Tibetan
ད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཡི་གེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲུལ་པ་འབྱུང་བ་ན་ཆོས་མཚན་མ་མེད་པ་ལས་མཚན་མར་འཕྲུལ་པའི་དངོས་པོ་ཡི་གེ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་དང་ལྷའི་གནས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་རམ་ཆུ་དྭངས་པའི་ཆར་ལ་སོགས་པ་འབབ་པར་གྱུར་པ་ན། ནམ་མཁའ་དྭངས་པ་ལས་རླུང་གཡོས་པའི་དབང་གིས་སྤྲིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤྲིན་ལས་ནི་གོང་དུ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་གློག་སྣ་ཚོགས་དང་། འབྲུག་སྣ་ཚོགས་དང་། ཆར་སྣ་ཚོགས་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་མ་མེད་པ་ལས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ན་སྤྲུལ་པའི་དང་པོ་ཡི་གེའི་སྤྲིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་སྤྲིན་དེ་ནི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་རིན་པོ་ཆེའི་སྤྲིན་གྱིས་ཀྱང་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་ལེའུ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་བསྒྲུབ་པའི་ལེའུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་དང་ཐབས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་པས། ལེའུ་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཡང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ན། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཡིན་པས་ལེའུ་དགུ་པ་དང་བཅུ་པས་བསྟན་ཏོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ལྷག་པར་སྤྱད་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པས། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པས་བསྟན་ཏོ། །སྤྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མན་ངག་གིས་གདེང་བཅད་དགོས་པས། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པས་སྟོན་ནོ། །ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་གླུ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ངམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟོད་པས་ཏེ། འདི་དག་གིས་ནི་ཞི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ནི་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་དང་། སྤྱིའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའོ། །རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ནི། སྤྱིའི་ཆེ་བ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་འདུས་ལ། ཡན་ལག་གི་ཆེ་བ་ནི་སྐབས་སྐབས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུད་དང་མདོ་སྡེ་ཕལ་མོ་ཆེ་ནས། ཐོག་མར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་འབྱུང་བ་ལས། རྒྱུད་འདིར། འདི་སྐད་བཤད་པའི་དུས་ན། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་དབང་ཅི་ལས་དགོངས་ཤེ་ན། འདི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི། ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་རང་གི་བློའི་སྣང་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཡང་རང་གི་བློའི་སྣང་བ་ལ་འཇུག་གོ །སྟོན་པས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་དེ། དོན་འདི་དག་གིས་ན་རང་གི་བློའི་སྣང་བ་འཛིན་པ་དང་། སྟོན་པ་དང་སྡུད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་འདིར་འགྱུར་རོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་། རྒྱུད་དང་མདོ་སྡེ་འབྱུང་བར་དཀོན་པའམ། སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བའམ། སྡུད་པ་པོ་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་སྟོན་པས་དུས་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དོན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བར་བློ་ལ་ཡོངས་སུ་བཀོད་ནས། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་མ་བརྒྱུད་པ་དང་། འཆད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པ་དང་། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འདི་གསུངས་ཤིང་ཐོས། གཞན་དུ་གཞན་གསུངས་ཤིང་ཐོས་ཞེས་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བ་དང་། བདག་ཉིད་ཐོས་པ་མང་བ་དང་། ཡང་གཞན་དུ་འདི་མ་གསུངས་ཤིང་མ་ཐོས་སོ་ཞེས། རྒྱུད་དང་མདོ་སྡེ་འབྱུང་བ་དཀོན་པར་སྟོན་པ་དང་། ཡང་དུས་གཅིག་སྟེ། རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པར་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཐོས་ཤིང་བཟུང་ངོ་ཞེས་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་སྟོན་པ་དང་། ཡང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་དུས་ཀྱི་བློ་དང་། རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམ་ཆུང་བའི་དུས་ཀྱི་བློའི་བསམ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་བློ་གྲོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཐོས་ཞེས། བདག་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་ཐོས་པར་སྟོན་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུད་འདིར་ནི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་བཤད་པ་སྨོས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་སྟོན་པའི་དགོངས་པ་དང་མི་གཉིས་པར་ཁས་བླངས་ནས་འདི་སྐད་བཤད་པའི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དོན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཞུང་འདི་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་དམ་པ་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ལ། སྡུད་པ་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །དུས་གཅིག་མ་སྨོས་པས་ཀྱང་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྡུད་
Chinese
现在进入正题。其中，首先讲述文字幻化，即佛陀的幻化显现时，从无相之法幻化为有相之物，便是文字。例如，在人或天界，降下珍宝之雨或清净之水等时，从清净的虚空中，因风的吹动而生起云朵。从云朵中，如前所述，降下各种闪电、各种雷鸣和各种雨水。同样，从无相的法身中，若以大悲之风推动，则会生起最初的文字之云。如同珍宝之云是成办一切所需的基础一样，文字珍宝之云也能成办事业和成就的一切所需。因此，宣说了文字幻化之品和成就幻化之品。如是，具有幻化三昧者，成就大成就的所依和方法，便是三昧的坛城、真言和手印。因此，第六品、第七品和第八品进行了宣说。修行者最初进入之门，也是依靠彩粉坛城而获得灌顶，是成就事业的方法仪轨，因此第九品和第十品进行了宣说。对于特别享用欲妙而调伏者来说，其道是会供轮坛城，因此第十一品和第十二品进行了宣说。一般来说，殊胜的瑜伽士们必须以诀窍来确定一切，因此第十三品进行了阐述。第十四品的歌，是以傲慢的姿态赞颂上述所说的伟大坛城，这些是圆满寂静坛城。从第十五品开始，是忿怒坛城及其事业，以及共同的誓言。宣说续部的伟大之处在于，共同的伟大之处已包含在上述所说之中，而支分的伟大之处则应从各个章节的意义解释中了解。其中，在大多数续部和经部中，最初都出现“如是我闻，一时”等语。
English
Now entering the main subject. Among these, the first to be taught is the illusion of letters. When the Buddha's illusion manifests, it transforms from the formless Dharma into a tangible object, which is the letter. For example, when rain of jewels or pure water falls in the realms of humans and gods, clouds arise from the clear sky due to the movement of the wind. From the clouds, as mentioned before, various lightnings, thunders, and rains descend. Similarly, from the formless Dharmakaya, if moved by the wind of great compassion, the first cloud of letters will arise. Just as the cloud of jewels is the basis for accomplishing all needs, the cloud of precious letters also accomplishes all the needs of activities and attainments. Therefore, the chapter on the illusion of letters and the chapter on accomplishing illusion are taught. Thus, for those who possess the samadhi of illusion, the support and method for accomplishing great attainments are the mandala of samadhi, mantras, and mudras. Therefore, the sixth, seventh, and eighth chapters are taught. The first gate for practitioners to enter is also to receive empowerment based on the mandala of colored powders, which is the ritual of the method for accomplishing attainments. Therefore, the ninth and tenth chapters are taught. For those who are particularly tamed by enjoying desirable qualities, their path is the assembly mandala, so the eleventh and twelfth chapters are taught. In general, excellent yogis must determine everything with instructions, so the thirteenth chapter explains. The song of the fourteenth chapter is a praise of the great mandala mentioned above in an arrogant manner, and these are the complete peaceful mandalas. From the fifteenth chapter onwards, it is the wrathful mandala and its activities, as well as the common vows. The greatness of the tantra is shown in that the common greatness is included in what has been said above, and the greatness of the branches should be understood from the explanation of the meaning of each chapter. Among these, in most tantras and sutras, the words "Thus I have heard, at one time" appear at the beginning.
Chinese
于此续部中，“于说如是之时”所说之义，依何意而作此解？此乃不共之特点。如是，以“我闻”之语，乃为如实摄集，以能执持自心之显现故。如是，“如是”之义亦入于自心之显现。不认同导师所说之方式，以诸如此类之义，能执持自心之显现，并能区分导师与结集者之差别。所谓“一时”，亦能显示续部与经部出现之稀有，或导师之大悲，或结集者之智慧超胜，故能显示时间之圆满。因此，此义转变如下：以如实摄集，将续部之义无有增损地安置于心中后，以“如是我闻”之语，承诺自己并非传述者，亦非解说者而宣说，并以“一时”之语，意为：如是，于一时之中，此被宣说且被听闻。于他时，其他被宣说且被听闻，以此显示导师之大悲，以及自己听闻之多。又于其他时，此未被宣说亦未被听闻，以此显示续部与经部出现之稀有。又，一时，意为并非次第进入，而是在一刹那间听闻并领受，以此显示智慧之超胜。又，于喜悦等散乱之时之心，与昏沉等衰弱之时之心之念头二者相离，于心专注一境之时听闻，以此显示自己具足智慧与三摩地而听闻。诸如此类皆会转变。然此续部并非为了成办如是之义，因此，宣说“于说如是之时”，乃是承诺与显示如实摄集之导师之意无二无别，故说“于说如是之时”。以此义，此论典亦成为显示薄伽梵之殊胜意趣，究竟决定之义。结集者亦承诺为如来本身。未说“一时”，亦表示于四时皆平等宣说。仅此便能显示续部之伟大，以及如实结集
English
In this tantra, what is the meaning of "at the time of saying thus," and from what intention is it understood? This is a unique distinction. As such, by saying "Thus I have heard," it is to accurately gather, because it holds the appearance of one's own mind. Thus, the meaning of "thus" also enters into the appearance of one's own mind. It does not accept the way the teacher spoke, because with these meanings, it holds the appearance of one's own mind, and it distinguishes the difference between the teacher and the compiler. The term "at one time" also shows that the occurrence of tantras and sutras is rare, or the great compassion of the teacher, or the supreme wisdom of the compiler, thus showing the completeness of time. Therefore, this meaning transforms as follows: by accurately gathering, placing the meaning of the tantra in the mind without addition or subtraction, and by saying "Thus I have heard," vowing that one is not a transmitter or an explainer, and by saying "at one time," meaning: thus, at one time, this was spoken and heard. At another time, something else was spoken and heard, thus showing the great compassion of the teacher, and that one has heard much. And at another time, this was not spoken or heard, thus showing the rarity of the occurrence of tantras and sutras. Also, "at one time" means not entering gradually, but hearing and grasping in a single moment, thus showing the supremacy of wisdom. Also, hearing at a time when the mind is focused, free from the thoughts of a mind distracted by joy and so on, and a mind weakened by dullness and so on, thus showing that one has heard with wisdom and samadhi. All these will transform. However, this tantra is not for accomplishing such meanings. Therefore, saying "at the time of saying thus" is vowing that it is no different from the intention of the teacher who shows accurate gathering, hence saying "at the time of saying thus." By this meaning, this treatise also becomes a teaching of the ultimate definitive meaning, the supreme intention of the Bhagavan. The compiler also vows to be the Tathagata himself. Not saying "at one time" also indicates that it was spoken equally at all four times. This alone can show the greatness of the tantra and the accurate gathering.