Tibetan
ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ད་ལྟའི་བདེ་བ་མངོན་སུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕྱི་མའི་བདེ་བ་རྒྱབ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་འདི་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་མཐོང་སྟེ་བླང་བར་བྱ་བར་མཐོང་ལ། མི་མཐུན་པ་སྤང་བར་བྱ་བར་མཐོང་ནའང་། རྣམ་པའི་འཆིང་བས་ཟིན་པ་ཡིན་པས། དེ་ལའང་བློའི་རྟེན་མི་བཅའ་འོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རེ་སྨོན་གྱི་མཐའ་ལ་གནས་པའི་གོལ་ས་གཉིས་ལ། དང་པོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་པར་མཐོ་བ་ལ་སྨོན་པ་འཇོག་པའི་གོལ་ས་ནི། སྲིད་པ་གསུམ་ན་སྦྱོར་བའང་། །མིང་ཙམ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་སྟེ། །འཁོར་ལོ་སྒྱུར་བའི་གནས་ཆེན་ཡང་། །སྒྱུ་མས་སྦྱོང་བའི་བསྟི་གནས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། སྲིད་པ་གསུམ་ནི་ཁམས་གསུམ་མོ། །དེ་ན་སྦྱོར་བའི་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། མིང་ཙམ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་ཡིན་པས་རེ་སྨོན་གྱི་གནས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །མིའི་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་མངོན་པར་མཐོ་བར་གྲུབ་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་གནས་ཐོབ་པའང་། མིའི་འཇིག་རྟེན་སྒྱུ་མ་ཙམ་སྦྱོང་ཞིང་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟི་གནས་ཙམ་ཡིན་པས། རེ་སྨོན་གྱི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེའོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་རེ་སྨོན་འཇོག་པའི་གོལ་ས་ནི། རྣམ་སྤྱོད་དུས་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས། །དུས་དེར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བྲལ་སྨོན་པ་སྤྱོད་པས་ན། །སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་བཞིན། །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། མཚན་མའི་རྣམ་པ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པར་ཞེན་ནས། འབྲས་བུ་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་རེ་སྨོན་འཇོག་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་མྱི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་དབང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལས། དེའི་དབང་གིས་གང་ཟག་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ལ་དད་པར་གྱུར་ཏེ་ཞུགས་ནས། དེ་ནས་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་བཙལ་བ་ན་མ་རྙེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་བཞིན་དུ། དུས་ཀྱི་མཐའ་ལ་རེ་སྨོན་འཇོག་པས་གོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལུང་གི་གོལ་ས་གསུམ་ལ། དང་པོ་ལུང་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་གོལ་ས་ནི། གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །རྣམ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་གནས། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་ལ། །སྒྲོས་བཏགས་ཆོས་ཀུན་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཀ
Chinese
如是说。其中，当下的安乐是无分别的智慧。未来的安乐是清净世间的智慧。这两种大智慧被视为成佛之道而应 গ্রহণ，不相符之处被视为应舍弃，但由于被相的束缚所束缚，因此也不应执着于此。这是所要表达的意义。处于希望和恐惧边缘的两种错误是：第一种，将希望寄托于世间的显赫地位的错误是：三有之中所结合的，仅仅是如幻象般显现的名相。转轮王的伟大地位，也是以幻象来调伏的处所。如是说。三有即三界。其中，所有结合的显赫地位，都仅仅是如幻象般显现的名相，因此不适合作为希望的对象。在这个人间，即使获得了显赫的转轮王的地位，也仅仅是调伏和驯服人间如幻象般的处所，因此不是希望的对象。如是说。第二种，将希望寄托于未来结果的错误是：所有依赖于时间的行为，不会在那个时间发生。因为修行不离希望，所以如同所说的空性之相。如是说。那些执着于相的人，执着于从因产生未来结果的显现，并执着于其真实性，将希望寄托于未来结果的产生，但这不会如其发生。例如，世尊为了调伏众生而说空性存在。由于这个原因，那个人对佛陀的教法产生了信仰并进入其中，然后寻找空性的事物却没有找到。这就像在本来没有时间先后的菩提自性上，将希望寄托于时间边缘而产生的错误。三种经文上的错误是：第一种，被经文的虚构所束缚的错误是：唯一而完全没有形象，瑜伽士安住于虚空的鸟道，对于未生和未产生的本质，虚构的法又在哪里存在呢？如是说。所谓的经文是：佛
English
Thus it is said. Among these, the present happiness is the non-conceptual wisdom. The future happiness arising from behind is the pure worldly wisdom. These two great wisdoms are seen as the path to enlightenment and should be embraced, while disagreements are seen as things to be abandoned. However, since they are bound by the bonds of appearances, one should not fix one's mind on them. This is the meaning to be expressed. The two errors of dwelling on the extremes of hope and fear are: First, the error of placing hope in worldly eminence is: Whatever is joined in the three realms, is merely a name appearing as an illusion. Even the great position of a Chakravartin is a place for taming with illusion. Thus it is said. The three realms are the three realms of existence. All the eminence of union in them is merely a name appearing as an illusion, so it is not suitable as an object of hope. Even obtaining the position of a Chakravartin king, who is established as eminent in this human world, is merely a place for taming and subduing the human world, which is like an illusion, so it is not an object of hope. Thus it is. The second error of placing hope in future results is: All actions that depend on time will not occur at that time. Because of practicing hope without separation, it is like the characteristic of emptiness that was spoken. Thus it is said. Those who cling to the appearance of characteristics, clinging to the appearance of a future result arising from a cause, and clinging to its truth, placing hope in the arising of a future result, will not happen as it is. For example, the Blessed One said that emptiness exists for the sake of taming beings. Because of this, that person developed faith in the Buddha's teachings and entered into them, and then searched for the object of emptiness but did not find it. This is like the error of placing hope on the edge of time, while the essence of enlightenment itself has no before or after in time. The three errors of scripture are: The first error, bound by the fabrication of scripture, is: One, completely without form, the yogi dwells in the path of birds in the sky. For the essence that is unborn and unarisen, where do fabricated dharmas exist? Thus it is said. That which is called scripture is: the Buddha