Tibetan
བུ་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ན་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ཡང་སྣང་བ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དངུལ་ཆུ་དང་གསེར་གཉིས་ཀ་ཡང་རྟག་ཏུ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི། སྣང་བ་མངའ་འམ་མི་མངའ་བ་ནི་རྩོད་པའི་གཞི་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཅུང་ཟད་གོང་དུ་བསྟན་པར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རིགས་ལྔར་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་སུ་གཞག་གི །དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའི། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྟ་བུར་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། སྣང་བ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕུང་པོའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མིག་གི་ཡུལ་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་གཅིག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལྷ་སོ་སོར་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་གསལ་བར་སོ་སོར་གོམས་པར་བྱས་ན། མྱུར་དུ་སྣང་བ་དག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་ལས་ཆོས་མཐུན་པར་བཤད་པ་འདི་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། འདི་ནི་ཐ་མལ་པ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་མཐུན་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་མཐུན་པ་དག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་ན་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་༼ལྟར་༽བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔའི་རིགས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དམ་ཚིག་སྟེ། །རིགས་ལྔར་རྟོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། །འདོད་དང་ཐར་པ་རབ་བསྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་། འདོད་ཆག
Chinese
那個孩子互相比較的話，會像金子的自性一樣變成真實的。同樣地，阿賴耶識的顯現，各種各樣的界，也會像清淨顯現的行境一樣變成真實的。就像水銀和黃金兩者都不是恆常不變一樣。所有清淨和不清淨的顯現，都是因為錯亂的習氣所顯現的，並不是真實成立的。在所有錯亂完全斷除的佛陀的境界中，是否具有顯現是有爭論的，稍微在前面已經說明過了。因此，在五蘊被解釋為五種姓的此處，有些人說，因為勝義諦中沒有自性，所以是佛陀，並且因為在世俗諦中是能夠變成佛陀的因，所以被安立為佛陀。事物的體性就像不清淨的顯現一樣是真實的。這樣說道。不應該那樣建立，僅僅在世俗諦中，像蘊那樣的顯現，僅僅是顯現，也是無數佛陀完全清淨的剎土和合的自性。那兩個顯現互相比較的話，會像完全清淨的顯現一樣成立為真實的。應該這樣安立。因此，作為蘊差別的眼睛的對境，像顏色那樣的一個，也是無數佛陀的自性。那麼，如果蘊、界和處被各自配合本尊來解釋，那是什麼呢？那是因為那是它的自性，所以沒有相違的過失，並且如果清楚地熟悉各自的差別，就能夠迅速地變成清淨的顯現，因此那樣解釋。那麼，續部和修法中解釋為法相一致，那有什麼必要呢？這是為了引導那些對平凡顯現的事物非常執著的人們。如果通過體性一致和因果一致來解釋，就能夠生起自性無別的智慧，因此那樣解釋。
English
That child, when compared to each other, will become as true as the nature of gold. Similarly, the appearance of the alaya-vijnana, the various realms, will also become as true as the realm of pure appearance. Just as neither mercury nor gold is ever constant, so too, all pure and impure appearances are appearances due to the power of the habits of delusion, and are not truly established. In the state of the Buddha, where all delusions are completely cut off, whether or not there is appearance is a matter of debate, which has already been explained a little earlier. Therefore, in this case where the five skandhas are explained as the five families, some say that because there is no self-nature in the ultimate sense, it is the Buddha, and because in the conventional sense it is the cause that can become the Buddha, it is established as the Buddha. The nature of things is as true as impure appearances. So they say. It should not be established in that way, but only in the conventional sense, the appearance of the skandhas, just as they appear, is also the nature of the countless Buddhas, together with the completely pure realms. And when those two appearances are compared to each other, they are established as true like completely pure appearances. It should be established in this way. Therefore, even one of the objects of the eye, such as color, which is a distinction of the skandhas, is the nature of countless Buddhas. So, what is it that the skandhas, elements, and sense bases are explained by associating them with individual deities? That is because it is its nature, so there is no fault of contradiction, and if the differences are clearly familiarized individually, the appearance will quickly become pure, therefore it is explained in that way. So, what is the need for explaining the Dharma in accordance with the tantras and sadhanas? This is to guide those who are very attached to the objects of ordinary appearance. If it is explained through the consistency of characteristics and the consistency of cause and effect, the wisdom of non-duality of nature will arise, therefore it is explained in that way.
Tibetan
ས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ཆེན་པོ་རྣམས། །གང་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ནི། །རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གསལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། སྐམ་ས་ལས་པདྨ་མི་སྐྱེ་འདམ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར། འདུས་མ་བྱས་མངོན་དུ་བྱས་པ་རྣམས་ལས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རི་རབ་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་ནས་བླ་ན་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ་། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཐབས་ཀྱི་ཞགས་པ་ལས། བསྲུང་བ་མེད་པའི་དམ་ཚིག་བཤད་པའི་སྐབས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དང་། རིགས་ལྔའི་མཚན་ཉིད་མཐུན་པར་བཤད་ནས། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འདའ་བའི་དམ་ཚིག་ཏུ་བཤད་དེ། འདི་ལྟར་གཏི་མུག་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པས་སྤང་བླངས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ། །ཞེ་སྡང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་གདུག་པ་འདུལ་བའི་མཚན་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་རིགས་སོ། །ང་རྒྱལ་ནི་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སྲན་ཚུགས་པའི་མཚན་ཉིད་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་སོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་མཚན་ཉིད་པདྨའི་རིགས་སོ། །ཕྲག་དོག་ནི་ཆོས་མཉམ་པར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ལས་དགེ་སྡིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཀྱི་རིགས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཏེ། ཐ་མལ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐུན་པར་འགྱུར་གྱི། ཡུལ་དང་ཡིད་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་འདི་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་མཐུན་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོའི་གནས ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྲུབ་བོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང་ཕུང་པོ་ལྔར་ཆོས་མཐུན་པར་སྦྱར་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་མཐུན་པ། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། གཟུགས་ནི་གཏི་མུག་ཏུ་བསྟན་པ། །བླུན་པས་བཅིངས་པའི་ངོ་བོའོ། །ཚོར་བ་འདོད་པས་མྱོས་བསྟན་པ། །ང་རྒྱལ་གྱི་ནི་ངོ་བོའོ། །འདུ་ཤེས་འདོད་ཆགས་བདག་ཉིད་ནི། །དངོས་པོ་ལ་ནི་ཆགས་པའི་མཚན། །འདུ་བྱེད་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་སྟེ། །རྩེ་གཅིག་བདག་ཉིད་གཏོད་པའོ། །རྣམ་ཤེས་ཞེ་སྡང་ཞེས་བསྟན་ཏེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ
Chinese
如经中所说：“地为嗔、痴，以及慢、嫉诸大者，何故菩提心，明示如金刚如来？”又如《维摩诘所说经》中说：“如陆地不生莲花，于泥中生，如是，于有为显现者，不生无上菩提心。生起如须弥山之坏聚见，则生无上菩提心，是故烦恼乃如来之种姓。”《方便罥索》中，于说无守护之誓言时，说五烦恼之体性与五部之体性相合，说此二者无别，以自性不越之誓言。如是，痴为不分别之范畴所摄，故为无舍取之体性身，乃如来部。嗔为不离法界而调伏暴恶之体性，乃金刚部。慢为于法平等性中坚住之体性，乃宝生部。贪为于一切法中得自在之体性，乃莲花部。嫉妒为于未悟法平等性者，以有业善恶之故，作利益有情之体性，乃事业部。此等乃大烦恼，与庸常之烦恼，于各自之体性上相合，然于境与意等作用之门上不相合。是故，若依此等显现之如是而作真实之想，则仅示现为法相同而已。若依事物之实相而作想，则如前所说，成就为佛陀之体性。五烦恼与五部佛及五蕴于法上相合，乃于体性之门上法相同。《秘密集会》中说：“色为痴所显，乃愚者所缚之自性。受为贪所醉所显，乃慢之自性。想为贪之自性，乃于事物上执著之相。行常为嫉妒，乃专注之自性。识为嗔所显，乃因与果。”
English
As it is said in the scripture: "Why is the Bodhicitta, which is the earth of anger, ignorance, and great pride and jealousy, clearly shown as the Vajra Tathagata?" Also, as stated in the Vimalakirti Sutra: "Just as a lotus does not grow on dry land but grows in mud, similarly, the mind of unsurpassed Bodhi does not arise from those who manifest conditioned phenomena. By generating the view of the perishable aggregate like Mount Sumeru, the mind of unsurpassed Bodhi will arise. Therefore, afflictions are the lineage of the Tathagata." In the Net of Means, during the discussion of vows without protection, it is said that the nature of the five afflictions and the nature of the five families are in harmony. It is said that these two are inseparable, as a vow that does not transgress their essence. Thus, ignorance is included in the category of non-discrimination, so it is the nature body without abandonment or adoption, and it is the Tathagata family. Anger is the nature of subduing the wicked without moving from the realm of Dharma, and it is the Vajra family. Pride is the nature of standing firm in the equality of Dharma, and it is the Ratna family. Desire is the nature of having mastery over all Dharmas, and it is the Padma family. Jealousy is the nature of benefiting sentient beings because those who have not realized the equality of Dharma have good and bad karma, and it is the Karma family. These are the great afflictions, and they are in harmony with the ordinary afflictions in their respective natures, but they are not in harmony in terms of the actions of objects and mind, etc. Therefore, if we take these as true according to how they appear, then only the similarity of Dharma will be shown. If we think according to the reality of things, then, as mentioned above, it will be accomplished as the nature of the Buddha. The five afflictions, the five Buddha families, and the five aggregates are combined in accordance with the Dharma, which is the same in terms of nature. In the Secret Assembly, it is said: "Form is shown as ignorance, and it is the nature bound by fools. Feeling is shown as intoxicated by desire, and it is the nature of pride. Conception is the nature of desire, and it is the characteristic of attachment to things. Volition is always jealousy, and it is the nature of concentration. Consciousness is shown as anger, and it is the cause and effect."