Tibetan
གི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མངོན་པར་གཏོར་བས་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འདི་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གོ །གོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ་བྱ། ས་དང་བ་ལང་མཐོ་རིས་དང་རྡོ་རྗེ་རི་དང་འོད་དང་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་འཇུག ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ། ས་དང་བ་ལང་ལ་སྩོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ཨ་བྷི་ནི་མངོན་དུ་བ་འམ་མངོན་པ། ཥིཉྩ་ནི་ཆུ་བླུག་ཅིང་གཏོར་བ་སྟེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བའི་ཆོས་ཙམ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ། འདིར་མངོན་པར་གཏོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་། དྲི་མ་དག་པ་ཙམ་མཚོན་པར་བྱེད་དེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་། ཆོས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཕན་པ་དང་ནུས་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཕྱི་དང་ནང་ངོ་། །དབང་བསྐུར་བ་དང་གོ་འཕང་བསྒོ་བ་དང་རིམ་པ་སྦྱིན་པ་ནི། །རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའོ། །རྒྱུ་རྟེན་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད། །འཛིན་པ་ལས་དང་རྒྱ་རྟགས་དང་། །མཚོན་བྱ་བསྡུས་དང་ཐོབ་པ་དང་། །ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས། །གསང་སྔགས་དབང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད། །ཕྲིན་ལས་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས། འགྲོ་བ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མཛད་སྤྱོད་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞིང་། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་ཟིན་པ་ནི། ཐབས་མཁས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་དང་མི་ལྡན་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཕྲན་ཚེག་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འདིའི་ཡུལ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་ཡང་དམིགས་ཀྱིས་ནི། གནོད་སྡིག་ཅན་དང་། དབུལ་ཕོངས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་དང་། དྲེགས་པ་ཅན་རྣམས་ནི་ཞིང་ཁུད་པའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཐབས་ནི། བསྒོམ་པ་དང་། བཟླས་བརྗོད་དང་། སྦྱིན་སྲེག་ཕུར་བུ་དང་། གཏོར་མ་དང་སྦྱོར་བ་དང་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་དོ། །མདོར་ན་ནང་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། །འབྲས་བུ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བདེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་དང་འདུལ་བའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན། ཀརྨ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ། གརྟན་ཀྲྀ་ཏ་ཡ་ཀརྨ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་ལས་ཏེ། བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་རྟེན། །ཡུལ་དང་ཞིང་དང་དབྱེ་བ་དང་། །ཐབས་དང་འབྲས་བུ་ངེས་ཚིག་གིས། །སྔགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་
Chinese
以词义的方式来说，阿毗षेक（藏文：ཨ་བྷི་ཥིཉྩ།，梵文天城体：अभिषिञ्च，梵文罗马拟音：abhiṣiñca，汉语字面意思：灌顶）这个词，是说通过明显地倾注而进行灌顶。这也有着指向某一方面的理由，例如“去”（藏文：གོ།）。“去”这个词，有着“在何处”的意思，用于“行走”。也指土地、牛、天界、金刚、山、光芒和方位等。这个词，用于土地和牛等，阿毗（藏文：ཨ་བྷི།）是显现或明显，षेक（藏文：ཥིཉྩ།）是注水和倾注，就像仅仅持有行走的行事之法一样。这里所说的“明显地倾注”，也仅仅是象征着清净，象征着获得其果实，以及掌握佛法。详细区分有两种，即利益和能力。另一种是外和内。灌顶、授予地位和给予次第，都属于同义词。原因、所依、事物、本体，执持、业、广大征相，所象征、总集、获得，定义、区分、同义词，以此阐述密咒灌顶的特征。事业是伟大自性者们以大悲心利益众生的行为，这也是从四无量心的因中产生，并被大智慧所掌握，称为善巧方便的事业。如果不具备这些，就会变成世间微不足道的小事。此事业的对境是三界的一切有情，特别是那些有害行、罪恶者、贫困者、持邪见者和傲慢者，是肥沃的田地。详细区分有寂静等四种。方法是通过禅定、念诵、火供、橛、朵玛、结合和轮涅之门来行持。简而言之，有依靠内在、依靠外在事物和依靠两者的差别。果实是成就自他利益，如此安乐、受用、权力和调伏。以决定义的方式来说，羯磨（藏文：ཀརྨ།，梵文天城体：कर्म，梵文罗马拟音：karma，汉语字面意思：业）这个词，是说嘎尔丹格日达亚羯磨（藏文：གརྟན་ཀྲྀ་ཏ་ཡ་ཀརྨ།），也就是行事者的行为是业，是行事者的意愿。本体、原因和所依，对境、田地和区分，方法和果实，以定义，阐述密咒的事业。
English
In terms of meaning, the term Abhiṣeka (Tibetan: ཨ་བྷི་ཥིཉྩ།, Sanskrit Devanagari: अभिषिञ्च, Sanskrit Romanization: abhiṣiñca, literal Chinese meaning: empowerment) refers to empowerment through manifest pouring. This also has a reason for pointing to one aspect. For example, "Go" (Tibetan: གོ།). The word "Go" means "where," used for "walking." It also refers to land, cattle, heavens, vajra, mountains, light, and directions. This word, used for land and cattle, etc., Abhi (Tibetan: ཨ་བྷི།) is manifest or apparent, and ṣiñca (Tibetan: ཥིཉྩ།) is pouring water and sprinkling, just like holding the mere dharma of the act of walking. Here, the term "manifest pouring" also merely symbolizes purity, symbolizing the attainment of its fruit and the mastery of the Dharma. Detailed distinctions are of two types: benefit and ability. Another type is outer and inner. Empowerment, granting of status, and bestowing of order are all synonymous. Cause, basis, object, essence, holding, karma, vast signs, what is symbolized, collection, attainment, definition, distinction, synonyms, these describe the characteristics of mantra empowerment. Activities are the actions of great beings benefiting sentient beings with great compassion. This also arises from the cause of the four immeasurables and is grasped by great wisdom, called skillful means activities. If these are not possessed, they will become trivial worldly affairs. The object of this activity is all sentient beings of the three realms, especially those who are harmful, sinful, impoverished, holding wrong views, and arrogant, are fertile fields. Detailed distinctions are of four types, such as pacifying. The methods are practiced through meditation, recitation, fire offerings, kila, torma, union, and the doors of the wheel. In short, there are differences between relying on the inner, relying on external objects, and relying on both. The fruit is the accomplishment of self and other benefits, such as happiness, enjoyment, power, and taming. In terms of definitive words, the term Karma (Tibetan: ཀརྨ།, Sanskrit Devanagari: कर्म, Sanskrit Romanization: karma, literal Chinese meaning: action) refers to Gardankṛtāya Karma (Tibetan: གརྟན་ཀྲྀ་ཏ་ཡ་ཀརྨ།), which means the actions of the actors are karma, the desire of the actor. Essence, cause, and basis, object, field, and distinction, method and fruit, by definition, describe the activities of mantra.
Tibetan
ཤེས་པར་བྱ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོ་འཁོར་དང་བཅས་པ། ཕོ་བྲང་དང་བཅས་པ་ལ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་སྩོགས་པའི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་མང་མོད་ཀྱི། ཉེ་བར་ནི་གང་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཉེ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན། མཎྜལ་མཎྜ་ནི་སྙིང་པོའམ་བཅུད་ལ་འཛིན་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་སྙིང་པོ་འཛིན་པའི་དོན་ཏེ། འདིས་སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བརྗོད། གང་དུ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོ་ཉིད་ཡོན་ཏན་འཛིན་པས་ན། སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱར། སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་མཎྜལ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བསྐོར་བའི་དོན་ཏེ་འདིས་བསྐོར་ཅིང་བཀོད་པའི་དོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བརྗོད་དེ། གང་དུ་འཁོར་དང་ཟླུམ་པ་ལ་སྩོགས་པ་དེའི་སྒྲར་བརྗོད་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་མཎྜ་ནི་མནན་པ། ལ་ནི་འཛིན་པ་སྟེ། འདིས་འདུག་པའི་དོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་སྩོགས་པ་ལ་བརྗོད་པ་རྣམས་སོ། །ངོ་བོ་དབྱེ་བ་ངེས་ཚིག་གིས། །རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་པར་བྱ། །མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཆོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ། བཀུར་བ་དང་ཡོན་འབུལ་བའི་སེམས་པས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སྩོགས་པའི་སྒོ་ནས། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པར་གཞུང་ཁ་གཅིག་ལས་གྲགས་ཏེ། ཚུལ་འདི་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞིང་གི་བྱེ་བྲག་དང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱེ་བྲག་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་བྱེ་བྲག་དང་། དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཞིང་གི་སྒོ་ནས་ནི་འཕགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེནལས་འདས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་པའི་གནས་རྣམས་མཆོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་པའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སྒོ་ནས་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བསྔོས་པའི་མཆོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་ནི། ཐར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མཆོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །
Chinese
须知。坛城是：胜者诸佛海众及其宫殿，被称为坛城。它可以通过自性、三摩地和影像等的区分，以及身语意等的区分来表达，方式很多。但简要地说，它显示了包含宫殿的情况，这是简要的表达。从词源学的角度来说，“曼荼罗(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”中的“曼荼(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”是持有精华或精髓，“拉(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”是持有，所以“曼荼罗(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”的意思是持有精华。因此，它被称为具有精华意义的坛城。由于法性菩提心和诸主尊持有坛城精华的功德，所以与精华的意义相结合，用精华的词语来表达。另一方面，“曼荼罗(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”的意思是环绕四周，因此，它通过环绕和布置的意义来表达坛城，所有用圆和圆形等词语来表达的都是如此。另一方面，“曼荼(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”是压制，“拉(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”是持有，因此，它通过安住的意义被称为坛城，所有用以表达宫殿和日月坐垫等的都是如此。通过本体、区分和词源，应知胜者的坛城。 供养是指：对于成为供养处所的众生，以恭敬和奉献的心，通过身语意三门和外在物品等方式，是供养之业的自性。详细区分有：世间供养和出世间供养，这在一些经论中广为人知。这种方式需要了解作为目标之境的刹土的差别、完全回向的差别、获得果报的差别以及事物差别的区分。其中，从刹土的角度来说，供养圣者是出世间的，供养世间供养处所的众生是世间的。从完全回向的角度来说，为了菩提而回向的供养是出世间的，除此之外的是世间的。从果报体验的角度来说，成为解脱之因的供养是出世间的，成为除此之外之因的是世间的。
English
Know this. The mandala is: the ocean of victorious ones with their retinue, and with their palaces, is referred to as a mandala. It can be expressed through distinctions such as nature, samadhi, and images, and through distinctions such as body, speech, and mind, in many ways. But briefly, it shows the situation including the palace, which is a brief expression. From the etymological point of view, in "Mandala (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，meaning)", "Manda (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，meaning)" means holding the essence or quintessence, and "la (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，meaning)" means holding, so "Mandala (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，meaning)" means holding the essence. Therefore, it is called the mandala with the meaning of essence. Because the Dharmata Bodhicitta and the principal deities hold the qualities of the essence of the mandala, it is combined with the meaning of essence and expressed with the words of essence. On the other hand, "Mandala (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，meaning)" means surrounding, therefore, it expresses the mandala through the meaning of surrounding and arranging, as are all those expressed with words such as circle and roundness. On the other hand, "Manda (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，meaning)" means suppressing, and "la (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，meaning)" means holding, therefore, it is called mandala through the meaning of dwelling, as are all those used to express palaces and sun and moon cushions, etc. Through essence, distinctions, and etymology, one should know the mandala of the victorious ones. Offering means: to those who have become places of offering, with a mind of reverence and offering, through the three doors of body, speech, and mind, and through external objects, etc., it is the nature of the action of offering. The detailed distinctions are: worldly offering and transcendental offering, which are well-known in some scriptures. This method requires understanding the distinctions of the field that has become the object of focus, the distinctions of complete dedication, the distinctions of obtaining results, and the distinctions of objects. Among these, from the point of view of the field, offering to the noble ones is transcendental, and offering to the places of worldly offering is worldly. From the point of view of complete dedication, offering dedicated for the sake of Bodhi is transcendental, and other than that is worldly. From the point of view of experiencing results, offering that becomes the cause of liberation is transcendental, and that which becomes the cause of other than that is worldly.