Tibetan
བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པའི་གཞི་འདི་རྣམས་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་འདུལ་བ་ཡིན་པས། གཞི་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་གསུངས་པའི། སྡོམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྲུང་བར་བྱེད་ཅིང་། ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྲུང་བར་འོས་པ་ནི་སྲུང་། སྡུད་པར་འོས་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པས་གཞི་དེ་ལ་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་དེ་ཉིད་གསུམ་ཡང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་པས། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱེད་པ་ཀུན་ལ་གཅེས་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འདིར་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེས་བསྡུས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པ་བསྡུས་སོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པ་བསྡུས་སོ། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔའི་དོན་བློས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བ་ཙམ་མོ། །དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་འདི་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་དང་བདག་གི་དང་རྟག་པ་་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པར་ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་བ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཆོས་ཙམ་མེད་པར་སྐུར་བ་གདབ་དུ་མི་རུང་བ་འདི་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་པ་འདིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་པར་མ་ཟད་གྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པས་ཀྱང་སྟོང་པ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རང་རིག་པ་ཙམ། གང་གི་ཡང་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། གང་ལའང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི། དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པས་མ་བསླད་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ན། བསླད་པས་ན་བྱེ་བྲག་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །དབུ་མ་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། ཕུང་པོའི་ཚོགས་འདིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག
Chinese
做。那么，这些律仪的基础是密宗的律，一切基础都依赖于此。之后，瑜伽续部中所说的特殊律仪也应守护，共同的律仪中，应守护的就守护，应摄集的就摄集，因此是依赖于那个基础的。菩提心和三真实也是密宗一切见修行之基础，是无余所知之简要，因此为了所有修持密宗瑜伽者之珍爱，略作解说。其中，菩提心是指此处以智慧和慈悲所摄持的发心。三真实是自我的真实、本尊的真实和念诵的真实。其中，自我的真实是摄集了轮回之法的自性如何。本尊的真实是摄集了涅槃之法的体性如何。念诵的真实是摄集了成就它的方便之体性。其中，所谓自我，仅仅是未以分别心区分的五蕴之义。它的真实是以三门的力量而转变为三种。其中，如果与声闻乘相顺，那么，这五蕴的集合是空性，因为被外道普遍执著的我和我所、常和断等所遍计。五蕴、十二处、十八界的体性，不能否认仅仅是法，这就是自我的真实。如果与瑜伽行相顺，那么，这五蕴集合的真实，不仅是空无我与我所，而且也空无声闻乘所执著的能取和所取。心和心所仅仅是自证，不是任何的所取，也不是对任何的能取，这就是它的真实。而且，如果不被能取所取的分别念所染污，那么与佛陀本身就没有差别，如果被染污了，那就是区分了差别。如果与中观相顺，那么，这个五蕴集合的真实，是不比瑜伽行派更为分别。
English
It is done. So, these bases of vows are the discipline of tantra. All the bases rely on this. Then, the special vows spoken of in the yoga tantras should also be kept. Among the common vows, those that should be kept are kept, and those that should be gathered are gathered. Therefore, it relies on that base. Bodhicitta and the three realities are also the basis of all the views and practices of tantra, and are a summary of all that is to be known. Therefore, for the sake of all practitioners of tantric yoga, I will explain a little. Among them, bodhicitta here refers to the mind of enlightenment that is gathered by wisdom and compassion. The three realities are the reality of oneself, the reality of the deity, and the reality of recitation. Among them, the reality of oneself gathers how the nature of the laws of samsara is. The reality of the deity gathers how the characteristics of the laws of nirvana are. The reality of recitation gathers the characteristics of the means to accomplish it. Among them, the so-called self is merely the meaning of the five aggregates that have not been distinguished by the mind. Its reality changes into three kinds by the power of the three doors. Among them, if it accords with the Shravakas, then this collection of the five aggregates is emptiness, because it is empty of the self and what belongs to the self, permanence and annihilation, etc., which are universally conceived by the non-Buddhists. The characteristics of the five aggregates, the twelve sources, and the eighteen elements, which cannot deny that it is merely dharma, this is the reality of oneself. If it accords with the Yogacharas, then the reality of this collection of the five aggregates is not only empty of self and what belongs to self, but also empty of the apprehended and the apprehender that are conceived by the Shravakas. Mind and mental events are merely self-awareness, not the apprehended of anything, nor the apprehender of anything, this is its reality. Moreover, if it is not defiled by the thoughts of the apprehended and the apprehender, then there is no difference from the Buddha himself, but if it is defiled, then it is distinguished. If it accords with the Madhyamikas, then the reality of this collection of the five aggregates is no more discriminating than the Yogachara school.
Tibetan
་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བརྟགས་པས་ཀྱང་སྟོང་སྟེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་འདི་ནི་དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོས་ཏེ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བསྒོམས་ནས། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་མདུན་དུ་དམིགས་ཏེ། བཟླས་བརྗོད་དང་ལྡན་པར་བྱས་པས་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ལྷ་ནི་ཕན་འདོགས་ཤིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ལྷ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་བརྒྱད་ལྷ་དྲུག་དུ་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་བརྒྱད་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་སྣང་བ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་བཞི་ནི། སྒྲར་སྣང་བ་དང་། མིང་དུ་སྣང་བ་དང་། གཟུགས་སུ་སྣང་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱར་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་ལྷས་བསྒོས་པ་ནི། ལྷའི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་དང་། བདག་གི་ཆོས་ཉིད་མ་དག་པ་གཉིས་ལའང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། ལྷའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་དག་པ་དང་། བདག་གི་ཤེས་པ་རང་རིག་མ་དག་པ་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་ལ། ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྣང་བ་དང་། བདག་གི་ལུས་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པར་སྣང་བའང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷར་བསྒྱུར་ཞིང་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམས་པས། ལྷར་གྲུབ་པས་ལྷས་བསྒོས་པ་ཞེས་འདོགས་སོ། །དོན་འདི་ལྟ་བུ་ལ། ལ་ལ་དག་ན་རེ། ཡི་གེ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྐུ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་ན། འདི་སྐད་དུ། འདི་དག་ནི་གཉེན་པོའི་དོན་ཙམ་དུ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ནི། ཤིན་དུ་ལྕི་བའི་ལས་གསོག་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བསམས་ནས། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་པར་སེམས་པ་འདི་ནི། དཔེར་ན་བླུན་པོ་དག་རྒྱན་འདོགས་པ་ན། ནོར་བུ་འཆིང་བུ་རྒྱན་གྱི་སྙིང་པོར་བྱས་ནས། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱན་རྟེན་ཙམ་དུ་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཀུན་ལས་ཀྱང་འདིར་མ་འདུས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། འདི་ཉིད་ལ་བསྡུ་ལུགས་དང་། སྦྱོར་ལུགས་དང་། ལྟ་ལུགས་མི་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཧ་ཅང་སྤྲོས་པ་ཆོག་གོ །འདི་ལྟ་བུར་སྟོན་པ་འདིའ
Chinese
通过考察，（发现）具有如是智慧的胜义谛也是空性的。一切戏论完全寂灭，这就是它的真如啊。像这样，对于任何一个真如，通过本尊的真如加持，修持誓言萨埵，并在面前观想智慧萨埵，伴随着念诵，就能成就殊胜的成就。其中，本尊因为能利益和特别超胜，所以称为本尊，也就是佛。它的真如被归纳为八法和六本尊。其中，八法是：法界完全清净，无分别智，二者无别的等持，有分别的智慧，以及显现为色法的四种差别，共八种。其中，显现为色法的四种差别是：显现为声音，显现为名相，显现为形象，以及显现为手印。其中，本尊的加持是：了悟到本尊的法性清净和自我的法性不清净二者在自性上没有差别，像这样修持；本尊的智慧自证清净和自我的知识自证不清净二者也同样没有差别；本尊的身和语显现为特别超胜，而自我的身语显现为不是特别殊胜，也同样要知道。依靠这些，转化为本尊并生起，然后修持，因为成就为本尊，所以称为本尊加持。对于这样的意义，有些人说：修持文字、手印和身像等时，说“这些仅仅是作为对治的方便而普遍设定的修持”，这样进行诽谤，这是积累非常沉重的业。认为自我的真如在自性上是成立的，而本尊的真如是普遍设定的，这就像愚人佩戴装饰品时，将系带的宝石作为装饰品的核心，而将珍贵的宝石仅仅作为装饰品的依附一样。本尊的真如，在所有的密咒法门中，没有不包含在这里面的，只是在归纳方式、结合方式和见解方式上有所不同而已。过多的阐述就到此为止。像这样宣说这个
English
Through examination, it is found that the ultimate truth of such wisdom is also emptiness. All elaborations are completely pacified; this is its suchness. Like this, for any one of the three suchnesses, through the blessing of the deity's suchness, cultivate the samaya-sattva, and visualize the wisdom-sattva in front, accompanied by recitation, it is believed that a special accomplishment will be achieved. Among them, the deity is called a deity because it can benefit and is particularly superior, that is, the Buddha. Its suchness is summarized into eight dharmas and six deities. Among them, the eight dharmas are: the completely pure dharmadhatu, non-conceptual wisdom, the samadhi that is non-dual, wisdom with conceptualization, and the four distinctions that appear as form, totaling eight. Among them, the four distinctions that appear as form are: appearing as sound, appearing as name, appearing as form, and appearing as mudra. Among them, the blessing of the deity is: realizing that there is no difference in nature between the pure dharma-nature of the deity and the impure dharma-nature of oneself, and cultivating in this way; the pure self-awareness of the deity's wisdom and the impure self-awareness of one's own knowledge are also the same, without difference; the body and speech of the deity appear particularly superior, while one's own body and speech appear not particularly special, and this should also be known. Relying on these, transform into the deity and generate it, and then cultivate it. Because of achieving the deity, it is called the deity's blessing. Regarding such a meaning, some people say: when cultivating letters, mudras, and images, etc., they say, "These are merely cultivated as universally established means of counteracting," and thus slander. This is accumulating very heavy karma. Thinking that one's own suchness is established in its own nature, and that the deity's suchness is universally established, this is like when fools wear ornaments, they make the gemstone of the strap the core of the ornament, and treat the precious gemstone merely as an attachment to the ornament. The suchness of the deity, in all the tantric methods, there is nothing that is not included here; it is only different in the way of summarizing, the way of combining, and the way of viewing. Enough of excessive elaboration. Explaining it like this