Tibetan
ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་ན་ཀུན་རྫོབ་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་འགལ་བ་ནི་མེད་ན། རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། དོན་དམ་པར་འདོད་ཀྱང་རུང་ཀུན་རྫོབ་དུ་འདོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྐྱེན་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཀྱང་། འབྲས་བུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་ལ་ཆ་ཤས་ཙམ་དུ་ཡང་ཡོད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྣང་བའང་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅེས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐུ་མངའ་ཞེས་ཟེར་བའང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བག་ཆགས་དང་བཅས་ནས་སྤངས་པ་ལ་ལུས་ཁོར་བུ་འཛིན་ཅིང་གནས་བེགས་གླིང་ན་གནས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སྣང་བའི་རྒྱུན་གནས་སུ་མི་རུང་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བར་གང་གིས་བསྒྲུབ། ཡོང་ནི་བློ་ཞིབ་མོས་བརྟགས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་མངའ་བར་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་བར་སྣང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་བཞག་གི་དུས་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལྟར་ན། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནས་མ་གྱུར་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཚད་མེད་པ་བསགས་པའི་ས་བོན་དང་། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། དྲན་པའི་དབང་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གནས་དང་བྲལ་ཞིང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བར་སྐྱེས་པ་ན། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གདགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རིགས་མཐུན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པ་ཉིད་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པས། དེ་ཉིད་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེའམ། དེ་ཉིད་ལས་ཡིད་གནས་གྱུར་པའི་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་གནས་འཕོ་བ་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་
Chinese
如果说没有相违，如果胜义中无自性，就不会在世俗中产生，这样说没有相违。佛所说的法，即缘起之相，无论是胜义中承认，还是世俗中承认，即使诸缘断绝，果也不会显现，这没有相违。仅仅在世俗中也不存在，甚至一部分也不允许存在。因此，也不能说完全清净的显现也不会中断。如果说具有大智慧之所依的自性，具有成熟之身，那么，断除了包括习气在内的我执，怎么会执持身体为己有，并住在贝格林（地名）呢？如果显现的相续不能存在，那么，如何证明如来具有清净的出世间智慧呢？如果用精细的智慧来观察，似乎也不能证明如来具有无分别智。因为，菩萨在入定的时候，产生无分别智，按照菩萨识八聚论的观点，是依靠阿赖耶识，即成熟的、未转变的、具有一切种子的阿赖耶识，产生意识。并且，依靠积累了无量善根的种子，以及不颠倒地缘取法界，以及从忆念的力量中产生的智慧和禅定，远离了作为我执之所依的意，并且远离了能取和所取的分别念的显现而产生，因此，才能获得无漏心、出世间心或智慧的名称。如果成熟的阿赖耶识转变，那么，菩萨的无分别智，那种同类的智慧，依靠什么因缘而产生呢？如果阿赖耶识的转变本身变成了如镜智，因此，它本身就是无分别智，或者从它本身产生意转变的妙观察智，具有胜义谛的对境，如果这样考察，如果它本身就是，那么转变就相违了。如果不可思议
English
If there is no contradiction, if there is no self-nature in the ultimate sense, then it will not arise in the conventional sense, saying this is not contradictory. The Dharma spoken by the Buddha, namely the characteristic of dependent arising, whether acknowledged in the ultimate sense or in the conventional sense, even if all conditions cease, the result will not appear, and there is no contradiction in this. It cannot exist merely in the conventional sense, nor can it be allowed to exist even in part. Therefore, it cannot be said that the appearance of complete purity will not cease. If it is said that one possesses the nature of the basis of great wisdom, possessing a body of maturation, then, having abandoned self-grasping, including its habitual tendencies, how can one grasp the body as oneself and reside in Bekgling (place name)? If the continuum of appearances cannot exist, then how can one prove that the Tathagatas possess pure, supramundane wisdom? If one examines with subtle wisdom, it seems that one cannot prove that the Tathagatas possess non-conceptual wisdom. Because, when Bodhisattvas are in meditative equipoise, the arising of non-conceptual wisdom, according to the view of the Bodhisattva's eight aggregates of consciousness, relies on the Alaya consciousness, that is, the matured, untransformed Alaya consciousness possessing all seeds, and the mind consciousness arises. Moreover, relying on the seeds of accumulating immeasurable roots of virtue, and unerringly focusing on the realm of Dharma, and the wisdom and samadhi arising from the power of mindfulness, being free from the mind that serves as the basis of self-grasping, and arising free from the appearance of conceptual thoughts of grasper and grasped, therefore, one can obtain the name of undefiled mind, supramundane mind, or wisdom. If the matured Alaya consciousness transforms, then, upon what cause and condition does the Bodhisattva's non-conceptual wisdom, that kind of similar wisdom, arise? If the transformation of the Alaya consciousness itself becomes like mirror-like wisdom, therefore, it itself is non-conceptual wisdom, or from it itself arises the discriminating wisdom of the transformed mind, possessing the object of ultimate truth, if one examines it this way, if it is itself, then transformation is contradictory. If inconceivable
Tibetan
ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། ནན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པར་ཁུངས་དབྱུང་དུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། དེའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བཙལ་དགོས་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འདྲའོ། །གཅིག་པུར་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལྟར་ན། དཔེར་ན་གསེར་རྔུལ་གྱི་རྡོ་ལས་མེས་བཞུ་བས་གསེར་རྔུལ་བྱུང་བ་ན། དང་པོ་རྡོར་སྣང་བ་བསྟན་པ་ལས་ཕྱིས་གསེར་བྱུང་བ་མཐོང་བ་ན། གསེར་རྔུལ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རྡོ་ལས་གསེར་རྔུལ་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །དེ་ནས་གསེར་རྔུལ་གྱི་བདག་ཉིད་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ན། སྐབས་སུ་རྐྱེན་གྱིས་གཡའ་ལྡང་བ་མཐོང་བ་ལས། གཡའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་གསེར་རྔུལ་ལས་གཡའ་ལྡང་ངོ་སྙམ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །ཞིབ་མོའི་བློས་བརྟགས་ན་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། གསེར་རྔུལ་དང་རྡོ་གཉིས་གའང་སའི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པ་ལས། མེས་ཉེན་ཅིང་ཁམས་ངན་པ་སྔོན་ལ་ཟད་པར་འགྱུར། བཟང་པོ་ཕྱི་ན་ལུས་པར་འགྱུར་བ་ལས། ཁམས་ངན་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ན་རྡོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །ཁམས་བཟང་པོ་སྣང་བར་གྱུར་པ་ན་དེར་གསེར་རྔུལ་བྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་གསེར་རྔུལ་གྱི་བདག་ཉིད་སྣང་ནས་རྐྱེན་གྱིས་ཁམས་ངན་པ་སྣང་བ་ལ། གསེར་རྔུལ་ལས་གཡའ་ལྡང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་གསེར་ཚུར་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དྲི་མ་མི་སྣང་བ་ན་གསེར་རྔུལ་དག་གོ་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཁམས་གཅིག་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་དུས་ན། ཤེས་པའི་ཁམས་ངན་པ་སྔོན་ལ་ཟད་ཅིང་བཟང་པོ་ཕྱི་ནས་ལུས་པ་ལ། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །ཡང་རྐྱེན་འགས་ནི་དྲི་མ་མི་སྣང་ལ་རྐྱེན་འགས་ནི་དྲི་མ་ལྡང་བ་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟར་ནའང་ཁམས་བཟང་པོ་ཁམས་ངན་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དེ། གསེར་རྔུལ་ཡང་མེས་བསྲེགས་ཤིང་ཚུར་དུ་ཇེ་བཟང་དྲི་མ་ཇེ་ཆུང་འགྱུར་ཏེ། མཐར་ལྷན་ཅིག་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་ཤེས་པའི་ཁམས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངན་པ་དང་བྲལ་བའི་བཟང་པོ་ཁོ་ན་མེད་པས། མཐར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གནོད་པ་འདི་ནི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འདོད་ཀྱང་གནོད་པ་ལས་མ་གྲོལ་ཏེ། ཡིད་ཟག་མེད་དུ་སྐྱེས་པས་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་དུས་ན། ཤེས་རིག་དུ་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ཞིག་ལྷག་མར་ལུས་པ་ནི། རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང
Chinese
如果说是普遍的法，那么所有强加的遍计所执，也都可以推论为不可思议。如果说是从它产生的，那么寻找它的因和缘，就和世间人的智慧一样了。按照唯一论者的观点，比如从金矿石中用火冶炼出黄金时，最初显示的是石头，后来看到黄金出现，就认为黄金是从具有黄金性质的石头中产生的，这样安立名称。之后，当黄金的自性稳定下来时，有时看到因缘而生锈，就认为锈是从具有锈的性质的黄金中产生的，这样安立名称。如果用仔细的智慧来观察，那么这两者之间并不是互为因果的关系，因为黄金和石头都是地界的性质相同，只是因为火的逼近，性质不好的先耗尽，好的留在后面，所以认为性质不好的大部分是石头。当性质好的显现出来时，就认为那里产生了黄金。之后，当黄金的自性显现出来，因缘使性质不好的显现时，就认为锈是从黄金中产生的。之后，因为硼砂等因缘，杂质不显现时，就认为黄金干净了。同样，在一个识的界中，通过智慧和禅定的作用来净化时，识的界中不好的先耗尽，好的留在后面，就安立为心和智慧。有时因缘使杂质不显现，有时因缘使杂质显现，就安立为无分别和清净世间。按照这种方式，好的性质和不好的性质并没有分离，黄金也是被火烧，用硼砂提炼得越来越好，杂质越来越少，最终一起耗尽。同样，阿赖耶识也是一个识的界，因此，没有与坏分离的好，最终也不会显现。即使认为有八识，也无法从损害中解脱，当生起无漏意，摧毁所有阿赖耶识的种子时，如果还残留一个产生觉智的种子，那又是什么原因呢？
English
If it is said to be a pervasive dharma, then all forcibly imputed constructs can also be inferred to be inconceivable. If it is said to arise from it, then searching for its causes and conditions is like the wisdom of worldly people. According to the doctrine of those who speak of oneness, for example, when gold is produced from gold ore by melting it with fire, initially the appearance of stone is shown, and later when the gold is seen to appear, it is assumed that the gold is produced from the stone with the property of gold, and thus a name is given. Then, when the nature of gold becomes stable, sometimes rust is seen to arise due to conditions, and it is assumed that rust arises from gold with the property of rust, and thus a name is given. If one examines closely with careful intelligence, these two are not mutually cause and effect, because both gold and stone have the same characteristic of the earth element. However, due to the proximity of fire, the bad element is exhausted first, and the good remains later, so it is assumed that most of the bad element is stone. When the good element becomes apparent, it is assumed that gold has appeared there. Then, when the nature of gold appears and the bad element appears due to conditions, it is assumed that rust arises from gold. Then, when impurities are not apparent due to conditions such as borax, it is assumed that the gold is pure. Similarly, when a single realm of consciousness is purified by the activity of wisdom and samadhi, the bad element of consciousness is exhausted first and the good remains later, and it is named mind and wisdom. Again, sometimes impurities are not apparent due to conditions, and sometimes impurities arise due to conditions, and they are named non-conceptual and pure world. In this way, the good element is not separate from the bad element, and gold is also burned by fire and refined better with borax, with fewer and fewer impurities, and eventually they are exhausted together. Similarly, the alaya-consciousness is also a single realm of consciousness, therefore, there is no good that is separate from the bad, and ultimately it will not appear. Even if one believes in the eight consciousnesses, one is not liberated from harm. When the undefiled mind arises and destroys all the seeds of the alaya-consciousness, if a seed for the arising of knowledge remains, what is the reason?