Tibetan
ས་རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དབུ་མ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ། ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཞེན་པའི་བྱེ་བྲག་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ལྟ་བའི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི། འདུ་འཛིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོརད་སྤྱོད་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །དབུ་མ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །མཐའ་གཉིས་བསལ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི། ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཏོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཚིག་གི་དོན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཏོ། །རྣལ་འབྱོརད་སྤྱོད་པ་ནི། མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཏོ། །དབུ་མ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཏོ། །འདི་དག་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་མང་དུ་བཤད་པ་ནི། གཞུང་སོ་སོ་ན་བཞུགས་མོད་ཀྱི། དོན་གྱི་སྤྱི་ཙམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མདོ་ཙམ་སྨོས་པར་ཟད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུར་བསྡུས་ཤིང་། ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་ཡང་ལྟ་སྤྱོད་མཐུན་པར་བཤད་པ་ནི། བདག་གཅིག་པུ་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མཐུན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཞི་མཐུན། འབྲས་བུ་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐུནད། བདེན་པའི་ཚུལ་གནས་པའི་སྒོ་མཐུནད། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་ཕྱོགས་རེ་རྟོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པར་མཐུན། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་བསླབ་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མཐུན་པས། གཅིག་ཏུ་ཡང་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོརད་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ལ་ཡང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་ཡང་བློ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྐྱེ་ལ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ནི། སེམས་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་དག་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་མངའ་སྟེ། འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་ཡང་། སྔོན་གྱི་སྨོནད་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས། དཔག་བསམས་ཀྱི་ཤིང་དང་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཞིན་དུ། རྟོག་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཛད་པར་འདོད་དོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་། རྣམ་པ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་། བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་། །སེམས་ཉིད་ལུས་དང་གནས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་གཟུང་འཛིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་སྐུ་དང་ཞིང་གི་རྒྱན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ། །རྣམ་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་འང་། དེ་ལྟར་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལའང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པ་མཁྱེནད་པའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་ཡང་། དེ་ལྟར་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་འདི་ནི་གྲུབ་བོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །དབུ་མ་ཡང་རྣལ་འབྱོརད་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་དང་། མདོ་སྡེ་དབུ་མ་གཉིས་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་ལྟ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་དུ་རྣལ་འབྱོརད་སྤྱོད་པ་དང་སྒོ་མཐུན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་དང་སྒོ་མཐུནད་པས་ཕྱེ་བར་ཟད་དོ། །དེའི་དབང་གིས་མདོ་སྡེ་དབུ་མ་པ་ནི། གཞན་དབང་གི་རྒྱུད་ཀྱང་། ཕྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་། ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱུད་གཉིས་སུ་འདོད་དོ།། །། དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ནི། བྱ་བ་གཙོར་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ནང་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོར་སྨྲ་མོད་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙང་སྦྲ་དང་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དངོས་གྲུབ་མི་ཐོབ་པར་འདོད་པས། བྱ་བ་གཙོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་ཀྱང་། ནང་གི་རྣལ་འབྱོརད་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་གྲུབ་པར་འདོད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལས། ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱེ་འགག་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ཡིན་གྱི། ༼ལྷ་ཁང་དགེ་འདུན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའི། འདི་མཆན་ཡིན། ༽འདི་ལ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
萨迦派认为，对自心显现的体性有所执着。中观派认为，对世俗谛，也就是不清净的体性的行境有所执着。不执着的差别是：声闻乘对于见解的处所没有执着。缘觉乘对于愦闹的行境没有执着。瑜伽行派对于能取和所取没有执着。中观派对于胜义谛没有执着。断除二边的差别是：声闻乘通过了悟蕴的生灭的方式来断除二边。缘觉乘通过了悟言词的无意义的方式来断除二边。瑜伽行派通过三种体性的方式来断除二边。中观派通过二谛的方式来断除二边。这些等等的众多差别，虽然在各自的论典中存在，但是为了通达意义的总体，仅仅简略地说了一下。声闻和缘觉被归纳为小乘，并且大多数情况下，声闻的见解和行为被认为是一致的，这是因为：为了独自获得解脱而发起菩提心是相同的。戒律的基础是相同的。果位寂灭在涅槃的同一方向上是相同的。真理的实相安住之门是相同的。从解脱之门中各自证悟而生起是相同的。与方便分离的智慧和学修是相同的。因此，也被归纳为一体来宣说。瑜伽行派的门径也有两种，即说有相和说无相的差别。其中，说无相认为，即使在有情众生的阶段，心识也是以无相的方式产生的，而显现为能取和所取的相状，是心和其自性以及不可言说的习气。当习气清净后，在佛的果位上，唯有无分别智存在，度化众生的方式也如同如意树和如意宝一样，通过往昔的愿力，无需分别念而自然成就。说有相
English
The Sakya school holds that there is attachment to the nature of one's own mind's appearance. The Madhyamaka school holds that there is attachment to the field of activity of the conventional truth, which is the nature of impurity. The distinctions of non-attachment are: the Shravakas do not have attachment to the place of view. The Pratyekabuddhas do not have attachment to the field of activity of busyness. The Yogachara school does not have attachment to the apprehended and the apprehender. The Madhyamaka school does not have attachment to the ultimate truth. The distinctions of eliminating the two extremes are: the Shravakas eliminate the two extremes by understanding the manner of the arising and ceasing of the skandhas. The Pratyekabuddhas eliminate the two extremes by understanding the meaninglessness of words. The Yogachara school eliminates the two extremes by the manner of the three natures. The Madhyamaka school eliminates the two extremes by the manner of the two truths. These and other numerous distinctions are present in their respective treatises, but in order to understand the general meaning, only a brief mention has been made. The Shravakas and Pratyekabuddhas are summarized into the Hinayana, and in most cases, the view and conduct of the Shravakas are said to be consistent, because: the generation of the mind of enlightenment for the sake of liberating oneself alone is the same. The basis of discipline is the same. The result of peace is the same in the direction of Nirvana. The door of abiding in the nature of truth is the same. Arising from the realization of each aspect of the door of liberation is the same. The wisdom and learning that are separate from skillful means are the same. Therefore, they are also summarized and taught as one. The path of Yogachara also has two aspects, namely, the distinction between those who speak of forms and those who speak of no forms. Among them, those who speak of no forms believe that even in the stage of sentient beings, the mind arises without forms, and the appearance of arising as the apprehended and the apprehender is the habit of the mind and its own nature, which cannot be expressed as other. When the habits are purified, only non-conceptual wisdom exists in the state of Buddhahood, and the way of benefiting beings is also like the wish-fulfilling tree and the wish-fulfilling jewel, through the power of past aspirations, it is naturally accomplished without conceptual thought. Those who speak of forms also
Chinese
说实有相和说非实有相两种。其中，说实有相者认为：即使外境不存在，心识显现为身体、处所和行境的相，在胜义谛中是存在的。即使在佛地，远离了对能取和所取的显现执着的大智慧，显现为佛身和刹土庄严的相，在胜义谛中也是存在的。说非实有相者认为：在有情位，产生显现能取和所取相的识，但那样的显现并非是真实的。即使在佛地，也具有了知有情界和习气等的清净世间智慧，但那样的智慧并非是真实的。在胜义谛中，唯有刹那间的无分别智慧的体性是成立的。中观宗也分为瑜伽行中观和经部中观两种。这二者在胜义谛的见解上没有差别，只是在世俗谛中，分别与瑜伽行派和声闻经部派相符顺而已。因此，经部中观派认为，他自在的相续也分为外缘起和内缘起两种差别。如是宣说了体性的法门后，现在为了宣说金刚乘，说了金刚乘也有三种等。其中，事续是主要宣说行部的，虽然也说内在心识的等持是因的主要部分，但认为不依赖外在的洁净和苦行等行，就不能获得成就，所以称为主要宣说行部的续。瑜伽续是不依赖外在的行，仅仅依靠内在的瑜伽就能成就，所以这样称呼。其中，从胜义谛上来说，没有生灭等，这是为了说明生灭本身是不成立的，诸法的自性本身是没有生灭的。（比如，说空荡的寺庙是空性一样，这是注释。）不应说这是以他性空的体性为特征的。
English
There are two types of proponents: those who assert the existence of true aspects and those who assert the non-existence of true aspects. Among them, those who assert the existence of true aspects believe that even if external objects do not exist, the appearances of mind itself as body, place, and field of activity are truly existent. Even in the state of Buddhahood, the great wisdom that is free from the manifest clinging to the apprehended and the apprehender, appearing as the adornments of the body and realm of a Buddha, is truly existent. Those who assert the non-existence of true aspects believe that in the state of sentient beings, consciousnesses that appear with the aspects of the apprehended and the apprehender arise, but such appearances are not true. Even in the state of Buddhahood, there is pure worldly wisdom that knows the realms and predispositions of sentient beings, but such wisdom is not true. In ultimate truth, only the nature of momentary non-conceptual wisdom is established. The Madhyamaka school is also divided into Yogachara Madhyamaka and Sutra Madhyamaka. These two do not differ in their view of ultimate truth, but only in that, conventionally, they are in accordance with the Yogachara and the Sravaka Sutra schools, respectively. Therefore, the Sutra Madhyamaka school believes that the continuum of other-powered nature is also divided into two types: external dependent arising and internal dependent arising. Having thus explained the vehicle of characteristics, now, in order to explain the Vajra Vehicle, it is said that the Vajra Vehicle also has three aspects, and so on. Among them, the Kriya Tantra primarily emphasizes actions. Although it is said that the samadhi of the inner mind is the main cause, it is believed that without relying on external cleanliness and ascetic practices, etc., no accomplishment can be attained. Therefore, it is called the tantra that primarily emphasizes actions. The Yoga Tantra is so called because it is believed that accomplishment can be achieved without relying on external actions, but solely through inner yoga. Among them, "From the ultimate point of view, there is no arising or ceasing," and so on, is to show that arising and ceasing themselves are not established. The very nature of phenomena is without arising and ceasing. (For example, like saying that an empty temple is empty. This is a commentary.) It should not be said that this is characterized by emptiness of other-nature.