Tibetan
་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒོམ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐབས་འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་བཤད་ལ། དེ་ཉིད་གསུམ་ཡང་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། ཕུང་པོ་ལྔའི་དོན་བློས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བ་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་ལ། དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་སྟོང་པ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རང་རིག་པ་ཙམ་པོ་མེད་པར་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བ་འདི་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། །ཆོས་ཉིད་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལྷ་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསེར་གྱི་གླེགས་བམ་ལྟ་བུ་ལ། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངུལ་ཆུ་ཞུན་མ་ལྟ་བུ་བསྒོས་ཏེ། ལྷའི་སྐུར་བསྒོམ་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་དེ་ཉིད་གསུམ་གཟུགས་༼ཡེ་ཤེས། མིང་། གཟུགས། ཕྱག་རྒྱ། འདི་མཆན་ཡིན། ༽ བརྙན་ཆེན་པོ་གསུམ། དམིགས་པ་གསུམ། ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བཟླས་བརྗོད་ནི། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཆེན་པོ་གསུམ་ནི། སྐུ་མཚནད་དང་དཔེ་བྱད་དུ་གསལ་བ་ནི་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན། དེའི་ཐུགས་ཀར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྟགས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན། དེ་ལ་སྙིང་པོ་བཀོད་པ་ནི་གསུང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དམིགས་པ་གསུམ་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་མདུན་དུ་དམིགས་པ་ལ། གཟུགས་བརྙནད་གསུམ་པོ་དེ་ཀུན་ཀྱང་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དམིགས་པ་གསུམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡན་ལག་བཞི་ནི། དམིགས་པ་གསུམ་པོ་དང་བདག་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཟློས་པ་པོ་དང་བཞིའ་ཅར་ཡང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་རེ་རེ་ཡིན་པས་ཡན་ལག་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །དམིགས་པ་གཉིས་དང་ཡན་ལག་གསུམ་ལ་སོགས་པའང་དེ་ཡིས་བསྡུས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཟླས་བརྗོད་དང་། དེའི་གྲོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡོ་བྱད་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གཙང་སྦྲ་དང་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོའི་བྱ་བ་གཙོར་བླངས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས། དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་རྣམ་པ་གསུམ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་འདིར་ནི། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དུ་ལྷར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་སོ་སོ་ཙམ་བསྟན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དག་མ་དག་ཇི་ལྟར་ལྟ་བའི་ཚུལ་དང་། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དག་ནི་མ་ག
Chinese
等等这些是不修的。其中，于世俗中观修天神之身，是指：此时，具有菩提心和三者（指身、语、意）合一，被说是成就之器。而三者合一，即我的本性是：五蕴之义，不以分别心区分，称为我。其本性是：空性，由能取和所取所遍计。心和心所，没有仅是自证，不可妄加诽谤，这就是我的本性。天神的本性是：法性和声音等，密咒之物，被称为六天神等。对此，我的本性如金书，天神的本性如水银，将其混合，意欲观修成天神之身。此外，三者（身、语、意）即形象（智慧，名，形象，手印。这是注释），三大形象，三专注，以及具有四支的念诵，是念诵的本性。其中，三大形象是：身，显现为相好的是身的形象；在其心中观修菩提心之象征——月轮，是心的形象；于此安置心髓，是语的形象。三专注是：念诵之时，于前方专注智慧勇识，因为所有这三个形象都应作为专注之境，故称三专注。四支是：三专注和自誓句勇识念诵者这四者，都是念诵的各个支分，故称四支。二专注和三支等也都被其所包含。像这样的三摩地和念诵，以及依靠其外在的助缘，如身像等，主要通过洁净和苦行等行为来修持，因而希望成就上中下三种成就。对此，在此金刚乘的语境中，只是分别展示了胜义中无生灭，以及世俗中观修成天神之理。至于如何看待世俗的行境清净与否，以及果的差别等，则未（展示）。
English
Etc., these are not practiced. Among these, "meditating on the form of a deity in conventionality" means: In this context, having bodhicitta and the unity of the three (body, speech, and mind) is said to be a vessel for accomplishment. And the unity of the three, that is, my suchness is: The meaning of the five aggregates, not distinguished by discriminating mind, is called "I." Its suchness is: emptiness, completely imputed by the grasper and the grasped. Mind and mental factors, without merely being self-awareness, cannot be falsely accused; this is my suchness. The suchness of the deity is: the nature of phenomena and sounds, etc., the objects of mantra, known as the six deities, etc. Regarding this, my suchness is like a golden book, and the suchness of the deity is like molten mercury; mixing them, one intends to meditate on the body of the deity. Furthermore, the three suchnesses (body, speech, and mind), that is, the form (wisdom, name, form, mudra. This is a commentary), the three great images, the three focuses, and the recitation with four limbs, are the suchness of recitation. Among these, the three great images are: the body, appearing with marks and signs, is the image of the body; meditating on the moon mandala as the symbol of bodhicitta in its heart is the image of the mind; placing the essence there is the image of speech. The three focuses are: at the time of recitation, focusing on the wisdom being in front, because all three of these images should be the object of focus, they are called the three focuses. The four limbs are: the three focuses and the self, the samaya being, and the reciter, all four are individual limbs of the recitation, hence they are called the four limbs. The two focuses and three limbs, etc., are also included in this. Relying on such samadhi and recitation, and external aids such as images, etc., mainly practicing through purification and asceticism, one hopes to achieve the three kinds of accomplishments, superior, middling, and inferior. Regarding this, in the context of Vajrayana here, only the principles of no arising and ceasing in ultimate truth, and meditating as a deity in conventional truth, are shown separately. As for how to view the purity or impurity of the field of activity in conventional truth, and the differences in results, etc., are not (shown).
Tibetan
སུངས་ཏེ། འདིའི་དགོངས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དུ་ལྷར་བསྒོམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཀུན་རྫོབ་དུ་ལྷར་ལྟའོ་ཞེས་སྨོས་མི་དགོས་ཏེ། ལྟ་བས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་ནི་འགལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཀུནད་བརྟགས་པའི་གཟུགས་རྣམས་ཀྱང་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ལན་དུ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡུལ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། ཆོས་བསྟནད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་པའི་དབང་ཐ་དད་པ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་མཐུན་པ་རྣམས་ལ། དབང་པོའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ། ཚད་མས་གྲུབ་པར་བཞག་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་བཤད་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་མི་སྡུག་པ་དང་ཟད་པར་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡུལ་འདི་དག །རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་གཞལ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བར་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་བཞིས་འཁོར་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ང་གཙང་རྟག་སྐྱིད་དུ་ལྟ་བའོ། །ལྟ་བ་དེའི་གཞི་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལུས་ཚོར་བ་སེམས་ཆོས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། མི་གཙང་བའི་ལུས་ལ་གཙང་བར་འཛིན་ཏེ་རྨོངས་ཤིང་ཆགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་བདེ་བར་ལྟ་སྟེ་རྨོངས་ཤིང་ཆགས་སོ། །ང་མེད་པའི་སེམས་ལ་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་ཏེ་རྨོངས་ཤིང་ཆགས་སོ། །མི་རྟག་པའི་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་ཏེ་རྨོངས་ཤིང་ཆགས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་དེ་བཞི་བསལ་བའི་དོན་དུ། དེའི་གཉེན་པོ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་གསུངས་ཀྱང་། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ལུས་ནི་ཤ་རྒྱས་པ་དང་མདངས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་སྒོ་ནས། འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུརད་ཀྱང་། ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། དབང་བྱེད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ཞུམ་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ཅར་ན་ཡང་། མི་གཙང་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་མ་འདས་ཏེ། མི་གཙང་བར་བརྟགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ནི། ལུས་ཁོ་ན་ཙམ་སྟེ། འདི་ལྟར་རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་པའི་ལུས་མེད་ལ། བད
Chinese
说完了。这段话的意思是：既然说了在世俗谛中观想为本尊，就不必再说在世俗谛中观本尊了。因为以见解如何决定的那样，就以禅定来串习。因为见解和禅修是不能相违的，因为必须具备智慧和双足。并且密宗的论典被认为是完全清净的行境。那么，像修不净观等等，对于这些遍计所执的色法也作为对治来修吗？回答说，修不净观等的禅定之境，虽然说是遍计所执的色法，并且说是贪欲的对治，但一切所说的法，都有随所应化的不同用意。比如对于众生完全不清净的行境，对于共同受用业果的人们，在安立根识的行境为量成立的时候，是那样说的。然而，不净观和坏灭观等等的这些禅定之境，如果以理和教来衡量，并不是与事物自性相违背的修法。比如众生被四种颠倒见所迷惑，四种是什么呢？就是认为我是常乐净。而这些见解的基础也有四种，就是身受心法。具体来说，就是对于不净的身体执着为清净，因而愚痴和贪恋；对于痛苦的感受认为是快乐，因而愚痴和贪恋；对于无我的心执着为我，因而愚痴和贪恋；对于无常的法执着为实物和相，因而愚痴和贪恋。为了遣除这四种颠倒见，所以说了修习四念住作为对治，但与事物的自性并不相违背。比如身体通过肌肉丰满、光泽和形状等，成为了贪欲者贪恋的对象，但是身体的自性，无论是在能自主、能受用和衰败的三种状态中的哪一种，都没有超出不净的自性。所有关于不净的观察，都只是针对身体本身。比如，身体没有脱离风、胆、涎三种性质，
English
Having finished speaking. The meaning of this is: Since it is said to visualize as a deity in conventional truth, it is not necessary to say to view as a deity in conventional truth. Because just as the view determines, so one becomes accustomed to it through meditative stabilization. Because view and meditation cannot be contradictory, because they must possess both wisdom and feet. And the tantric treatises are considered to be objects of practice that are completely pure. So, like meditating on ugliness and so on, are these conceptualized forms also meditated upon as antidotes? The answer is, although it is said that the object of meditation for those who meditate on ugliness is a conceptualized form, and it is said to be an antidote to desire, all the teachings have different intentions depending on the individual. For example, for beings with completely impure objects of practice, for those who share the same karmic destiny, it is said that way when establishing the object of the senses as valid. However, these objects of meditation such as ugliness and decay, if measured by reason and scripture, are not meditations that contradict the nature of things. For example, beings are deluded by four inverted views. What are the four? They are viewing self as permanent, pure, and blissful. And the basis of these views is also fourfold: body, feeling, mind, and phenomena. Specifically, they grasp the impure body as pure, and thus are ignorant and attached; they view painful feelings as pleasurable, and thus are ignorant and attached; they grasp the selfless mind as self, and thus are ignorant and attached; they grasp impermanent phenomena as real and as characteristics, and thus are ignorant and attached. In order to eliminate these four inverted views, it is said to meditate on the four mindfulnesses as antidotes, but they do not contradict the nature of things. For example, the body, through its fullness of flesh, radiance, and shape, becomes an object of desire for those with desire, but the nature of the body, whether in the state of being able to control, being able to enjoy, or decaying, does not go beyond the nature of impurity. All observations about impurity are only about the body itself. For example, the body does not exist apart from the nature of the three humors of wind, bile, and phlegm,