Tibetan
་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་༼བདག་གི་༽ལས་བླ་༼འམ་གོང་༽ན་༼གཞན། ༽མེད་པའི་ཆོས་ཐོབ་བོ་སྙམ་པ་དང་། རང་གི་ལྟ་བ་ལ་ང་བསྙེམས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་གསུམ་ནི། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ལ་སྒྲིབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི། ངེས་པའི་དོན་ཀྱི་མདོའི་དོན་དང་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམ་ངག་མ་བརྗེད་པར་སྲུང་བ་ཡིན་ན། སྒྲིབ་པ་འདི་རྣམས་ཡོད་ན་དེ་དག་ཡལ་བར་འདོར་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའམ་བློན་པོའི་བུ་གཞོན་ནུ་རྒྱགས་པས་མྱོས་པ་དག །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམ་ངག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྤྱོད་རྣམ་བཅུ་ཤིང་ལེབ་ཀྱི་ངོས་ལྟར་གཅིག་ལ་གཅིག་སྒྲིབ་པར་གྱུར་པས། དེ་བས་ན་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་དོན་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཡི་གེ་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་ཆུང་ངུའི་ཆོས་སྤྱོད་མི་སྤྱད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་གྱི་སྒྲིབ་སྐྱོན་མཐའ་དག་བསལ་ཏེ་ཐར་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ལྔ་ནི་ལེ་ལོ་དང་། དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང་། ཞུམ་རྒོད་དང་། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ལེ་ལོས་ནི་དམ་པའི་ལུང་མི་ཉན་ཅིང་མི་འཇུག་གོ །དམིགས་པ་བརྗེད་པས་ནི་བསམ་པ་ཉམས་ཏེ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱང་དྲན་པ་མེད་པར་བྱེད་དོ། །ཞུམ་རྒོད་ཀྱིས་ནི་དོན་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་བློ་འཇུག་དུ་མི་སྟེར་རོ། །མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་གེགས་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི། དད་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་བཞིས་ནི། ལེ་ལོ་སྤོང་ངོ་། །དྲན་པས་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པ་སྤོང་བའོ། །ཤེས་བཞིན་གྱིས་ནི་ཞུམ་རྒོད་སྤོང་ངོ་། །སེམས་པས་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དྲགས་ན་གཟེང་བསྟོད་པར་བྱེད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དྲགས་ན་འགོ་གནོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཆ་མཉམ་པར་ཚོར་ན་ལྷག་པར་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའི་རྩོལ་བ་མི་སྐྱེད་དོ། །བཏང་སྙོམས་སུ་བག་ཡངས་སུ་བཞག་སྟེ། དོན་ལ་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཚུལ་འདིའང་ཐརད་པའི་ལམ་མོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བཟུང་བཏགས་བཀག་ཕྱེ་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིནད་གང་ཞེ་ན།
Chinese
就像变成那样一样。认为获得了胜过（我的）至高无上的法，对自己的见解感到自豪，轻视他人的见解这三者，会障碍正确的忆念。因此，正确的忆念是：不忘记守护决定义经的意义和殊胜善知识的教诲。如果存在这些障碍，就应该抛弃它们。例如，国王或大臣的儿子，因肥胖而醉酒，不把殊胜者的教诲放在心上一样。第十种是自性障碍，十种修行就像木板的表面一样，互相遮蔽。因此，安住于禅定等重大意义的人们，不会修习书写文字等微小意义的修行。这是它的意义。通过这些意义，也能消除禅定的所有障碍和过失，并被告知要进入解脱之道。那么，什么是具备舍弃五种过失的八种作意的等持呢？五种过失是懈怠、忘记所缘、沉掉、不作意和作意。其中，懈怠会使人不听闻也不进入殊胜的教言。忘记所缘会使念头衰退，甚至使听闻之法也变得没有记忆。沉掉会使习惯于义理的智慧无法生起。不作意和作意两者，会障碍止观双运。那么，什么是舍弃的八种作意呢？以信心、欲乐、精进和轻安这四者，舍弃懈怠。以忆念舍弃忘记所缘。以正知舍弃沉掉。以作意，如果过于不作意，则会使之高扬。以舍置，如果过于作意，则会压制它。之后，如果感到止观平等，就不会生起过度修习对治的努力。安住在舍置中，放松身心，从而习惯于义理。这种方式也是解脱之道。是这样说的。那么，什么是具有执持、系缚、遮止、开启、摧毁的等持呢？
English
It is like becoming that way. Thinking that one has attained a Dharma that is superior to (mine), being proud of one's own view, and despising the views of others, these three obscure correct mindfulness. Therefore, correct mindfulness is: not forgetting to protect the meaning of the definitive sutras and the instructions of the noble and virtuous spiritual friends. If these obscurations exist, they should be abandoned. For example, like a young son of a king or minister, intoxicated by fatness, who does not keep the instructions of the noble ones in mind. The tenth is the obscuration of self-nature, the ten practices are like the surface of a wooden board, obscuring each other. Therefore, those who abide in great meanings such as meditation do not practice small meaning practices such as writing letters. This is its meaning. Through these meanings, all the obscurations and faults of meditation can also be eliminated, and it is said that one should enter the path of liberation. So, what is the samadhi that possesses the eight efforts to abandon the five faults? The five faults are laziness, forgetting the object, sinking and excitement, non-application, and application. Among them, laziness will make one not listen to or enter the noble teachings. Forgetting the object will cause the mind to deteriorate, and even the heard teachings will become without memory. Sinking and excitement will not allow the mind that is accustomed to the meaning to arise. Non-application and application both hinder the union of calm abiding and insight. So, what are the eight efforts of abandonment? With faith, aspiration, diligence, and pliancy, laziness is abandoned. With mindfulness, forgetting the object is abandoned. With vigilance, sinking and excitement are abandoned. With intention, if there is too much non-application, it will be raised up. With equanimity, if there is too much application, it will be suppressed. Then, if calm abiding and insight are felt to be equal, the effort to cultivate the antidote excessively will not arise. Abiding in equanimity, relax the body and mind, thereby becoming accustomed to the meaning. This method is also the path of liberation. It is said like this. So, what is the samadhi that possesses holding, binding, blocking, opening, and destroying?
Tibetan
འདི་སྐད་དུ། གཏོགས་འདོད་སྤྲེའུ་འདི་བཟུང་ནས་ཀྱང་། །རྐུན་མོ་བྱི་ལ་བཏགས་བྱས་ཏེ། །ཁང་སྟོང་ཕང་ཕུང་ཀུནད་བཤིག་ནས། །གསེབ་ཁུང་སྐར་ཁུང་ཀུན་བཀག་སྟེ། །རྒྱལ་པོའི་དཀོར་མཛོད་ཁ་ཕྱེ་ན། །དེ་དག་རྟག་དུ་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཏོགས་འདོད་སྤྲེའུ་གཟུང་བ་ནི། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ལས་གཟུང་བར་འོས་པ་གཟུང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤྲེའུའི་གཏོགས་འདོད་ལྟར། རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ལ་ནི་ཆེད་དུ་གཏད་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་ནུས། རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དོན་ལ་ནི་སྐུལ་བ་མེད་པར་རང་ཞུགས་བྱེད་དེ། རྟག་དུ་དོན་མེད་པར་འཕྱན་པ་འདི་ཤེས་བཞིན་དྲན་པའི་སྣོད་དུ་བཅུག་སྟེ། གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་བསྡམ་དགོས་སོ། །རྐུན་མོ་བྱི་ལ་གདགས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ལས་གདགས་པར་འོས་པ་གདགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱི་ལ་ནི་ཤིན་དུ་དལ་ཞིང་འཇམ་པའི་སྤྱོད་པས། གཞན་ཀྱིས་མ་ཚོར་བར་གཞན་གྱི་སྲོག་རྐུ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི། ཤིན་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཕྲ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་གཞི་ལ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ཏེ་བདག་དུ་རློམ་སེམས་པས། དེའི་དབང་གིས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་སྐྱེ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཟག་པ་དང་བཅས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཟུངས་ཀྱིས་མ་བཏགས་ན། ནམ་ཡང་ཐར་པའི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་དོ། །འདི་ནི་ལྷག་མཐོང་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་ནི་ཞི་གནས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁང་སྟོང་ཕང་ཕུང་བཤིག་པ་ནི། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གྲོང་སྟོང་བཤིག་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་བདག་པོ་མེད་པས་གྲོང་སྟོང་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བཤིག་པས་གྲོང་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་ཡང་ལྷག་མཐོང་སྤྱོད་པའོ། །གསེབ་ཁུང་སྐར་ཁུང་དགག་པ་ནི། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དབང་པོ་ལྔའི་སྐར་ཁུང་ནས་བྱུང་ནས་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བ་འདི་དག་ཡིད་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་མཐུས་བཀག་སྟེ། མི་འཕྲོ་བར་བྱས་པ་སྟེ། འདི་ཡང་ཞི་གནས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོའི་དཀོར་མཛོད་ཁ་ཕྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པར་བྱས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ནོར་རིན་ཐང་མེད་པའང་ཡོད་ལ། དུག་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་རྫས
Chinese
如是说：抓住这只贪恋的猴子，系上小偷猫，拆毁空荡荡的房屋，堵住缝隙和窗户，打开国王的宝库，那些就是永恒的佛。如是说。其中，抓住贪恋的猴子，是指从蕴、界、处之法中抓住应该抓住的。比如，意的能识就像贪恋的猴子一样，对于合乎道理的事情，即使专门交付也无法进入；对于不合乎道理的事情，即使没有劝说也会自己进入。要知道它总是毫无意义地游荡，要把它放入正念的容器中，必须毫不动摇地约束它。系上小偷猫，也是同样，从诸法中系上应该系上的。比如，猫以极其缓慢而柔顺的行为，在别人没有察觉的情况下偷走别人的生命。同样，具有烦恼的意，以极其微细的运行方式，面向阿赖耶识的内部，自以为是地执着于我。因此，意的能识也与坏聚见相同而生起，使一切都受到染污的加持。因此，如果不以通达一切法无我的智慧之咒来系缚它，就永远无法开启解脱的机会。这是胜观的行持。前面是止观的行持。拆毁空荡荡的房屋，是指拆毁蕴和处的空城。因为这些没有主人，所以是空城。因为自己的本体也没有成立就被拆毁，所以空性本身也没有，要像虚空一样去证悟。这也是胜观的行持。堵住缝隙和窗户，是指五根识。从五根的窗户中产生，自然而然地散乱于对境的这些，以摄集于意中的力量来堵住，使之不外散。这也是止观的行持。打开国王的宝库，是指精通阿赖耶识的体性。比如，国王的宝库里既有宝石等无价之宝，也有毒药等低劣之物
English
Thus it is said: Having caught this grasping monkey, and tied on the thieving cat, having demolished the empty, desolate house, having blocked all the cracks and windows, if the king's treasury is opened, those are always Buddhas. Thus it is said. Among these, catching the grasping monkey means catching what is appropriate to be caught from the dharmas of the skandhas, dhatus, and ayatanas. For example, the mind's consciousness is like a grasping monkey. It cannot enter into things that are reasonable, even if specifically entrusted. It enters into things that are unreasonable without being urged. Knowing that it always wanders meaninglessly, it must be put into the vessel of mindfulness and bound without wavering elsewhere. Tying on the thieving cat is also the same, tying on what is appropriate to be tied on from among the dharmas. For example, a cat, with its extremely slow and gentle behavior, steals the life of another without being noticed. Similarly, the afflicted mind, with its extremely subtle mode of movement, looks inward at the alaya and clings to self. Therefore, the mind's consciousness also arises possessing the same view as the view of the destructible aggregate, blessing everything with defilement. Therefore, if this is not bound by the mantra of wisdom that realizes the selflessness of all dharmas, the opportunity for liberation will never be opened. This is the practice of vipashyana. The former is the practice of shamatha. Demolishing the empty, desolate house means demolishing the empty city of the skandhas and ayatanas. Because these have no owner, they are an empty city. Because one's own essence is not established and is demolished, emptiness itself is also non-existent, and one should realize it as like space. This is also the practice of vipashyana. Blocking the cracks and windows means the five sense consciousnesses. These, arising from the windows of the five senses and naturally scattering to objects, are blocked by the power of being gathered into the mind, so that they do not scatter outward. This is also the practice of shamatha. Opening the king's treasury means being skilled in the characteristics of the alaya consciousness. For example, in the king's treasury, there are priceless treasures such as jewels, and also inferior substances such as poisons.