Tibetan
་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་མཐའ་བསྟན་པ་ལས། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་པར། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཇི་ཙམ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་མཐར་གྱུར་པར། །བདག་གི་སྨོན་ལམ་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་སྐད་དུ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི། རྡུལ་འཕྲ་མོ་རེ་རེ་དང་བ་སྤུའི་བུ་ག་རེ་རེ་ལའང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་བརླབས་གྲངས་མེད་པ་འཇུག་གོ། ཞེས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཙམ་དུ་བཤད་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཀྱི། ངེས་པའི་དོན་ཀྱི་མདོ་རྣམས་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་མང་དུ་འབྱུང་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ནི། འཕགས་པའི་གང་ཟག་གོ ། ཞེའམ། སངས་རྒྱས་གཟུགས་སུ་མི་བལྟ་མཚན་དང་ནི། །རིགས་དང་རྒྱུད་དུ་མི་བརྟག་སྒྲ་དང་ནི། །ཆད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་སེམས་དང་ནི། །རྣམ་ཤེས་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་མ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས། ཞེའམ། ཇི་སྲིད་མཚན་ཉིད་རྣམ་བཞག་པ། །དེ་དག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །གང་ཞིག་མཚན་ཉིད་ཀུན་མེད་པའི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགེ་ཆོས་ཟག་མེད་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཆོག་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་མེད་དེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་གཟུགས་བརྙན་ཀུན་དུ་སྣང་། །ཞེའམ། རྟག་དུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་དག །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཞེའམ། གང་གིས་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་གིས་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པར་སྤོང་བ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང་། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་བལྟ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ལུང་དང་རིགས་པ་གཉིས་གས་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་མཉམ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །གང་གིས་དོན་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་ཏེ། བདག་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་པའི་བློ་དང་ལྡན་ཞིང་། ཕུང་པོ་ལྔ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་བའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་བློ་དང་ལྡན་ན། ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ནི་ལམ་གྱི་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་འབའ་ཞིག་དུ་མ་ཟད་ཀྱི། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་སྡོང་པོས་བརྒྱན་པའི་མདོ་ལས། །གང་ཞིག་བདག་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བཞིན་མཉམ་པར་རབ་གནས་ཤིང་། །མི་གནས་ལེན་པ་མེད་པ་དེ། །དེ་དག་བདེ་བར་གཤེགས་པར་འགྱུར། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་པ་དག །གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ལ་ལ་དག་ཕུང་པོ་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྟན་པ་ལ་སྐུར་པ་རྣམས། འདི་ལྟ་བུའི་དོན་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལའང་མཉམ་དུ་བསྐུར་དགོས་སོ། །ཡང་ལམ་གྱི་དོན་དུ་གཉེན་པོའི་དོན་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་བརྟགས་ཙམ་བསྒོམས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན། གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། དབང་འབྱོར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་འོག་ནས་འཆད་དོ། །ཡང་གཞན་དག་གིས་བརྒལ་བ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་མེད་ཅིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་གང་གིས་བཅིངས་ཏེ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་འགྱུར། དེ་ལ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཆིང་བར་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་བཅིངས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལས། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུའམ་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་གཞོན་ནུ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་འདོད་པས་རྒྱགས་ཤིང་མྱོས་པ་ཞིག །རྩེད་མོའི་ཕྱིར་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། དེས་བང་མཛོད་ན་ཟ་མ་ཏོག་གི་ནང་ན། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རས་དམར་པོའི་ནང་དུ་དྲིལ་ཏེ་བཞག་པའང་ཕྱུང་སྟེ་བཏུང་བའི་ནང་དུ་བསྐྱུར། །ཟ་མ་ཏོག་གི་ཐག་པའང་འབྲས་ཆན་གྱི་ནང་དུ་བསྐྱུར། དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་མང་པོས་གཡེན་སྤྱོས་ཤིང་རྩེ་བ་ལས། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་ཀྱིས་བཀྲེས་པར་གྱུར་ནས་ཟས་ཚོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལས། འབྲས་ཆན་གྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་འདུག་པར་མཐོང་། དེ་ནས་རབ་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་ཕྱིར་ལོག་ནས་བཏུང་བ་ཚོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ན། བཏུང་བ་ཁྲག་ཏུ་གྱུར་པར་མཐོང་ནས་ཡང་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་སྐྲག་པ་དང་། བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཉེན་པར་གྱུར་ནས་ངུ་ཞིང་ང་རོ་ཆེན་པོ་
Chinese
以及，在指示祈愿的终结时说：如同虚空达到边际一样，所有众生也同样如此。如同业和烦恼达到终结一样，我的祈愿的终结也同样如此。像这样说的。又说，器世界和有情世界的一切，每一个微尘和每一个毛孔中，都进入着无数的大悲加持。这也是一种说法。像这些所说的，不仅仅是道理，在决定意义的经典中也有很多明确的记载。比如这样说：未造作所区分的，是圣者。或者说：不应以形色看待佛，不应以相和种姓来观察，不应以声音来衡量，不是断灭，不是心，不是意识，不是以意来区分。什么是法性，那就是薄伽梵。或者说：只要是有相的分别，那些都是孩童的行境。谁是没有任何相的，那些佛陀是无法见到的。或者说：如来无漏的善法，是殊胜的法身，因为在那上面，没有如是性，没有如来，在世间一切都如影像般显现。或者说：常时无生之法即是如来，一切法都与善逝相同。具有孩童之心而执着于相的人们，在世间行持着不存在的法。或者说：谁以形色见我，谁以音声知我，此人行于邪道，彼人不能见我。引导者们是法身，应以法性观佛。等等，广为宣说。因此，佛陀的自性，是法界完全清净的显现，这是通过教证和理证二者来证实的。这样看来，众生和佛陀的自性是平等的，一切法自性本空。一切法自性涅槃。一切法自性光明。一切法本自现证圆满成佛。谁能领悟这样的意义，具有无别于自我的佛陀之智慧，并且五蕴如幻
English
And, in pointing out the end of aspiration, it says: Just as the sky reaches its limit, so do all sentient beings. Just as karma and afflictions reach their end, so does the end of my aspiration. It is like that. Also, it is said that in each tiny particle and each pore of the container world and the sentient world, countless blessings of great compassion enter. This is also a saying. These things that are said are not just reasoning, but are also clearly stated in many of the definitive meaning sutras. For example, it says: What is distinguished by the unconditioned is the noble being. Or: One should not look at the Buddha in form, one should not examine signs and lineage, one should not measure by sound, it is not annihilation, not mind, not consciousness, not distinguished by thought. Whatever is the nature of reality, that is the Bhagavan. Or: As long as there are characteristics and distinctions, those are the realm of children. Those who have no characteristics at all, those Buddhas are not seen. Or: The Tathagata's undefiled virtuous Dharma is the supreme Dharmakaya, because on it, there is no suchness, no Tathagata, and all appearances are like reflections in the world. Or: The ever-unborn Dharma is the Tathagata, all Dharmas are the same as the Sugata. Those who have the minds of children and cling to characteristics, practice non-existent Dharmas in the world. Or: Whoever sees me in form, whoever knows me by sound, that person has entered the wrong path, that person cannot see me. The guides are the Dharmakaya, one should see the Buddha as the nature of reality. And so on, it is widely proclaimed. Therefore, the self-nature of the Buddha is the complete purity of the Dharmadhatu, which is manifested by both scriptural authority and reasoning. In this way, the nature of sentient beings and Buddhas is equal, all Dharmas are empty in their essence. All Dharmas are naturally in Nirvana. All Dharmas are naturally luminous. All Dharmas are primordially and perfectly enlightened. Whoever understands such a meaning, possesses the wisdom that is inseparable from oneself and the Buddha, and the five aggregates are like illusions.
Chinese
仅仅显现为如幻，也具有认为彼即是如来之心的，是为殊胜道。谁若见有差别，则非殊胜道。如此意义的道理，不仅仅是密咒的道理，也是决定意义的经部中所说的。例如，在圣《树庄严经》中说： “何者我与诸佛，自性平等而安住，不住无取彼者，彼等将成善逝。” “色与受及想，以及识与心，无数如来彼等，彼等将成大雄。” 就像这样所说的。有些人对将五蕴显示为胜者坛城加以诽谤，也应一并诽谤这些宣说如此意义的经部。又，如果认为，为了道的意义，是考虑到对治的意义而仅仅修习了遍计所执。那么，上面所说的遍计所执，以及所显示的自在之色等等，还有遍计与周遍计的体性，将在下面讲述。又，其他人反驳说：如果烦恼等没有应断之物，并且一切法自性涅槃，那么，众生被何物所束缚，而在轮回大海中感受各种痛苦呢？对此应说：虽然没有束缚者，但由于显现为被束缚，从而显现为感受痛苦。例如，国王之子或居士之子，年轻力壮，因贪欲而饱足且醉酒。为了玩乐而进入自己的家中。他从仓库里取出放在玛瑙盒子里，用红布包裹着的珍宝，扔进饮料中。又将玛瑙盒子的绳子扔进米粥中。同样，由于许多事情而心生散乱并嬉戏玩耍，由于那样的因缘而感到饥饿，于是前去寻找食物，却看到米粥里有一条蛇。然后非常害怕地返回，前去寻找饮料时，却看到饮料变成了血，于是又返回，因恐惧、饥饿和口渴所逼迫，哭泣并发出巨大的哀嚎。
English
If one possesses the mind that even what appears as mere illusion is the Thus-Gone One, that is the supreme path. Whoever sees a difference, that is not the supreme path. Such a meaning is not only the meaning of Secret Mantra, but is also spoken of in the definitive meaning Sutras. For example, in the Noble Sutra Adorned with Trees, it says: "Whoever abides equally in nature with myself and all Buddhas, without abiding and without taking, those will become Sugatas." "Form, feeling, perception, as well as consciousness and mind, countless Thus-Gone Ones, those will become great heroes." Like that which is said. Some who slander the display of the aggregates as the mandala of the Victorious Ones, must also slander together these Sutras that show such a meaning. Furthermore, if it is thought that for the sake of the meaning of the path, one has only meditated on mere imputation, considering the meaning of the antidote, then the imputation mentioned above, and the display of the form of empowerment, etc., and also the characteristics of imputation and pervasive imputation will be explained below. Furthermore, others object: If there is no object to be abandoned among the afflictions, and all dharmas are naturally in nirvana, then by what are beings bound, that they experience various sufferings in the ocean of samsara? To that, it should be said: Although there is no binder, suffering appears to be experienced from the appearance of being bound. For example, a young prince or son of a householder, strong and vigorous, satiated and intoxicated by desire. For the sake of play, he enters his own house. From the treasury, he takes out a precious jewel wrapped in red cloth, placed inside a coral box, and throws it into the drink. He also throws the string of the coral box into the rice porridge. Likewise, being distracted and playing with many things, due to that very cause he becomes hungry and goes to find food, but sees a snake in the rice porridge. Then, greatly frightened, he returns and goes to find a drink, but sees that the drink has turned into blood, so he returns again, afflicted by fear, hunger, and thirst, crying and wailing loudly.