Tibetan
འི་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་པོས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་འདོད་པ་ནི། བླང་དོར་གྱི་མཐར་ལྷུང་བས་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པས། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། མི་མཐུན་པ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་མེད་པར་རྟོགས་པས། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པས། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་དོན་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་། འཁོར་བའི་ལམ་གསུམ་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་འདས་ལམ་སྒོམ་པའང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མ་ཞི་རང་བཞིན་བཙལ་སྤངས་གར་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་འཁོར་བའི་ལམ་དུ་མཐོང་ནས་སྤོང་ཞིང་། མ་ཆགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་མཐོང་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་། བླང་དོར་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་བས་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་དོན་མ་མཐོང་ངོ་། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བཙལ་སྤངས་གཉིས་ལ་གནས་བཅར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། སྨྲས་པ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། གང་ང་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ནི། བདག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་སོ་སྙམ་དུ་རློམ་སེམས་ཡོད་ནའང་། དགྲ་བཅོམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་འདྲའོ། །འོ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དང་གནས་ཀྱང་འདས་སོགས་ལམ་ཉིད་གཞན་ན་མེད། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀུན་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ཡུལ་དང་གྲུབ་པའི་གནས་ཀྱང་། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་གཞན་མེད་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་ཡང་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་གཞན་མེད་དེ། དེ་བས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་རྡེང་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་། སྤང་བླང་གི་བློ་ཆ་ཤས་འཕྲ་མོ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ། ཐར་པའི་བསྟི་གནས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱལ་བའི་བཀའ་རྣམས་སུ་ལམ་འདི་མ་རྟོགས་པར་ལམ་གཞན་གྱིས་སངས་མི་རྒྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འཐོབ་པས། དེ་བས་ན་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེ་ཕུགས་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ནི་སྡོང་པོས་བརྒྱན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་བདག་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བཞིན་མཉམ་པར་རབ་གནས་ཤིང་། །མི་གནས་ལེན་པ་མེད་པ་དེ། །དེ་དག་བདེ་བར་གཤེགས་པར་འགྱུར། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་པ་དག །གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །ད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ཅིང་རྡེང་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་ཚད་ཅུང་ཟད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་པ་ལས། ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་དེ་སྲིད་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་འཕྲ་བའི་ལམ། །གཡོ་དང་མི་གཡོ་ཐ་སྙད་མི་གནས་གནས་ལ་གནས་པ་མེད། །སྣང་མེད་དབུ་མའི་ལམ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བདེར་གཤེགས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྣང་རྟོག་ཅི་སྐྱེའང་མ་བཀག་སྟེ་རང་བྱུང་། མ་འབྲངས་ཏེ་རང་ཞི་སྟེ། རྩོལ་བ་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བཞག་པའི་ཚེ། ནུས་པ་ཅུང་ཟད་རྙེད་པ་ན། སྣང་རྟོག་རྒྱུན་དུ་སྐྱེའང་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བར་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཀྱི་དོན་སྣང་བ་གཉིད་དེ་བས་བསྲབས་པར་གྱུར་ཏེ། སྣང་བ་མ་ལོག་ཀྱང་དངོས་པོར་ལྟ་བ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་ལོག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་དེ་བས་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བ་ན། མཚན་མར་འཛིན་པ་ཕྲ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཕྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ན་གཉིད་ཆེར་བསྲབས་པར་གྱུར་པ་ན་ཞེན་པ་ལོག་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཕྲ་བར་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤིན་དུ་དབང་དུ་གྱུར
Chinese
认为修习对治解脱之门空性，其体性是远离事物；同样，无相三摩地，其体性是寂静；以及无愿三摩地，其体性是消除痛苦。这是魔的事业。因为落入取舍的极端，会阻碍生起诸法平等性的智慧。那么应该怎么做呢？（经文说）“色即是空”。通过认识到不相容之物和对治之法没有区别，这也被称为善巧方便的解脱。通过认识到不相容之物没有应该抛弃的实体，这也被称为自性光明的解脱。通过认识到一切事物中都没有自我的存在，这被称为无为的解脱。应当掌握这样的意义。这是它的意义。此外，舍弃轮回的三条道路，修习涅槃的道路，这也是魔的事业。（经文说）“彼性未寂灭，自性寻舍何处住？”意思是，如果将贪嗔痴三种视为轮回的道路而加以舍弃，并将无贪的善根等视为涅槃的道路而加以修习，这也是魔的事业。因为落入了取舍的极端，所以没有见到诸法自性寂灭的意义。因为法的自性不住于寻觅和舍弃二者之中。如此说来，《维摩诘所说经》中说：“解脱不是因为舍弃贪嗔痴而解脱吗？”回答说：“说舍弃贪嗔痴而解脱，那是骄慢者所说的；对于无我者来说，贪嗔痴的自性就是解脱。”这与此相符。此外，在那部经中还说：“像那些圣者阿罗汉，如果他们认为‘我已经舍弃了一切烦恼’，即使这样想，也不会成为阿罗汉。”道理也是一样的。那么，圣道的真实基础是什么呢？（经文说）“圣者众生的境界和住所，也是超越等的道路，此外没有别的。”意思是，圣者们所见之境
English
To think of meditating on the antidote, the door to liberation, emptiness, whose characteristic is being devoid of things; similarly, the signless samadhi, whose characteristic is peace; and the wishless samadhi, whose characteristic is eliminating suffering. This is the work of Mara. Because falling into the extreme of acceptance and rejection obstructs the arising of the wisdom of the equality of all phenomena. So what should be done? (The scripture says) "Form itself is emptiness." By realizing that incompatible things and antidotes are not different, this is also called the liberation of skillful means. By realizing that incompatible things have no substance to be abandoned, this is also called the liberation of self-luminous nature. By realizing that there is no inherent self in all things, this is called unconditioned liberation. One should grasp such meaning. That is its meaning. Furthermore, abandoning the three paths of samsara and meditating on the path of nirvana is also the work of Mara. (The scripture says) "That nature is not pacified, where does one dwell seeking abandonment of self-nature?" This means that if one sees the three poisons of desire, hatred, and ignorance as the path of samsara and abandons them, and sees the roots of virtue without attachment, etc., as the path of nirvana and meditates on them, this is also the work of Mara. Because falling into the extreme of acceptance and rejection, one does not see the meaning of the inherent peace of all phenomena. Because the nature of phenomena does not dwell in seeking and abandoning. As it is said in the Vimalakirti Sutra: "Is liberation not liberation by abandoning desire, hatred, and ignorance?" The answer is: "To say that liberation is by abandoning desire, hatred, and ignorance is what the arrogant say; for those without self, the nature of desire, hatred, and ignorance is liberation." This is also in accordance with that. Furthermore, in that same sutra it also says: "Like those noble Arhats, if they think 'I have abandoned all afflictions,' even thinking like that, they will not become Arhats." The reasoning is the same. So what is the real basis of the noble path? (The scripture says) "The realm and abode of all noble beings is also the path of transcendence, etc., there is nothing else." This means that the realm seen by the noble ones
Chinese
以及成就的处所也是，法性平等无二之外没有别的。获得涅槃的道路也是法性平等无二之外没有别的。因此，只要没有彻底领悟法性平等无二的意义，并且存在极其微小的取舍之心，那就仅仅是解脱的处所，而不是道路的真正本质。因此，诸佛的教言中说，不领悟此道，就无法通过其他道路成佛。这说明，如果不领悟法性平等无二的意义，就无法获得佛陀之果。因此，所谓“所有密意的究竟”的意义也正是如此。这种道理也与《宝鬘经》中所说相符： “何者于我与诸佛，自性平等善安住，不住不取彼即是，彼等善逝定当成。 色与受及想蕴等，以及识与作意等，无数如来彼彼等，彼等定成大雄主。” 现在稍微展示一下菩提心纯熟、稳固，从而获得驾驭心之自在的程度。也就是，从菩提心修习中：只要有心的动摇，那就是魔的境地，是微细的道路。动与不动，名言不住，于处不住。无相中观道，是名善逝说菩提心。如是说。像这样，无论生起什么显现念头，都不阻断，而是任其自生；不随逐，而是任其自灭。不作勤作，于广大的舍置状态中长久安住之时，稍微获得能力后，显现念头虽然持续生起，却会脱离对实有和相的执着而生起。例如，梦境中的事物显现，睡眠比之前减弱，虽然显现没有消失，但对事物之实有和对相之执着的念头却消失了。之后，智慧和禅定更加堪能时，不仅是对相的执着变得微细，就连生起本身也会变得微细。例如，在梦境中，睡眠变得非常微弱时，不仅是执着消失，就连显现本身也变得微细一样。之后，智慧和禅定变得非常自在。
English
And also the place of accomplishment is, there is nothing other than the equality of Dharma, non-duality. The path to attain Nirvana is also nothing other than the equality of Dharma, non-duality. Therefore, as long as the meaning of the equality of Dharma, non-duality, is not fully realized, and as long as there is even a tiny bit of the mind of abandoning and taking, then that is only a place of liberation, not the true essence of the path itself. Therefore, in the teachings of the Buddhas, it is said that without realizing this path, one cannot attain Buddhahood through other paths. This shows that if one does not realize the meaning of the equality of Dharma, non-duality, one cannot attain Buddhahood itself. Therefore, the meaning of what is said as "the ultimate depth of all intentions" is also exactly this. This principle is also in accordance with what is said in the Sutra of the Jeweled Garland: "Whoever dwells well in the equality of nature of myself and all Buddhas, not abiding, not taking, they will surely become Sugatas. Form, feeling, perception, etc., as well as consciousness and attention, etc., countless Tathagatas, each of them, they will surely become great heroes." Now, let us briefly show the extent to which the mind of enlightenment has become familiar, stable, and thus gained mastery over the mind. That is, from the practice of the mind of enlightenment: As long as there is movement of the mind, that is the realm of Mara, the subtle path. Movement and non-movement, words do not abide, not abiding in a place. The path of the non-appearance of the Middle Way, is called the mind of enlightenment by the Sugatas. Thus it is said. Like this, no matter what appearance or thought arises, do not block it, but let it arise naturally; do not follow it, but let it subside naturally. Without effort, when abiding for a long time in a state of great equanimity, when one gains a little ability, even though appearances and thoughts continue to arise, they will arise free from attachment to reality and characteristics. For example, the appearance of things in a dream, the sleep becomes thinner than before, although the appearance does not disappear, the thought of seeing things as real and the attachment to characteristics disappear. After that, when wisdom and samadhi become even more workable, not only does the attachment to characteristics become subtle, but even the arising itself becomes subtle. For example, in a dream, when sleep becomes very thin, not only does attachment disappear, but even the appearance itself seems to become subtle. After that, wisdom and samadhi become extremely mastered.