Tibetan
རྟེན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། སྐྱེ་བ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་རྒྱུའི་སངས་རྒྱས་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་དུས་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་དང་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་དུས་ན། དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སངས་རྒྱས་པར་ལྟའོ། །སྐྱེ་བ་རྟེན་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྲུབ་པར་ལྟའོ། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། རང་གི་ལུས་མངོན་པར་གྲུབ་པ་འདི་ཉིད། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བའོ། །རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་འདོད་དོ། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་མ་རྒྱས་པའི་ཆོས་མི་འདོད་ཀྱང་། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། མ་གོམས་པ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གསུམ་ལ་བློ་སྦྱང་བར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་དུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་བློ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིནད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་དང་། པདྨ་ཅན་གྱི་ས་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་དུ་སྣང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིནད་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་འབྲེལ་བར་བསྒོམ་པ་དང་། ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིནད་ཡིག་འབྲུ་བསྒོམ་པ་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་རིམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ཅིང་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །རྫོགས་པའི་ཚུལ་ནི། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དོན་དབུ་མ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ཀྱང་མ་གཡོས་ལ། ཀུནད་རྫོབ་དུ་འཕགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་གསལ་བར་བསྒོམ་ཞིང་། མཉམ་ལ་མ་འདྲེས་པར་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་ཅེས་པ་ནི། འདིར་རྣལ་འབྱོརད་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ལས་གྲགས་པའི་བསྒོམ་ཞིང་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པར་གསལ་བར་སྒོམ་ནུས་པའི་དབང་དུ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པའམ། གཞན་ཡང་ལྷུནད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིནད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ། གཞན་ཡང་རང་བཞིན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུགས་བརྙནད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ། དགོངས་དོན་སོ་སོར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་དུ་གསལ་བར་རྫོགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་དུས་གཅིག་དུ་སྟོནད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན། གཉིས་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ནི་གཅིག་དུ་གསལ། གཅིག་དུ་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་དུ་ནི་གསུམ་དུ་མ་འདྲེས། འདི་ལྟར་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་རྫོགས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཉིས་ལས་མ་གཡོས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ལྷུནད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ལྷུནད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སངས་རྒྱས་པའི་དགོངས་དོན་ལས་མ་གཡོས་པ་དང་གཅིག །དོན་དམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དབུ་མ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རྟོགས་པའི་དགོངས་པ་ལས་མ་གཡོས་པ་དང་གཉིས་སོ། །དེ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་རང་གི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་བར་བསྒོམ་པ་ནི། གསལ་བ་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །གཅིག་དུ་དབྱེར་མེད་པ་ནི། ཅིར་སྣང་ཅིར་བསྒོམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །མ་འདྲེས་པ་གསུམ་ནི། ཐམས་ཅད་ལྷུནད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པ་ཡང་། ཏིང་འཛིན་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པ་དང་། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ཡང་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པ་དང་། གཙོ་གཟུངས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སོ་སོར་གསལ་བ་ནི་མ་འདྲེས་པ་གསུམ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིནད་ཡང་བརྩལ་བ་མེད་པར་ལྷུནད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྦྱོར་ནུས་ཤིང་། ཕྱོགས་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་ནུས་ན་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཉིད་དང་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། འདིར་དེ་ལྟར་ཅུང་ཟད་མ་ནུས་ཏེ། སྦྱོར་བ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། རིག་པ་ཕྱོགས་སུ་སྦྱོར་བ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་དུས་སུ་སྦྱོར་བས་བྱེ་བྲག་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ། དོན་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟར་རྫོགས་པར་སྦྱར་རོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་དང་། རྫོགས་པའི་ཚུལ་འདི་གཉིས་སུའང་། སྤྱིའི་ལྟ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དག་ནི་མ་གསུངས་ཀྱི། ལམ་བསྒོམ་པ་འབའ་ཞིག་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དགོངས་པ་ཡང་གོང་དུ་བསྟན
Chinese
所依之佛，以及显现成佛之佛。其中，生起因之佛，乃是众生之身成就之因，父母二者的精血，由识蕴所执持之时，烦恼、蕴、处一切种子与界之自性安住之时，即视彼者于圆满之天众坛城中成佛。生起所依之佛，乃视父母二者之身与心的一切界于天众坛城中成就。生起显现成佛之佛，乃是自己显现成就之此身，如是之方式观之。证悟之佛，乃如是证悟而安住于持明之地的诸位。成就之佛，乃是彼者现前显现。此等亦认为是自性与状态之差别。虽不承认如此等方式等未成佛之法，然为使未证悟者证悟，未熟悉者熟悉之故，欲于佛之三地修习，彼亦为于普光之地修习之故，修习如是性之等持无分别，为使熟悉莲花者之地，修习普现之等持智慧与慈悲相联，为使熟悉文字轮大集之地，从修习因之等持字开始，坛城逐渐生起并使熟悉之方式。圆满之方式乃是，胜义谛中，于无生灭之天与天女，及无分别之义中观法界亦未动摇，世俗谛中，亦清晰观想圣妙之色身，如是平等且不杂乱地修习便能成就，此乃于此瑜伽续之论典中所宣说之修习且应修持之所有意义，皆于菩提心之自性觉性一刹那间圆满明晰地观修之自在而宣说，即如是，法性无分别与观修幻化天众坛城，或他如自然成就之坛城，及殊胜之等持之
English
The Buddha of dependence and the Buddha of manifest accomplishment. Among them, the Buddha of the cause of arising is the cause of the accomplishment of the body of sentient beings, the essence of the two parents, when held by the realm of consciousness, when all the seeds and the nature of the realms of afflictions, aggregates, and sources abide, one sees that very one as becoming a Buddha in the mandala of the complete deities. The Buddha of dependence of arising is to see that all the realms of body and mind of the two parents are accomplished in the mandala of the deities. The Buddha of manifest accomplishment of arising is to see one's own manifest accomplishment of this body in such a way. The Buddha of realization is those who have realized in this way and abide in the ground of vidyadharas. The Buddha of accomplishment is that which has become manifest. These are also considered to be differences of nature and state. Although one does not accept the Dharma that has not become enlightened in such ways, in order to make the unrealized realize and the unfamiliar familiar, one wishes to train the mind in the three grounds of the Buddha, and that is also for the sake of training the mind in the ground of all-pervading light, meditating on the samadhi of suchness, non-conceptual, and in order to familiarize oneself with the ground of the lotus, meditating on the samadhi of all-pervading appearance, connecting wisdom and compassion, and in order to familiarize oneself with the ground of the great assembly of the wheel of letters, from meditating on the samadhi of the cause, the letters, the way in which the mandala gradually arises and becomes familiar. The way of completion is that, in the ultimate truth, the gods and goddesses without birth and death, and in the meaning of non-conceptual Madhyamaka Dharmadhatu, are not shaken, and in the conventional truth, the sublime form body is also clearly visualized, and it is said that accomplishment is achieved by meditating equally and without confusion. Here, all the meanings of meditation and practice that are famous in the tantras of yoga are said to be the power to clearly meditate on the nature of bodhicitta, awareness, perfected in a single moment, that is, in this way, the non-conceptual nature of reality and the meditation on the mandala of illusory deities, or other spontaneously accomplished mandalas, and the mandala of superior samadhi.
Chinese
或者坛城，或者其他如自性、三摩地和影像的坛城。所有分别宣说的意义，都同时清楚圆满，这是它的含义。例如，神通者同时示现四种行为，没有矛盾一样。总而言之，不离二而显一，如一无别而不杂三。如此觉性于一刹那圆满，称为圆满之理。其中，不离二是指：在胜义谛中，于无生灭的自性中，于任运成就的影像坛城中，不离一切显现存在任运成就而证悟成佛的意义，这是一。不离胜义谛无分别，于中观法界中证悟的意义，这是二。不离这些，而将自己的蕴、界、处观想为增上三摩地的坛城，称为显现一。一无别是指：无论显现什么，无论观修什么，都证悟到一切法性菩提心在无生灭的法界中无别。不杂三是指：观想一切为任运成就的坛城，也与其他的禅定不相杂。在增上三摩地的坛城中，清楚地观想身色和手印等，也与其他不相杂。以及本尊、咒语、眷属的坛城分别清楚显现，称为不杂三。像这样的三摩地，也能不经勤作而任运成就地结合，并且能在同时同地结合，那么就与大圆满的道理也没有差别了。但是，这里稍微不能那样，因为结合是带有勤作的，觉性是向某个方向结合的，刹那是在时间上结合的，所以才做了区分。也就是说，想要这样在一刹那的觉性中，将一切意义如此圆满地结合起来。生起次第和圆满次第这二者中，总的见解和果位的差别没有宣说，只是说了修道的方法。这里的密意也在上面讲过了。
English
Or mandala, or other mandalas such as self-nature, samadhi, and image. All the meanings that are separately spoken are simultaneously clear and complete, which is its meaning. For example, just as a magician can show four kinds of behavior at the same time without contradiction. In short, without departing from two, one appears; as one is inseparable, three are not mixed. Thus, when awareness is perfected in a single moment, it is called the way of perfection. Among them, not departing from two means: In the ultimate truth, in the self-nature of no arising and ceasing, in the spontaneously accomplished image mandala, not departing from the meaning of all appearances and existences being spontaneously accomplished and enlightened as a Buddha, this is one. Not departing from the ultimate truth of non-conceptualization, the meaning of realizing the Middle Way Dharmadhatu, this is two. Without departing from these, contemplating one's own aggregates, elements, and sense bases as the mandala of increasing samadhi is called appearing as one. Inseparable as one means: No matter what appears, no matter what is contemplated, all are realized to be inseparable in the Dharmata Bodhicitta, the realm of no arising and ceasing. Not mixed as three means: Contemplating everything as a spontaneously accomplished mandala is also not mixed with other samadhis. In the mandala of increasing samadhi, clearly contemplating the body color and hand gestures, etc., is also not mixed with others. And the mandala of the main deity, mantra, and retinue are separately and clearly manifested, which is called not mixed as three. If such a samadhi can also be combined spontaneously without effort, and can be combined simultaneously and in the same place, then there is no difference from the doctrine of Dzogchen. However, here it is slightly impossible to do so, because the combination is with effort, the awareness is combined in a certain direction, and the moment is combined in time, so a distinction is made. That is to say, one wants to combine all meanings so completely in one moment of awareness. In both the generation stage and the completion stage, the general view and the differences in the results are not explained, but only the method of cultivating the path is explained. The intention here has also been explained above.