Tibetan
དོན་མི་འགལ་ཞིང་འཚམས་པར་སྟོན་ནོ། །འཕེན་སྡུད་སྐབས་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་། སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ལས་ཀྱི་གོ་རིམ་འབྲེལ་བར་བཞེད་དོ། །སྤྱིར་སྔོན་གྱི་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པའི་གཞུང་འདི་དག་ཀྱང་དོན་གཅིག་གི་ནང་དུ་གཅིག་འདུས་པར་སྣང་སྟེ། འོན་ཀྱང་གཞུང་སོ་སོར་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་བྲིས་པ་ནི་མན་ངག་སྲོལ་མི་ནུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡན་ཆད་ནི། རྒྱུད་སྤྱི་དང་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་དོན་བརྗོད་པའོ། །ད་ནི་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་གི་ཚོགས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ཉིད་དུ་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་དང་འབྲེལ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་གི་བབས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་་བཞིན་ཏེ། གནས་འོག་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པའི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དབྱེར་མེད་པར་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རྒྱན་ཉིད་དུ་ཞུགས་པའི་དགོངས་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དོན་གསལ་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དབང་སྒྱུར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐུགས་རྗེའི་ངང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གསང་ཚིག་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དགོངས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཆེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་སངས་རྒྱས་པས། ཆོས་བཤད་པར་བྱ་བའི་གནས་གདུལ་བྱ་གུད་དུ་མི་དམིགས་ཀྱང་། ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ངམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གླེང་བསླང་བ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་གླེང་བསླང་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོས་གླེང་བསླང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་མཛད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ཐུབ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་འཐོན་ནས་འདུལ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་ལྔའི་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་ཇི་ལྟར་འཆར་བའི་ཚུལ་བསྟན་ནོ། །ལེའུ་བཞི་པ་མན་ཆད་ནི་རྒྱུ
Chinese
显示不矛盾且相符。在收摄和放大的时候，结合起来讲述的时候也是如此。修行者们认为修持的业的次第是相关的。总的来说，以前的堪布们所讲的这些论典，也显现在一个意义中融为一体。然而，像论典各自所说的那样书写，仅仅是为了使口诀的传统不泯灭而说的。以上是为了完全了解总的续部和此论典本身的总义而说的总义。现在为了理解此论典本身的支分意义，将要进入论典的集合。其中，首先为了理解此论典本身的章节和关联，要理解论典的结构。其中，导师普贤如来是所有佛的自性，是所有法的自性。在色究竟天法界宫殿中，与非他者的眷属坛城无别，在四时平等性的法界中，以身语意任运自成庄严的姿态安住的意境中，如何领悟所有法的自性之义，阐明如下：如是性之界，自性自在智之坛城，大悲之状态。等等，是金刚萨埵的秘密语。如是，在自性之大的坛城的意境中，一切皆于大的坛城功德之聚，作为果的法而证悟成佛。虽然说法之处和所化众生不特别指定，但以自性之大的坛城，以自然的方式发起提问的是，普贤（昆图桑布）发起提问，以及普贤佛母（昆图桑姆）发起提问。佛的意境虽然如此，但众生没有如此领悟，因此发起了胜义和世俗的菩提心。菩提心，大悲的加持，出现六种能胜，通过四种调伏的方式，成办五道众生的利益之理是第三品。以上是显示导师的慈悲和加持如何显现的方式。第四品以下是续
English
It shows what is not contradictory and is consistent. Also, when explaining by combining the phases of drawing in and expanding, it is considered that the order of actions to be practiced by practitioners is related. In general, these treatises explained by the previous Khenpos also appear to be integrated into one meaning. However, writing as stated in each treatise is merely to prevent the tradition of oral instructions from disappearing. The above is to express the general meaning in order to fully understand the general meaning of the entire tantra and this treatise itself. Now, in order to understand the meaning of the branches of this treatise itself, we shall enter into the collection of treatises. Among them, first, in order to understand the chapters and connections of this treatise itself, we must understand the structure of the treatise. Therein, the teacher, the glorious Samantabhadra, is the essence of all Buddhas, the nature of all dharmas. In the palace of Akanishta Dharmadhatu, inseparable from the mandala of the retinue that is non-other than himself, in the realm of the equality of the four times, in the state of mind abiding in the spontaneously perfect adornment of body, speech, and mind, how the meaning of comprehending the nature of all dharmas is clarified as follows: "The realm of suchness itself, the mandala of self-existing wisdom, the state of great compassion." And so on, are the secret words of Vajrasattva. Thus, in the intention of the great mandala of self-nature, all are enlightened as the Dharma of the fruit, the accumulation of qualities of the great mandala. Although the place of teaching and the beings to be tamed are not specifically designated, what initiates the discussion in a natural way in the great mandala of self-nature is Samantabhadra initiating the discussion, and Samantabhadri initiating the discussion. Although the intention of the Buddha is such, beings do not understand it in this way, therefore, they generate the mind of enlightenment in the ultimate and conventional senses. The mind of enlightenment, the blessing of great compassion, the six powers of overcoming arise, and the manner of accomplishing the benefit of the five paths of beings through the four methods of taming is the third chapter. The above shows how the compassion and blessing of the teacher manifest. Chapter four onwards is the tantra