Tibetan
ང་ཕྱིའི་ལས་དང་བྱ་བ་གཙོར་བྱེད་པས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱི་ལས་གོལ་ལ། རྩོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་གོལ་ལོ། །ཨུ་པ་ཡའང་བྱ་བ་མི་གཏོང་བས་ཚུལ་དེ་འདྲའོ། །ཡོ་ག་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ནང་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཙོར་བྱེད་པས་སྤྱི་མཐུན་ནོ། །ནང་གི་ཁྱད་པར་ནི། ཡོ་ག་ནི་སྤྱོད་པ་བླང་དོར་དང་ཡང་ལྡན་ལ། བསམ་པ་ལྷ་དང་བདག་གཉིས་སུའང་བྱེད་དོ། །མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་སྟེ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ། ལྟ་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་འདོད་པས། ཨ་ཏི་ཡོ་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཏེ། ཅུང་ཟད་བརྩལ་བ་དང་བྲལ་བར་ལ་མ་ཟློས་པས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ནང་གི་བྱེ་བྲག་འདི་དག་ཀྱང་། བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་འདོད་པའི་དང་པོ་ཀྲི་ཡ་ནས་བརྩམས་ནས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །དེའི་དབང་གིས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་མཉམ་པར་ལྟ་བའི་དང་པོ་ཀྲི་ཡ་ནས་བརྩམས་ནས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བ་ལྟར། མི་མཉམ་པར་ལྟ་བ་འགྲིབ་པར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་ཞེན་པ་ཁད་ཀྱིས་བྲི་བར་ཟད་དོ། །ལྷ་དང་རང་བཞིན་མཉམ་པར་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ནི། །ངེས་པའི་དོན་ཀྱི་མདོ་སྡེ་ལའང་ཡོད་དེ། འོན་ཀྱང་སྨོས་པ་ཙམ་ལས་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་དང་། དུས་ཡུན་རིང་མོར་སེམས་ཅན་ཀྱི་དོན་སྤྱོད་པས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡོད་དེ། འོན་ཀྱང་དེར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་མ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གོལ་སྒྲིབ་འདི་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུང་ཁོང་ཐོན་ལས། མི་ནུབ་རྒྱལ་མཚན་ནམ་མཁའ་ཆེ་ནི་མཁའ་ལ་ཉི་ཤར་བཞིན་ཏེ་གོལ་སྒྲིབ་སོ་སོར་སྟོན། །ཞེས་ཀྱང་གྲགས་སོ། །གོལ་སྒྲིབ་དེ་དག་ཀྱང་མཐའ་དེ་ལས་མི་འདའ་བས་ར་བ་ཙམ་དུ་བཤད་པར་ཟད་དེ། བཅར་ཏེ་འབྲུ་འཐུས་སུ་གཟུང་ན། གོལ་ས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ། སྒྲིབ་པ་བདུན་ཏེ་སུམ་བཅུའོ། །དེ་ལ་གོལ་ས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་ལ། བཅུ་ཕྲག་དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་གོལ་ས་གསུམ། བསམ་གཏན་གྱི་གོལ་ས་གསུམ་སྟེ་དྲུག །ཆོས་ཉིད་ལམ་གྱི་གོལ་ས་བཞི
Chinese
我以外在的事务和行为为主，因此偏离了一般的瑜伽。因为努力显现，所以偏离了大圆满。方便（藏文：ཨུ་པ་ཡ）也不舍弃行为，道理也是这样。四种瑜伽以内心瑜伽为主，因此是共同的。内在的差别是：瑜伽也具有取舍的行为，想法也把本尊和我执二者对立。嘛哈瑜伽则与此相反。阿努瑜伽被称为随顺瑜伽，因为在无二虚空和智慧的刹那间，想要圆满一切见行，所以与阿底瑜伽相随顺，因为稍微远离勤作，没有重复，所以称为随顺瑜伽。密咒内部的这些差别，也从认为二谛无别的最初的事部开始，到大圆满而达到究竟。由于它的力量，从认为自我的真如和本尊的真如自性平等的最初的事部开始，到大圆满而达到究竟。就像平等观的成分越多，不平等观就会减少。总之，对实有的执着会逐渐减少。像这样本尊和自性平等观，在了义的经部中也有，但是仅仅是提到而已，没有如何平等修持的方法。例如，在声闻乘的教法中，也仅仅是提到菩萨的本生传，以及长期行持利益众生的事业而成就菩提，但是，在那里没有讲述如何修持菩提之行。这些偏离和障碍，也是依靠金刚萨埵大虚空而宣说的。以前的堪布们的教证中说：“不灭胜幢大虚空，如空中日出般，分别显示偏离和障碍。”也这样流传着。那些偏离和障碍也不会超出这些界限，所以仅仅是像篱笆一样地宣说而已。如果靠近而精选其精华，则有偏离处二十三，障碍七，共三十。其中，二十三个偏离处中，第一个十位是：菩提心之精华的偏离处三，禅定的偏离处三，共六。法性道之偏离处四。
English
I mainly engage in external affairs and activities, thus deviating from general yoga. Because of striving to manifest, I deviate from Mahā-Ati. Upāya also does not abandon activities, and the principle is the same. The four yogas mainly focus on inner yoga, so they are common. The inner differences are: Yoga also has the behavior of acceptance and rejection, and the thought also makes the deity and self-grasping dualistic. Mahāyoga is the opposite of that. Anuyoga is called the yoga that follows accordingly, because in a single moment of non-dual space and wisdom, it is desired to perfect all views and practices. Therefore, it is in accordance with Atiyoga, because it is slightly free from effort and does not repeat, it is called the yoga that follows accordingly. These internal differences of mantra are also from the beginning of Kriya, which considers the two truths to be inseparable, and culminates in Dzogchen. Due to its power, from the beginning of Kriya, which views the suchness of the self and the suchness of the deity as being equal in nature, it culminates in Dzogchen. Just as the component of equal view is greater, the unequal view will decrease. In short, the clinging to entities will gradually decrease. This kind of deity and self-nature equal view is also present in the definitive meaning sutras, but it is only mentioned, and there is no method of how to cultivate equality. For example, in the teachings of the Shravakas, it is only mentioned that Bodhisattvas' Jataka tales, and the attainment of enlightenment through practicing the benefit of sentient beings for a long time, but there it does not explain how to practice the conduct of enlightenment. These deviations and obscurations are also explained based on Vajrasattva Great Space. In the teachings of the former Khenpos, it is said: "The Undying Banner Great Space, like the sun rising in the sky, separately shows deviations and obscurations." It is also said like that. Those deviations and obscurations will not exceed these limits, so they are only explained like a fence. If we approach and select its essence, there are twenty-three places of deviation, seven obscurations, totaling thirty. Among them, the first ten of the twenty-three places of deviation are: three deviations of the essence of Bodhicitta, three deviations of Samadhi, totaling six. Four deviations of the Dharmata path.
Tibetan
་སྟེ་བཅུའོ། །བཅུ་ཕྲག་གཉིས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཆགས་པའི་གོལ་ས་གཅིག །རེ་སྨོན་གྱི་མཐའ་ལ་གནས་པའི་གོལ་ས་གཉིས་ཏེ་གསུམ། ལུང་གི་གོལ་ས་གསུམ་སྟེ་དྲུག །རྒྱུའི་གོལ་ས་གཅིག་སྟེ་བདུན། ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་འབྲས་བུའི་གོལ་ས་གསུམ་སྟེ་བཅུའོ། །ཆོས་ཀྱི་གོལ་ས་གསུམ་ལ། ཆོས་ལས་ཆོས་མི་འབྱུང་བ་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་མི་ལྟོས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་མི་རྟོགས་པ་གསུམ་སྟེ། གོལ་ས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མོ། །སྒྲིབ་པ་བདུན་ལ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་བསླད་པས་བསྒྲིབས་པའི་སྒྲིབ་པ་གསུམ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་བྱ་བ་དོན་གྱིས་མ་ཟིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བའི་ནད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་སྟེ་དྲུག །ལུང་སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་ཟིན་པའི་སྒྲིབ་པ་གཅིག་སྟེ་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་གོལ་ས་གསུམ་ལ། དང་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ནི། སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་ནས་བརྩལ་བས་གོལ་བ་ནི། སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་བརྩལ་བཞག་པས་བསྒོམས་པ་ཡིན། །དེ་དང་དེར་ནི་རྣམ་བརྩལ་ན། །དེ་ལས་དེ་བཞིན་དེ་མི་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བས་ཅིར་ཡང་མ་བརྩལ་ན་བསྒོམས་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་ནས་བརྩལ་བས་གོལ་སར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་མི་འགྱུར་བ་ལ། འགྲོ་བ་ལས་ཀྱིས་བཀོལ་བར་བརྟགས་པས་གོལ་སར་གྱུར་པ་ནི། ཁྱད་པར་ཅིར་ཡང་མཚུངས་པ་ལས། །ལས་སོ་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་གྱུར་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཡིན་པ་ལ། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པས་ལས་དགེ་སྡིག་དུ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པར་ཟད་དོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་མི་ཤེས་པས་རྨོངས་ནས། །རྣམ་རྟོག་དྲྭ་བས་བླུན་བྱས་གང་། །དེ་དག་གིས་ནི་དགེ་སྡིག་གི། །ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཆོས་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དྲི་མེད་ལས། །སེམས་ཅན་ཤེས་པ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར། །ལས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །དེ་
Chinese
即是十。第二个十中，对于大智慧安乐之相生执著的错处一，处于希望祈愿边际的错处二，即三。语的错处三，即六。因的错处一，即七。获得三摩地果的错处三，即十。法的错处三中，法不生于法，以及法不依赖于法，以及法不由法而证悟三者，错处二十三。七种障碍中，以染污精华菩提的自性而遮蔽的障碍三。瑜伽的行为没有抓住要点，被烦恼的束缚之病所缠缚的障碍三，即六。被语的诽谤所缠缚的障碍一，即七。其中，菩提心精华的错处三中，第一个是，法性菩提心，菩提心精华的自性是，远离一切显现的相状，想要证悟法性而努力的错处是：无显现的法性，不努力安住即是禅修。于此于彼作意时，由此如是彼不生。如是说，菩提心精华的自性远离显现的相状，所以什么也不作意即是禅修，想要证悟而努力就成了错处。第二，菩提心精华不为他者所左右，却认为众生被业所驱使而成为错处是：于任何差别皆相同中，分别念是业。若为业所左右，则无自生智慧。如是说，无论显现何种显现的造作分别念，在菩提心精华的自性中，都是无有差别地平等，众生因迷惑而将业分为善恶而作分别而已。这样的道理也与《遍照幻化网续》中所说：有情因无知而愚昧，被分别念之网所愚弄者，彼等将善恶之蕴，分别念为二。此法自性清净，如虚空般无垢，为了增长有情之知识，业的行相乃是多种。所说相符。
English
That is ten. In the second ten, one mistake is clinging to the aspect of great wisdom and bliss. Two mistakes are dwelling on the edge of hope and aspiration, making three. Three mistakes of speech, making six. One mistake of cause, making seven. Three mistakes of the result of attaining samadhi, making ten. Among the three mistakes of Dharma, Dharma does not arise from Dharma, and Dharma does not depend on Dharma, and Dharma is not realized by Dharma, making twenty-three mistakes. Among the seven obscurations, three obscurations are obscurations that obscure the essence of Bodhi by defiling its nature. Three obscurations are that the activity of yoga does not grasp the point, and is seized by the disease of the bonds of afflictions, making six. One obscuration is being seized by the slander of speech, making seven. Among them, regarding the three mistakes of the essence of Bodhicitta, the first is that the nature of Dharmata Bodhicitta, the essence of Bodhicitta, is that it is free from all characteristics of appearance, and the mistake of striving to manifest Dharmata is: The Dharmata without appearance is meditated upon by leaving it without effort. When conceptualizing this and that, from this, thus, that does not arise. As it is said, the nature of the essence of Bodhicitta is free from the characteristics of appearance, so meditating without any effort is meditation. Wanting to manifest it and striving for it becomes a mistake. Second, the essence of Bodhicitta is not changed by the power of others, but it becomes a mistake to think that beings are driven by karma: From the equality of any difference, the distinction is karma. If it is under the power of karma, then there is no self-born wisdom. As it is said, no matter how various the manifestations of conceptual thought appear, in the nature of the essence of Bodhicitta, they are equal without distinction. Beings are confused and merely distinguish karma as good and evil. Such a principle is also in accordance with what is said in the Tantra of the All-Creating King, the Magical Net: Sentient beings are ignorant and deluded, and those who are fooled by the net of conceptualization, they distinguish the aggregates of good and evil into two. This Dharma is pure by its very nature, like the sky, without impurity. For the sake of increasing the knowledge of sentient beings, the nature of karma is various. It is also in accordance with what was said.