Tibetan
འདི་ལ་དོན་གྱི་ཆ་གཞན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་པར་རྨི་ལམ་རྨི་ལམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་དང་པའི་གཟུགས་དང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའི་གཟུགས་ཉེ་བར་གནས་པ་ན། གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་པོ་འབྱུང་བའི་ཚེ་ནའང་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ནའང་རྟེན་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རྐྱེན་ཞིག་མ་ཚང་བས་འགགས་ཤིང་མི་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེའང་གང་དུའང་མ་སོང་། གང་ཡང་འདིའ་སྐད་དུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་དབང་གིས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུརད་ནས་མི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དེའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ནི་འཆད་ཅིང་ལྡོག་པའང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའང་མེད་དེ། སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་གཉིས་གའང་དབྱེར་མེད་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཇི་སྲིད་དུ་རྐྱེན་ཉེ་བས་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བའང་དམིགས་ལ། སྣང་བ་ཙམ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་དོན་གྱི་ཆ་གཞན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་པར་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་བརྙན་༼རྨུགས་སངས་ལ་བསྣན་འདུག །རྫོགས་ཆེན་ཤིང་པར་ལ་མེད། ༽ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྲུལ་པའམ། དེ་མ་ཡིན་པ་རིག་སྔགས་གྲུབ་པའི་སྤྲུལ་པ་དག་ཀྱང་། འདི་ལྟར་མེ་ཏོག་དཀར་པོ་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་གཏོར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོང་སྙེད་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་སེར་པོ་ལ་བཏབ་སྟེ་གཏོར་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་མང་པོ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །མེ་ཏོག་དམར་པོ་ལ་བཏབ་སྟེ་གཏོར་ན་ལྷའི་རྣམ་པ་མང་པོ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ལ་བཏབ་སྟེ་གཏོར་ན་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་མང་པོ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་པོ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནའང་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ནའང་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན། སྤྲུལ་པ་བསྡུས་ན་འགགས་ཤིང་མི་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེའང་གང་དུའང་མ་སོང་། གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་སྤྲུལ་པ་བསྡུས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུརད་ནས་མི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དེའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ནི་འཆད་ཅིང་ལྡོག་པའང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའང་མེད་དེ། སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ག
Chinese
对于此，没有任何其他的意义需要去证明，只是称之为梦境，梦境。那么，什么是影像的特征呢？就像这样，当镜子等物，以及最初的形体和面容等清晰的形象靠近时，影像就会显现。当它最初出现时，也并非从任何地方而来。在显现之时，因为没有作为所依的大种，所以没有任何特征存在。当某个因缘不具足而消失，变得不显现时，它也并未去往任何地方。总之，这就是说，由于因缘不具足，它没有成为感官的对象，仅仅是消失而已。它的刹那延续，既不是断灭也不是返回，也没有这样的安立。显现和不显现二者，无有差别，无有自性，实则具有相同的自性。然而，只要因缘临近，它就会一直显现，并且仅仅是显现的特征就完全具备。对于此，没有任何其他的意义需要去证明，只是称之为影像，影像（穆桑本中添加了此句，大圆满木刻本中没有）。那么，什么是化身的特征呢？就像这样，无论是智慧的化身，还是禅定的化身，或者不是这些，通过明咒成就的化身等等。例如，用咒语加持白色的花朵，然后在空中抛洒，就会显现出成千上万的如来等众安住在空中。同样，用咒语加持黄色的花朵，然后抛洒，就会显现出许多阿罗汉。用咒语加持红色的花朵，然后抛洒，就会显现出许多天神的形象。用咒语加持蓝色的花朵，然后抛洒，就会显现出许多夜叉和罗刹。当它最初出现时，也并非从任何地方而来。在显现之时，因为是化身，所以没有任何特征存在。当化身收摄时，就会消失，变得不显现。那时，它也并未去往任何地方。总之，这就是说，由于化身收摄的因缘，它没有成为感官的对象，仅仅是消失而已。它的刹那延续，既不是断灭也不是返回，也没有这样的安立。显现和不显现
English
Regarding this, there is nothing else to be proven, it is simply called a dream, a dream. So, what is the characteristic of an image? Like this, when mirrors and other things, and the clear images of the original form and face, etc., are nearby, the image will appear. When it first appears, it does not come from anywhere. At the time of appearance, because there is no great element as a basis, there is no characteristic at all. When a certain condition is not complete and disappears, becoming invisible, it does not go anywhere either. In short, it is said that because the conditions are not complete, it does not become the object of the senses, it just disappears. Its momentary continuity is neither cut off nor returned, and there is no such establishment. Appearance and non-appearance are both undifferentiated, without characteristics, but in fact have the same characteristic. However, as long as the conditions are close, it will continue to appear, and only the characteristic of appearance is fully possessed. Regarding this, there is nothing else to be proven, it is simply called an image, an image (this sentence is added in the Mug Sang edition, not in the Dzogchen woodblock edition). So, what is the characteristic of an emanation? Like this, whether it is an emanation of wisdom, or an emanation of samadhi, or not these, emanations accomplished through vidya-mantras, etc. For example, if you bless white flowers with mantras and scatter them in the sky, thousands of Tathagatas and others will appear to be dwelling in the sky. Similarly, if you bless yellow flowers with mantras and scatter them, many Arhats will appear. If you bless red flowers with mantras and scatter them, many forms of gods will appear. If you bless blue flowers with mantras and scatter them, many yakshas and rakshasas will appear. When it first appears, it does not come from anywhere. At the time of appearance, because it is an emanation, there is no characteristic at all. When the emanation is withdrawn, it will disappear and become invisible. At that time, it does not go anywhere either. In short, it is said that because of the conditions of the emanation being withdrawn, it does not become the object of the senses, it just disappears. Its momentary continuity is neither cut off nor returned, and there is no such establishment. Appearance and non-appearance
Tibetan
ཉིས་གའང་དབྱེར་མེད་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཇི་སྲིད་དུ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བའང་དམིགས་ལ། སྣང་བ་ཙམ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་དོན་གྱི་ཆ་གཞན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་པས་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིནད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ། དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་པོ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནའང་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ནའང་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཟད་ན་འགགས་ཤིང་མི་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེའང་གང་དུའང་མ་སོང་། གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ནས་མི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། སྣང་བ་འདི་དག་གི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ནི་འཆད་ཅིང་ལྡོག་པའང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའང་མེད་དེ། སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་གཉིས་གའང་དབྱེར་མེད་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཇི་སྲིད་དུ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བའང་དམིགས་ལ། སྣང་བ་ཙམ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་དོན་གྱི་ཆ་གཞན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་པས། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། སྨིགས་རྒྱུ་ལྟ་བུ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྙེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་མེད་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་འདི་དག །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་ཡོད་པར་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་དམིགས་པ་འདིའང་། གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བས་གནོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཉིད་ཀྱིས་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནགས་ལ་རླུང་གི་གནོད་པ་བྱུང་ན་ཤིང་སྐྱབས་སུ་ཤིང་འགྱུར་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གནོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ནགས་ལ་མེའི་གནོད་པ་བྱུང་ན་ཤིང་གཤེ
Chinese
二者无别，无自性，自性唯一，然而，只要因缘具足，显现也能被觉察。仅仅是显现，其自性也是圆满的，因为对此没有其他需要建立的意义层面，所以称之为化现、化现。同样，内外各种事物的显现，只要能取和所取的分别念习气之力存在，各种事物的显现就会产生。当它最初产生时，也并非从任何地方而来。在显现之时，也是因为习气之力的缘故而显现，因此，没有任何自性。当能取和所取的两种习气耗尽时，就会止息，变得不显现。那时，也并未去往任何地方。任何人也不会这样说：仅仅是止息，并未转变为脱离能取所取的分别念的无分别智慧的境界。这些显现的刹那相续，既不是断灭也不是返回，也没有这样的安立。显现和不显现二者无别，无自性，自性唯一，然而，只要因缘具足，显现也能被觉察。仅仅是显现，其自性也是圆满的，因为对此没有其他需要建立的意义层面。因此，一切法如幻，如阳焰，如梦，如影像，如化现。因此，因为一切事物的自性是这样的，所以在具有极度迷惑性的烦恼中，无法找到实体的自性。像这样，这些论证表明烦恼没有需要断除的实体。这种对那些认为烦恼有需要断除的实体的宗派的损害，并不是因为与他宗相违背而造成的损害。而是陈述了所见到的各自宗派本身摧毁各自宗派的情况。例如，当森林遭受风的损害时，树木会变成树木的庇护，也不会造成极大的损害。当森林遭受火的损害时，树木会烧毁。
English
The two are inseparable, without characteristics, and with a single characteristic. However, as long as the conditions are present, the appearance can be perceived. The characteristic of mere appearance is also complete, because there is nothing else to be established in this regard, so it is called manifestation, manifestation. Similarly, all these appearances of various internal and external objects, as long as the power of the habitual tendencies of grasping and apprehending remains, the appearance of various objects will occur. When it first arises, it does not come from anywhere. Even at the time of appearance, it is because of the power of habitual tendencies that it appears, therefore, there is no characteristic whatsoever. When the habitual tendencies of both grasping and apprehending are exhausted, they will cease and become invisible. At that time, it will not go anywhere. No one would say that it merely ceases and does not turn into the realm of non-conceptual wisdom that is free from the conceptualizations of grasping and apprehending. The momentary continuum of these appearances is neither cut off nor reversed, and there is no such establishment. Appearance and non-appearance are inseparable, without characteristics, and with a single characteristic. However, as long as the conditions are present, the appearance can be perceived. The characteristic of mere appearance is complete, because there is nothing else to be established in this regard. Therefore, all phenomena are like illusions, like mirages, like dreams, like reflections, like manifestations. Therefore, since the characteristic of all things is like this, the characteristic of substance cannot be found in afflictions that have the characteristic of extreme delusion. In this way, these arguments show that afflictions do not have a substance to be abandoned. This harm to those schools that believe that afflictions have a substance to be abandoned is not harm caused by contradicting other schools. Rather, it is a statement of seeing how each school itself destroys its own school. For example, when a forest suffers wind damage, trees become the shelter of trees and do not cause great damage. When a forest suffers fire damage, the trees burn.