Tibetan
་རྙེད་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ཡོངས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའང་། ཚུལ་གཉིས་གའི་ལྟར་ནའང་ཤེས་རིག་གི་མཚན་ཉིད་ལས་མ་འདས་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡེ་ཤེས་དེ་ཚོར་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་སྐྱེའམ་བྲལ་བར་སྐྱེ། གལ་ཏེ་ཚོར་བ་དང་ལྡན་ན་ནི་མི་རྟོག་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། བྲལ་ན་ནི་ཤེས་རིག་དུའང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཚོར་བ་ལ་མ་ལྟོས་ན་བེམས་པོར་ཡང་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་མི་གདགས། དེ་ལྟར་ན་ཚོར་བ་དང་བྲལ་བར་སྨྲ་ན་ནི་རྩོད་མི་དགོས་སོ། །ཡང་ལ་ལ་དག་འདི་སྐད་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་གཞན་གྱིས་བསྒོས་པ་ཞིག་གམ་མ་བསྒོས་པ་ཞིག །བསྒོས་ན་ནི་ཆོས་ཉིད་དུའང་ཇི་ལྟར་རུང་། མ་བསྒོས་ན་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུར་སྨྲ་བར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་ལ་ལྟོས་པ་ཞིག་གམ་མ་ལྟོས་པ་ཞིག །མ་ལྟོས་ན་ནི་ཆོས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། བྱེད་པ་པོ་རང་དབང་ཐོབ་པ་རྒྱུར་སྨྲ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། ལྟོས་ན་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྤྱི་དང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུརད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་འདི་སྐད་དུ། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་ཀྱང་མི་དགོས། །གནོད་པ་བྱར་ཡང་མེད་ཞེས་ཟེར་ན་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པའི་ཡུལ་དང་ཚད་དང་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་འཆད་དོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་ལྡོག་གོ་ཞེས་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འགོ་མཉམ་མོ། །འོ་ན་འདི་སྐད་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བཞག་ཅེ་ན། འདིའང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་མོད་ཀྱི། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་ཏུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པས། དམིགས་སུ་ཡོད་པ་ན་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། སེམས་ནི་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ནི་སྒྱུ་མ་འདྲ། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་འགས། །གྱོ་མོ་ལ་ནི་སྔགས་བཟླས་ནས། །ལེགས་པར་བྱས་པའི་གཟུགས་དག་ལ། །སྦྱོར་བ་གོམས་པས་བསྣུན་ན་ནི། །རྐང་བཞི་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས
Chinese
没有发现。总的来说，即使是不分别的智慧，从两种方式来看，也不能证明它超越了知识的范畴。例如，智慧的产生是伴随着感觉还是脱离感觉？如果伴随着感觉，又怎么会是不分别呢？如果脱离感觉，又怎么会是知识呢？如果不依赖于感觉，又怎么能不称为无情物呢？如果这样说脱离感觉，就没有必要争论了。还有一些人这样说：从法性的习气中产生。从自己的近取因中产生。法性的习气是被其他染污的，还是没有被染污的？如果被染污，又怎么能是法性呢？如果没有被染污，又怎么能不说自性是因呢？近取因是依赖于其他缘的，还是不依赖？如果不依赖，又怎么能是法依缘起呢？又怎么能不说作者是自在的因呢？如果依赖，那么因缘总的和自性差别又有什么呢？如果这样说：这是以法性的理成立的，不需要其他理来成立。也没有损害。那么，法性的理的境、量和过失等将在下面阐述。因此，不能证明显现为清净之法的诸法的因果相续是不变的。一切法都和幻化一样。如果这样说：一切法都像幻化一样，那么菩提的体性，胜义谛寂灭涅槃，无为法的体性，又怎么能安立为像幻化一样呢？这也是，菩提的体性虽然超离了名言，但是众生获得菩提，可以获得无为法的体性，这是针对名言的知识而设立的。如果所缘是存在的，那么证明存在就像幻化一样。就像这样说：心是幻化的形象。菩提也像幻化一样。例如，一些幻术师，对瓦片念诵咒语后，对于制作精美的形象，如果熟练地施加作用，就会出现四条腿等的形象。
English
It is not found. In general, even non-conceptual wisdom, from both perspectives, cannot be proven to be beyond the scope of knowledge. For example, does wisdom arise with or without being associated with feeling? If it is associated with feeling, how can it be non-conceptual? If it is separate, how can it be knowledge? If it does not rely on feeling, how can it not be called an inanimate object? If one says it is separate from feeling, there is no need to argue. Some also say this: it arises from the habit of Dharma-nature. It arises from its own proximate cause. Is the habit of Dharma-nature defiled by others or not defiled? If defiled, how can it be Dharma-nature? If not defiled, how can one not say that self-nature is the cause? Does the proximate cause depend on other conditions or not? If it does not depend, how can it be Dharma arising dependently? How can one not say that the agent is an independent cause? If it depends, then what is the difference between the general cause and condition and the specific self-nature? If one says this: this is established by the reasoning of Dharma-nature, and there is no need for other reasoning to establish it. And there is no harm. Then, the object, measure, and faults, etc., of the reasoning of Dharma-nature will be explained below. Therefore, it cannot be proven that the causal continuity of all phenomena that appear as pure Dharma is irreversible. All phenomena are the same as illusion. If one says this: if all phenomena are like illusion, then how can the nature of Bodhi, the ultimate truth of peace and Nirvana, the nature of the unconditioned, be established as being like illusion? This is also because, although the nature of Bodhi is beyond words, beings attain Bodhi and can attain the nature of the unconditioned, which is established in relation to conceptual knowledge. If the object of focus exists, then proving existence is like illusion. It is like saying this: the mind is the image of illusion. Bodhi is also like illusion. For example, some illusionists, after reciting mantras on tiles, if they skillfully apply actions to well-made images, images with four legs and so on will appear.
Tibetan
། །ཞེན་པའི་སེམས་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ལས། །བྱུང་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་སེམས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ལ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྣང་བར་བྱེད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའམ། ཇི་སྐད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཡོད་ནའང་། དེའང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་སྨྲའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གང་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གཞག་ཏུ་རུང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་མེད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བརྗོད་ན་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་གཞི་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པ་ཁ་ཅིག་ཚིག་ལྷག་མ་ཅན་དུ་གསུངས་པར་མདོ་ལས་འབྱུང་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། །ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་གྱ་གྱུར་འབབ། །བུད་མེད་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་གཅམ་བཅས། །ནགས་ཚལ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །གདོན་མི་ཟ་བར་ཤིང་དུ་ངེས། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །ཇི་ཙམ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བཅས། །ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་ཚིག་དུ་གསུངས་ནས། ཡང་དེ་ཉིད་ཚིག་ལྷག་མ་ཅན་དུ་གསུངས་པ། །ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་གྱ་གྱུར་འབབ། །ནེ་ར་འཛའ་ན་དྲང་པོར་འགྲོ། །བུད་མེད་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་གཅམ་བཅས། །དགྲ་བཅོམ་མ་ལ་སྒྱུ་གཅམ་མེད། །ནགས་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཤིང་དུ་ངེས། །རིན་ཆེན་ནགས་ཚལ་ཤིང་མ་ཡིན། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །བདེར་གཤེགས་སྐུ་མཆོག་རྟག་པར་བཞུགས། །ཇི་ཙམ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བཅས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་བདེ། །ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བྲལ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་གང་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་ཡོད་པ་ནི་ཆོས་ཞེས་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་ལ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་ན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཛད་པ་འབྱུང་བ་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའང་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྔོན་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པས་འདུ་བྱེད་རྣམས་གནས་པའི་དུས་ངེས་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ན། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་ཐུན་གྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་བར་དུ་འཇིག་ཆག
Chinese
执著之心显现，如是福德智慧所生之众，所摄之心，于众生之意念中，显现无上菩提。如是说也。犹如所说，纵有较涅槃更为殊胜之法，然亦说如幻如梦。凡可置于名言境者，皆无非如幻。若就涅槃自性而言，则无成立如幻之依据。然诸法皆如幻等，有些经中说为周遍决定之语，却又说为有余句之语。如是说：一切河流皆弯曲流淌，一切女子皆具虚伪，所有森林皆定为树木，一切所作皆无常，凡有生者皆具痛苦，诸法皆如幻。如是说为周遍决定之语后，又说其为有余句之语：一切河流皆弯曲流淌，尼连禅河则笔直而行。一切女子皆具虚伪，阿罗汉尼则无虚伪。一切森林皆定为树木，珍宝森林则非树木。一切所作皆无常，善逝之胜妙身则恒常住留。凡有生者皆具痛苦，无分别智慧生起则安乐。诸法皆如幻，涅槃则离幻。如是说也。因此，凡可执持体相者，则可真实成立为法。而言无体性之体性者，则仅为假立而已。又，若如是说，纵然不见大智慧之少分相续，然大悲之事业生起，以无所依故，岂非转为寂灭一边之涅槃？不住涅槃之声又如何安立耶？此乃如是，往昔业力所牵引，诸行安住之时决定显现，众生之共同业力所致，器世间于一大劫间坏灭。
English
Appearances arise in the mind of attachment. Likewise, the mind influenced by the accumulation arising from merit and wisdom causes the supreme enlightenment to appear in the minds of sentient beings. It is said, for example. As it is said, even if there is another dharma that is more excellent than nirvana, it is said to be like an illusion, like a dream. All that can be placed in the realm of terminology is without exception like an illusion. If nirvana is spoken of in terms of its own nature, then there is no basis for establishing it as having the characteristic of being like an illusion. However, some sutras state that all dharmas are like illusions, etc., as definitive statements of pervasion, while others state them as statements with additional words. It is said thus: All rivers flow crookedly. All women are full of deceit. All that belongs to the forest is definitely trees that are not eaten by demons. All that is made is impermanent. As much as there is birth, there is suffering. All dharmas are like illusions. Having said this as a definitive statement of pervasion, it is again said as a statement with additional words: All rivers flow crookedly. The Nairanjana River flows straight. All women are full of deceit. An arhat woman has no deceit. All forests are definitely trees. A precious forest is not a tree. All that is made is impermanent. The supreme body of the Sugata remains forever. As much as there is birth, there is suffering. The birth of non-conceptual wisdom is happiness. All dharmas are like illusions. Nirvana is free from illusion. It is said, for example. Therefore, whatever can be apprehended as having characteristics can be truly established as dharma. To speak of a characteristic that is without characteristics is merely a designation. Furthermore, if it is said that even a small continuum of great wisdom is not perceived, then because the activity of great compassion arises without a basis, how could it not turn into a nirvana that is one-sidedly peaceful? How does the term "non-abiding nirvana" even apply? This is how it is: when the aggregates, propelled by past karma, manifestly accomplish a definite time of abiding, then due to the power of the collective karma of beings, the vessel-world is destroyed for one great kalpa.