Tibetan
ར་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཆོས་མཐུན་པར་བཤད་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གནས་འགྱུར་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐུ། །ཚོར་བ་གནས་འགྱུར་ཏིང་འཛིན་འབུམ་ཕྲག་བརྙེས། །འདུ་ཤེས་གནས་འགྱུར་ཤེས་རབ་ཕུང་པོ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་གནས་འགྱུར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །སེམས་འགྱུར་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་གནས་འགྱུར་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དང་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་དྲི་མ་དག་པའི་སྐུ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་དང་གནས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཤེས་རབ་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་གཞིར་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་མཛད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་དང་གཞིར་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་དབང་གིས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་འདི་ལྔ་ཙམ་དུ་འདུས་པས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཐའ་དག་ཀྱང་རིགས་རྣམ་པ་ལྔར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་། སྐུ་ནི་མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐུགས་ནི་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་རིགས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་རིན་ཆེན་རིགས། །གསུང་ནི་ཆགས་མེད་པདྨའི་རིགས། །དོན་གྲུབ་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱི་རིགས། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། རིགས་རྣམ་པ་ལྔ་ཁོ་ནར་བསྡུས་པའི་དོན་ཡང་གོང་དུ་མདོར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔར་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་མཐུན་ཞེ་ན། གཟུགས་དང་སྐུ་ནི་དངོས་སུ་ཟད་དོ། །ཚོར་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ལྟ་བའི་གཞི་ཡིན་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མཐུན་པའོ། །འོ་ན་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཉེས་སྐྱོན་གྱི་ཆོས་ནི་གཞན་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟློག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མཐུན་པར་སྦྱར་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་འཐད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར་བར་བཤད་པ་ན། གཅིག་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་བདག་མེད་པར་གཟིགས་པས་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཡང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པར་གཟིགས་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་བཤད་ལ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་བཤད་པ་ན་ཡང་། ཚོར་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་བདེ་བའི་ལམ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ཉིད་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཐུབ་དབང་ཁྱོད་ཀྱིས་བདུད་དཔུང་སྟོབས་ཅན་རབ་བཏུལ་ནས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་རབ་ཞི་བ་མི་འཆི་བདེ་བ་སྙེམས། །དེ་ལ་ཚོར་བྱེད་ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་དཔྱོད་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ། ཚོར་བ་གཉིས་པོ་སྤངས་པ་ཡིན་ཡང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཇི་ལྟར་གསུང་དང་མཐུན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་འདུ་ཤེས་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པས། སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་དུས་ན་ཡང་དེ་གནས་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་གཞིར་གྱུར་པའོ། །འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་དངོས་སུ་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་མཐུན་པར་བསྟན་པ་འདི་དག་ཀྱང་། སྣང་བ་མ་དག་པ་མ་ལོག་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆེར་ཞེན་པ་རྣམས་ལ། སྣང་བ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། ནམ་ཞིག་མ་དག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ། ཉོན་མོངས་པ་ལྔའི་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྦྱར་བའི་ལུང་གི་ཁུངས་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་སྦྱར་བའི་ཁུངས་དང་། ཆོས་མཐུན་པའི་རིག་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ལྔ་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡོངས་སུ་ཆོས་མཐུན་པར་སྦྱར་བའི་ལུང་གི་ཁུངས་མེད་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྲིད་དེ། དེ
Chinese
被称为“ra rab tu drag”。 如前所述，这也应该理解。 关于原因和结果在法上一致的解释是： 色蕴转变成为戒律身， 感受转变获得十万三摩地， 意识转变成为智慧蕴， 行转变成为解脱， 心转变的智慧即是解脱之见。 就像所说的那样，五取蕴转变即是五解脱蕴， 它们是圣者们身语意功德事业五者的自性和基础。 如此，如来之身是无垢之身，是戒律的自性。 同样，三摩地是功德的自性和处所。 智慧是证悟之法和教法之自性和基础。 解脱是事业圆满的自性和基础。 见解脱智慧是意的自性。 如此，通过身语意功德事业五者的力量，将成为五部佛。 因此，所有无数的佛都包含在这五法中。 所有圆满报身和化身也都被归纳为五部。 就像《金刚界经》中所说： 身是无为如是性， 意是不变金刚部， 功德皆生宝生部， 语是无染莲花部， 成就义利事业部。 因此，归纳为五部的意义也如上文简要所示，在续部中广说。 那么，五蕴和身语意功德事业五者，自性如何一致呢？ 色和身实际上是相同的。 感受是把欲望的功德视为享受的基础，而完全清净的特征，陀罗尼和三摩地也是功德的基础，因此自性一致。 那么，感受被说成是痛苦的自性，没有不是痛苦支分的过患之法。 因此，这两者是完全相反的，所以如何能调和呢？
English
It is called "ra rab tu drag." As mentioned before, this should also be understood. The explanation of how cause and effect are consistent in Dharma is: The skandha of form transforms into the body of discipline, Feeling transforms and attains hundreds of thousands of samadhis, Perception transforms into the skandha of wisdom, Formation transforms into liberation, The wisdom of the mind's transformation is the sight of liberation. Just as it is said, the transformation of the five aggregates of appropriation is the five aggregates of liberation, and they are the nature and basis of the five aspects of body, speech, mind, qualities, and activities of the noble ones. Thus, the body of the Tathagata is the body of purity, the nature of discipline. Similarly, samadhi is the nature and place of qualities. Wisdom is the nature and basis of the Dharma of realization and the Dharma of scripture. Liberation is the nature and basis of the complete accomplishment of activities. Seeing the wisdom of liberation is the nature of mind. Thus, through the power of the five aspects of body, speech, mind, qualities, and activities, one will become the five families of Buddhas. Therefore, all the countless Buddhas are contained within these five dharmas. All complete enjoyment bodies and emanation bodies are also summarized into the five families. As it is said in the Vajra Array: The body is the unconditioned suchness, The mind is the unchanging Vajra family, Qualities are the source of all Ratna family, Speech is the unattached Padma family, Accomplishing meaning and benefit is the Karma family. Therefore, the meaning of summarizing into only the five families is also as briefly indicated above, and is extensively explained in the tantra itself. So, how are the five skandhas and the five aspects of body, speech, mind, qualities, and activities consistent in nature? Form and body are actually the same. Feeling is the basis for regarding the qualities of desire as enjoyment, and the characteristic of complete purity, dharani and samadhi, are also the basis of qualities, therefore the nature is consistent. So, feeling is said to be the nature of suffering, and there is no faulty dharma that is not a part of suffering. Therefore, these two are completely opposite, so how can they be reconciled?
Chinese
如果有人说这不合理，那是非常合理的。例如，当说烦恼的意转化为平等性智时，一个是执着于我的，一个是观无我的，虽然不一致，但执着于我的清净本身就能成就观无我。同样，在众生的时候，所有功德都说是感受快乐和肢体，但圣者们无论感受什么，都说是痛苦。当说“脱离感受本身就是快乐的道路，是寂灭的特征”时，这才是合理的。在《无垢称经》中也说：“能仁您以大威力降伏了强大的魔军，获得了无上菩提，寂静、不死、快乐。在那里，没有感受者、意和心的思辨。”又在同一经中说：“在圆满佛法中，舍弃了两种感受。”等等。那么，认识如何与经典相符呢？在众生的时候，认识是执着于相的自性，是施加名称的作用，因此，是具有声音总相的对境，产生言说的名称。在圣者的时候，也是其转化的特征。清净世间的智慧是显示一切法的基础。行是业的自性，识是心的自性，这实际上是耗尽了。因此，这些符合佛法的开示，对于那些未从不净显现中解脱，并且非常执着于事物本身的人来说，会成为显现是清净自性的理由。当不净者产生对有法未成立的念头时，那时，这个理由就会如实地显现，因此这样说。又有些人这样认为：从五烦恼的种类方面将五蕴联系起来的教证来源，以及从因和果的方面联系起来的来源，以及符合佛法的理智虽然有，但是，如果找不到将五佛和五蕴完全符合佛法地联系起来的教证来源，就可能会犹豫，那
English
If someone says this is unreasonable, it is very reasonable. For example, when it is said that the mind of afflictions is transformed into the wisdom of equality, one is attached to self, and one observes no-self, although they are inconsistent, the purity of attachment to self itself can accomplish the observation of no-self. Similarly, in the time of sentient beings, all qualities are said to be the feeling of happiness and limbs, but whatever the noble ones feel, it is said to be suffering. When it is said that "being free from feeling itself is the path of happiness and the characteristic of nirvana," this is reasonable. In the Vimalakirti Sutra, it is also said: "The Mighty One, you have subdued the powerful armies of Mara with great power, and have attained supreme enlightenment, peace, immortality, and happiness. There, there is no feeler, no mind, and no speculation of the mind." And in the same sutra, it is said: "In the complete Dharma of the Buddha, the two feelings are abandoned." and so on. Then, how does perception conform to the scriptures? In the time of sentient beings, perception is the nature of clinging to characteristics, and it is the function of applying names. Therefore, it is the object of the general appearance of sound and produces the name of speech. In the time of the noble ones, it is also the characteristic of its transformation. The wisdom of the pure world is the basis for showing all dharmas. Formation is the nature of karma, and consciousness is the nature of mind, which is actually exhausted. Therefore, these teachings that conform to the Dharma will become the reason why appearance is the nature of purity for those who have not been liberated from impure appearances and are very attached to things themselves. When the impure ones give rise to the thought that the subject has not been established, then that reason will manifest as it is, therefore it is said in this way. Also, some people think that although there are scriptural sources that connect the five skandhas from the perspective of the five types of afflictions, and sources that connect them from the perspective of cause and effect, and the intellect that conforms to the Dharma, if there is no scriptural source that connects the five Buddhas and the five skandhas in complete accordance with the Dharma, there may be hesitation, then