Tibetan
ད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ནི། སྟོན་པ་དང་། གནས་དང་། འཁོར་དང་། དུས་དང་། རྒྱུད་རྣམས་རང་རང་གི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའམ། སྤྱིར་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ནི། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། སྟོན་པ་གང་ཞིག །གནས་གང་ན། འཁོར་གང་དང་གང་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ཐོས་སོ། །ཞེས་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །རྒྱུད་འདིར་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞི་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་སྟོན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་བདག་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོན་པར་འདོད་ཀྱི། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་གཅིག་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལྟ་བུ་གཅིག་སྟོན་པར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། འོག་མིན་གྱི་གནས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གནས་སུ་འདོད་ཀྱི། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆས་ཕྱེ་བ་ཞིག་གནས་སུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རང་སྣང་བའི་འཕྲུལ་པ། གང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་མི་གཞན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཁོར་དུ་འདོད་ཀྱི། རང་གི་རྒྱུད་དག་པའམ་དད་པས་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རྒྱན་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཕྱེ་བའམ། བསམ་པའི་དུས་དང་། མི་བསམ་པའི་དུས་དང་། བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། འཁོར་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་དབྱེར་མེད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་སྟོན་གྱི། རིགས་དང་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས། རྒྱུ་སྒྲུབ་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་དུས་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་། འདི་སྐད་བཤད་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུད་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ནི། གླེང་བསླང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཐུན་མོང་ནི། རྒྱུད་དང་མདོ་སྡེ་སྤྱི་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་སྟོན་པས་གླེང་བསླང་བ་ཞིག་ན་ཡང་། འོད་ཟེར་འགྱེད་པ་དང་། ཞལ་འཛུམ་པ་དང་། ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྐྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྐུལ་བར་མཛད་པ་དང་། གཞན་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། འཁོར་གྱི་གླེང་བསླང་བ་ཞིག་ན་ཡང་། ཞུ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཞུས་པའི་ཚིག་དག་གི་སྒོ་ནས་གླེང་སློང་བར་བྱེད་དོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། འདིའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་གནས་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པའི་དོན། སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གི་དགོངས་པ་ལ་གསལ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེར་ངམ་ཞིང་ངོ་མཚར་བའི་ཚུལ་གྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གླེང་བསླང་བའོ། །དེ་ཡང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྤྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཆེ་བ་དང་། དེ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་གླེང་བསླང་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོས་གླེང་བསླང་བ་གཉིས་སུ་བསྟན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི། སྤྱིར་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དམ་ཚིག་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། དབང་དང་། ཕྲིན་ལས་ཏེ་གཞི་རྣམ་པ་ལྔ། སྔགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཆོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཞིའོ། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི། སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་མང་མོད་ཀྱི། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕོ་བྲང་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ཅིའི་ཕྱིར་བྱ་ཞེ་ན། མཎྜལ་ཞེས་བྱ་བ། མཎྜལ་ནི་སྙིང་པོའི་ཉིང་ཁུའམ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་ལ། ལ་ནི་ལེན་ཅིང་འཛིན་པ་སྟེ་གཞིའི་དོན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྙིང་པོ་གཞི་འཛིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་ལེན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཡི་གེ་འབྲེལ་བར་བརྗོད་ན། ཀུན་ནས་ཟླུམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟ་
Chinese
现在开始讲述。其中，五种圆满是：导师、处所、眷属、时间和续部，各自的功德都圆满，或者总的来说是因缘具足，因此称为圆满。这又有共同和不共同两种方式。其中，共同的方式是：如是我闻，一时，导师某某，处所某某，眷属某某和某某居住，那时听闻。这样进行连接。而在此续部中，则宣说不共同的开端。其中，不共同的导师是：意欲宣说吉祥普贤王如来，十方四时一切如来之身语意金刚的主宰，一切法的自性。而不是意欲宣说以补特伽罗的相续，一个显现圆满成佛的智慧相续所摄持的色身。不共同的处所是：意欲将无边无际的色究竟天，一切法界宫殿，其本质是精华菩提的处所作为处所，而不是意欲将清净与不清净的刹土，按方位划分的处所作为处所。不共同的眷属是：意欲将大智慧自显现的幻化，具有有漏法和无漏法无别的自性，大菩提之外的任何其他者作为眷属，而不是将自己的相续清净或以信心聚集者等作为眷属。不共同的时间是：安住于四时平等性之界中，身语意自然丰厚的庄严之中，而不是以刹那等时间的划分，或者以思、非思、超思等时间的划分。不共同的续部之圆满是：宣说轮回和涅槃所摄的一切法，从原始以来就是无二无别的，显现圆满成佛的自性，而不是依赖种姓和善知识的力量，观待修因成果的时间。这些也与“如是宣说之时”相关。
English
Now, let's begin the explanation. The five perfections are: the teacher, the place, the retinue, the time, and the tantra. Each of these has its own complete qualities, or generally speaking, all the causes and conditions are complete, hence they are called perfections. These have two aspects: common and uncommon. The common aspect is: Thus I have heard, at one time, the teacher so-and-so, at the place so-and-so, the retinue so-and-so and so-and-so were residing, at that time it was heard. This is how it is connected. But in this tantra, the uncommon beginning is explained. Among these, the uncommon teacher is: it is intended to explain the glorious Samantabhadra, the master of the body, speech, and mind vajra of all the Tathagatas of the ten directions and four times, the nature of all dharmas. It is not intended to explain a single form body held by the wisdom continuum of a person's continuum, one who has manifestly and completely attained Buddhahood. The uncommon place is: it is intended to regard the Akaniṣṭha realm, which is without end or center, all the palaces of the Dharmadhatu, whose essence is the essence of Bodhi, as the place. It is not intended to regard a pure or impure realm, divided by direction, as the place. The uncommon retinue is: it is intended to regard the great wisdom, the self-manifesting illusion, the nature of which is inseparable from defiled and undefiled dharmas, anyone other than the great Bodhi, as the retinue. It is not like regarding one's own pure continuum or those gathered by faith, etc., as the retinue. The uncommon time is: it is abiding in the realm of the equality of the four times, in the naturally abundant adornment of body, speech, and mind. It is not divided by divisions of time such as moments, or by divisions of time such as thought, non-thought, or beyond thought. The uncommon perfection of the tantra's teaching is: it teaches that all dharmas included in samsara and nirvana are, from the very beginning, inseparable and of the nature of manifest and complete enlightenment. It does not rely on the power of lineage and spiritual friends, looking to the time when the result arises from the cause being accomplished. These are also related to "at the time of such speaking."
Chinese
应当从如是所说中知晓。续部产生的因缘是，发起提问，这又分为共同和不共同两种方式。其中，共同的是，即使是如续部和经部总集所说，由导师发起提问，也有通过放光、微笑、伸舌等方式来劝请，以及像对他人特别陈述那样；即使是眷属发起提问，也有通过祈请的准备和祈请的语言等方式来发起提问。不共同的是，在此处，一切法原本就是大坛城的自性，是不尽庄严轮的大处成佛之义。对于唯一佛陀的意旨显明之义，以惊叹和奇异的方式，如来对如来自己以特别陈述的方式发起提问。这又分为，以身和智慧化身的自性显现成佛的伟大，以及其本身在无相的境界中自然成就，以在法界中成佛的伟大之门，普贤菩萨发起提问和普贤佛母发起提问两种方式来阐述。应当完全了知的对境是，一般来说，所有续部所要阐述的对境，简而言之有九种，即：坛城、誓言、修持、灌顶和事业，这是五种基础；咒语、手印、三摩地和供养，这是四种支分。其中，坛城这个词所适用的对象，虽然因场合的不同而有很多，但在此处阐述续部实义的场合，指的是法王佛陀薄伽梵连同宫殿和眷属。那么，为什么称其为“坛城”呢？梵语称为“曼荼罗（梵文天城体：मण्डल，梵文罗马拟音：maṇḍala，汉语字面意思：坛城）”。曼荼罗（梵文天城体：मण्डल，梵文罗马拟音：maṇḍala，汉语字面意思：坛城）就像精华的精髓或中心一样。“拉”是取和持有的意思，是基础的含义。因此，为了成就法王的统治，因为精华成为基础，所以取精华而称为坛城。另一种解释是，从字面上联系起来说，是完全圆满和周遍的含义，像那样
English
It should be known from what has been said. The cause for the arising of the tantras is the instigation of questioning, which is of two kinds: common and uncommon. Among these, the common is that even when the teacher instigates questioning as it arises from the general tantras and sutras, he encourages it through means such as emitting rays of light, smiling, and extending the tongue, as well as through special statements to others. Even when the retinue instigates questioning, they do so through the preparation of requests and the words of the requests. The uncommon is that, in this context, all phenomena are inherently the nature of the great mandala, the meaning of enlightenment in the great place of the inexhaustible wheel of adornment. For the meaning that is clear to the single Buddha's intention, in a manner of amazement and wonder, the Tathagata himself instigates questioning to the Tathagata himself in the manner of special statements. This is explained in two ways: through the greatness of manifest enlightenment by the nature of the body and wisdom emanation, and through the greatness of enlightenment in the dharmadhatu, as it is spontaneously accomplished in the state of signlessness, with Samantabhadra instigating questioning and Samantabhadri instigating questioning. The objects to be fully known are, in general, the objects to be taught by all the tantras, which are condensed into nine aspects: mandala, samaya, sadhana, empowerment, and activity, which are the five bases; mantra, mudra, samadhi, and puja, which are the four limbs. Among these, the object to which the term mandala applies, although there are many depending on the occasion, in this context of explaining the meaning of the tantra, refers to the palace of the King of Dharma, the Buddha Bhagavan, together with his retinue. Why is it called "mandala"? It is called Mandala (Sanskrit Devanagari: मण्डल, Sanskrit Romanization: maṇḍala, Chinese literal meaning: altar). Mandala (Sanskrit Devanagari: मण्डल, Sanskrit Romanization: maṇḍala, Chinese literal meaning: altar) is like the essence of the core or the center. "La" means to take and hold, which is the meaning of the base. Therefore, in order to accomplish the kingdom of Dharma, because the essence becomes the base, it is called mandala because it takes the essence. Another explanation is that, connecting it literally, it means completely round and all-encompassing, like that.