Tibetan
མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། འདས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པའི་སྐྱོན་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ། རྩ་བ་ཉམས་པའི་འཆལ་བ་དག །གསོ་ལ་ཉེ་བར་མི་བརྩོན་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ཉམས་པ་གསོ་བའི་ཐབས་ནི། སྐུའི་དམ་ཚིག་ཉམས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་སོར་གཞུག་པར་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་ཤིས་བར་ཆོད་ཕན་ཆད་ནི་སྡིག་པ་ཅུང་ཟད་དབྲི་བའི་ཐབས་ནི་ཡོད་ཀྱི། རྩ་བ་ནས་དབྱུང་བའི་ཐབས་ནི་མེད། ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུང་གི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ནི། ཇི་ལྟར་ཉམས་པ་སོར་གཞུག་པར་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྨྲ་གསུང་ཐམས་ཅད་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ནི། དངོས་སུ་བསྐང་བའི་ཐབས་ནི་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བརྟགས་ཏེ་སྙིང་རྗེའི་ཞིང་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་པར་ཡུན་རིང་དུ་དམིགས་པས་བསྐང་ངོ་། །བདག་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་གསོ་བའི་ཐབས་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་པ་རྣམས་དང་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སྨྲ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། དེའི་མགོན་བྱ་ཞིང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མནལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་ཟླས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་ཕོག་པ། ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྤྲང་པོ་བསོད་ནམས་བརླག་པ་གཅིག་གིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་སྤྲང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཚོ་བའི་སྒོ་བཀག་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་ཚིག་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དམ་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ནམ་ཡང་ངང་ཚུལ་འདི་ལས་མི་འདའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱ་བ་ཆེན་པོ་འདིར་འདུས་པ་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས
Chinese
如是说，如果已逝去，就不是佛。如是说。现在要指出与破戒者交往的过失。其中说到：不勤于医治，根本堕落的邪行。意思是说，弥补破戒的方法是：如果身之誓言破损，就使其恢复到所见之法。从出生到死亡之间，还有减少一些罪恶的方法，但没有从根本上拔除的方法。如是说。如果语之誓言破损，就如其破损那样使其恢复。或者以智慧和禅定，将一切言语都理解并观修成密咒之语。如果意之誓言破损，就没有实际弥补的方法。然而，以智慧和禅定，将一切法都理解为无二，并对此加以习惯。以大悲心，将一切众生都视为具有菩提心，并长久地专注于没有不是慈悲之田的众生，以此来弥补。对于像这样自身正在堕落，又不勤于医治的人，甚至连一瞬间也不应该与他们交谈，更不用说做他们的保护人，与他们同眠了。这叫做受到伴侣堕落的过失所染。就像经中说的那样，一个福德丧失的乞丐，会封闭所有与他一起居住的乞丐的生计之门。这些等等都是详细阐述破戒的过失。此誓言乃金刚大，是诸佛之自性。这是在说明誓言的自性。如何理解呢？誓言的自性是身语意如金刚般的三种自性，它永远不会超越这种状态。同样，一切戒律和誓言也只是包含在身语意三者的行为和非行为的进入和退出的特征中。所有这些都包含在这个伟大的行为中。因此，如金刚般的三种特征既是身语意的自性，也是安住于此的特征。三世之佛
English
It is said, "If one has passed away, they are not a Buddha." This is what was said. Now, to point out the faults of associating with those who have broken their vows. In that regard, it is said: "Do not diligently strive to heal the immoral conduct of those who have fallen from the root." The means of restoring what is broken is this: if the vow of the body is broken, it is said to restore it to the Dharma that is seen. From birth until death, there is a way to slightly reduce sins, but there is no way to eradicate them from the root. This is what was said. If the vow of speech is broken, it is said to restore it as it was broken. Alternatively, with wisdom and samadhi, all speech should be understood and meditated upon as the words of mantra. If the vow of mind is broken, there is no actual way to restore it. However, with wisdom and samadhi, all dharmas are understood as non-dual, and one becomes accustomed to that. With great compassion, all sentient beings are regarded as having the essence of bodhichitta, and one dwells for a long time on the fact that there is no being that is not a field of compassion, thereby restoring it. One should not even speak for a moment with those who are falling in this way and do not diligently strive to heal themselves, let alone be their protector or sleep with them. This is called being afflicted by the fault of a fallen companion. Just as it is said in the sutras, one beggar who has lost merit will close the door to the livelihood of all the beggars who live with him. These and so on are the detailed explanations of the faults of breaking vows. This vow is the great Vajra, it is the nature of all Buddhas. This is explaining the nature of the vow. How is it understood? The nature of vows is the three natures of body, speech, and mind, like the Vajra, and it never transcends this state. Similarly, all ethics and vows are merely contained in the characteristics of entering and withdrawing from the actions and non-actions of body, speech, and mind. All of these are contained in this great action. Therefore, these three characteristics like the Vajra are both the nature of body, speech, and mind, and also the characteristic of abiding in it. The Buddhas of the three times
Tibetan
་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་ལས་གུད་ན་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དམ་ཚིག་འདི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག །བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་ཚིག་གི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དམ་ཚིག་གི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཁོངས་སུ་འདུའོ། །ད་ནི་དམ་ཚིག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའམ། རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་དགོས་པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་ལ་ནི། །གཅིག་ལའང་གཉིས་དང་བཅུ་ཕྲག་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་གཅིག་ལའང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་ལ། ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་གཅིག་ལའང་ཉི་ཤུར་ཕྱེ་བས་ཉིས་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ་བསྡོམས་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་བས། སྤྱིར་དམ་ཚིག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ། རྩ་བ་བཅོྭ་ལྔ། ཞེས་བསྟན་པའི་དབང་དུ་གསུངས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་གྲངས་འདི་དག་ཀྱང་མཚན་ཉིད་སོ་སོའི་དབྱེ་བའི་རྣམ་གྲངས་གཞག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཡོན་ཏན་རྩིས་ལས་འདས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་ལྷག་པར་མཚན་ཉིད་གུད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་དོ། དེ་ལ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དབུས་ལུགས་པའི་བཤད་པ་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རྩ་བ་གཉིས། དེའི་ཡོན་ཏན་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཡན་ལག་དྲུག །དེའི་ཆ་ཤས་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་པས། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའོ། །ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ནི། ཡན་ལག་ཉི་ཤུར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ལ་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གཞི་གསུམ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཞིག་སྟེ་ཡན་ལག་གི་གཞི་མེད། རྩ་བ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱང་ཐབས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན། ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པས་རྩ་བ་གཉིས་པོ་ཞིག་སྟེ་ཡན་ལག་བཞིར་འགྱུར་བས། དེ་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་ཆ་ཤས་སུ་འགྱུར་བས་རྩ་བའི་འཕྲོ་གཞི་མེད་དེ། ཡན་ལག་དང་ཆ་ཤས་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན་རྩ་བའི་དབྱེ་བའི་སྐབས་སུ་ནི་རྩ་བ་དང་བཅས་པ། སྙིང་པོ་དང་བཅས་པ། ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་དང་བཅས་པར་བཤད་དོ། །ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བའི་སྐབས་སུ་ནི། རྩ་བ་མེད་པ། སྙི
Chinese
一切诸佛也只是身语意金刚之相，此外别无他物。因此，此三昧耶是众生身语意三者的自性，是一切诸佛的本体，是一切法的命脉，是一切学处中最殊胜的。宣说三昧耶的自性，也包含在广说三昧耶功德之中。现在为了宣说三昧耶的种种差别，或者说为了宣说种种详细解释的必要，如云：“根本三昧耶有五，一亦有二与三十。”等等。对此，一个根本三昧耶又分为三十二个，因此变为一百六十个。一个支分三昧耶又分为二十个，因此变为两百个，总共变为三百六十个。总的三昧耶三百六十个，根本十五个，这只是就所说的角度而言。这些名目也不是安立各自体性的差别名目，而是功德超越计数的名目，因此没有另外的体性差别。对此，以前的邬玛巴论师的说法是，一切三昧耶都是天尊的自性，一切天尊的根本是方便和智慧二者，因此根本有两个。它的功德是身语意金刚一般的三种，因此支分有六个。它的部分是身语意功德事业五种，因此分为三十三种名目的差别。支分三昧耶是，支分应分为二十种，一个也有身语意功德事业的支分五种。身语意的本体三者也消融于其中，因此没有支分的基。根本方便和智慧二者也是方便具有智慧，智慧具有方便，因此两个根本消融而变为四个支分。这又变为身语意功德事业五者的部分，因此没有根本的遗留，支分和部分变为二十个。总之，在根本的差别时，说是具有根本，具有心髓，具有功德，具有支分和细支。在支分的差别时，则是没有根本，
English
All Buddhas are also merely the nature of body, speech, and mind vajra, and there is nothing else apart from that. Therefore, this samaya is the nature of the body, speech, and mind of all sentient beings, the essence of all Buddhas, the life force of all dharmas, and the most supreme of all trainings. Explaining the nature of samaya is also included in the extensive explanation of the qualities of samaya. Now, in order to explain the various distinctions of samaya, or to explain the necessity of various detailed explanations, it is said, "The root samayas are five, and one also has two and thirty." Regarding this, one root samaya is further divided into thirty-two, thus becoming one hundred and sixty. One branch samaya is further divided into twenty, thus becoming two hundred, totaling three hundred and sixty. In general, there are three hundred and sixty samayas and fifteen roots, which is just said from the perspective of what is being taught. These categories are not established as categories of distinction of individual characteristics, but rather as categories of qualities that transcend calculation, so there is no separate distinction of characteristics. Regarding this, the explanation of the former Uma Pa masters is that all samayas are the nature of deities, and the root of all deities is the two, skillful means and wisdom, thus there are two roots. Its qualities are like the three of body, speech, and mind vajra, thus there are six branches. Its parts are the five of body, speech, mind, qualities, and activities, thus it is divided into thirty-two kinds of distinctions. The branch samaya is that the branch should be divided into twenty, and one also has the five branches of body, speech, mind, qualities, and activities. The three entities of body, speech, and mind also dissolve into it, so there is no basis for the branch. The two roots, skillful means and wisdom, are also skillful means possessing wisdom, and wisdom possessing skillful means, so the two roots dissolve and become four branches. This also becomes part of the five of body, speech, mind, qualities, and activities, so there is no remainder of the root, and the branches and parts become twenty each. In short, at the time of the root distinction, it is said to have the root, to have the essence, to have the qualities, and to have the branches and sub-branches. At the time of the branch distinction, it is without the root,