Tibetan
་ཡོད་པའི་སྒྲ་དང་བློས་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་མ་སྤངས་པའི་ཚུལ་དུ་སྟོན། ཡིན་པའི་སྒྲ་དང་བློས་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པའི་ཚུལ་དུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རིལ་བོར་འཛིན་པའི་བློས་གཅིག་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚེ། ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་མི་རྙེད། ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་མི་རྙེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ནི་གཅིག་དུ་ཡོད་པའམ་ཡིན་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེའི་བྱེ་བྲག་དང་མཚན་མ་ཙམ་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སོ་སོ་ན་རྫས་ཀྱི་ཆ་ཤས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆ་ཤས་དུ་མ་མེད་པ་རྫས་གཅིག་ཡོད་པའམ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་བློས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་དུས་ན་ནི། སྤྱི་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མར་ཕྱེ་བས་སྤྱི་གཅིག་པོ་འཇིག་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་མར་ཕྱེ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་རྫས་འཇིག་གོ །ཁྱད་པར་གཅིག་པོ་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་བས་ཆོས་གཅིག་པོའི་རྫས་འཇིག་སྟེ་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་རིམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ན། གཅིག་དང་དུ་མའི་བློ་ནི་བསྐལ་པའི་བར་དུ་ཕྱེ་ཡང་མི་ལྡོག་དུ་རུང་ལ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་དུ་ནི། གཟུགས་ནི་བོང་ཚོད་ཀྱིས་མི་ཐུབ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྣམ་པས་མི་ཐུབ་སྟེ། མཐར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་གནས་མེད་དོ། །སྐབས་ཁ་ཅིག་དུ་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱོགས་པ་བོར་ཏེ། གཉིས་གའི་ཆ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟགས་ན། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་གཉིས། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་གཉིས་ག་ལའང་སྐྱོན་དམིགས་ནས། གཉིས་ག་ལས་གྲོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་སྟོན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་འདྲ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་བློས་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་གི་རྫས་ཡོད་པར་བསྒྲུབས། གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་བློས་བཤིག་སྟེ་རྫས་སུ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལྟར་ཚད་ཟིན་ཅིང་ཤེས་བྱའི་མཐར་ཕྱིན་པ་མེད་དེ་དྲི་མ་ཆེ་ཆུང་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་ན་འདི་ལྟར་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གཅིག་དུའང་བསྒྲུབ་དུ་རུང་། ཐ་དད་དུའང་བསྒྲུབ་དུ་རུང་། གཉིས་ག་ལས་གྲོལ་བར་ཡང་བསྒྲུབ་དུ་རུང་། གཅིག་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚེ། ཆོས་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་དུའང་རུང་། ངོ་བོ་ཆོས་གཅིག་དུའང་རུང་། འདི་ལྟ་བུར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་དམིགས་ན། རིགས་པའི་གནོད་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཁྱེད་དངོས་པོར་ལྟ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་རིགས་པ་དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་ཆ་ཙམ་དུའང་སླེབས་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གཏིང་དང་ནམ་མཁའི་མཐའ་མདའ་རྒྱང་དང་མིག་རྒྱང་གིས་གཞལ་བར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲའི་བསྟན་ཆོས་ལས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཅི་བརྗོད་ཀྱང་མེད་པ་དང་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་དང་། ཡོད་པ་དང་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཙམ་ལས་མེད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་བསྒྲུབ་པའང་ཕལ་ཆེར་དེ་ལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་དང་། བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ནི་འདི་ལྟར། ཅན་ལྟ་བུ་སྤྱི་སྟོན་པ་དང་། གང་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པ་དང་། ཉིད་ལྟ་བུ་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་དང་། བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡང་འདི་ལྟར། རིང་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ནི་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་ཡོན་ཏན་སྟོན་པ་དང་། རིང་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ནི་རིང་འགྲོ་ཞེས་ཡོན་ཏན་སྟོན་པ་ལྟ་བུའང་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ལས་གུད་ན་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་མིང་ཁ་མ་ཚང་བ་ལས་ཁ་ཚང་བར་བྱས་པ་ཙམ་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ཙམ་ལ་ཡིན་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། རས་ཡུག་གི་དཀར་པོ་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་རྐྱེན་མེད་པའང་དོན་དེ་ལས་མི་འདའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་པའི་བསྟན་ཆོས་ལས་རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་། དགག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་། བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་སྟེ། རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་གཞལ་ཡང་། དངོས་པོར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པ་ཙམ་ཡང་དམིགས་ལ། གཞན་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་ཐལ་བར་གྱུར་ནས་སླར་གནོད་པ་དམིགས་པར་ཟད་དེ། དེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་མི་གནོད་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རིགས་པ་བཞིའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་ཆོས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ། འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ལྟོས་པའི་རིགས་པ། རིགས་པ་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པར་བྱས་ཏེ
Chinese
存在的语和意识，以不舍弃其他差别的形式显示；是存在的语和意识，以舍弃其他差别的形式显示。像这样成立，也是依于两种意识的作用。像这样，以整体执着的意识成立为一的时候，如果成立自性为一，那么法和有法也找不到自性差别；法和法也找不到自性差别。因为自性是存在或是一的实体成立，它的法就只是自性的差别和相而已，各自没有实体的部分。这样一来，自性就是没有众多部分，成立为一实体存在或是一。对此，以随后的分析意识进行分别的时候，想要存在为一总，因为自性分为多，所以一总就会坏灭。因为自性分为众多差别，所以自性唯一没有部分的实体就会坏灭。因为一个差别分为部分，所以一个法的实体就会坏灭，不能成立。像这样逐渐分别，一和多的意识即使分别到劫末也不会返回。事物的自性，像那样成立为存在，色不能以体积来穷尽，心和心所不能以种类来穷尽，最终没有不会变成虚空般体性的地方。有些时候舍弃趋向两种意识，依靠两者的部分进行观察，对于行和它的体性无常二者，同一和不同二者都找出过失，也显示要从二者中解脱。同样，他性和圆满成立的体性也是如此。这样一来，所有执着实事的宗派，自己的宗义是以整体执着的意识成立自性唯一的实体存在，其他的宗义是以随后的分析意识破斥，成立为没有实体，但是无论如何成立，都没有达到量，也没有穷尽所知，只是大小污垢而已。或者像这样，自性和差别既可以成立为一，也可以成立为异。
English
The word and consciousness of existence show in a way that does not abandon other distinctions; the word and consciousness of being show in a way that abandons other distinctions. Thus, establishing it also depends on the function of two kinds of consciousness. Like this, when establishing as one with the consciousness of grasping as a whole, if the self-nature is established as one, then the dharma and the possessor of dharma also cannot find self-nature differences; dharma and dharma also cannot find self-nature differences. Because the self-nature is established as an entity that exists or is one, its dharma is only the difference and characteristic of that self-nature, and there are no parts of substance in each. In this way, the self-nature is without many parts, and it is established as one entity that exists or is one. Regarding this, when distinguishing with subsequent analytical consciousness, wanting to exist as one generality, because the self-nature is divided into many, the one generality will be destroyed. Because the self-nature is divided into many differences, the self-nature, the one entity without parts, will be destroyed. Because one difference is divided into parts, the entity of one dharma will be destroyed and cannot be established. In this way, gradually distinguishing, the consciousness of one and many, even if distinguished until the end of the kalpa, cannot be reversed. The self-nature of things, like that, establishing as existent, form cannot be exhausted by volume, mind and mental factors cannot be exhausted by types, and ultimately there is no place that will not become like the nature of space. Sometimes abandoning the tendency towards two kinds of consciousness, relying on the parts of both to observe, for formations and their nature of impermanence, both sameness and difference, faults are found, and it is also shown to be liberated from both. Similarly, the nature of other-dependence and perfect establishment is also like that. In this way, all philosophical tenets that cling to things as real, one's own tenet is established by the consciousness of grasping as a whole, that the self-nature is the existence of one entity, other tenets are refuted by subsequent analytical consciousness, establishing as without entity, but no matter how it is established, it has not reached the measure, nor has it exhausted the knowable, it is only a matter of large and small stains. Or like this, self-nature and difference can be established as one, and can also be established as different.
Chinese
可以成立。从二者之中解脱出来也可以成立。在成立为一的时候，法自性为一也可以，自性法为一也可以。像这样，如果将一切法都视为安立圆满的体性，那么这些理证的损害，也仅仅是你们这些执着实有的人，互相之间见到彼此相违而已。对于大圆满的宗风，这些理证连边都沾不上，比如想要用目光来测量大海的深度和天空的边际一样。从音声的教法来说，无论说什么词语，都不过是否定“无”和“非”，以及成立“有”和“是”而已。其中成立事物，也大多是用对它有益的条件和作用的条件来说明。对它有益的条件是这样的，比如“具有”是显示总相，“是何”是显示自性，“本身”是显示差别。作用的条件也是这样的，比如“使之长久行进”是“长久行进”，显示功德；“使之长久行进”是“长行”，像这样显示功德，也只是显示“有”和“是”而已，没有其他的。此外，仅仅是从不完整的名称使其完整，以及仅仅是具有分别，就被称为具有“是”的作用的边际。比如“布匹的白色”等，即使没有显示“有”和“是”的条件，也不会超出那个意义。此外，从理证的教法来说，用四种理证的方式进行破立，也超不出两种破和两种立。即使通过四种理证的方式来衡量，也只能见到执着实有的人的宗派互相损害，此外，理证本身变得过分，反而见到损害。但这并不能损害大圆满的宗风，如前所说。其中四种理证的方式是：总的来说，对于成立诸法依缘而生的体性，从自性的角度来成立，是法性的理证；从果的角度来成立，是作用的理证；从因的角度来成立，是观待的理证；使理证本身没有垢染。
English
It can be established. It can also be established to be liberated from both. When establishing it as one, it can be that the nature of dharma is one, or that the nature is one dharma. Like this, if all dharmas are regarded as the characteristic of being perfectly established, then these harms of reasoning are merely that you who cling to things as real see each other contradicting each other. These reasonings do not even touch the edge of the Great Perfection's way, just like wanting to measure the depth of the great ocean and the edge of the sky with eyesight. From the teachings of sound, whatever words are spoken, they are nothing more than negating "non-existence" and "non-being," and establishing "existence" and "being." Among them, establishing things is mostly expressed by the conditions that benefit it and the conditions of action. The conditions that benefit it are like this: for example, "having" shows the general characteristic, "what is" shows the nature, and "itself" shows the distinction. The conditions of action are also like this: for example, "causing to go far" is "going far," showing qualities; "causing to go far" is "going far," like this showing qualities, it only shows "existence" and "being," and there is nothing else. Furthermore, merely making an incomplete name complete, and merely having distinctions, is called having the boundary of the function of "is." For example, "the whiteness of cloth," even without the condition of showing "existence" and "being," it does not go beyond that meaning. Furthermore, from the teachings of reasoning, those who engage in refutation and establishment through the four types of reasoning do not go beyond two refutations and two establishments. Even if measured through the four types of reasoning, one can only see that the tenets of those who cling to things as real harm each other, and furthermore, the reasoning itself becomes excessive and instead sees harm. But this does not harm the way of the Great Perfection, as before. Among them, the way of the four types of reasoning is: in general, for the characteristic of establishing that all dharmas arise dependently, establishing from the perspective of nature is the reasoning of the nature of dharma; establishing from the perspective of result is the reasoning of action; establishing from the perspective of cause is the reasoning of dependence; making the reasoning itself without impurity.