ། གསུང་གིས་འདུལ་བའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་གསུང་དུ་སྣང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐ་མལ་པར་སྣང་ཡང་། འདི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་ཆེར་འཕགས་ཕྱིར། །མི་གཡོ་ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་བདག །སེམས་འདུ་བྱ་ཕྱིར་གཡོ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་དག་ཁམས་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། གསུམ་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་སྲིད་གསུམ་མཆོག་གསུམ་གཟུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྩོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །གཞུང་དག་ལས་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དེ་ཉིད་ལས། །ལ་བྱ་གསུངས་པ་ཡང་འདི་དག་ཏུ་འདུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་ལྷག་པར་བསྟན་པ
Chinese
即如前所述。此外，将法界完全清净称为“本尊”的情况，在外内密咒的论典中也清楚地显现。例如，在事部续的论典中也说“法性的本尊”，在瑜伽部续的论典中也说“胜义的本尊”。在摩诃瑜伽的论典中也说“胜义法界的本尊”或“极清净法界的本尊”。同样，无二的智慧也被所有论典称为“本尊”。在外道论典中，如《菩提心之总集》等中，将“体性无二的等持”称为本尊。在摩诃瑜伽的论典中，如《菩提平等合》中，说“心的体性极为广大的本尊”。将色的相称为本尊的情况是，例如在事部续中，说了本尊的自性六种相，即手印、声音、文字、色、分别念等本尊。其中也说，这些也应以适合所化众生的方式显现。在瑜伽部续中也认为，以四手印摄持的本尊们，通过名声和证悟的途径成为本尊。甚至通常显现的事物，也由于普贤菩提心的加持，被认为是所化众生相续中显现的动摇和不动摇的法。例如，“大种有情义利成”等也广为宣说。在摩诃瑜伽续中也说，以身调伏之时显现为身，以语调伏之时，如来本身显现为语，因此文字即是如来本身。即使是通常显现的事物，也这样说：“有情福德极增长，不动一切唯我主，心欲为故而动摇。”等等。以及在《三界清净界平等合续》的后文中说：“三故，自性三有胜三形。”等等，也广为宣说。论典中所说的“本尊”一词，应理解为包含在三宝之中。其中，在摩诃瑜伽续中特别阐述了
English
That is as stated above. Furthermore, the case of calling the completely pure Dharmadhatu "Deity" is also clearly evident in the treatises of outer and inner Mantras. For example, in the treatise of the Action Tantra, it is also said "Deity of Dharmata," and in the treatise of the Yoga Tantra, it is said "Ultimate Deity." In the treatise of Mahayoga, it is also said "Deity of Ultimate Realm" or "Deity of Completely Pure Realm." Similarly, non-dual wisdom is also called "Deity" in all the treatises. In the treatises of the outsiders, such as the 'Collection of Bodhicitta,' the Samadhi of non-dual nature is called Deity. In the treatise of Mahayoga, such as the 'Union of Bodhi Equality,' it is said "Deity of the mind's nature being extremely vast." The case of calling the characteristics of form as Deity is, for example, in the Action Tantra, six characteristics of the nature of Deity are mentioned, namely, Deities with Mudra, Sound, Letters, Form, and Discrimination. It is also said that these should appear in accordance with what is suitable for the beings to be tamed. In the Yoga Tantra also, the Deities gathered by the four Mudras are considered as Deities through fame and realization. Even things that appear ordinary are considered to appear as moving and unmoving Dharmas in the minds of the beings to be tamed, through the blessings of Samantabhadra Bodhicitta. For example, "The great elements accomplish the benefit of sentient beings" and so on are widely proclaimed. In the Mahayoga Tantra also, it is said that at the time of taming with the body, it appears as the body, and at the time of taming with speech, the Tathagata himself appears as speech, therefore letters are the Tathagata himself. Even though things appear ordinary, it is said, "Because sentient beings' merit greatly increases, all that is unmoving is only the lord. Because the mind is to be gathered, it moves." and so on. And in the latter part of the 'Tantra of the Union of the Pure Realms of the Three Worlds,' it is said, "Because of the three, the self is the form of the three existences and the three supreme ones." and so on, which are widely proclaimed. The word "Deity" mentioned in the treatises should be understood as included in the Three Jewels themselves. Among them, it is particularly explained in the Mahayoga Tantra
Tibetan
་ནི། ལེ་ལག་ལས་ལྷ་མི་སྤང་བའི་སྐབས་སུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་པར་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་། འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་སངས་རྒྱས་པས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཆེ་བ་ཞེས་ཀྱང་འདོད་དེ་འདི་ནི་ལྟ་བ་དམན་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས། ལྷག་པའི་ཡ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བཞེད་དོ། །དོན་འདིའི་དབང་དུ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་བཤད་པ་ནི། མི་འཆི་དཔའ་དང་ལྷག་པར་བརྟན། །འདོད་དོན་སྟེར་དང་ཞི་བ་དང་། །ལུས་གནས་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །བཀུར་བར་འོས་ཕྱིར་ལྷ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་ཨ་བྷི་དྷ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་འདིར་ཡང་གང་དུ་རིགས་པའི་སྐབས་དེར་ལྷར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ལྷའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་གང་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་བྱེ་བྲག་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལའང་རིལ་བོ་དང་། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རིལ་བོར་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། བདག་གི་ཕུང་པོ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། བདག་མེད་པར་མོས་པའི་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྒོམ་ཞིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་མོས་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའོ། །རྗེས་སུ་གཞིག་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རིག་པའི་ཤེས་པས་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་བརྟགས་ན། གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པས་དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་མེད་པར་ཐག་བཅད་ནས་དེའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའོ། །མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། གཞིའི་སྒོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །དབུ་མ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་བྱིན་བརླབས་དང་པོ་སྟེ། བརྟགས་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་འོ། །དབུ་མར་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དག །འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆོ་གར་བརྟགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་
Chinese
是，在舍弃肢分中的天人的时候，一切法本性清净，因和果无别，从原始就任运成就，因为在果法中成佛，所以也认为是现前成佛的伟大，这压倒一切低劣的见解，因此被认为是殊胜的瑜伽。就此意义而言，一切法都称为天。解释称为天的名称是：不死亡、勇敢和特别稳固，给予所欲之义和寂静，身安住、成办利益和，因为值得尊敬所以称为天。如《阿毗达磨》论典中所说，因此在这里也应当在任何适合理性的场合都与天相关联。这些是解释天的特征。什么是瑜伽呢？是无二结合的自性。它也有无相和有相的两种差别。其中，无相的结合也有整体和随破的两种差别。其中，执持整体的瑜伽是：从自己的蕴开始，以信解无我的见解和三摩地来修习，并且信解一切法也与之相同，这是修习无相瑜伽。随破是：以智慧的觉识对一切法的特征各自进行观察，应当确信在任何事物的自性中都没有成立，这样了知，并且自己也包含在一切法的范畴中，因此同样确定为无相，然后修习它的瑜伽。有相的瑜伽是：从基的角度讲，瑜伽被说了三种，就像这样，与说外境实有相符的瑜伽是，称为加持的瑜伽。与瑜伽行派相符的阐述是，称为遍计的瑜伽。与中观相符的阐述是，称为圆满的瑜伽。就像这样，也在幻化网续中清楚地说了，誓言加持是第一，遍计是瑜伽行派的，在中观中应当圆满，这是在瑜伽仪轨中观察的。这样说了。其中，加持的方式是这样的：异熟
English
When abandoning the gods and humans from the limbs, all dharmas are inherently pure. Cause and effect are inseparable, and they are spontaneously accomplished from the very beginning. Because one is enlightened in the dharma of the result, it is also considered the greatness of manifest enlightenment. This overcomes all inferior views, and therefore it is regarded as the supreme yoga. In this sense, all dharmas are called gods. The explanation of the name called "god" is: immortal, brave, and especially stable, giving the meaning of desire and peace, the body abides, accomplishing benefit, and because it is worthy of respect, it is called a god. As it appears in the treatise called Abhidharma, here too, wherever there is a suitable occasion for reason, it should be associated with the god. These are the explanations of the characteristics of the gods. What is yoga? It is the nature of uniting without duality. It also has two distinctions: without characteristics and with characteristics. Among them, the union without characteristics also has two aspects: whole and subsequent destruction. Among them, the yoga of grasping the whole is: starting from one's own aggregates, contemplating with the view and samadhi of believing in no-self, and believing that all dharmas are the same as that, this is the practice of yoga without characteristics. Subsequent destruction is: examining the characteristics of all dharmas individually with the knowledge of wisdom, one should be convinced that it is not established in the nature of anything, knowing it in this way, and since oneself is also included in the category of all dharmas, similarly determining it as without characteristics, and then practicing its yoga. Yoga with characteristics is: from the perspective of the basis, yoga is taught in three ways, like this, the yoga that demonstrates in accordance with those who say that external objects exist is called the yoga of blessing. The exposition that accords with the Yogacara school is called the yoga of complete analysis. The exposition that accords with Madhyamaka is called the yoga of perfection. In this way, it is also clearly stated in the Guhyagarbha Tantra: the vow of blessing is the first, complete analysis is of the Yogacara school, it should be perfected in Madhyamaka, this is examined in the yoga ritual. Thus it is said. Among them, the manner of blessing is this: Vipaka